zaterdag 19 november 2011

When you learn, ... teach.

When you get, ... give.


- Maya Angelou -

Harmony


Grace is within you;
Grace is the Self.
Grace is not something
To be acquired from others.
If it is external, it is useless.
All that is necessary
Is to know its existence in you.
You are never out of its operation.

- Ramana Maharshi -

- http://www.quadropolis.us/files/harmony_screenshot.jpg -






Het leven en het sterven, het lijden en de vreugde, de blaren aan de kapotgelopen voeten en de jasmijn achter mijn tuin, de vervolgingen, de ontelbare zinloze wreedheden, alles en alles, het is in me als één krachtig geheel en ik aanvaard alles als één geheel en begin steeds beter te begrijpen, zomaar voor mezelf, zonder dat ik het nog aan iemand zou kunnen uitleggen, hoe het alles in elkaar steekt. Ik zou lang willen leven, om het later allemaal nog eens te kunnen uitleggen en als me dat niet vergund is, welnu, dan zal een ander het doen en dan zal een ander mijn leven verder leven, daar waar het mijne is afgebroken en daarom moet ik het zo goed en zo volledig en zo overtuigd mogelijk leven tot de laatste ademtocht, zodat diegene, die na mij komt niet helemaal opnieuw hoeft te beginnen en het niet meer zo moeilijk heeft... Is dat ook niet iets doen voor het nageslacht?

- The Generation of Etty Hillesum -
Treurig, bedrukt, beklemd, onzeker; een zandhoop, waar de eerste de beste z'n voet maar in hoeft te zetten om haar naar alle kanten te doen verstuiven.

S. is zo ver, al een paar dagen, in m'n gevoel: alsof er iets in me afgestorven is. En is dat alles alleen maar een verkouden hoofd? Je moet nog veel leren.

B.v. dat het niet nodig is van de ene minuut tot de andere in voortdurende lichtelaaie te staan. Misschien is zelfs dat een "Sensationsbedürfnis".
Laat hem maar even en jezelf ook en jullie verhouding.
Laat alles maar even uitrusten en gaan, en je mag je best een poosje leeg voelen, die leegte wordt alleen dan aangedikt, wanneer je daar allerlei catastrofale dingen over gaat denken.

Voor alles moet er ruimte zijn in een verhouding, ook voor een leegte, hoe paradoxaal dit ook klinkt. Je moet er alleen maar niet dramatisch of ongeduldig over doen.

- Etty Hillesum - Nagelaten geschriften 1941-1943 -


Christmas is approaching!

Beetje vroeg misschien - maar de tijd gaat vlugger dan je denkt.

- A Christmas Story - Music by Enya.wmv -

- http://www.ine-pps.nl/ - http://www.facebook.com/ine.braat -

Met dank aan Frieda en Ine Braat !


Everyone wants to be appreciated.

So, if you appreciate someone,

don't keep it a secret.


- Mary Kay Ash -

Jaren terug had ik het grote geluk om een oude en wijze man te ontmoeten. Hij leerde mij dingen op een manier die m'n hele leven waardevol voor mij zijn geweest. Ik had een discussie met hem over een filosofie die ik erg uitdagend en transformerend vond.

Hij keek me aan met zijn oude, met rimpels doortrokken gezicht, zijn ogen glommen onder zijn borstelige wenkbrauwen en hij zei: "Ja, methodes kunnen nuttig zijn."

Hij had de gewoonte om mij te irriteren door voor de hand liggende dingen te zeggen, die me altijd dezelfde reactie ontlokten: "Nou, en? Dat weet ik wel. Geweldig. Dat is waarom ik studeer."

Toen keek hij me doordringend aan en zei: "Methodes zijn, per definitie, valkuilen".

Zoals gewoonlijk had ik het gevoel dat ik in de val was gelopen die hij voor me had opgezet. Hij had mijn complete aandacht.
"Oh, ik weet wat je bedoelt," zei ik. "Methodes zijn nuttig, maar je moet voorzichtig zijn. Terwijl je ze gebruikt moet je zorgen dat ze nou niet gaan gebruiken."
Hij keek naar me met die vaderlijke blik waarop hij soms naar me keek en schudde zijn hoofd. "Nee, dat bedoelde ik niet. Wat ik bedoelde was: Je moet in de valkuil van een methode trappen wil hij nuttig zijn."

