"Wees niet bevreesd om de eenzaamheid tegemoet te treden .
Het is een zeldzame gelegenheid om vriendschap te sluiten met jezelf"
- Tekening - Gao Xingjian -
zaterdag 16 april 2011
Les quatre plus beaux mots de la langue française ...
Je t'aime, s'il te plaît, pardon, merci.
- Père Serge Bonnet -
Lepeltje
Sinds ik wakker word
als in een la die leeg is
op ons tweeën na,
is wat er morgen komt
ondergeschikt aan
wat vandaag al is begonnen.
We gaan met een bepaalde
logica eerst af hoe wij
vandaag weer samenhangen.
Dit is jouw been, dit is
mijn rug, mag ik hem nu
van jou terug, en wat ik
verder zou verlangen
is dat we opstaan, en
ons leven vanaf hier
hervatten, met jou dan
naast mijn hart onder
mijn arm - ik hou
je tot vanavond warm,
totdat je slaapt en daarna
wakker wordt als in een la,
leeg op ons tweeën na.
- Uit: Verzamel de liefde - Bart Moeyaert -
Ergernis is mijn motor. En die ergernis wordt het best gekanaliseerd in bestaande teksten.
Oude meesters van Bernhard ga ik binnenkort opnieuw spelen. Daar zit de hele ergernis over mijn kindertijd in opgeborgen, over de school en mijn ouders en de lessen blokfluit.
Bernhard noemt Kokoschka en Schiele en Klimmt kitch in dat stuk, en zegt dat Beethoven pompeuze marsmuziek schreef en Mozart onderbroekenkitsch. Ik zeg niet dat ik het daarmee eens ben, maar ik hou van dat individueel kritisch durven zijn. Zeer toepasselijk in deze tijd waarin mensen elkaar achterna lopen, in plaats van individueel te denken.
Huil niet mee met de wolven, mensen, durf tegenjanken!
- Damiaan De Schrijver - De Standaard - Foto Kris Dewitte
The grass always looks greener on the other side
Acres of Diamonds Movie:
" Right now we all live in a time of infinite abundance and a wealth of possibility. Each of us is right in the middle of our own "Acre of Diamonds", if only we would realize it and develop the ground we are standing on before charging off in search of greener pastures."
Alles gebeurt omdat het moet gebeuren. Dat geloof ik echt. Ik geef grif toe dat het gemakkelijk is zo te denken: je kunt een stuk verantwoordelijkheid op het lot afschuiven en je moet minder beslissingen nemen - niet onpraktisch voor een eeuwige twijfelaar als ik. Af en toe neem je natuurlijk de touwtjes in handen, maar dat je lot in hoge mate voor jou bepaald is, is voor mij een bron van rust.
Als ik een tegenslag heb, laat ik die over mij komen en probeer ik die te aanvaarden. Ik probeer altijd te zien dat het me weer verder helpt. Ik heb al twee kleine ongevallen gehad, en natuurlijk was ik daar niet goed van, maar ik trok me meteen op aan de gedachte dat er één stoplicht verder nog iets veel ergers had kunnen gebeuren. Het is een manier om positiever door het leven te gaan.
Ik besef dat ik een gelukzak ben. Ik heb de man en het kind van mijn leven gekregen, en heb een warme en oprechte familie waar ik heel graag bij ben. Soms lijkt het te mooi om waar te zijn, en wordt het zelfs beangstigend. Ik heb eens gelezen dat een mens zo veel miserie te verwerken krijgt als hij aankan. Dus ofwel vinden ze daarboven dat ik niet zo'n sterke persoonlijkheid heb, ofwel moet ik mijn portie nog krijgen. Daar kan ik best wakker van liggen.
- Cath Luyten - 't Groot Lot - De Standaard -
vrijdag 15 april 2011
Helemaal in het begin heeft iemand tegen me gezegd : 'Je zal zien, je zal sterker zijn als je hierdoor komt.' Dat geloofde ik uiteraard niet. Maar achteraf bleek het wel juist te zijn.
Ik ben nu veel sterker dan voor mijn majeure depressie. Ik heb mezelf leren respecteren en leren neen zeggen.
