zaterdag 14 mei 2011

Luctor et emergo


Ik worstel en ik kom boven.

"Angst is een eenzame business"

- Martin Bril -


Every shadow
no matter how deep
is threatened by morning light


- The Fountain - Music : Clint Mansell -
"Als je vriendschap sluit,
moet je dat niet voor jezelf doen,
want dat schaadt je vertrouwen."


- Kyong Ho (1849-1912) -

Geen pijn

Wees gerust.
Groeien doet geen pijn.
Als het pijn doet, is het niet 'groeien'.

- Aurelis -

Er was eens, heel lang geleden, in een orthodox
klooster, een oude monnik.
Pamve was de naam.
Hij plantte een dode boom op een berg.
Hij gaf zijn leerjongen die Ivan Kolov heette
de opdracht de boom elke dag water te geven,
tot er leven in zou komen.
Elke ochtend ging Ivan met een emmer water op pad,
liep de berg op en begoot de dode stam.
En 's avonds als het al donker was, ging hij terug
naar het klooster.
Zo ging dat drie jaar lang.
En op een goeie dag kwam hij boven,en zag de boom vol bloesem.
Je kunt zeggen wat je wilt, maar een systeem heet z'n voordelen.
Als je iedere dag, op precies dezelfde tijd, hetzelfde zou doen, -
als ritueel, onverstoorbaar, systematisch -,
elke dag op exact dezelfde tijd,
dan zou de wereld veranderen.
Iets verandert dan, onherroepelijk ...

- Uit 'Het Offer' van Tarkovsky -
Gedachten zijn zelf-bevrijdend.

Ze duren maar een fractie van een seconde.

Er is geen noodzaak om iets aan ze te doen,

want ze duren niet eens lang genoeg

om je in staat te stellen er iets aan te doen.

- John Wheeler -

Zorg


Wat we zien en willen zien, is genezing en verandering.

Maar wat we zien en niet willen zien is zorg,
deelgenoot zijn de pijn,
solidariteit in het lijden,
het delen van de ervaring van gebroken zijn.

En toch, genezing zonder zorg is zo ontmenselijkend
als een geschenk met een koud hart.

- Henri Nouwen -

donderdag 12 mei 2011


topsecret ?

- nevver -

woensdag 11 mei 2011

Hoe kan je als vriend, als buur, als familie helpen als iemand een dierbare verliest

Aan vrienden, buren en naaste familie van de ouders van Wouter Weylandt, van zijn zus en van de mama van zijn kindje. En aan iedereen die een band met hen heeft.

Besten,

Advies aan rouwende mensen, daar bestaan bibliotheken over. Maar over hoe je best omgaat met rouwende vrienden en wat je voor hen kan betekenen, daar is weinig over geschreven. Terwijl dat juist het belangrijkste is.

Wij hebben zelf twee maand geleden een zoon van eenentwintig verloren met een ongelukkige val. De beste raad die we gekregen hebben was van slachtofferhulp: “Dit is te groot voor jullie alleen. Zet jullie deuren open en neem elke vorm van steun en hulp die je krijgt aangeboden van vrienden, buren en familie met twee handen aan.”.

Al de andere goeie raad was goed bedoeld, maar op dat ogenblik hadden we daar weinig aan. Op het ogenblik dat je je kind, je broer of je man verliest ben je gebroken. Je bent hulpeloos en verloren.

Je bent helemaal overgeleverd aan de goeie wil van je naasten – voor de nabestaanden van Wouter zijn jullie dat dus.

Wij hebben daar zelf geweldig geluk mee gehad. Ik wil met jullie delen wat voor ons belangrijk is geweest.

Sta me toe te beginnen met de meest primaire zaken. Aanraken, eten geven en er zijn.

Ik ben zelf nooit een knuffelaar geweest, maar ik kan u verzekeren, elke keer als een broer, een zus, een buur, een vriend, een collega of iemand anders uit de familie mij omhelsde, deed mij dat goed. Het nam pijn weg. Echte fysieke pijn.

Breng soep mee. Dat is het eerste dat er bij mij in ging. Eetlust was ik kwijt. Honger had ik niet. Hang een lijst in de keuken met ontbijt, lunch en avondeten en zet er namen naast, wie er voor gaat zorgen. Voor de komende weken. Samen eten is helend.

Vraag niet “hoe kan ik helpen?”. Het enige antwoord daarop is: “Breng hem terug.”. Dat kan je niet. Jouw hulp is dat je er bent. “Ik ben er voor jullie” is het beste wat je nu kan zeggen. En hoe graag je elkaar ziet. En zeg vooral niet: “Bel als je me nodig hebt.”. Iemand die rouwt belt zelf niet.

