Moeders, dat is me wat.

Je begint binnenin ze, zo hulpeloos dat ze zelfs voor je moeten ademhalen.

Je komt eruit en vervolgens doen ze vrijwel niets anders dan zoveel van je houden dat de rest van je leven keihard werken lijkt.

Deze moeder komt met een hoog instinct-gehalte het vliegtuig uit en begint met mijn overhemd in mijn broek te stoppen. Zoals gewoonlijk geneer ik me een beetje als ze me aan de overige passagiers voorstelt als 'het mooiste kind op de wereld'. Even ben ik weer acht jaar oud.

- Een vader, een zoon en de zee - David Hays en Daniel Hays

The Best Is Yet To Come

Wolken verschijnen onbezorgd en drijven zorgeloos weg.

Maar de zorgeloze geest is niet te 'vinden' -
wil je hem vinden, houd dan op met zoeken.

- Wang An-shih -

http://blogsimages.skynet.be

En dat noemen ze nu ziel...

Die voortdurende stroom van gevoelens, dat bent u ook. Eigenlijk bent u dat meestal.

We denken meer: 'Ik wil nog een koekje', dan 'Hé, dat ben ik, die daar zin heeft in een koekje'.

Het is het verschil tussen bewust, wakker, alert en onbewust, slaperig, meedobberend op de stroom van de tijd of, nog liever meezwemmend ondergedompeld in de stroom van de tijd.

En dát noemen ze nu ziel. Datgene waardoor je merkt dat je leeft. Waardoor je beweegt van het een naar het ander.

De geest is de beweger, de ziel de bewogene en het lichaam is dat waarin je beweegt. De wind waait over het water, het water maakt golven en de golven spoelen aan op de kust. Geest beweegt ziel, ziel stormt in het lichaam.

Maar hoe meer de automatische piloot de ziel overneemt, hoe meer er alleen een afdruk van de golfslag op het strand overblijft. De ziel was hier. Maar nu is het alleen afdruk. Herinnering.

Dit is de voortdurende strijd van de mens. Niet de strijd tegen de dood van het lichaam maar de strijd tegen de dood van de ziel. Dáár gaat het leven over.

- Hans Moolenburgh -

Wil een verstandig mens gelukkig zijn,

dan moet hij zijn verstand leren relativeren.

- Kamagurka -

Foto © Marc Gysens

Dag en nacht volgen elkaar op,
maar niemand weet
waar ze vandaan komen.

- Tswang Tse -

Porselein

In het diepste van m'n ziel
Ben ik eenzaam en fragiel
Maar ik staar de wereld aan
Als een winnaar
En het leven lacht me toe
Bij om 't even wat ik doe
Elke keer zal ik er staan
Als een winnaar
Maar soms voel ik me zo klein
Wil ik iemand anders zijn
Diep van binnen kwijn ik weg van de pijn

Porselein
Behandel mij heel zacht
Porselein
Verbrijzeld door je lach
Porselein
Poreus en onderhuids
Als een winnaar
Haal jij me onderuit

Mijn gedachten slaan op hol
Ik verval weer in m'n rol
En zal m'n eigen gang weer gaan
Als een winnaar
Ik kan vechten als een vrouw
Zoals ik strijden zal om jou
En ruim de vijand van de baan
Als een winnaar
Maar van binnen ben ik broos
Heel geremd en hulpeloos
In m'n hart ben ik vernederd en boos

Ik weet het wel
Niemand die me vragen stelt
En niemand die m'n naam vergeet
Ik weet het wel
Niemand die me wakker belt
En nooit eens iemand die m'n dromen leest

Niemand die me stoort
Niemand die me hoort
Niemand die me kust als ik wakker word
Niemand die me mist
Niemand die me haat
Niemand die de deur voor me open laat
Niemand die me kent
Niemand die me streelt
Niemand die me ooit eens een moment verveelt
Niemand voor mezelf
Niemand om te zijn
Wie is net als ik van porselein

- Yasmine -

Bury Me Deep In Love

Ervaren in aandacht

Het ervaren van de adem is een diepe bevestiging van je aanwezigheid hier op aarde. Ademen is synoniem voor leven.

