zaterdag 30 juli 2011
De noten op zich zijn niet interessant, wel het emotioneel effect dat ze veroorzaken. ik ben een handelsreiziger in emoties. Muziek is de omweg om mijn gevoelens te uiten en die van anderen te bespelen. Want waarom kopen mensen een concertticket? Om op een uur tijd heel gecondenseerd emoties te beleven die ze in het normale leven geketend houden.
Ik snap eigenlijk niet hoe andere mensen leven. Ze proberen gelukkig te zijn binnen hun beperkingen, in plaats van de abondance en alles wat mooi is te vieren. Ieder mens moet toch kampen met heel tegenstrijdige emoties? Ik zit er in elk geval vol van. In mijn muziek vind ik daarvoor de uitlaatklep. Mijn nummers zijn een compensatie voor mijn gemoed. Op het einde van de dag moet de balans in evenwicht zijn. Ik wantrouw het geluk, dus geef ik tegengewicht. Als alles slecht gaat, weet je tenminste : dit is een veilige plek. Oef. Het kan niet slechter gaan.
Het voordeel van werken in de fictie, is dat ik niet accuraat of objectief hoef te zijn. Ik ben de hofnar van de werkelijkheid.
Ik denk dat ik ga pieken op mijn 84ste. Al de rest is voorspel. Ik kijk er al naar uit, de grijze haren, en de diepe stem. Een wijze man die nonsens uitslaat, chic.
- Daan Stuyven - De Standaard -
Voor mezelf heb ik eerder licht nodig dan warmte. De winter vind ik niet erg, zolang het niet wekenlang grijs en overtrokken is. Ik heb licht nodig.
En ik hou van afwisseling. In de zomer kan ik me al verkneukelen in het gezellig binnen zitten tijden de winter; in de winter kijk ik al uit naar het buiten zijn. In een stad als Los Angelos wonen, zonder seizoenen, dat zou niets voor mij zijn. Altijd shiny en leuk, bah. Ik zou er depressief van worden. (lacht)
- Fien Troch - De standaard -
Als je ziek bent en klaagt dat je het bent, zie je wel dat de mensen in je omgeving zich generen omdat ze machteloos zijn. Niet uit gebrek aan liefde, maar juist uit een teveel. Ik geloof dat de poëzie een soort ziekte is, een omgekeerde ziekte zo je wilt, die eerder aanvecht dan goedkeurt, die ons solidair maakt door ons weg te trekken.
Wat ik wil zeggen is heel eenvoudig: zonder poëzie kun je niet leven. In staat van poëzie wel.
- Georges Perros - Plakboek -
Wat ik wil zeggen is heel eenvoudig: zonder poëzie kun je niet leven. In staat van poëzie wel.
- Georges Perros - Plakboek -
Nu moest er naar huis gegaan worden. Tegen de zijnen (!) worden gezegd wat er aan de hand was. Ik zelf was, zot genoeg, opgelucht.
Ik was voor hen zo bang geweest voor een of ander ongeluk, een of andere ziekte. Gewaarwording alles geslikt te hebben, met inbegrip van de dood. En mezelf er maar van overtuigen dat het om mijn weerstand ging die ik het minst had verwacht. Het best bewaard. Onaangetast.
Ik wist niet wat dat was, ziekenhuis, operatiekamer, enzovoort. Wat een tocht!
Artsen, chirurgen hebben een speciale kennis. Maar ten onrechte zou je denken dat die kennis ze 'beter', 'menselijker' maakt, ze in staat stelt buiten het eenvoudige kader van hun vak te treden.
Ik word wakker. Waar ben ik? De tijd is omgevallen. Ik voel hoe ik leef, betast mezelf. Ik ben er nog, nog steeds. Niet dood, niet dood. Er zijn ergere dingen!