Vervolgens de meer praktische zaken. Neem over. Ga voor hen inkopen doen, neem de telefoon af. Doe de deur open als er gebeld wordt. Ontvang de bezoekers. Zet koffie en thee, haal stoelen bij. Zet de bloemen in een vaas. Dat soort kleine dingen. Ontlast de rouwende van elke zorg.

Maak iemand verantwoordelijk voor de contacten met de pers. Journalisten respecteren de wensen van de nabestaanden als die wensen duidelijk zijn en op voorhand goed besproken met iedereen.

Luister geduldig naar hen. Het deed ons goed elke keer opnieuw te kunnen vertellen wat er ons overkomen was. Daarom was het ook goed dat er telkens nieuwe bezoekers kwamen.

Vertel over Wouter. Dingen die je samen beleefd hebt. In het begin had ik het daar zelf moeilijk mee. Dat is normaal, zegt de psycholoog, je hoort verhalen over je zoon en je stelt je onmiddellijk de vraag waarom je dat nu pas hoort. Was ik misschien een slecht ouder? Maar na een tijdje wordt het beter. De verhalen passen als puzzelstukjes in elkaar en vormen na een tijdje een groter beeld. Dat bewaar ik voor de rest van mijn leven.

Ga, breng eten en verhalen mee, je zal zien. Het zorgt voor heel intense avonden waar gehuild mag worden en gelachen.

Zorg dat er iemand blijft, die eerste nachten. Ik heb veel rondgewandeld in het huis ’s nachts en het besef dat er ergens op een matras een neef lag te slapen stelde mij gerust.

Vergeet de grootouders niet. Voor oudere mensen is dat vandaag soms moeilijk, zeker als er een mediaverhaal aan vast hangt. Zij moeten tegelijk steun geven aan hun kinderen, terwijl ze zelf een kleinkind verliezen. Bovendien hebben ze niet altijd toegang tot het internet en missen ze veel van het medeleven dat via die weg wordt gedeeld.

Denk er ook aan dat je zelf veel verdriet hebt. Zet ook jouw deur open voor je eigen vriendenkring. Ze weten dat je het moeilijk hebt. Zorg dat je zelf niet vergeten wordt.

Behoor je niet echt tot de intieme kring, maar ben je toch een goeie kennis, dan denk je, zou ik gaan of zou ik niet? Gaat het daar al niet te druk zijn? Het antwoord is eenvoudig, ga af op je gevoel. Je eigen buikgevoel is een betrouwbaarder adviseur dan de gangbare maatschappelijke normen, opgelegd door burgerlijke beleefdheidsvormen uit vroegere tijden. Is je gevoel niet duidelijk, vraag het dan. Bel even en vraag het.

Het eerste bezoek is het moeilijkst. Ga snel even langs, het ene rouwende huis is het andere niet. Je zal snel aanvoelen hoe hard je aanwezigheid op prijs wordt gesteld.

Een speciaal woordje nog aan de collega’s en vrienden van Wouter. Jullie vriendschap is heel belangrijk voor degene die achterblijven. Hoe druk jullie leven ook is, ga zoveel mogelijk langs. Ons huis is vandaag nog steeds een verzamelplaats voor de vrienden van onze zoon en wij hopen heel hard dat het altijd zo zal blijven.

Tenslotte aan alle andere mensen die zich betrokken voelen en twijfelen of ze wel een woordje van medeleven zouden sturen aan de ouders, aan de zus, aan de mama van zijn kindje: doen. Wij lezen nog bijna dagelijks berichten terug van toen. Het doet telkens weer deugd.

Tot zover dit ongevraagd advies. Ik doe het maar omdat ik zelf heb ondervonden dat rouwen geen individueel proces is. Wij horen zo vaak: “Jullie doen dat zo goed, jullie zijn zo sterk.”. Maar dat is onzin. Onze vrienden, onze buren en onze familie, die doen het goed.

Ik heb voor hen tijdens een van die nachten iets geschreven, ik deel het met plezier met jullie:

Door de vleugels
Van de vriendschap
Worden wij gedragen

Zelf hebben wij geen adem
En geen kracht om iets
Te vragen.

Eenzaam loopt een mens
Door ’t leven
Niet goed wetend meer waarheen
Alleen de wens iets te
Kunnen geven
Aan een ander
mens alleen.

Ik wens jullie allemaal sterke vleugels.

- Guillaume Van Der Stighelen - De Morgen -
- Foto : http://yannbertrand.files.wordpress.com -
Negatief vermogen: dat is als iemand in staat is
onzeker te zijn, te twijfelen en oog in oog met mysteries te staan
zonder de vervelende drang te krijgen overal feiten en redeneringen bij te zoeken.

- John Keats -

Alle religies zullen voorbijgaan,
maar dit zal altijd blijven:
rustig in een stoel zitten kijken in de verte.