Als je inademt adem je niet alleen zuurstof in , maar levenskracht.

De adem als levensenergie wordt je gegeven en jij mag ontvangen.

En het mooie is: je hoeft er niets voor te doen. Je hoeft de adem niet te halen, de adem is er altijd. Sterker nog, je kunt niet op een dag besluiten, vandaag heb ik er geen zin in, vandaag haal ik maar eens geen adem.

De adem die je bij jezelf brengt en tegelijkertijd de verbinding met de omgeving laat voelen is ten allen tijden een stille getuige van al je lief en leed en reageert op gepaste wijze op iedere stemming in je.

Vrij naar Marja de Rooij - Helende Yoga

De steen in de weg zit los om jouw aandacht te krijgen.

- Peter J.Gomes -

Kleine dagen

Er groeit een vrouw in mijn huis. Een-twee-drie is ze vijf geworden.

Op een ochtend kwam ze de keuken binnen. Ze zei dag en het was anders. Ze gaf een zoen en hij verschilde. Haar haar hing los, ze had een rokje aan en daaronder lange kousen. Daarin waren haar benen gestegen en ze stapte, ik zocht in verwarring het woord, pront. Parmantig. Koket. Er was iets opgeschoven in haar. Samen met de lengte van haar benen.

Ik stond ernaar te kijken: zo dus groeit er een vrouw in mijn huis. Later zal ik misschien zeggen: ik heb jou zien worden. Ik heb jou uit de grond van een vrouw zien komen. Op een dag kwam je de keuken binnen, toen zag ik het beginnen.

– Bernard Dewulf - Kleine dagen

Circle of friends

Onzeker

Mensen zoeken 'waarheid'.

Intussen verkiezen ze leugens boven onzekerheid.

Niets is zeker.

- Aurelis -

Never Back Down

Er zullen altijd handen zijn, die je willen dragen.
En armen, waar je veilig bent,
En mensen, die je zonder te vragen,
zeggen, dat je welkom bent.

- Toon Hermans -

Wij zijn samen onderweg

Veerkracht

Veerkracht is een onverwachte maar heel normale kracht die veel mensen voelen opborrelen wanneer ze geconfronteerd worden met tegenslagen, crisissen, verlies, verandering, ziekte, ...

Op één of andere manier slagen ze er toch in om hun problemen te erkennen en te aanvaarden. Na een tijd kunnen ze ook een plaats of zin geven aan hun lijden. Ze putten op een natuurlijke manier kracht uit alle mogelijkheden die ze nog hebben, alle gebeurtenissen en mensen die hen ondanks de problemen blij maken.

Ze zijn gefocust op vooruitgang en lukken erin om zich alleen bezig te houden met het streven naar het beste wat er op dat moment mogelijk is.

- Liselotte Baeijaert & Anton Stellamans - www.ilfaro.be -

" Maar kijkt toch ne keer, wat een schone blauwe lucht! Ge kunt er een schort mee maken. "

- Maria Vancoillie, mijn oma (1898-1995) - telkens wanneer de lucht mooi blauw was.

Wie groen wil worden

Wie groen wil worden
moet eerst zijn oude blad
verliezen en kaalweg durven
staan: de naakte stamboom
op de moedergrond het zijn,
moet naamloos als een dode onder doden
in het winterlijke woud
staan uit te zwijgen aan de grond
zijn oernaam 'boom'
en weten met zijn wortelnet
hier is mijn voedingsbodem.

- Catharina van der Linden -

Ons wachten is niet zinloos

Ik geloof dat wij moeten leren wachten
zoals we leren scheppen.
We moeten geduldig
de graankorrels zaaien en
de aarde waarin zij gezaaid zijn
koppig water blijven geven en
het gewas zelf zijn eigen tijd gunnen.
We kunnen een plant niet voor de gek houden,
net zomin als wij de geschiedenis
voor de gek kunnen houden.
Maar we kunnen haar wel water geven.
Geduldig elke dag opnieuw, met begrip,
met mededogen, met liefde.

- Vaclav Havel -

Met dank aan Lut!