En weer had hij me te pakken. De radertjes in mijn hoofd draaiden op volle toeren en ik was compleet in de war. Hij legde zijn hand zacht op mijn schouder, verzachtte mijn verwarring en zei: "Dus, dit is wat ik je toewens. Dat je, wanneer je een methode verkent, je er helemaal in op gaat. Ga er voor de volle 100 procent in op, trap er helemaal in. Maar als die methode uit elkaar begint te vallen, laat het los. Probeer ze niet te verdedigen, want als de muren die je om je heen bouwt, die je methode noemt, beginnen af te brokkelen zal je neiging zijn om de muren te stutten. De methode te laten werken zoals je dacht dat hij zou werken. Maar achter die muren schuilt nog veel meer magie en kracht en" - hij liet een stilte vallen - "een nieuwe valkuil".

"Ga dus voor de nieuwe methode. Geniet er van! Als de muren rond de nieuwe methode, rond de "nieuwe jij" beginnen af te brokkelen, probeer niet om ze omhoog te houden. laat ze los omdat er achter de muren echte wonderen en kracht zijn en ... een nieuwe valkuil. Dus ga voor de nieuwe ..."

- Thomas F. Crum - De magie van het conflict -

"Elke stap in de ontwikkeling van de mens betekent het verlaten van een vertrouwde positie... alle groei... moet met dit feit leren omgaan. - Erik H. Erikson -

- Picture : http://mikelamonica.wordpress.com/tag/photography/ -

vrijdag 18 november 2011


Du Ungeduld!
Du suchst den Schatz des Glückes in der Schale einer Nuß.

Aber die Schönheit und das Glück sind reicher als wir,
und haben tausend Wege,
und tragen Früchte auf allen Bäumen.

-Hermann Hesse, Eine Stunde Hinter Mitternacht, Gesammelte Werke-

Een ding wat ik niet ga doen, is nog van alles najagen om in leven te blijven. Als je al je tijd besteedt aan dingen najagen om in leven te blijven, heb je geen leven meer.

Hoop is iets heel, heel fragiels in ieders leven, en de mensen van wie ik hou hoeven zich die hoop niet te laten ontnemen.

- Patrick Swayze (1952-2009)

- in z'n laatste tv-interview met Barbara Walters -

- http://lookintomylife.punt.nl -
“Others inspire us,
information feeds us,
practice improves our performance,
but we need quiet time to figure things out,
to emerge with new discoveries,
to unearth original answers.”

― Ester Buchholz -


- Rostropovich plays the Prelude from Bach's Cello Suite No. 1 -

In het Oosten vertellen ze het verhaal van samurai die opgejaagd wordt door een beer. Hij rent letterlijk van een klif af. Terwijl hij valt, grijpt hij een tak.
Hij kijkt omhoog en ziet de beer die over de klif hangend naar zijn hoofd klauwt. Hij mist maar nipt.
Dan kijkt hij naar de grond onder zich, op een kleine vijf meter, en ziet een leeuw die omhoog springt naar zijn voeten. Hij mist maar nipt.
Hij kijkt naar de tak waar hij aan hangt en ziet twee eekhoorns die aan de tak zitten te knagen, zijn reddingslijn verdwijnt hap voor hap.
Hij haalt eens diep adem, en dan zit hij, naast zijn tak, een bosje wilde aardbeien. In het midden van het bosje zit een grote, rode, sappige aardbei. Met zijn ene hand reikt hij naar de aardbei, plukt hem en stopt hem in zijn mond, kauwt er langzaam op en zegt: "Ah, heerlijk."

- Thomas F. Crum - De Magie van Conflict -

- Foto : http://nl.123rf.com -

- via recoveryisbeautiful -
Wanneer jij werkelijk van je leven een gaaf en ernstig en groot geheel wilt maken, zusje, dan zul je een hoop moeten afleren en een hoop dingen ernstiger moeten aanpakken.
Dan zul je ook je tijd beter moeten organiseren en niet zoveel verliezen met kleinigheden.
Dan moet je je eerlijk rekenschap geven van een hoop onduidelijks,
dat er nog rondspookt in je ziel.
Dan moet je je rekenschap geven van je zelf, steeds door.
Dan mag je niet ongecontroleerd leven.


- Etty Hillesum -

- Etty, nagelaten geschriften van Etty Hillesum - 1941-1943 -

Veerkrachtig denken

Als je de wereld wilt redden, ben je misschien wat naïef of arrogant.
We moeten gewoon anders leren kijken naar de werkelijkheid.

Jij kan beter met de fiets naar de bakker rijden,
omdat het juist is en ook zo aanvoelt, of omdat het zin creëert.

Misschien is dat de kern: de energie die dat jou geeft,
moet bijna besmettelijk zijn voor de samenleving.

De auto laten staan is niet alleen een verhaal van mínder
(rijden, verbruik, snelheid),
het is ook een verhaal van méér
(levenskwaliteit, gezondheid, genieten, vertragen).

