vrijdag 24 september 2021
We die inside when we silence our rightful expressive inheritance.
We die inside when we let fear of judgment obscure our knowing.
We die inside when we shame and bypass our feelings.
We die inside when we choose a path that isn’t ours to walk.
We die inside when we forget our magnificence, encoded within us from the beginning.
I am so tired of the little deaths of self-diminishment.
Better to live true.
- Jeff Brown -
donderdag 23 september 2021
We Must
by Charles Bukowski
we must bring
our own light
to the
darkness.
nobody is going
to do it
for us.
as the young boys
ski
down the slopes
as the fry cook
gets his last
paycheck
as dog chases
dog
as the chessmaster
loses more than
the game
we must bring
our own light
to the
darkness.
nobody is going
to do it for us,
as the lonely
telephone
anybody
anywhere
as the great beast
trembles
in nightmare
as the final season
leaps into
focus
nobody is going
to do it
for us.
But as long as you’re avoiding your feelings, you’re denying reality.
And if you try to shut something out and say, “I don’t want to think about it,” I guarantee that you’re going to think about it.
So invite the feeling in, sit down with it, keep it company.
And then decide how long you’re going to hold on to it.
Because you’re not a fragile little somebody.
It’s good to face every reality.
To stop fighting and hiding.
To remember that a feeling is just a feeling—it’s not your identity.
-
Edith Eger -
Jij laat jezelf beledigd voelen, niet de anderen
Het is waar dat niemand het leuk vindt dat één van zijn gebreken in de schijnwerpers komt te staan of dat hij herinnerd wordt aan een fout. In het algemeen houdt niemand van kritiek. Mensen hebben liever vleiende woorden en lof. Want dat geeft ons het gevoel aanvaard te worden. Goedkeuring geeft ons een erg goed gevoel. Want het stimuleert eigenlijk het beloningssysteem in onze hersenen. Dat gebeurt in die mate dat we verslaafd kunnen raken aan goedkeuring. Kritiek en afwijzing kunnen ervoor zorgen dat we ons angstig, depressief of kwaad voelen.
Uiteraard willen we die emoties niet voelen. We willen ze eerder tegen elke prijs vermijden. Maar het probleem is dat de manier waarop we kiezen ze te ontwijken, meestal niet de beste is.
Wanneer we een negatieve opmerking over onszelf horen, dan is meestal het eerste wat we doen, in de verdediging schieten. We proberen onszelf te rechtvaardigen. We geven verklaringen of keren de kritiek tegen de persoon die het geeft.
Waarom doen we dit? De reden is dat we ons beledigd voelen. De reden is niet wat ze gezegd hebben. Maar we geloven dat wat deze persoon gezegd heeft over ons, de waarheid is. We kunnen zijn kritiek ontkennen maar diep vanbinnen bevestigen we het.
Stel dat we de kritiek van anderen aannemen. We geloven hen. Dan maken we ons deze kritiek eigen en integreren het in onze kijk op de wereld als waarheden. Zo laten we toe dat ze de manier waarop we denken, veranderen. Die beslissing betekent dat we ons gedragen als marionetten die beheerst worden door de meningen van anderen.
Het zijn dus niet de anderen die ons beledigen. De mensen rond ons hebben het recht hun mening te uiten. Wijzelf zijn integendeel eigenlijk verantwoordelijk, want we klampen ons vast aan die meningen en geloven ze.
Vind je het niet interessant dat dit niet zo vaak gebeurt met lof? Meestal nemen we de complimenten niet op dezelfde manier aan als kritiek. Maar als iemand ons iets negatiefs vertelt, dan maken we het ons onmiddellijk eigen.
Tevreden met wat je hebt
Een rijke fabriekseigenaar zag tot zijn afschuw een visser lui naast zijn boot liggen en een sigaret roken. ‘Waarom ben je niet aan het vissen?’ vroeg de fabriekseigenaar. ‘Omdat ik genoeg vis heb gevangen voor vandaag’, zei de visser.
De man: ‘Waarom vang je er niet nog een paar?’