We walked to the sea, just my father and me
And the dogs played around on the sand.
Winter cold cut the air, hanging still everywhere
Dressed in gray did he say hold my hand?
I said love’s easier when it’s far away
We sat and watched the distant lights.

We’re two ships that pass in the night
And we smile when we say it’s alright.
We’re still here, it’s just that we’re out of sight
Like those ships that pass in the night.

There’s a boat on the line where the sea meets the sky.
There’s another that rides far behind.
And it seems you and I are like strangers a wide
Ways apart as we drift on through time.
He said it’s harder now you’re far away
We only read you when you write.

We’re two ships that pass in the night
We both smile when we say it’s alright.
We’re still here, oh it’s just that we’re out of sight
Like those ships that pass in the night.

- Ian Hunter -

Toen een bekende zenmeester ooit werd gevraagd : ‘Wat is het doel van dit alles?’, pakte hij een Chinees penseel, doopte het in de inkt en tekende een cirkel.

Dat is mijn droom. De cirkel rondmaken.

- Zenverhalen -

Handen

http://www.interannet.nl

Nil volentibus arduum

Niets is moeilijk voor hen die willen.

Met dank aan Lut!

Ofschoon ik het met mijn ogen niet kan zien,
vertrouw ik dat de stroom weet waar hij naartoe gaat.

- Bach -

Om rust te vinden
moeten we ontslag nemen als directeur van het heelal.

- Larry Eisenberg -

DE EERSTE STAP NAAR LUISTEREN IS

JE BEWUST WORDEN DAT JE NIET LUISTERT.

- Sri Bhagavan -

Wuthering Heights

Een boom, en nog een boom
elk voor zichzelf, elk stam rechtop,
en de wind en de lucht
die vertellen hoe zij elk apart staan.


Maar onder het dek van de aarde spreiden zij wijd hun wortels
en in de onzichtbare diepte knopen zij wortels aaneen.

Ai Qing

Hoe erger hoe beter

Een man woonde in een heel klein huisje met zijn vrouwen talrijke kinderen.

Omdat na enige tijd ook nog een grootmoeder en schoonmoeder bij hem introkken, en er in het huis eigenlijk maar één kamer was, waarin geslapen, gekookt en geleefd werd, raakte iedereen op den duur overspannen.

Tenslotte ging de man naar een wijze rabbi toe om raad. Nadat hij uitvoerig had verteld hoe vreselijk de toestand thuis was, zei de rabbi: "Neem ook je geit en je twee kippen in huis."

Gehoorzaam deed de man wat de rabbi hem had opgedragen.

Na een week klopte hij opnieuw,maar nu werkelijk radeloos,aan bij de rabbi: "Dit is geen leven meer! We worden allemaal stapelgek; we kunnen nauwelijks nog ademhalen van de stank."De rabbi toonde veel begrip en sprak: "Ga naar huis en doe de geit terug in de stal en de kippen in hun hok."

Reeds na enkele dagen stond de man weer voor de deur van de rabbi om hem hartelijk te bedanken voor zijn wijze raad!

- www.zinnigeverhalen.nl -

Sommige mensen zien in de zon een gele vlek,

anderen zien in een gele vlek de zon.

- Pablo Picasso -

Fly

Een kom soep

Een bejaarde dame gaat aan een tafeltje zitten met een dampende kom
soep op haar dienblad.
Dan merkt ze dat ze vergeten is een lepel mee te nemen en gaat er een
halen. Maar wat een verrassing als ze terugkomt!
Er zit een zwarte man op haar plaats. Hij lepelt met plezier de soep naar binnen.
Wat een lef! denkt de dame.
Hij ziet er best vriendelijk uit, maar ik ga me toch niet laten doen.
Zij gaat tegenover hem zitten en trekt de kom soep naar zich toe.
Ze stopt haar lepel erin en begint te eten.

De zwarte man trekt de kom soep weer een beetje dichter naar zich toe, zodat de soep nu in het midden tussen hen beiden staat.
Zwijgend eten ze allebei van de soep.
Daarna staat de zwarte man recht, doet teken dat de dame moet blijven zitten en haalt een grote portie frieten met twee vorken.
De dame glimlacht en samen verorberen ze de frieten.
Dan zegt de zwarte man ‘dank u wel’ en gaat weg.