Elk mens en elk systeem heeft iets behoudsgezinds.
Die reflex is nodig en zelfs gezond.
Maar in woelige situaties, waarin het vertrouwde niet meer werkt,
moet je een beroep kunnen doen op je verandertalent.
Met onzekerheid en verrassing leven, daar zijn we vaak niet zo goed in.

- Rudy Dhont - KHLeuven -

in Veerkrachtig denken - Griet Verhoeyen - Visie -

- http://jogis.tumblr.com/ -
Als je ermee stopt om van je emoties een vijand te maken,

dan worden ze een bondgenoot.

- Erik van Zuydam -


uit‘De Ontdekking van het Nu’– Ankh Hermes -

www.bewustzijnmagazine.nl.

I start a picture and I finish it.
I don’t think about art when I’m working.
I just try to think about life.

- Jean-Michel Basquiat (1960–1988) -


- Foto : extremeculture.flatoday.net -

- http://alvimkingdom.tumblr.com/ -

Zolang ik mij met vragen blijf bedruipen,
kom ik niet uit mijn angsten los:
ik zie de wereld als een bos
waarin vaak wolven mij besluipen.

Wordt dit een tijd die alles zwart wil verven?
De mens is in zijn eng domein
een prooi voor ziekte, zorg en pijn
en weet gedurig van zijn sterven.

Maar is dat een reden om te klagen?
Ligt er een waarde in tijd en duur?
De dood is toch maar een onzichtbare muur
die ons aldoor dreigt uit te dagen.

Het leven is niet om ons begonnen
met water en modder allerhand
en uitzichten op een vaderland
met eeuwigdurende zonnen.

- Herwig Hensen -

- Uit 'Van het leven geleerd' - Manu Keirse -
De universele wet van liefde houdt in dat we op onze levensweg precies die mensen ontmoeten die we nodig hebben om verder te groeien.

Zodra bepaalde mensen niet langer gezien worden als volmaakt voor ons geestelijk groeien, verdwijnt de liefde en nemen negatieve emoties als ergernis, jaloersheid en boosheid de overhand.

Noem het geen toeval dat je precies die buurman of buurvrouw, vriend of vriendin, collega of concurrent ontmoet hebt.

Het zal nog minder toeval zijn dat je precies met die man of vrouw, vader of moeder, schoonvader of schoonmoeder mocht samenleven.

Zij allen helpen ons - ongeacht welke eigenschappen ze mogen bezitten - op weg naar meer aanvaarding, verdraagzaamheid, vergeving.

Zij zijn allen onze leraars.

- Geert Devriendt in 'Het keerpunt in je leven' -


What I dream of is an art of balance.

- Henri Matisse -


- Photos © Cate Gillon(top) & Sean Gallup(bottom)/Getty Images -

Balans


- http://nl.toonpool.com -

donderdag 17 november 2011

ONZEKERHEID

'Ik was bang dat niemand van me zou houden
als ik niet volmaakt zou zijn
dat de mensen die ik liefhad
mij zouden verlaten, als ik niet volmaakt zou zijn

maar als ik echt van anderen zou houden
en ze zou zien zoals ze zijn
dan wist ik dat ik mensen kon vertrouwen
omdat ze zelf net zo kwetsbaar zijn'

- Uit 'Denk je sterk' van Fred Sterk & Sjoerd Swaen -
Denken maakt jong.
Want denken doet twijfelen.
En twijfel plaatst ons telkens weer aan het begin van ons leven.


- Johan Daisne (1912-1978) -





Gelukkig zijn

is de meest verwaarloosde

plicht.




- Bertus Aafjes (1914-1993) -
...

MENSEN ZOUDEN WAT LANGZAMER MOETEN LUISTEREN.

- Jean Sparks Ducey -

"If a writer is so cautious that he never writes anything
that cannot be criticized,
he will never write anything that can be read.
If you want to help other people you have got to make up your mind
to write things that some men will condemn."

- Thomas Merton - New Seeds of Contemplation -
Men moet dat bevechten. Men moet zich terugtrekken uit al die onvruchtbare rumoeren, die om zich heen grijpen als een besmettelijke ziekte.

Bij benadering kan ik dan weer even aanvoelen, hoe het er in al die mensen uit moet zien. Arm en kaal leven. Ja, en dan komt men er toe om te zeggen, zoals ik van zovelen hoorde: 'een boek kan ik niet meer lezen, daarop kan ik me niet meer concentreren.' 'Vroeger had ik altijd m'n huis vol bloemen, maar tegenwoordig, neen hoor, ik heb er geen zin meer aan.'

Verarmd, arm leven.

Ik weet al weer, waar ik stelling tegen moet nemen.