Al die mensen die me komen bezoeken, lijken wel figuranten op een scherm, aan de andere kant van een ruit. Ze praten met elkaar, sommigen ontmoeten elkaar weer, in jaren niet gezien, je moet binnenkort eens komen eten. Ze praten. Wat ze zeggen is van niet meer belang dan gewoonlijk. Maar hun stem fascineert me. Klinkende stem.
Lieden die ik jaren niet meer heb gesproken, we schreven elkaar niet meer, sturen me de beste wensen. Nee, ze zijn me niet vergeten. (Ik wel.) Zelfs dat ik een fantastische vent ben. Wat dacht je! Kanker verplicht.
De ziekte maakt de gezondheid beschaamd en deze weet niet waar ze het zoeken moet, en dan ben ik nog beleefd, om zich interessant te maken, om zich ziek te maken, maar naar het haar uitkomt. Wie trakteert zich niet op zijn neurosetje?
Leven, dun filmpje. Het is heel goed mogelijk je te laten vallen. Aftands te worden. Het op te geven. Lastiger je te houden aan de enige energie die je in rechte stand houdt. Je over te geven, wat niet iedereen gegeven is. Wat houdt je ongeschonden? Voor de dood? Wat sterft niet tegelijk met de mens en wordt in de mens herverdeeld?
Ervan te profiteren? Ik doe mijn best. Ik zeg tegen mezelf ouwe jongen, het is geweldig dat je er nog bent, met de mensen van wie je houdt, met de natuur ... Autosuggestie. Maar ik houd mijn pas in, ik 'controleer' beter.
De afgezaagde deun: er zijn ergere dingen. Gedroomd dat ik geen benen meer had. Opluchting bij het wakker worden, terwijl ik mijn ledematen natel.
Sinds ik stemloos ben wordt er tegen me gepraat alsof ik doof ben.
Daar zit ik. Er wordt over mij gesproken in de derde persoon als was ik achterlijk: 'Hij ziet er goed uit ...'
De indruk onthoofd te zijn. Daarna zou mijn hoofd er weer op zijn gezet, een beetje scheef. Het verschovene dat we hebben ...
Merkwaardig dat je de door - je eigen dood! - niet meer voor je hebt, maar de gewaarwording hem achter je te hebben. Hem te hebben ingehaald en in de achteruitkijkspiegel een lange neus naar hem te trekken. Jabès schrijft: 'Hoe zou men dood kunnen zijn en tot aan zijn dood kunnen leven?' Wel, je moet kunnen.
Ik ben niet meer bang om dood te gaan. Alsof het al achter de rug was. Opgeruimd staat netjes. (Helaas !)
Voorheen wist ik zeker dat ik dood zou gaan. Nu weet ik het niet meer. Een beetje afgedankt. Minder interessant. Alsof de dood er niet zoveel belangstelling voor heeft op te rapen waar... al een gat in zit. Dat al verminkt is. Ik heb niet meer het verwachte gewicht. De dood krijgt me niet helemaal.
Het vervloekte prestige van kanker. Ik hoef me niet slimmer voor te doen dan ik ben. Het is een woord dat ik niet graag uitsprak of schreef. Maar de poëzie is niets anders dan diezelfde angst, maar omgekeerd. Ieder woord draagt zijn gevaar in zich. Nu ben ik de burger van een land met een universele taal.
Aan de grens van de mensen als aan de rand van de zee. Ik hoor het lawaai van hun woorden, zoals dat van de golven. Maar ik kan niet meer gaan zwemmen.
Voorheen: 'Als je maar gezond bent ...'
Nu: 'Het moreel handhaven, daar gaat het om...'
Wat je al niet moet horen.
Nieuwe gewoonte: ijsberen. Urenlang tien passen heen, tien passen terug.
Afstand nemen. De rol spelen van een vent die kanker heeft en hem te grazen nemen, degene worden die de rol speelt.
Weer deel van de samenleving gaan uitmaken. Er is maar één probleem : de vrouw en de kinderen die met mij leven. Me moeten dulden.
Al met al rest met het genoegen te leven. Niet slecht.