Ook de dame wil verdergaan. Ze reikt naar haar handtas die ze aan de stoelleuning had gehangen, maar merkt tot haar schrik dat haar handtas weg is.
Die zwarte was dus een dief!
Ze kijkt of ze hem nog kan vinden tussen de mensen, maar ziet plotseling iets waarvan ze nog meer schrikt.

Twee tafeltjes verderop, aan precies hetzelfde raam als waar ze nu zit, hangt haar handtas aan een stoel.
Op het tafeltje ervoor staat een kom met soep, die niet meer dampt ...

Een waar gebeurd verhaal in een Zwiters self-service restaurant.

- K.Janssen - Warme woorden -

....................."Door vol te houden bereikte de slak de ark."

- Charles Haddon Spurgeon -

The Bucket List

The Bucket List is een film met Morgan Freeman en Jack Nicholson in de hoofdrollen. We volgen twee terminaal zieke patiënten die aan de hand van hun laatste wensenlijstje (Bucket List) op avontuur gaan en belangrijke levenslessen leren.

Wat de filosofie ons leert: 'memento mori' ofwel 'gedenk je sterfelijkheid'. We leven intenser wanneer we op onze eigen eindigheid beschouwen, ook al boezemt dit vaak angst in. Maar iedereen droomt en slechts weinigen nemen deze levensdromen ernstig, uitstelgedrag is des mensen...

WELKE ZIJN JOUW 10 LEVENSWENSEN ?

- Vrij naar Steve Van Herreweghe -

Ludovico Einaudi - Monday

Een monnik zit onder een boom te mediteren.

Ineens kruipt er een muis in zijn kleed.

De monnik jaagt het diertje weg, maar de muis komt terug.

Hij jaagt haar weer weg en roept: "Houd nou op en verstoor mijn meditatie niet langer, want ik streef naar éénwording met God!"

De muis piept terug: "Ik denk niet dat je dat lukt, als je het niet eens met mij op een akkoordje kunt gooien!"