De visser: ‘Wat zou ik ermee moeten?’
‘Je zou geld kunnen verdienen’ luidde het antwoord. ‘Daarmee zou je een
motor op je boot kunnen laten monteren om verder de zee op te gaan en
meer vis te vangen. Dan zou je genoeg verdienen om nylon netten te
kopen. Die zouden je meer vis en meer geld opleveren. Al gauw zou je
genoeg geld hebben om twee boten te bezitten… misschien wel een hele
vloot. Dan zou je een rijk man zijn net als ik.’
‘Wat zou ik dan doen?’ vroeg de visser. ‘Dan zou je werkelijk van het leven kunnen genieten’ zei de fabriekseigenaar.
‘En wat denk je wat ik nu aan het doen ben?’ antwoordde de visser.
Her house was beside a park…
I wandered back to this park…
and there was a young man playing a guitar…
He was surrounded by two or three girls and boys who were listening to him.
I loved the way he played.
There was something about the way he played that captured me…
I sat there with the other listeners for a few moments and when there was a silence, an appropriate silence, I asked him if he would give me guitar lessons.
He was a young man from Spain…
We made an appointment and settled a price.
He came to my mother’s house the next day and he said, 'Let me hear you play something.'
I tried to play, and he said, 'You don’t know how to play, do you?'
He took the guitar, and he produced a sound from that guitar I had never heard.
He played a sequence of chords with a tremolo…
He put my fingers on the frets.
And he said, 'Now, you play.'
It was a mess.
He said, 'I’ll come back tomorrow.'
He came back…
he put my hands on the guitar and I began again with those six chords…
a six chord progression.
Many, many flamenco songs are based on them.
I was a little better that day.
The third day…
improved, somewhat improved.
But I knew the chords now…
I knew them very, very well.
The next day, he didn’t come.
He didn’t come.
I had the number of his boarding house in Montreal.
I phoned to find out why he had missed the appointment, and they told me that he had taken his life.
That he committed suicide.
I knew nothing about the man.
I did not know what part of Spain he came from.
I did not know why he came to Montreal.
I did not know why he played there...
I did not know why he took his life.
I was deeply saddened, of course.
But now I disclose something that I’ve never spoken in public.
It was those six chords that has been the basis of all my songs…
So, now you will begin to understand the dimensions of the gratitude I have…
Everything that you have found favourable in my songs and my poetry are inspired by this soil.
So, I thank you so much for the warm hospitality that you have shown my work because it is really yours, and you have allowed me to affix my signature to the bottom of the page.
- Leonard Cohen -
NITCH
Tien levenslessen van holocaustoverlever Edith Eger
In mei 1945 wordt Edith meer dood dan levend tussen een stapel lijken gevonden door een van de bevrijders. Ze weegt slechts 32 kilo, haar rug is gebroken, ze heeft buiktyfus, longontsteking, pleuritis en een levensgroot trauma. Ze kwam er bovenop, maar was nooit echt vrij. Jarenlang hield ze haar duistere verleden opgesloten. “Maar”, zegt ze, “vrijheid betekent dat we de moed vezamelen om de gevangenis af te breken, steen voor steen.” In en door Auschwitz leerde Edith Eger vele wijze levenslessen:
1. Niemand kan van jou een slachtoffer maken, dat kun je alleen zelf
Lijden is universeel, maar het slachtofferschap is optioneel. Er is een verschil tussen ‘een slachtoffer worden’ en ‘de slachtofferrol’, die van binnenuit komt. Niemand kan van jou een slachtoffer maken, dat kun je alleen zelf, door ervoor te kiezen om vast te houden aan je slachtofferrol. Het is gemakkelijker om iemand verantwoordelijk te houden voor je pijn in plaats van zelf de verantwoordelijkheid te nemen en een einde aan je slachtofferschap te maken. We kunnen niet ons hele leven lang in iemands schaduw blijven hangen en vervolgens klagen dat we nooit de zon zien.