- Georges Perros - Plakboek -
vrijdag 29 juli 2011
Wat er met de aarde gebeurt, gebeurt met de kinderen van de aarde!
U moet uw kinderen leren dat de grond onder hun voeten de as van onze grootvaders bevat. Dat zal hen vervullen met eerbied voor het land. Leer uw kinderen wat wij onze kinderen hebben geleerd : de aarde is onze moeder. Wat er gebeurt met de Aarde, gebeurt ook met de kinderen van de aarde. Als mensen op de grond spuwen, spuwen ze op zichzelf.
Eén ding weten we zeker: de aarde behoort niet aan de mens. De mens behoort aan de aarde.
Dit weten wij ook: alles is met elkaar verbonden, zoals het bloed de leden van een familie verenigt. Alles hangt met alles samen. Wat er met de aarde gebeurt, gebeurt met de kinderen van de aarde.
De mens heeft het web van het leven niet geweven. Hij is er slechts een draadje in. Wat hij het weg aandoet, doet hij ook zichzelf aan.
- Seattle's toespraak -
Wachten
- Ludovico Einaudi - Attesa -
"Poëzie komt pas
als je er op wacht
zonder nog te wachten."
- Herman de Coninck -
De kwal en het water
Een kwal die vond dat het water stonk
sprong aan wal, waar hij verdronk.
MORAAL
Wie al te grote afstand neemt
was van tevoren al wat vreemd.
OF
Voor al te fijn besnaarde kwallen
kan evolutie tegenvallen.
- Leo Vroman - De gebeurtenis en andere gedichten -
Waarom schrijf ik
Ik schrijf omdat ik wil schrijven
dat ik gelukkig ben.
Op een dag zal het zover zijn
en zal ik schrijven-
met mijn tong tussen het puntje van mijn tanden,
en met rode oren en rode wangen;
ik ben gelukkig.
Als ik daarna ooit nog twijfel
en meen dat ik verdrietig ben of de wanhoop nabij
of zelfs reddeloos verloren,
kan ik altijd opzoeken wat ik werkelijk ben:
gelukkig.
- Toon Tellegen - Gewone gedichten -
dat ik gelukkig ben.
Op een dag zal het zover zijn
en zal ik schrijven-
met mijn tong tussen het puntje van mijn tanden,
en met rode oren en rode wangen;
ik ben gelukkig.
Als ik daarna ooit nog twijfel
en meen dat ik verdrietig ben of de wanhoop nabij
of zelfs reddeloos verloren,
kan ik altijd opzoeken wat ik werkelijk ben:
gelukkig.
- Toon Tellegen - Gewone gedichten -
Zo verschrikkelijk "gesund" voel ik me nog niet bepaald, maar z'n minder goede en zieke dagen moet men ook met een zekere waardigheid en geduld dragen en men moet ze vooral niet willen opjagen, dat ze toch vooral weer gauw in goede dagen zullen overgaan, dat helpt ook al niet veel. Vooral iemand als ik, wie het lichamelijk dikwijls slecht gaat, moet leren dat gevoel van ziek zijn als het ware organisch bij jezelf "einzuordnen", zodat heet je niet iedere keer als een plotselinge onaangename inbreuk stoort. En men moet zich niet verongelijkt voelen, wanneer men zich minder prettig voelt. Of te kort gedaan. Bewust doe ik dat niet, maar onbewust zou dat toch zeer goed mogelijk kunnen zijn. En dat onwel-zijn zo organisch invoegen in z'n dagelijkse doen en leven, dat men er geen enkele extra gedachte of onlustgevoel aan te verspillen hoeft.
- Etty Hillesum - 17 juni 1942 -
- Etty Hillesum - 17 juni 1942 -
donderdag 28 juli 2011
De krampachtige greep om de dag ontspannen. Ik denk, dat velen in /gretige/beherige/ klauwen nog een stuk dag omklemd houden, ook in hun nachten?