Zou men mensen kunnen leren, dat men er aan "werken" kan: het veroveren van rust in zichzelf? Innerlijk productief en vertrouwend verder leven, over de hoofden van de angsten en de geruchten heen? Dat men zichzelf kan dwingen neer te knielen in de uiterste en rustigste hoek van het eigen innerlijk en daar zolang geknield te liggen, tot er een gezuiverde hemel boven je staat en niets meer dan dat?

Ik heb het weer even aan den lijve ervaren, sinds gisterenavond, wat mensen tegenwoordig moeten lijden, het is goed dat iedere keer weer te weten en iedere keer weer te leren van zichzelf hoe men dat bevechten moet. En dan weer ongestoord te gaan door de wijde en onbelemmerde landschappen van het eigen hart. Maar zover ben ik nu nog niet.

- Etty Hillesum - 29 september 1942 -

Wijsheid komt voort uit de ervaring,
niet uit de boeken.

Wat je leest zul je immers nooit volledig bezitten,
zolang je het niet ervaren hebt.

- J. Donald Walters - Foto : faith-dream.com -
The birth of a man is the birth of his sorrow.
The longer he lives, the more stupid he becomes,
because his anxiety to avoid unavoidable death becomes more and more acute.
What bitterness!
He lives for what is always out of reach!
His thirst for survival in the future makes him incapable of living in the present.

- CHUANG TZU - Rigpa Glimpse of the day -


- http://imfantasyparade.tumblr.com -
“Herzie je meningen,
zuiver je oordelen
en alles komt goed.”


- zoon Marcus Aurelius - Zoek en Leef -

woensdag 16 november 2011


Iedereen wil schilderkunst begrijpen. Waarom proberen ze niet het gezang van vogels te begrijpen? Waarom houden ze van de nacht, een bloem, alles wat de mens omgeeft, zonder dat ze proberen dat te begrijpen? Maar als het om een schilderij gaat, willen ze het begrijpen.

Zij die een schilderij proberen uit te leggen, zitten bijna altijd op het verkeerde spoor. Hoe kun je verwachten dat een toeschouwer mijn schilderij ervaart zoals ik het heb ervaren?

Een schilderij dient zich al geruime tijd van tevoren bij me aan; wie weet hoelang van tevoren ik het gewaar werd, zag en schilderde, en toch begrijp zelf ik de volgende dag vaak niet wat ik heb gedaan. Hoe kan dan ook maar iemand doordringen in mijn dromen, mijn instincten, mijn verlangens, mijn gedachten, die zoveel tijd nodig hebben gehad om zichzelf te vormen en aan het oppervlak te komen, laat staan begrijpen wat ik misschien onopzettelijk heb gedaan?

- Pablo Picasso - In 'Onsterfelijke laatste woorden' - Terry Breverton -

- Foto http://www.artyfactory.com

Twee monniken en een vrouw.

Twee monniken die op reis waren kwamen bij een rivier aan, waar ze een vrouw ontmoetten.

Omdat de vrouw bang was voor de stroming in de rivier vroeg ze of de monniken haar naar de overkant wilden dragen.

Een van de monniken aarzelde, maar de andere zette haar op zijn schouders, stak het water over en zette haar neer op de oever aan de overkant van de rivier. De vrouw bedankte hen en vertrok.

Terwijl de monniken hun reis vervolgden, was de ene monnik in zichzelf gekeerd en aan het broeden. Niet meer in staat om het zwijgen te bewaren zei hij wat hem dwars zat.

"Broeder, onze spirituele training leert ons elk contact met vrouwen te mijden, maar jij pakte haar op je schouders en droeg haar!"

"Broeder", antwoordde de andere monnik, "Ik heb haar neergezet aan de overkant, terwijl jij haar nog steeds bij je draagt."

- Zen-wijsheid -


Het leven is als tekenen zonder gum.


- Harold de Vries - Tekening © Vincent Huizinga 2011


- Johnny Cash - Father and Son -

´Het leven is moeilijk, maar dat is niet erg…
en werken aan zichzelf is heus geen ziekelijk individualisme.
En een vrede kan alleen een echte vrede worden later,
wanneer eerst ieder individu in zichzelf vrede sticht
en haat tegen medemensen, van wat voor ras of volk ook,
uitroeit en overwint en verandert in iets, dat geen haat meer is,
misschien op den duur wel liefde, of is dat misschien wat veel ge‘ist?
Toch is het de enige oplossing…´

- Etty Hillesum - 20 juni 1942 -

"This is the beginning of a new day.
You have been given this day to use as you will.
You can waste it or use it for good.
What you do today is important
because you are exchanging a day of your life for it.
When tomorrow comes, this day will be gone
forever; in its place is something that you have left behind...
let it be something good."