Pas toen ik kon zeggen: 'Dit is wie ik ben en ik wil mij niet meer extreem opofferen voor iemand anders', is er een einde gekomen aan mijn depressie.
Weet je, je kan alleen maar iemand anders naar waarde schatten als je eerst jezelf naar waarde schat. Je kan alleen maar iemand anders graag zien als je jezelf graag ziet.
- Dirk Tieleman in gesprek met Christine van Broeckhoven over haar depressie -
Het lot trekt en duwt aan ons. Het is door ons heen gevlochten. Krachten drijven ons aan, vanbinnen en vanbuiten, ontelbare kleine klokjes tikken in ons en lopen ieder op hun tijd af. En het is alles zo breekbaar.
Het lot van het lichaam, het lot van de psyche, het lot van het land van geboorte, het lot van ziekte, het lot van talenten (...) het lot van net niet en het lot van steeds weer.
Het lot is niet te begrijpen en niet te doorgronden, maar daarmee zijn we er niet, want het vraagt als de Sfinx uit het klassieke drama om een antwoord. (...) En evenals de Sfinx verslindt het lot alles wat geen eigen antwoord geeft.
Wie geen antwoord geeft wordt overgenomen; hij wordt het kind van zijn ouders, de kwalen van zijn lichaam, de stand van zijn bankrekening, een auto in de berm. Wie geen antwoord geeft wordt slachtoffer van het lot.
- Hans Korteweg - Het lot en de liefde -
‘Rabbi Eisik was na jaren van rampspoed, die zijn godsvertrouwen niet hadden geschokt, in de droom bevolen in Praag, onder de brug die naar het koninklijk paleis voert, naar een schat te zoeken. Toen de droom voor de derde maal terugkeerde, maakte rabbi Eisik zich op en trok naar Praag. Maar bij de brug stonden dag en nacht wachtposten en hij waagde het niet te graven. Toch kwam hij elke morgen naar de brug en zwierf daar tot de avond rond. Eindelijk vroeg de hoofdman van de wacht, op zijn gedrag opmerkzaam geworden, hem vriendelijk of hij hier iets zocht of op iemand wachtte. Rabbi Eisik vertelde daarop welke droom hem uit het verre land hierheen had gevoerd. De hoofdman lachte: "En zo ben jij, arme drommel, met lompen aan je voeten, dus terwille van een droom hierheen getrokken. Ja, wie vertrouwt er nu ook op dromen! Dan had ik zeker ook op pad moeten gaan toen mij eens in een droom bevolen werd naar Krakau te reizen, en in de woning van een Jood, Eisik, zoon van Jekel moest hij heten, onder de haard naar een schat te zoeken. Eisik, zoon van Jekel! Ik zie mijzelf al daarginds, waar de ene helft der Joden Eisik en de andere Jekel heet, alle huizen openbreken! En weer lachte hij. Rabbi Eisik boog, keerde naar huis terug, groef de schat op en bouwde het bedehuis dat de Rabbi Eisik-rabbi Jekelszoon school heet.'
In de wereld om mij heen, die ik mijn eigen wereld weet,
in de situatie die mij door het lot is gegeven,
in dat wat dag tot dag om mij heen is, wat mij dag tot dag opeist,
daarin ligt mijn wezenlijke taak en de vervulling van mijn bestaan
die voor mij open ligt.
- Martin Buber - De weg van de mens -
donderdag 14 april 2011
A ton étoile
Sous la lumière en plein
et dans l'ombre en silence
si tu cherches un abri
Inaccessible
Dis toi qu'il n'est pas loin et qu'on y brille
A ton étoile
Petite soeur de mes nuits
ça m'as manqué tout ça
quand tu sauvais la face
à bien d'autres que moi
sache que je n'oublie rien mais qu'on efface
A ton étoile
Toujours à l'horizon,
Des soleils qui s'inclinent
comme on a pas le choix il nous reste le coeur
tu peux cracher même rire, et tu le dois
A ton étoile
A Marcos
A la joie
A la beauté des rêves
A la mélancolie
A l'espoir qui nous tient
A la santé du feu
Et de la flamme
A ton étoile
- Noir désir - A ton étoile -
woensdag 13 april 2011
Toen probeerde ik met nonsenswoorden te zingen, of gebruikte ik woorden achterstevoren, met rare klanken in mijn stem. En dit alles om een manier te vinden om het belang van de figuur in het beeld te verminderen. Ik had geen echte belangstelling voor de figuur, maar wel voor het landschap achter de figuur. Voor mij was die figuur een steeds groter wordend probleem.