- Vasilii Rozanov - Foto : http://dichtertje.skynetblogs.be
Veel mensen zijn bang om gek te worden.
Maar ‘Jij’ kunt helemaal niet gek worden.
Alleen het denken kan gek worden.
Sterker nog: het is al volkomen in de war.
Maar ben jij dat denken? Ben jij werkelijk die razernij?

Ik doe een appèl op datgene in jou wat niet gek te krijgen is.
Wat jij ten diepste bent is vrij van alle gekte in het denken.

- Erik van Zuydam - De Ontdekking van het NU –
I love child things because there’s so much mystery when you’re a child.

When you’re a child, something as simple as a tree doesn’t make sense. You see it in the distance and it looks small, but as you go closer, it seems to grow — you haven’t got a handle on the rules when you’re a child.

We think we understand the rules when we become adults but what we really experienced is a narrowing of the imagination.

- David Lynch -


- Eternity Theme - Eleni Karaindrou -

- Yoko Ono -

dinsdag 10 mei 2011

Tension is who you think you should be.

Relaxation is who you are.

- Chinese Proverb -





Weeds are flowers too,

once you get to know them.

- A. A. Milne -
"Wie op niemand vertrouwt

weet dat hij zelf niet te vertrouwen is."


- Berthold Auerbach -(1812-1882)

Rust


Als we er niet zo tuk op waren
ons leven draaiende te houden
en we af en toe eens niets konden doen,
zou het grote verdriet
dat we niet snappen wie we wezenlijk zijn
misschien worden doorbroken door een immense stilte.

- Pablo Neruda -

- ‘Rust’ door Albert van Loon -

Onderweg

Of je nu een leven in loopt of eruit,
je schaduw zit je op de hielen
en een woud van borden
wijst, wijst, wijst.

Je loopt alleen, altijd alleen,
al weet je duizend mensen
om je heen, en loopt er soms
iemand een eindje mee.

Wandel op de middenweg,
niet tussen einde en begin,
je bent je eigen wandeling.
Je loopt een leven uit, een leven in.

- Ingmar Heytze -


Wandelaar, je sporen
zijn de weg, en zij alleen;
wandelaar, er is geen weg,
de weg ontstaat in het gaan
Gaandeweg ontstaat de weg,
en als je omkijkt
zie je het pad dat nooit meer betreden zal worden.
Wandelaar, er is geen weg,
slechts een kielzog in de zee

- http://spaansbloed.wordpress.com/ -
Der Humor ist ein Eigenschaft des Herzens, wie die Liebe.

Es gibt Menschen die nicht lieben können;

wahrscheinlich sind es dieselben die keinen Humor haben.

- R.G. Binding -

the kids have a new take
a new take on faith
pick up the pieces
get carried away

Mother and father
I stand beside you
the good of this world
might help see me through

this place needs me here to start
this place is the beat of my heart

- R.E.M. - Oh My Heart -

Ik ben alleen

Je bent nooit alleen.

Je voelt je soms alleen,
omdat je de liefde voor jezelf bent verloren.

Je ego heeft de liefde vervangen
door gemis, door leegte.

Aan jou om de leegte weer op te vullen,
met liefde voor jezelf.

- Inge Rock - Ik is een idioot -

maandag 9 mei 2011


«Je geeft zin aan je leven door voort te leven in je kinderen, en die moeten dan op hun beurt zin geven aan hun leven door voort te leven in hún kinderen. Wat een onzin. Het bestaan op zich hééft geen zin, punt. Wat is de zin van een paard, een konijn of een tulp?»

- Etienne Vermeersch - Humo -





Welke wijsheid is groter dan

vriendelijkheid?


- Jean-Jacques Rousseau -

We all look through our own window

I always believed it was the things you don't choose that makes you who you are. Your city, your neighborhood, your family. People here take pride in these things, like it was something they'd accomplished. The bodies around their souls, the cities wrapped around those. I lived on this block my whole life; most of these people have. When your job is to find people who are missing, it helps to know where they started. I find the people who started in the cracks and then fell through. This city can be hard.

When I was young, I asked my priest how you could get to heaven and still protect yourself from all the evil in the world. He told me what God said to His children. "You are sheep among wolves. Be wise as serpents, yet innocent as doves."

- Gone baby gone -



Someone reaching for me now
Through the dark, reaching for me now

You need someone to hear you when you sigh
Someone to wipe away those tears you cry
Someone to hold you 'neath the darkened sky
Someone to love you more than I

I love you girl,
I love you more than I can say

Alexi Murdoch - Through the dark -

zondag 8 mei 2011

Ik vertrouw op de passie

Ik zie het toeval wel, maar ik heb geen zin om er iets achter te zoeken. Om er een grote machtige achter te zien die alles in een mooi plannetje giet. Ik vrees dat ik te nuchter ben voor die grote pret van de grote verbanden.