2. Niemand kan je gedachten van je afpakken
In de trein richting Auschwitz zei Ediths moeder: “We weten niet waar we naartoe gaan, maar onthoud dat niemand dat wat je in je eigen gedachten hebt van je kan afpakken”. In Auschwitz hield Edith dan ook vast aan haar mantra: ‘als ik vandaag overleef, dan zal ik morgen vrij zijn’. Zo hield ze hoop in de hopeloosheid. Terwijl iedereen continu zei dat ze nooit levend uit het dodenkamp zou komen, ontwikkelde Edith haar innerlijke stem, die een ander verhaal vertelde.
3. God heeft niet de leiding over gruwelheden
Ediths zus Magda - en velen met haar - kon niet meer geloven in een God die dit liet gebeuren. Maar Edith zag dat het niet God was die de leiding had over de concentratiekampen. Dat hadden de mensen.
Edith Eger: ‘Er is geen andere jij. Dus wees jezelf’
4. Er is geen andere jij
In Auschwitz had Edith elke dag iets om voor te vechten. Als ze na de oorlog doodziek beseft dat ze haar vriendje Eric en haar ouders nooit meer zal zien, wil ze niet meer leven. Maar God had een plan en een plek voor Edith. Om niet alleen zichzelf, maar ook anderen te helpen om geen slachtoffers, maar overlevers te zijn. God heeft voor ons allemaal een plan en een plek. Jij bent uniek, er is geen andere jij. Dus wees jezelf.
5. We rouwen niet om wat er is gebeurd, maar om wat er níét is gebeurd
Na haar dochter, wordt ook Ediths kleindochter ballerina: drie generaties ballerina's. Edith kocht het beste van het beste voor haar kleindochter en huilde. Niet omdat haar kleindochter danste, maar omdat het dansen háár was ontnomen. Als we rouwen, is dat niet om wat er is gebeurd, maar om wat er niet is gebeurd.
6. Niet wat eruit komt maakt ons kapot, maar wat erin blijft zitten
Pas jaren na de oorlog wordt Edith razend. Ze was bang voor dat gevoel, bang om te zien hoe kapot ze was, bang dat ze een monster zou worden. Samen met haar therapeut gaat Edith toch de strijd aan. Geesten uit het verleden die al meer dan dertig jaar het zwijgen waren opgelegd, schreeuwde ze er letterlijk uit. Ze begreep dat gevoelens, hoe krachtig ook, niet dodelijk zijn. Het onderdrukken van gevoelens zorgt er alleen maar voor dat het moeilijker is om ze te laten gaan. Zelfexpressie is het tegenovergestelde van een depressie.
7. Zonder de woede te doorleven, kun je niet vergeven
Er is geen heling of vergeving mogelijk zonder eerst de woede te doorleven. Woede of wraak bevredigen maar kort. Vergeving is een geschenk aan jezelf. Je geeft jezelf permissie om je te bevrijden van de woede en de last van het verleden.
‘Ik wil dat je mijn verhaal leest en denkt: als zij het kan, kan ik het ook!’
8. Niemand kan jou afwijzen, behalve jijzelf
Edith Eger kampt jarenlang met een schuldgevoel: waarom overleefde zij wel? Daarnaast leeft ze met het idee dat zij haar moeder ter dood had veroordeeld. Josef Mengele stelde Edith namelijk de vraag of het haar moeder of zus was. Ze antwoordde ‘moeder’, terwijl het woord ‘zus’ haar leven had kunnen redden, omdat ze dan bij de jongere vrouwen had mogen blijven. Zelfacceptatie is het moeilijkste onderdeel van genezing. Stop met ‘wat als’-vragen. Pas door jezelf te vergeven kun je jezelf bevrijden.
9. De ene pijn is niet erger dan de andere
“Mijn pijn is niet erger dan jouw pijn”, zegt Edith Eger. Ze wil niet dat je haar verhaal leest en denkt dat jouw lijden minder belangrijk is. Ze wil dat je haar verhaal leest en denkt: ‘Als zij het kan, kan ik het ook’.