- Author Unknown - Inspirational quote of the day -

- Picture : http://www.panoramio.com -

dinsdag 15 november 2011

50/50



- '50/50' Trailer - Film van Jonathan Levine -

Zes jaar geleden kreeg scriptschrijver Will Reiser van zijn dokter een diagnose die hij nooit had verwacht: een kwaadaardig gezwel aan zijn ruggengraat. Nu heeft die ervaring een film opgeleverd die niemand had verwacht: de zeer geestige tragikomedie "50/50".

"U heeft kanker." Het zijn woorden die niemand wil horen, maar voor Will Reiser kwamen ze helemaal als een verrassing. Hij had zich laten onderzoeken omdat hij al een tijdje rondliep met een vervelende pijn in de rug, maar omdat hij amper 23 jaar oud was, had hij nooit gedacht dat het gevreesde k-woord zou kunnen vallen.

Het was het begin van een strijd die veel moeilijke momenten zou kennen maar die merkwaardig genoeg ook regelmatig stof voor geweldige grappen leverde. Reiser was dan ook een comedy-schrijver en maakte deel uit van het scenaristen-team van "Da Ali G show". Bovendien behoorden zowel Seth Rogen als Evan Goldberg tot zijn naaste vrienden, respectievelijk een acteur en een producent die net voor hun grote doorbraak stonden.
"Je gaat iemands negatieve stemming niet bevestigen"

Ongeveer een maand na Reisers fatale doktersbezoek kwam Rogen aandraven met het idee. Zodra Will genezen was, zouden ze een "buddy movie" maken rond de hele periode.

Het zou per definitie anders worden dan de bestaande films over personages die worstelen met kanker. Geen enkele van die films had namelijk oog voor de absurde en grappige kanten van het verhaal. Of ze hadden te veel schrik om afgeschilderd te worden als oneerbiedig om die ook mee te geven.

"Als het op films aankomt, redeneren mensen heel anders dan in het echte leven", meent Rogen. "In films klinkt het "O, dat is zielig dus moet je het op een zielige manier vertellen". Maar in het echte leven wil je iemand die triest is opbeuren. Je gaat hun stemming niet bevestigen."

Die onrealistische films zijn volgens Reiser trouwens ook de voornaamste reden waarom veel mensen zo onbeholpen omgingen met hem. Ze wisten gewoon niet beter. "Hun indruk van de ziekte is dat je eraan dood gaat", legt Reiser uit. "Ik kreeg dus de hele tijd vragen in de trant van "Heb je nu een lijst gemaakt van alles wat je nog wil doen?"", alsof ik meespeelde in "The Bucket list" (foto). Toen tijdens dat feestje het idee kwam om onze eigen film te maken, wisten we dat het een anti-"Bucket list" moest worden. We zouden hem de "Fuck-it list" noemen."

De uiteindelijke film, "50/50", steekt minder ostentatief de middenvinger op dan aanvankelijk de bedoeling was, maar hij onderscheidt zich niettemin radicaal van de rest. En dat wordt geapprecieerd door mensen die aan kanker lijden of de ziekte overwonnen hebben, zegt Reiser. "We hebben al veel dankbare reacties gekregen. Mensen die ons zeiden hoe blij ze waren om eindelijk een film te zien die het over kanker heeft op een manier die ze herkennen."

De titel "50/50" verwijst naar de kans die het hoofdpersonage heeft om het verhaal te overleven. Een goeie titel verzinnen bleek trouwens bijna even lastig als een entertainend en geestig script op papier zetten over dit onderwerp. "I’m with cancer", "Get well soon", "Stick with it", het waren allemaal opties die verworpen werden wegens te afstotelijk.

Terugblikkend is Reiser echter opgelucht dat hij de moed heeft opgebracht om de film te schrijven. "Het was ongelooflijk goeie therapie", besluit hij. "Pure catharsis. Het was een kans om alles te verwerken en te zeggen wat niet mogelijk was tijdens mijn ziekte."

- Ruben Nollet - http://www.deredactie.be -

- 50/50 - release 16/11/2011 -
Als je doet wat je altijd deed

krijg je wat je altijd kreeg


- uit 'Kanker, je lot in eigen handen' VPRO -

Rijkdom


Mijn kroon is in mijn hart, niet op mijn hoofd
Hij is niet bedekt met diamanten of juwelen
Hij is onzichtbaar
Mijn kroon heet tevredenheid, een kroon waar
maar weinig koningen van genieten.


- Shakespeare -

via http://www.werkenaaninnerlijkevrede.com/ -

Bedankt Frieda!
"C'est une grande habileté ... que de savoir cacher son habileté."


"Knap is het als men verbergen kan ... hoe knap men wel is."