- Zinnige verhalen -

Vergilius en Beatrice zitten aan de voet van de boom. Ze staren met nietsziende blik voor zich uit. Stilte.)
VERGILIUS : Ik zou heel wat overhebben voor een peer.
BEATRICE : Een peer?
VERGILIUS : Ja. Een rijpe, sappige peer. (Korte stilte)
BEATRICE : Ik heb nog nooit een peer gegeten.
VERGILIUS : Hè?
BEATRICE : Ik geloof zelfs dat ik er nog nooit een heb gezien.
VERGILIUS : Hoe kan dat nou? Het is een heel gewone vrucht.
BEATRICE : Mijn ouders aten altijd appels en wortels. Ze hielden zeker niet van peren.
VERGILIUS : Maar peren zijn juist zo lekker! Wedden dat er hier vlakbij een perenboom staat? (Hij kijkt om zich heen)
BEATRICE : Geef eens een beschrijving van een peer. Hoe ziet een peer eruit?
VERGILIUS : (leunt op zijn gemak achterover) Ik kan het proberen. Eens kijken … Om te beginnen heeft een peer een bijzondere vorm. Hij is rond en dik aan de onderkant, maar loopt naar boven taps toe.
BEATRICE : Net als een kalebas.
VERGILIUS : Een kalebas? Je weet wel wat een kalebas is, maar je weet niet wat een peer is? Vreemd, de dingen die we wel en niet weten. Hoe dan ook, nee, een peer is kleiner dan de gemiddelde kalebas, en de vorm is veel mooier om te zien. Een peer loop symmetrisch taps toe, de bovenhelft zit recht midden op de onderhelft. Zie je voor je wat ik bedoel?
BEATRICE : Ik geloof van wel.
VERGILIUS : Laten we met de onderste helft beginnen. Kun je je een dikke, ronde vrucht voorstellen?
BEATRICE : Zoiets als een appel?
VERGILIUS : Niet helemaal. Als je je een appel voor de geest haalt, zie je dat de omtrek in het midden van de vrucht het grootst is, of in het bovenste derde gedeelte, ja toch?
BEATRICE : Je hebt gelijk. Maar dat is bij een peer niet zo?
VERGILIUS : Nee. Je moet je een appel voorstellen die in het onderste derde gedeelte op z’n dikst is.
BEATRICE : Ik zie het voor me.
VERGILIUS : Maar we moeten de vergelijking niet te ver doortrekken. De onderhelft van een peer lijkt niet op die van een appel.
BEATRICE : O nee?
VERGILIUS : Nee. De meeste appels zitten op hun billen, bij wijze van spreken, op een ronde rand of op vier of vijf punten die voorkomen dat ze omvallen. Voorbij de billen, ietsje hoger, daar zou de anus van de vrucht zitten als de vrucht een dier was.
BEATRICE : Ik snap precies wat je bedoelt.
VERGILIUS : Nou, een peer is heel anders. Een peer heeft geen billen, maar een ronde onderkant.
BEATRICE : Maar hoe blijft hij dan staan?
VERGILIUS : Hij kan ook niet staan. Een peer bungelt aan een boom of ligt op zijn kant.
BEATRICE : Net zo wiebelig als een ei.
VERGILIUS : Er is nog iets met de onderkant van een peer : de meeste peren hebben niet van die verticale groeven zoals sommige appels wel hebben. De meeste peren hebben een gladde, ronde, gelijkmatige onderkant.
BEATRICE : Fascinerend.
VERGILIUS : Dat is het zeker. Zullen we nu via onze fruitevenaar naar het noorden gaan?
BEATRICE : Ik ga met je mee.
VERGILIUS : Daar begint de peer taps toe te lopen, zoals ik al eerder zei.
BEATRICE : Ik zie het niet goed voor me. Eindigt die vrucht in een punt? Is hij kegelvormig?
VERGILIUS : Nee. Denk maar aan de punt van een banaan.
BEATRICE : Welke punt?
VERGILIUS : De onderste, die je in je hand houdt als je er een aan het eten bent.
BEATRICE : Wat voor soort banaan dan? Er zijn honderden soorten.
VERGILIUS : O ja?
BEATRICE : Ja. Sommige zijn zo klein als dikke vingers, andere lijken wel knuppels. En ze verschillen ook van vorm, én van smaak.
VERGILIUS : Ik bedoel van die gewone gele bananen die echt lekker zijn.
BEATRICE : De Musa sapientum. Waarschijnlijk denk je aan de variëteit Gros Michel.
VERGILIUS : Ik ben diep onder de indruk.
BEATRICE : Ik heb verstand van bananen.
VERGILIUS : Meer dan een aap. Goed, neem het ondereind van een banaan en zet dat op een appel, maar hou wel rekening met de verschillen tussen appels en peren die ik daarnet heb beschreven.
BEATRICE : Een interessante enting.
VERGILIUS : Nu maak je de lijnen gladder, flauwer. Laat de banaan zachtjes uitdijen terwijl hij overgaat in de appel. Zie je het voor je?
BEATRICE : Ik geloof van wel.
VERGILIUS : Nog één detail. Helemaal boven aan die appelbanaancomposiet moet je een bijzonder taai steeltje toevoegen, echt een steel als een boomstam. Nou, en dan heb je ten naaste bij een peer.
BEATRICE : Zo te horen is een peer een prachtige vrucht.
VERGILIUS : Dat klopt. Wat de kleur betreft, een peer is meestal geel met zwarte vlekjes.
BEATRICE : Ook net als een banaan dus.
VERGILIUS : Nee, het lijkt er niet op. Het geel van een peer is niet zo fel, niet zo dof en ondoorzichtig. Het is een lichter, doorschijnend geel, het gaat in de richting van beige, maar niet crèmekleurig, eerder waterig, bijna met de visuele textuur van een aquarel. En de vlekjes zijn ook wel eens bruin.