10. Je hebt altijd een keuze
Besteed je aandacht aan wat je hebt verloren of aan wat je nog hebt? Je kunt verbitterd raken door je verdriet en angst. Vijandig. Verlamd. Het boek De zin van het bestaan van Viktor Frankl was een eyeopener voor Edith. Frankl schrijft: ‘Alles kan van iemand worden afgenomen, behalve één ding, de laatste van de menselijke vrijheden, en dat is dat iemand in alle gegeven omstandigheden kan kiezen welke houding hij aanneemt'. Elke moment is een keuze. Edith: “Mijn lieve schat, je kunt ervoor kiezen om vrij te zijn.”
https://eva.eo.nl/artikel/2019/12/10-levenslessen-edith-eger-holocaustoverlever
woensdag 22 september 2021
He who seeks only for applause from without
has all his happiness in another’s keeping.
- OLIVER GOLDSMITH -
Don’t seek approval.
This may be the toughest suggestion for you to follow — and the most important.
Whether you’re a teenager seeking approval from your peers, a middle-aged parent seeking the approval of your kids, or a man or woman seeking the approval of a partner, it all amounts to the same thing.
You’re giving your personal power away every time you seek validation from someone else for who you are.
- TRISH MACGREGOR -
Part of growing and becoming a newer version of yourself is you have to be willing to face the uneasy days, the fear that comes from not knowing what is ahead.
You have to know that these are all part of the process and trust that you are strong enough to grow through them.
You have to be brave enough to let your old life go so that you
can focus on creating a new one, so that you can be better prepared for
the things that you are worthy of and the life you want for yourself. 🌻
#poetryofdhiman
dinsdag 21 september 2021
A STRONGER YOU
There will be many things in life that you won't have control over.
They will cripple you, hurt you, break you into pieces but they will also build your character, change you completely as a person.
So when you encounter them, don't fear them.
Welcome them as opportunities to grow, to be a better version of you.
You will be hurt but in the same process you will learn how to find a stronger you.
- Dhiman -
Kalmte vinden te midden van chaos
We zijn gemaakt om te anticiperen en emotioneel, besluitvaardig en snel te reageren wanneer paniek toeslaat. De perfecte oplossing te midden van al deze scenario’s is echter kalmte.
Vanuit psychologisch en sociologisch oogpunt weten we al dat het woord van het jaar 2020 ‘angst’ zal zijn. De huidige gebeurtenissen laten al elk facet van deze term zien, in gedrag en houdingen variërend van het irrationele tot het meer integratieve.
De laatsten zijn degenen die de angst accepteren, maar ervoor kiezen om ermee om te gaan door proactieve acties uit te voeren om te proberen het probleem op te lossen.
Psychiater Karl Augustus Menninger wees erop dat angsten getraind kunnen worden, wat leidt tot vooruitgang in het leven. Het is gemakkelijk om dit te zeggen, maar het in praktijk brengen is misschien wel het meest complexe en traumatische wat een mens kan doen.
Chaos komt op je deur kloppen en neemt je kalmte weg. In gedachten word je gek, erger nog, je infecteert anderen met je gedrag. Door dit te doen groeit de angst verder en wordt het onbeheersbaar.
In deze situaties moet je ‘kalmtezaadjes’ zaaien en laten ontkiemen. Je kunt jezelf trainen om dit allemaal te doen, omdat angst zelf, evenals bezorgdheid en irrationeel gedrag, gewoon andere virussen zijn die we kunnen leren beheersen.
Te midden van chaos…
Te midden van chaos moeten we een mentale benadering toepassen die gebaseerd is op kalmte. We hebben een punt bereikt waarop we allemaal (metaforisch) ziek worden van al het slechte nieuws. Je kunt het zien op de televisie, radio en sociale netwerken. De verontrustende informatie, de verontrustende feiten en negatieve berichten winnen het van de positieve.
Bovendien wordt negatief nieuws in het algemeen gedeeld vóór hoopvol nieuws. Je neemt het vaak allemaal in je op, zonder het zelfs maar te filteren met bedachtzaamheid en zonder soms na te gaan of die feiten waar zijn of niet.