- Francois de la Rochefoucauld 1613-1680 - Maximes -

- Nationaal monument Kamp Westerbork -


Een mens moet z'n weg, die hij meent te moeten gaan,
maar gewoon verder gaan, onder wat voor omstandigheden ook.

Ik geloof overigens helemaal niet aan "omstandigheden".
Er blijft nog altijd ergens een kleine speelruimte,
waar men z'n eigen leven bouwen kan.

Eenvoudig is dat hier niet,
maar waarom moet het altijd eenvoudig zijn?



- Etty Hillesum - Westerbork november 1942 - in 'De nagelaten geschriften van Etty Hillesum'


IJdelheid

is een sleutelgat

waardoor we naar onszelf pogen te loeren.



- Bron: Nacht, zei de zon (1968)- Karel Jonckheere -

- Illustratie: Klaas Verplancke -


- You're So Vain - Official Video - Carly Simon -

Vanity and pride are different things,
though the words are often used synonymously.

A person may be proud without being vain.

Pride relates more to our opinion of ourselves;

vanity, to what we would have others think of us.”

- Jane Austen -




“Feeling important makes one heavy, clumsy and vain.


To be a warrior one needs to be light and fluid.”



- Carlos Castaneda -

maandag 14 november 2011

Because in our culture we overvalue the intellect, we imagine that to become enlightened demands extraordinary intelligence. In fact, many kinds of cleverness are just further obscurations. There is a Tibetan saying: “If you are too clever, you could miss the point entirely.”

Patrul Rinpoche said: “The logical mind seems interesting, but it is the seed of delusion.” People can become obsessed with their own theories and miss the point of everything. In Tibet we say: “Theories are like patches on a coat, one day they just wear off.”

- Rigpa - Glimpse of the day -

Kanker is maar een gek iets


John Burdon Sanderson Haldane was evolutionair bioloog en geneticus. Hij was een van de grondleggers van de populatiegenetica en een beroemd atheïst: 'Mijn praktijk als wetenschapper is atheïstisch. Als ik een experiment doe, ga ik er dus van uit dat geen god, engel of duivel zich met de gang van zaken bemoeit, en deze veronderstelling wordt bekrachtigd door successen die ik in mijn professionele carrière heb geboekt. Intellectueel gezien zou het dan oneerlijk zijn als ik niet ook atheïst in het domein van de wereld was.' Toen hij in zijn laatste levensjaar vanwege kanker in het ziekenhuis was opgenomen, schreef hij zijn gedicht 'Kanker is maar een gek iets':

'Ik wilde dat ik de stem van Homerus had
Om te zingen over kanker aan je weet wel wat,
Maar rectaal carcinoom eist toch heel wat meer doden
Dan er werden koud gemaakt tijdens de val van Troje...
Ik weet dat niemand door kanker dood wil,
Maar dat wil ook niemand door een auto of een slaappil;
En kanker kan pijn doen tot je ervan moet zweten en rillen,
Maar slechte tanden of schulden kunnen je ook doen gillen.
Een beetje humor, dat kan ik wel vertellen,
Doet de genezing vaak versnellen;
Dus laten wij patiënten een steentje bijdragen
Opdat de artsen ons weer snel hebben ontslagen.'

Haldane verklaarde: 'Ik twijfel er niet aan dat de toekomst in werkelijkheid veel verrassender zal zijn dan ik me kan voorstellen. Zelf vermoed ik inmiddels dat het universum niet alleen veel zonderlinger is dan we veronderstellen, maar ook nog eens veel zonderlinger dan we kunnen veronderstellen.'

Hij erkende verder het probleem van vooruitgang in de wetenschap: 'Ik veronderstel dat het proces van acceptatie de vier gebruikelijke stadia doorloopt:
1. dit is baarlijke nonsens;
2. dit is een interessant, maar pervers gezichtspunt;
3. dit is waar, maar totaal onbelangrijk:
4. dat heb ik altijd al gezegd.'

- Haldane - Onsterfelijke laatste woorden - Terry Breverton


I'm a lot older than you but I tend to think
that there's an element of music that cannot be captured.
Life cannot be captured.
Human heart cannot be captured.
The moment of creation itself is fleeting.

Look, you don't have to wait anymore. He's not coming back.

It's been a year, hasn't it? I wake up sometimes in the middle of the night and think about Parker. He was a good friend. I understand how you feel. Hachi, my friend, Parker is never coming home. But if Hachiko wants to wait, then Hachiko should wait. You want to wait for him, don't you? Have a long life, Hachi.

Ronnie - 11 years: Where did Grandpa find Hachi?
Cate Wilson: Ronnie, actually, Hachi found your grandfather.