BEATRICE : Hoe zijn die vlekjes verdeeld?
VERGILIUS : Niet zoals de vlekken van een luipaard. Het is niet zozeer een kwestie van echte vlekken, meer van stukken die donkerder zijn, afhankelijk van hoe rijp de peer is. O ja, een rijpe peer krijgt gemakkelijk beurse plekken, dus je moet er voorzichtig mee zijn.
BEATRICE : Natuurlijk.
VERGILIUS : Nu de schil. Het is een eigenaardige schil, die van de peer, moeilijk te beschrijven. We hadden het over appels en bananen.
BEATRICE : Ja.
VERGILIUS : Die hebben een egale, gladde schil.
BEATRICE : Dat is zo.
VERGILIUS : Een peer heeft een minder egale of gladde schil.
BEATRICE : O ja?
VERGILIUS : Jazeker. Een peer heeft een ruwere schil.
BEATRICE : Net als die van een avocado?
VERGILIUS : Nee. Maar nu je over avocado’s begint, de vorm van een peer lijkt wel een beetje op die van een avocado, maar de onderkant van een peer is meestal dikker.
BEATRICE : Interessant.
VERGILIUS : Een peer loopt bovenaan opvallend veel spitser toe van een avocado. Toch lijken ze heel erg op elkaar.
BEATRICE : Ik zie de vorm duidelijk voor me.
VERGILIUS : Maar de schil is niet te vergelijken! De schil van een avocado is wrattig als de huid van een pad. Een avocado ziet eruit als een melaatse groente. Het bijzondere van de peer is een dun soort ruwheid, hij voelt teer en interessant aan. Als je het honderd keer kon versterken, weet je hoe het dan zou klinken als er vingertoppen over de schil van een droge peer gleden?
BEATRICE : Nou?
VERGILIUS : Dan zou het klinken als de diamant van een platenspeler die in de groef wordt gezet. Datzelfde dansende geknister, net als een vuurtje van heel droge, heel lichte takjes.
BEATRICE : Een peer is vast de mooiste vrucht op de hele wereld!
VERGILIUS : Ja, dat is ook zo! De schil van een peer in al zijn glorie.
BEATRICE : Kun je hem eten?
VERGILIUS : Natuurlijk. We hebben het niet over de stugge, weerbarstige schil van een sinaasappel. Als een peer rijp is heeft hij een zachte schil die meegeeft.
BEATRICE : En hoe smaakt een peer?
VERGILIUS : Wacht even. Je moet er eerst aan ruiken. Een rijpe peer ademt een waterig, subtiel aroma uit, de kracht zit ‘m in de lichtheid van de indruk op de reukzin. Kun je je de lucht van nootmuskaat of kaneel voor de geest halen?
BEATRICE : Jazeker.
VERGILIUS : De geur van een rijpe peer heeft dezelfde uitwerking op de geest als zulke specerijen. De gedachten staan even stil, gefascineerd, en er borrelen duizend en een herinneringen en associaties op terwijl de geest diep moet graven om de aantrekkingskracht van die verlokkelijke geur te doorgronden – wat trouwens nooit zal lukken.
BEATRICE : Maar hoe smaakt een peer? Ik word nu wel erg nieuwsgierig.
VERGILIUS : Een rijpe peer is een symfonie van sappig en zoet.
BEATRICE : O, dat klinkt lekker.
VERGILIUS : Als je een peer doorsnijdt, zul je zien dat het vruchtvlees stralend wit is. Er gloeit licht binnenin. Iemand die een mes en een peer bij zich heeft, is nooit bang in het donker.
BEATRICE : Ik moet er een hebben.
VERGILIUS : De structuur van een peer, de consistentie, is ook lastig onder woorden te brengen. Sommige peren zijn een beetje knapperig.
BEATRICE : Net als een appel?
VERGILIUS : Nee, het lijkt er niet op! Een appel wil niet worden opgegeten, hij biedt weerstand. Een appel wordt niet verorberd, maar veroverd. De knapperigheid van een peer is veel aantrekkelijker. Hij heeft mee en hij is zacht. Het eten van een peer doet denken aan … een kus.
BEATRICE : O hemel. Dat klinkt erg lekker.
VERGILIUS : Het vruchtvlees van een peer is soms een beetje korrelig. En toch smelt het in je mond.
BEATRICE : Hoe is het mogelijk.
VERGILIUS : Elke peer heeft dat . En dat gaat alleen maar over hoe hij eruitziet, aanvoelt, ruikt, weerstand biedt. Ik heb je nog niet verteld hoe hij smaakt.
BEATRICE : Lieve god!
VERGILIUS : Voor de smaak van een goede peer geldt : als je er een eet, als je je tanden in dat heerlijks zet, bestaat er niets anders meer. Je enige wens is die peer opeten. Je wilt er liever bij zitten dan bij staan. Je doet het liever alleen dan ingezelschap. Je hebt liever stilte om je heen dan muziek. Als je zintuigen gaan op non-actief, behalve je smaakvermogen. Je ziet niets, je hoort niets, je voelt niets – tenminste, alleen voor zover het je waardering verhoogt voor de goddelijke smaak van je peer.
BEATRICE : Maar hoe smaakt hij nou eigenlijk?
VERGILIUS : Een peer smaakt als, hij smaakt als … (Hij zoekt naar woorden. Schouderophalend geeft hij het op.) Ik weet het niet. Ik kan het niet onder woorden brengen. Een peer smaakt naar zichzelf.
BEATRICE : (treurig) Ik wou dat jij een peer had.
VERGILIUS : En als ik er een had, zou ik hem aan jou geven. (Stilte)

