zaterdag 8 januari 2022
Is
there a more important resource for self care than your hands.
Your
hands can be placed on your chest to help you stay connected to your
body when you are nervous.
Your hands can hold your emotions to provide a
solid container.
The hands can be placed on your lower abdomen and
chest as an expression of connection with self.
The hands can embrace
you to feel the warmth of not being alone after a period of self denial
and suppression.
The hands are a representation of love and are so
important in helping to connect and stabilize during periods of anxiety
and overwhelm.
Next time you need support remember to place a hand on
the chest to stay present, place your hands on your chest and stomach to
connect with stability, place firm hands on your anxiety to contain
your overwhelm, cross your hands and arms over your chest to hold your
emotions, extend your hand out to others to provide kindness and
support, and ball your fists as a assertion of your aggression and
authority.
What you will find is that your hands are a constant resource
of love and are always accessible to support you through life.
Try to
utilize your hands and the above techniques to provide consistent
support and connection.
Et puis la vie m'a appris qu'il faut toujours voler plus haut.
Plus haut que la jalousie, plus haut que la douleur, que la méchanceté.
Plus haut que les larmes, que les jugements.
Il faut toujours voler plus haut où certains mots ne peuvent pas vous atteindre, où certains gestes ne peuvent pas vous blesser, où certaines personnes ne pourront jamais arriver.
- Alda Merini -
vrijdag 7 januari 2022
Kleding
Jij trekt uit, wij trekken uit, jullie trekken uit
jassen. blazers, colbertjes, blouses
van wol, katoen, polyester,
rokken, broeken, sokken, ondergoed,
alles neerleggend, ophangend, gooiend over
stoelleuningen, vleugels van kamerschermen;
voorlopig, zegt de dokter, is het niets ernstigs,
kleed u weer aan, rust uit, ga op reis,
innemen in geval van, voor het slapen gaan, na het eten,
terugkomen over drie maanden, een jaar, anderhalf;
zie je wel, en jij dacht, en wij vreesden,
en jullie veronderstelden, en hij vermoedde;
tijd om met nog bevende handen knoopjes,
ritsen, gespen, riemen, dassen, boordjes
dicht te ritsen, gespen, strikken, binden, sluiten,
en uit de mouwen, de tasjes, de zakken
het verfrommelde, gestippelde, gestreepte, gebloemde, geruite
sjaaltje te trekken, dat opeens nog veel langer van nut kan zijn.
- Wislawa Szymborska (1923-2012) –
donderdag 6 januari 2022
'Laten wij al afscheid nemen'
Laten wij al afscheid nemen,
nu het niet moet,
nu het nog vrolijk kan.
Wij zijn niet donker in ons drinken
deze wijn deugt niet
om wonden mee te wassen,
het zijn geen zorgen
die onze gezangen hebben ingezet.
Houden wij het weerzien warm
en bezoeken wij elkaar
alleen in de herinnering.
Laat ons met honger nog
van tafel gaan, verlaten
vol verlangen. Wij zullen
elkander niet vervelen met ons verval
en sterven stil, zonder tijding,
zonder deining, wetend:
wij zijn in wezen
nooit kapotgegaan.
- Dimitri Verhulst -
woensdag 5 januari 2022
dinsdag 4 januari 2022
Acceptatie is niet een vaardigheid die je kunt toepassen,
het is de totale afwezigheid van iedere vorm van bemoeienis.
Het is niet iets wat je actief kunt doen, het is volkomen passief.
Acceptatie is niets anders dan de afwezigheid van verzet.
En de afwezigheid van bemoeienis en verzet staat gelijk
aan de afwezigheid van het fictieve zelf.
- uit: 'FATA PERSONA' - Erik Van Zuydam -
This has been a huuuuge lesson for me.
It’s so hard to evolve and move forward if I keep looking back on the past and what has happened.
Always trying to figure out why something happened and trying to solve it like a math equation.
When I do this, I am directing my energy away from the present.
Not allowing myself to be as I am now in this moment.
And when I do this, it takes away the joy that this moment brings and I am met with anxiety and sadness.
When I think about the past, I am living in my mind.
I am replaying the same thoughts that create the same feelings that produce the same behaviors - which causes the energy to be stagnant and doesn’t allow space for growth.
So I continue to surrender to the present moment.
Letting go of the past and forgetting about the future.
maandag 3 januari 2022
'Gloed'
Op de belangrijkste vragen geeft de mens uiteindelijk met zijn hele leven antwoord.
Het maakt niet uit wat hij tussendoor zegt, welke woorden en argumenten hij aanvoert om zich te verdedigen.
Aan het eind, als alles voorbij is, geeft hij met de feiten van zijn leven antwoord op de vragen die de wereld zo hardnekkig aan hem blijft stellen.
De vragen luiden:
Wie ben jij?
Wat wilde je echt?
Waartoe was je werkelijk in staat?
Waaraan was je trouw en ontrouw?
Waarvoor of voor wie was je moedig genoeg of te laf?
Dat zijn de vragen.
En de mens geeft antwoord naar beste kunnen, eerlijk of leugenachtig, maar dat is niet zo belangrijk.
Wat wel belangrijk is, is dat hij uiteindelijk met zijn hele
leven antwoordt.