- Hachiko: A Dog's story - Goodbye - Jan Kaczmarek -
De lange termijn is misleidend al richtlijn voor lopende zaken.

Op de lange termijn zijn we allen dood.


- John Maynard Keynes - Econoom -

Dat houd ik niet vol, als er zo op me gelet wordt, dan word ik eerst snibbig, dan verdrietig en tenslotte draai ik m'n hart weer om, draai het slechte naar buiten, het goede naar binnen en zoek aldoor naar een middel om te worden, zoals ik zo erg graag zou willen zijn en zoals ik zou kunnen zijn als... er geen andere mensen in de wereld zouden wonen.

- Anne Frank -


- Lost Generation -

zondag 13 november 2011


- via white-faded-dress -
Zó leven dus de mensen. Ze gebruiken de anderen om zichzelf van iets te laten overtuigen, waaraan ze in hun hart niet geloven. Men zoekt dan in de anderen een instrument om de eigen innerlijke stem te overschreeuwen.

Luisterde ieder toch maar wat meer naar die eigen innerlijke stem, probeerde men toch maar er een te laten klinken in zichzelve - er zou een hoop minder chaos zijn. Ik denk, dat ik het nog wel leren zal om mijn deel, wat voor deel dat ook zijn mag, op me te nemen.

- Etty Hillesum - De nagelaten geschriften van Etty Hillesum -
“November comes
And November goes,
With the last red berries
And the first white snows.

With night coming early,
And dawn coming late,
And ice in the bucket
And frost by the gate.

The fires burn
And the kettles sing,
And earth sinks to rest
Until next spring.”


― Clyde Watson -

Gelijk


Soms verneem ik dat hij op mij lijkt. Amai, zeggen ze dan wanneer hij opduikt in mijn buurt. Vervolgens kijken ze heen en weer. En knikken. Soms heftig. De ene noemt de ogen. Of de blik, wanneer hij zus of zo kijkt. Een ander de schouders. De kin. Of de lippen. Moeilijk te zeggen waarin exact, zegt nog iemand anders, maar als geheel: overduidelijk. En dan knikken ze dus. Tussen herkenning, vreugde en opluchting.

Nooit weet ik wat ik bij dat vergelijkend warenonderzoek precies moet voelen. Het is gemengd.
Een opstootje van trots, omdat hij onmiskenbaar de mijne is. Een kleine blijdschap, dat men het ziét. Maar ook een verdriet. En schaamte. Omdat ik hem mij heb aangedaan.

Ook kom ik maar niet te weten of ik net nu allemaal zo belangrijk vind. Een beetje. En of het scheelt waarín hij op mij lijkt? Enigszins. Uiteraard zou ik liever niet zien dat hij op een dag wegloopt van zichzelf. Uit verontwaardiging. over mijn en bijgevolg zijn afwijkingen. Al denk ik soms: vooral in onze gedeelde afwijkingen zal hij zich mij herinneren. Wanneer ze hem zullen hinderen, bijvoorbeeld in de illusie van de vrije wil. Of in zijn spraakzaamheid.

Af en toe zie ik het zelf. Vooral zie ik dan hoe heet het allemaal:ziel, karakter, persoonlijkheid, natuur, inborst, aard. Meestal zijn het flitsen, geringe herkenningen. Hoe hij uit zijn vel springt. Of als een egel in dat vel blijft zitten. Hoe er al een weemoed toeslaat uit het niets. Hoe er al ergens een donkerder holte zit.
Veel meer dan vermoedens zijn het niet. Ze zweven tussen toeval en bestemming.
Ik probeer me zoveel mogelijk uit hem weg te houden, al weet ik dat van alles me daar houdt. Dat ik hem ooit fataal met mij heb bewoond. Dat hij het in sommige dagen, op onvoorspelbare momenten, in sommige beslissende uren met mij zal moeten doen.
En met de moeder, uiteraard.
En uiteindelijk met een oud en ondoorgrondelijk wegennet van uiteenlopende en in hem samengevloeide bloedbanen. Grillige dialogen die elkaar in hem kruisen.

Men zou uit dat alles kunnen besluiten: hij is niet bepaald alleen. Velen verenigen hem tot hém. Maar zo werkt het niet. Soms zie ik hem zitten, in het bemeubelde toeval van de woonkamer, en dan denk ik weleens over zijn samenstelling. Maar veel meer dan zijn onherleidbare breuk zie ik dan niet.
Als helemaal zijn eigen gehoor zit hij onder zijn koptelefoon, soeverein in zijn eigen tijd, zijn eigen vel, zijn eigen onderscheid. Af en toe kijkt hij op uit zijn verdieping en ziet mij weg van hem kijken.
Zoals hij dan soms grijnst: alsof ik het ben die naar mij kijkt.