Hetzelfde geldt voor een schilderij. Als je een beeld van een landschap bekijkt, dan bekijk je het hele beeld: je ogen vliegen overal. Maar zet een menselijk figuur in dat landschap - zelfs maar een kleintje - en wat gebeurt er? Die figuur zal al je aandacht trekken. Je kunt er niet naast kijken, omdat een mens automatisch verbondenheid met andere mensen zoekt.
Ik vond dit een probleem met mijn muziek, want ik had het gevoel dat zolang ik centraal in het beeld stond, jij, de luisteraar, buiten dat beeld moest blijven staan. Maar als ik mezelf uit dat beeld verwijderde, dan creëerde ik een soort open ruimte, een uitnodigende geluidsruimte waar de luisteraar kon binnenstappen. Door mijn persoonlijkheid - zoals vertegenwoordigd door mijn stem - uit te schakelen, heb ik mijn muziek een nieuwe toegankelijkheid gegeven.
- Brian Eno -
Het boek er gebeurtenissen ligt altijd open in het midden.
- Wyslawa Szymborska -
Wanneer we een ongeluk of een ramp meemaken, of wanneer we worden geconfronteerd met een ernstige ziekte, zijn we in eerste instantie slachtoffer. Centraal staat de ervaring van machteloosheid. Er is ons iets overkomen, er is ons iets aangedaan - 'out of the blue' en we zijn sprakeloos. Het boek der gebeurtenissen ligt altijd open in het midden, maar het maakt wel een verschil of er een besef is van begin en eind, een kader, paginanummers, een isbn, een gebonden kaft met een titel. Het is een ander gevoel wanneer het boek uit elkaar is gevallen en de bladzijden zonder paginanummers zijn verspreid door de ruimte. Als slachtoffer sta je met de bladzijde van het nu in handen zonder context, zonder aanleiding, zonder toekomst. Een fragment, een flard tekst zonder script. En eigenlijk is je neiging om de eerste de beste papierversnipperaar op te zoeken, maar je weet niet waar je het zoeken moet. Chaos. Dus zit er maar een ding op en dat is de andere bladzijden zoeken, lezen, op zoek naar herkenbare fragmenten, het geheugen herstellen, chronologiseren. Maar een ding is zeker, het zal nooit meer hetzelfde verhaal worden.
-Ernst Bohlmeijer - De verhalen die we leven -
Maar wel weven we van binnen
Onophoudelijk
Van de duurste en taaiste materie
Heel precieze en doorzichtige webben
Waarmee orde geschapen wordt
En de chaos
Tijdelijk en telkens opnieuw
Wordt bedwongen
En waarin wij datgene vangen
Dat op zo'n ogenblik
Misschien zin genoemd kan worden.
- M. Vasalis -
- Wyslawa Szymborska -
Wanneer we een ongeluk of een ramp meemaken, of wanneer we worden geconfronteerd met een ernstige ziekte, zijn we in eerste instantie slachtoffer. Centraal staat de ervaring van machteloosheid. Er is ons iets overkomen, er is ons iets aangedaan - 'out of the blue' en we zijn sprakeloos. Het boek der gebeurtenissen ligt altijd open in het midden, maar het maakt wel een verschil of er een besef is van begin en eind, een kader, paginanummers, een isbn, een gebonden kaft met een titel. Het is een ander gevoel wanneer het boek uit elkaar is gevallen en de bladzijden zonder paginanummers zijn verspreid door de ruimte. Als slachtoffer sta je met de bladzijde van het nu in handen zonder context, zonder aanleiding, zonder toekomst. Een fragment, een flard tekst zonder script. En eigenlijk is je neiging om de eerste de beste papierversnipperaar op te zoeken, maar je weet niet waar je het zoeken moet. Chaos. Dus zit er maar een ding op en dat is de andere bladzijden zoeken, lezen, op zoek naar herkenbare fragmenten, het geheugen herstellen, chronologiseren. Maar een ding is zeker, het zal nooit meer hetzelfde verhaal worden.