- Sándor Márai -
Bianca Sistermans
BERNARD
Hij leerde me te zien wat ik niet zag:
licht dat zo aandachtig is gaan liggen in het wintergras
dat het de wereld zwijgen doet, enkel een deken vraagt,
een asbak, de oplettende afwezigheid op een terras
van het gedicht dat zich nog schrijven moet,
hoe uit een veeg en nog een veeg de verf ontstaat
en uit de verf een vrouw die iets onzichtbaars openlegt
dat men alleen herkent als men de ogen bodemloos
gesloten heeft, en dan ontwaakt in het besef
alleen te zijn, volstrekt alleen, in deze kamer vol rumoer
waarin men wordt gelezen, wordt geliefd,
en niemand die het ziet, dat er geen vloer meer is,
alleen een afgrond, diep, oneindig diep
waarin men valt en vallen blijft, tot aan het eind
men iemand ziet die men opnieuw
en weer opnieuw, en telkens weer opnieuw
voorgoed verliest.
- Charles Ducal -
https://www.standaard.be/cnt/dmf20211230_97674168
I must not fear.
Fear is the mind-killer.
Fear is the little-death that brings total obliteration.
I will face my fear.
I will permit it to pass over me and through me.
And when it has gone past I will turn the inner eye to see its path.
Where the fear has gone there will be nothing.
Only I will remain.
- Frank Herbert -
We are all tired. Really, we are.
It’s a hard road, but it’s also a beautiful one.
Perhaps we expect too much from ourselves and from others.
Perhaps humanity can only make slow progress, like an inch worm.
Perhaps we need to celebrate how far we have come more often.
And rest more.
And relish the simple pleasures.
And look for love everywhere.
There is a river near where I live.
It meanders slowly, peacefully.
It doesn’t ask itself why it isn’t an ocean, or a raging river, or some other thing.
It just surrenders to what it is.
Maybe we just need to surrender more to who we are.
I think I will lie down tomorrow beside the river.
And take a rest.
And sweet surrender.
- Jeff Brown -
Er kwam een soort vreugde over hem, alsof die hem door een zomerwind werd ingeblazen.
Vaag herinnerde hij zich dat hij aan mislukking had gedacht – alsof het iets uitmaakte.
Nu scheen het hem toe dat dergelijke gedachten gemeen waren, ongepast voor wat zijn leven was geweest.
Aan de rand van zijn bewustzijn verzamelden zich vage gestalten.
Hij kon ze niet zien, maar wist dat ze er waren, dat ze hun krachten verzamelden tot een soort tastbaarheid die hij niet kon zien of horen.
Als hij wilde, kon hij ze negeren.
Hij had alle tijd van de wereld.
Om hem heen was het wazig, en er kroop een loomheid bij zijn ledematen omhoog.
Met een plotselinge kracht werd hij zich van zijn identiteit bewust, en hij voelde de kracht ervan.
Hij was zichzelf, en hij wist wat hij was geweest.
- 'Stoner' van John Williams -
Toen ik ooit lesgaf, poëzie aan jongens die daar helemaal niet om gevraagd hadden, was de eerste vraag: moeten we dat kennen voor het examen? Nee, voor het leven, zei ik. En de tweede vraag was: waartoe dient dat dan?
Ik vond dat een erg domme vraag, en probeerde kwaadaardig te onthouden wie ze gesteld had. Poëzie dient namelijk nergens toe, en dat is op zich al een verdienste. Deze wereld wordt verpest door utilitarisme, als iets niet winstgevend is, deugt het niet. Dus leve het nutteloze. Waartoe dient een wandeling door het bos? Hoeveel is dat waard? Wat mag zo'n bos kosten? Hoeveel kost stilte?
Ik zei dus: precies de nutteloosheid van poëzie is een protest tegen al wat in deze wereld aan de orde is. Dit is een maatschappij van het hebben. Poëzie behoort tot het rijk van het zijn.
-Herman De Coninck -
zondag 2 januari 2022
Eerst en vooral: mijn beste wensen! Wat mogen we je toewensen voor 2022?
(denkt na) Eigenlijk niets. Ergens naar uitkijken of ergens
op hopen is een heel goed recept voor teleurstelling. Ik probeer de
dingen te pakken zoals ze komen en ik word daar ook steeds beter in. Dat
geldt ook voor tegenslagen. Je moet daarmee leren omgaan, ook al kost
het je een paar jaar van je leven bij grote tegenslagen zoals een
relatiebreuk. Maar er komt dan zoveel moois uit dat ik die tegenslag
niet gemist zou willen hebben. Ik ben niet meer bang voor serieuze
tegenslagen.
Jules Deelder (1944-2019) – Voor Ari
Voor Ari
Lieve Ari
Wees niet bang
De wereld is rond
en dat istie al lang
De mensen zijn goed
De mensen zijn slecht
Maar ze gaan allen
dezelfde weg
Hoe langer je leeft
hoe korter het duurt
Je komt uit het water
en gaat door het vuur
Daarom lieve Ari
Wees niet bang
De wereld draait rond
en dat doettie nog lang
Jules Deelder schreef dit voor zijn dochter Ari. De zestien regels van het gedicht zijn in 2002 afgebeeld over een lengte van 900 meter op de westwand van het fietspad in de Beneluxtunnel onder de Nieuwe Maas, tussen Pernis en Schiedam/Vlaardingen.
Uit: Vrijwel alle gedichten. De Bezige Bij.
Beeld: silhouet/beeld van Deelder voor de deur van zijn voormalige stamcafé Ari aan de Nieuwe Binnenweg in Rotterdam. Het silhouet is gevormd naar een foto van Lenny Oosterwijk.
Abonneren op:
Posts (Atom)