Soms, ten slotte, hoort hijzelf het ze zeggen: hoe ze zeggen, wanneer hij opduikt in mijn buurt, dat hij op mij lijkt. In ogen, kin of schouders. Dan staat hij erbij, in mijn ooghoek, en zwijgt en knikt.
Nooit heftig.
Alleen ík zie dan - denk ik - in onze ooghoek hoe hij onzichtbaar zijn schouders ophaalt, zich traag omdraait, zijn ondraaglijke rug recht, een zucht van verlossing lucht en zich ondeelbaar terughaast, als een herinnering die ik herken, naar zijn eigen bestaan.

- Bernard Dewulf - Gelijk - Si & La - De Standaard Weekblad -

Leer je kinderen wat wij onze kinderen hebben geleerd, dat de aarde onze moeder is.
Het lot van de aarde is het lot van de zonen der aarde.
Als de mensen op de grond spuwen, spuwen ze op zichzelf.

Dit weten we: de Aarde behoort niet aan de mens, de mens behoort aan de Aarde.
Dat weten wij. Alles houdt met elkaar verband zoals het bloed dat een familie verenigt. Alles staat met elkaar in verbinding.

- Chief Seattle - 1854 -


- Bach - Cello Suite No.1 i-Prelude -

It is better to travel well

than to arrive.

– Boeddha -

Voor een stuk zijn we slachtoffers van wat ons overkomt. Je bent daar niet altijd verantwoordelijk voor. Maar dat we gebukt zouden gaan onder vooraf bepaalde calamiteiten, daar geloof ik niets van.
Uitspraken als "dit moest mij toch maar weer overkomen" en "wat komen moet, dat komt" zijn voor mij een vorm van defaitisme. En dat is een jasje dat mij niet past.

Ik heb nog nooit echt het waarom-ik?-gevoel gehad. Dat legt ook de veel de klemtoon op mij, terwijl iedereen te maken krijgt met onvermijdelijk leed. Ik denk dat mijn gebrek aan zelfoverschatting me helpt bij het aanvaarden van de dingen. Ik geloof niet dat alle geluk of ongeluk door je eigen toedoen ontstaat, maar dat dat vooral bepaald is door toevalligheden en - tussen aanhalingstekens - het lot. Wie volhoudt dat al het positieve dat hem overkwam zijn eigen verdienste is, loopt naast zijn schoenen. En wie het gevoel heeft op geen enkele wijze verantwoordelijk te zijn voor al het negatieve dat hem overkwam is een sukkelaar. Wie daarentegen een klein beetje een evenwicht vindt tussen de twee, merkt dat bijna alles vanzelf gaat.

Natuurlijk zijn er gebeurtenissen die mij redelijk verpletterd hebben. Mijn vader is gestorven. Het is intussen bijna tweeënhalf jaar geleden, maar ik vind het nog altijd heel erg. Toch ga ik niet staan roepen. Zelfmedelijden is niets voor mij. Nogmaals: het is niet wat je overkomt, maar de manier waarop je erop reageert. Ik heb altijd in de eerste plaats kracht kunnen halen uit mezelf. Na mijn vaders dood heb ik mezelf een paar klappen rond mijn oren gegeven en tegen mezelf gezegd: kijk eens achterom. Zie wat een goede vader hij was, en jij een nog meevallende zoon. Je hebt zoveel jaren samen gehad. Het is mooi geweest.

Soms brengt het toeval ons in hachelijke situaties. Als een olifant zijn slurf door het raam van je jeep steekt, doe je het in je broek. Eén klap kan je nek breken. Die keer wat we bijna aangevallen werden door een leeuw, was de eerste en enige keer dat ik echt dacht: nu ga ik eraan. Het was een heel rare, ijselijke gedachte, maar ik zei bij mezelf: oké, dan is het maar zo. Het had niets met paniek te maken, maar alles met aanvaarding. Mensen die flippen bij het idee te moeten sterven, hebben de misvatting dat ze greep hebben op hun leven. Maar machteloosheid hoort er nu eenmaal bij.

- Chris Dusauchoit - 't Groot Lot - De Standaard -


Het idee dat de dood tussen ons loopt, bevalt me. In de westerse wereld geloven we niet meer dat we doodgaan. We zullen zelfs niet oud worden, als we de juiste yoghurt eten, elke dag een uur rennen en (wuift met haar sigaret) niet roken.

Wel: we gaan allemaal dood. Als we dat zouden inzien, zou de wereld een betere plek worden. We zouden niet meer zitten te kankeren over onze vijanden, want die gaan misschien uit zichzelf dood, als we een beetje wachten.

- Marjane Satrapi - Poulet aux prunes - De Standaard -