Maar het toeval kan wel spannend, gek of interessant zijn. Zo'n toevalligheid met grote gevolgen overkwam me op de laatste dag van mijn stage bij Studio Brussel. Ik was echt droevig omdat ik wilde blijven, maar niet wist hoe. In de lift botste ik op een man die ik al eens gekruist had. In mijn jeugdige, enthousiaste naïviteit zei ik: "Jij werkt ook bij Studio Brussel, hé? Hij lachte, knikte en vroeg naar mijn stage en mijn verdere ambities. Waarop ik zei: "Stiekem droom ik ervan ooit iets te presenteren op de radio." Dat is bijna stom om toe te geven, dus ik deed teken: ssst, tegen niemand zeggen. Hij begon harder te lachen en zei: "Misschien zeg je dit wel tegen de juiste man." Het bleek Jan Van Biesen te zijn, nu mijn baas, toen de presentatorencoach. Achteraf geneerde ik me kapot, maar ik besefte vooral wat een chanceke het was. Zulke momenten moeten je overkomen, maar je moet ze ook durven grijpen. Had ik geweten wie hij was, ik had misschien nooit zoiets durven zeggen. Ik kende op dat moment geen zak van radio - ik had geen technische opleiding gehad zoals de meesten - maar ik denk dat Van Biesen één ding apprecieerde: mijn enorme goesting in het vak.

Het had net zo goed anders kunnen zijn, maar tot nu toe is alles heel mooi uitgekomen voor mij. Ik ben een gelukskind. Ik weet niet wat het gaat geven als er me wél eens iets ergs overkomt. Misschien komt alles dan op de helling te staan, maar voorlopig kan ik alleen geloven in de combinatie van geluk en goede keuzes. Op sommige momenten heb ik de juiste beslissingen genomen, op andere stomme, maar ik ga me niet zitten beklagen. Mensen die dat wel doen terwijl ze niets ondernemen, daar kan ik geen medelijden mee hebben.

Er zijn mensen die de ene tegenslag na de andere te verwerken krijgen. Hoe raar dat misschien ook klinkt, daar is niets anders aan de hand dan bij mij. Voor hen draait het slecht uit, voor mij goed. Ik kan het alleen jammer vinden voor hen en hopen dat zij me mijn geluk niet kwalijk nemen.

Mark Oliver Everett, de man achter Eels, heeft een heel mooi boek geschreven: Things the grandchildren should know. Je mond valt open als je ziet wat die man allemaal heeft meegemaakt. Toen hij achttien was, trof hij zijn vader dood aan in bed. Zijn zus heeft zelfmoord gepleegd, zijn moeder heeft hij zien aftakelen van kanker. Zijn buurvrouw, een groepslid en een goede vriendin zijn gestorven. Elk verlies is opnieuw verschrikkelijk, zegt hij. Het tekent hem, maar het mooie is dat hij nooit in wrok of bitterheid vervalt. Hij beseft dat zijn leven bijna elke seconde ingrijpend verandert en dat zijn verhaal bijzonder is, maar hij wandelt er gewoon in rond en kijkt geïnteresseerd. Uit elk leed ontstaat weer iets moois. Zo neemt hij zijn moeders voederplank voor de vogels mee naar zijn tuin. Hij wordt gelukkig van de vogeltjes, koestert zo de herinnering aan zijn moeder en schrijft er een mooi lied over. Zo moet dat.

Ik heb geen grote lotsbestemming, iets waarvoor ik in de wieg zou zijn gelegd. Ik heb alleen kleinere ambities. Mijn doelen zijn altijd op korte, niet op lange termijn. Zo evolueer ik het liefst: door bescheiden nieuwe ambities te formuleren en die dan te proberen halen. Het is een soort constant evalueren: doe ik dit nog graag? Wil ik niets anders? Zo ga ik stap voor stap vooruit. Lukt dat niet, dan kies ik een ander pad. Ik weet wat ik nu wil en voel, maar ik wil alle opties openhouden. Het idee dat ik niet weet waar ik over vijf jaar sta, geeft me veel zuurstof en inspiratie. Zo blijf ik fris.

Het is een optie dat ik op een dag stop met alles waar ik nu zo veel tijd in steek en mijn eigen bloemenwinkel begin. Ik heb het wel voor bloemenwinkels (lacht). Als dat op een bepaald moment is wat ik echt wil doen, waarom niet? Dat is een risico, maar ik geloof dat mijn sterke wil om het te doen me verder zal brengen dan iemand met hetzelfde plan maar zonder die wil. Ik vertrouw op de passie.

- Sofie Lemaire - De Standaard -


Mother is the name for God

in the lips and hearts of little children.

- William Makepeace Thackeray -
The moment a child is born, the mother is also born.

She never existed before.
The woman existed, but the mother, never.

A mother is something absolutely new.

- Rajneesh -