Welnu, het klopt dat we het recht hebben om dingen te weten. Informatie is macht en we moeten in verbinding staan met alles wat er gebeurt. Er komt echter een moment dat omstandigheden en informatie je beginnen te overweldigen en een gevoel van machteloosheid in je ontwaakt. Niet weten wat er morgen kan gebeuren, is wat ons het meest beangstigt en beperkt.
We zijn wezens die gewend zijn om dingen in onze directe omgeving te beheersen (of dat is tenminste wat we denken). Wanneer je je echter plotseling realiseert dat je te midden van chaos zit en dat wat je gisteren als vanzelfsprekend beschouwde vandaag onzeker is of er niet meer is, doet dit pijn en brengt het je in de war.
Wat kun je onder deze omstandigheden doen?
Kalmte is een gedraging en het komt wanneer je accepteert dat je niet alles onder controle kunt houden
In een context van onzekerheid neemt de angst toe. Daarnaast is er nog een andere factor: onze omgeving. De informatie die we ontvangen, de mensen om ons heen die hun emoties overdragen, en hun angsten… Dit alles vergroot de angst zowel als het gevoel van onzekerheid zelf.
Het is bijvoorbeeld veel erger om niet te weten of je je baan kwijtraakt dan om te weten dat je je baan al kwijt bent. De hersenen zullen op een andere manier handelen. Je moet dus leren om onzekerheid te tolereren.
Je moet je realiseren dat, ook al heb je geen controle over bepaalde dingen, je wel controle hebt over wat je kiest hoe je erop gaat reageren. Dat is de sleutel. Met kalmte handelen is de beste houding. Het is de mentale benadering waarmee je op de meest verstandige, redelijke en evenwichtige manier kunt reageren door je best te doen.
Maak je geest leeg: elimineer catastrofale gedachten
Te midden van chaos helpen catastrofale gedachten totaal niet, je raakt er juist door in de put. Te midden van moeilijkheden, twijfels of problemen, moet je geest je bondgenoot zijn en geen tegenstander die je bij elke stap hindert. Het is daarom van vitaal belang dat je leert je gedachten te zuiveren.
Elke gedachte die je hindert en die angst creëert in plaats van je te helpen een oplossing te vinden, voegt nog een probleem toe aan de hele situatie. Wees je van deze gedachten bewust en elimineer je negagezontieve interne dialoog. Kalmte moet zijn als een baken dat je in het donker kan leiden.
Te midden van chaos… wie kies je om te zijn?
Iets dat je kan helpen in moeilijke tijden en te midden van chaos is jezelf de vraag te stellen: wie wil ik zijn? Wil je de held of het slachtoffer zijn? Wil jij degene zijn die heeft geholpen of degene die de situatie nog erger heeft gemaakt? En wil je iemand zijn om trots op te zijn of iemand die ervoor kiest om onbeweeglijk en paniekerig te zijn?
Jij kiest en bepaalt het pad dat je achter je laat. Je kiest wat je uit deze dagen haalt, dagen waarop we allemaal ons best moeten doen. In crisisscenario’s is kalmte die metgezel die je kan begeleiden over meer serene en succesvolle paden. Je zult dingen duidelijker zien en je zult weten hoe je moet reageren en hoe je proactief en verantwoordelijk moet zijn.
Het is tijd om je gevoel van kalmte te activeren, in een tijd vol veranderingen en onzekerheden. Laten we het samen doen, met gemoedsrust, intelligentie en kalmte.
'If there is light in the soul,
there will be beauty in the person.
If there is beauty in the person,
there will be harmony in the house .
If there is harmony in the house,
there will be order in the nation.
If there is order in the nation,
there will be peace in the world'
- Chinese proverb -
maandag 20 september 2021
In hoeverre ben je hier aan het ‘spiegelen’?
Zijn het karaktereigenschappen waar je bij jezelf voor wegloopt of die je juist meer zou willen laten zien?
Stel jezelf de vraag: wat is van mij, wat is van de ander en wat is van ons allebei?






