-Ernst Bohlmeijer - De verhalen die we leven -
Maar wel weven we van binnen
Onophoudelijk
Van de duurste en taaiste materie
Heel precieze en doorzichtige webben
Waarmee orde geschapen wordt
En de chaos
Tijdelijk en telkens opnieuw
Wordt bedwongen
En waarin wij datgene vangen
Dat op zo'n ogenblik
Misschien zin genoemd kan worden.
- M. Vasalis -
dinsdag 12 april 2011
Op mijn bureau hangt een groot bord: 'Smile! It confuses people.' Volgens mij marcheert het zo: kom ergens binnen met een lach, en je hebt al voor de helft gewonnen. Er zijn mensen met mondhoeken naar boven en anderen met mondhoeken naar beneden. De mijne staan naar boven. Als ik ergens binnenkom met een smile, is dat ontwapenend.
Groot nadeel van lachen: de rimpels. Als ik opsta, lijk ik een verrimpelde appel. Vroeger had ik twee putjes in mijn kaken, maar hoe ouder ik word, hoe meer dat diepe huidplooien worden. Een fotograaf heeft me ooit gevraagd van waar ik die twee littekens heb, naast mijn mond.
Lachen doe je vooral met je hoofd. Ik probeer alles met een gezonde vorm van humor te benaderen. Maar dat gaat nooit te ver.
- Axl Peleman - Nina - Het Laatste Nieuws -
maandag 11 april 2011
Je n'ai pas peur de la route, faudra voir, faut qu'on y goûte
Des méandres au creux des reins et tout ira bien, le vent l'emportera
Ces parfums de nos années mortes, ceux qui peuvent frapper à ta porte
Infinité des destins, on en pose un, qu'est-ce qu'on en retient ?
Le vent l'emportera
Tout disparaîtra, le vent nous portera.
- Noir Désir - Le vent nous portera -
Kinderen van de spin Anansi zijn wij
En de wijde wereld is ons web
Kinderen van de spin Anansi zijn wij
Liefde lust of lot
Brengt ons naar de verste punten
Kinderen van de spin Anansi zijn wij
Waarheen we in dat wereldveld ook gaan
Kinderen van de spin Anansi zijn wij
Overal zijn er draden om te grijpen
En draden om los te laten.
- Arthur Japin -
Ik heb dagen dat ik heel serieus ben. Als ik depri aan het werk ga, denk ik: het komt niet, ik zal nooit meer grappen kunnen maken de komende twintig jaar. Maar doordat ik dan iets schrijf of teken, voel ik me al wat beter. En tien minuten later komt dé ingeving voor een geniale mop.
Humor is een stevige pleister - zeker op de donkerste dagen, jawel.
- Kamagurka - Nina - Het Laatste Nieuws -
If You're Not Failing You're Not Growing
"Never let the fear of striking out get in your way" - Babe Ruth-
The greatest mistake you can make in life is to be continually fearing you will make one. We all make mistakes - especially those who do things.
Stop trying to be perfect. When you have a serious decision to make, tell yourself firmly that you are going to make it. Don't expect that it will be the perfect one. The pursuit of excellence is gratifying and healthy; the pursuit of perfection is frustrating, unproductive and a terrible waste of time.
The fact is that you're like a tea bag. You won't know your own strength until you get into some hot water. Failure is something we can only avoid by saying nothing, doing nothing and being nothing.
"Remember there are two benefits to failure. First if you do fail, you learn what doesn't work; and second, the failure gives you an opportunity to try a new approach" (Roger Van Oech). Some people learn from their mistakes; some never recover from them. Learn how to fail intelligently. Develop success from failure.
- John Mason - Let Go of Whatever Makes You Stop -
zondag 10 april 2011
Abonneren op:
Posts (Atom)