Yann Martel – Beatrice en Vergilius

Ervaren in aandacht

Het hoofd met zijn denken laat je alle kanten op gaan, dit geeft onrust.

Het lichaam met haar voelen brengt je weer terug in dit moment, in het hier en nu. Dit geeft houvast en rust in het hoofd.

De adem kan je daar bij helpen. De adem die er altijd is en je lichaam zachtjes van binnenuit aanraakt. De adem die je laat voelen dat je leeft.

Factoren die de onzekerheid in het hoofd voeden zijn volop aanwezig: hoe erg is de kanker in mijn lichaam, is het te behandelen, hoe dan, word ik weer beter...?

Dit haalt je uit het nu en bij jezelf vandaan. Je kunt de onzekerheid van dat moment niet ontkennen want die is er. Wel kun je altijd weer terugkeren naar de eigen basis: het lichaam.

Het lichaam met de adem in je en de aarde onder je laten voelen dat je er bent op dit moment met alles wat er is. Zo ervaar je weer meer stevigheid en tegelijkertijd verzachting van jezelf.

- Marja de Rooij - Helende Yoga

Als je loslaat, heb je twee handen vrij.

- Chinees gezegde -

Image : http://artmuse2.com

Jon Kabat Zinn "As Good As It Gets"

Ik zal je troosten, als je komt met je verhaal,

Totdat je ’t leven weer een beetje aardig vindt.

Ik speel mijn rol, als stond ik voor een volle zaal,
Maar als je weg bent, zal ik huilen als een kind.

Toon Hermans

Ik wilde nee zeggen,
ik wist alles van nee, kende tientallen nees :
diepzinnige nees, halfhartige nees, fletse nees, tere nees,
dappere nees, roekeloze nees -

ik hoorde de zoete muziek van de ontkenning
en wilde een nieuwe nee zeggen,
een helder nee dat zou glanzen in het licht
van de ondergaande zon,
een overrompelend nee dat hoog boven de waarheid
zou uittorenen,

een onfeilbaar nee,

maar ik zei ja.

- Toon Tellegen -

Wie verwachtingen met zich meedraagt,
is als een reiziger die gebukt gaat onder zijn bagage.
Hij komt amper vooruit.
Zonder verwachtingen ligt de wereld voor je open.

- Arthur Samuels -

Verdriet kit al mijn krachten samen, zodat ik roerloos word als steen.
Mijn hele wezen wordt materie,een ondoordringbaar star mysterie,
o sla de rots, opdat ik ween.

- Maria Vasalis -


Vergankelijk is alles wat leeft, wat blijven zal zijn de keien in de rivier
- steenschrift - in de stroom van de tijd.

- Germain Droogenbroodt -

De "domme vraag"
is het eerste teken
van een volslagen nieuwe ontwikkeling.

- Alfred North Whitehead -
Brits filosoof