Dat zou ieder avond weer een gevaar van overgave en ontspanning moeten zijn: de dag loslaten, met alles wat er in was. En te berusten in alles, wat men die dag niet tot een goed einde heeft gebracht, wetende, dat er weer een dag komt. Men moet als het ware met lege, open handen in de nacht liggen, handen, waaruit men de dag vrijwillig heeft laten wegglijden. En dan pas kan men werkelijk uitrusten. En in z'n uitgeruste en lege handen, die niets hebben willen vasthouden en waarin geen enkele begeerte meer was, ontvangt men bij het wakkerworden een nieuwe dag.
Is soms niet mijn nieuwe dag zwaar erfelijk belast met de eigenschappen van de voorgaande? En soms kan niet een nieuwe dag zich nauwelijks ontplooien, al half bedorven onder puin en afval van een vorige?
- Etty Hillesum - 17 juni 1942 -
Dat zou ieder avond weer een gevaar van overgave en ontspanning moeten zijn: de dag loslaten, met alles wat er in was. En te berusten in alles, wat men die dag niet tot een goed einde heeft gebracht, wetende, dat er weer een dag komt. Men moet als het ware met lege, open handen in de nacht liggen, handen, waaruit men de dag vrijwillig heeft laten wegglijden. En dan pas kan men werkelijk uitrusten. En in z'n uitgeruste en lege handen, die niets hebben willen vasthouden en waarin geen enkele begeerte meer was, ontvangt men bij het wakkerworden een nieuwe dag.
Is soms niet mijn nieuwe dag zwaar erfelijk belast met de eigenschappen van de voorgaande? En soms kan niet een nieuwe dag zich nauwelijks ontplooien, al half bedorven onder puin en afval van een vorige?
- Etty Hillesum - 17 juni 1942 -
I used to think I was the strangest person in the world but then I thought, there are so many people in the world, there must be someone just like me who feels bizarre and flawed in the same ways I do. I would imagine her, and imagine that she must be out there thinking of me too.
Well, I hope that if you are out there and read this and know that, yes, it’s true I’m here, and I’m just as strange as you.
- Frida Kahlo -
Kijk of je jezelf kan betrappen op klagen,
zij het in woorden of gedachten,
over een situatie waarin je jezelf bevind, of wat anderen zeggen of doen,
over je omgeving, over je levenssituatie, of zelfs over het weer.
Klagen is altijd een niet acceptatie van wat is.
Het draagt onvermijdelijk een negatieve lading met zich mee.
Wanneer je klaagt, maak je jezelf een slachtoffer.
Verlaat de situatie of accepteer ze.
Al de rest is waanzin.
- Eckhart Tolle -
zij het in woorden of gedachten,
over een situatie waarin je jezelf bevind, of wat anderen zeggen of doen,
over je omgeving, over je levenssituatie, of zelfs over het weer.
Klagen is altijd een niet acceptatie van wat is.
Het draagt onvermijdelijk een negatieve lading met zich mee.
Wanneer je klaagt, maak je jezelf een slachtoffer.
Verlaat de situatie of accepteer ze.
Al de rest is waanzin.
- Eckhart Tolle -
There comes a time when you have to stand up and shout:
This is me damn it! I look the way I look, think the way I think, feel the way I feel, love the way I love! I am a whole complex package. Take me… or leave me. Accept me - or walk away! Do not try to make me feel like less of a person, just because I don’t fit your idea of who I should be and don’t try to change me to fit your mold. If I need to change, I alone will make that decision.
- Stacey Charter -
There is only one sin, only one. And that is theft. Every other sin is a variation of theft... When you kill a man, you steal a life. You steal his wife's right to a husband, rob his children of a father. When you tell a lie, you steal someone's right to the truth. When you cheat, you steal the right to fairness.
Children aren't coloring books. You don't get to fill them with your favorite colors.- Rahim Khan
One time, when I was really little, I climbed a tree and ate these green, sour apples. My stomach swelled and became hard like a drum, it hurt a lot. Mother said that if I'd just waited for the apples to ripen, I wouldn't have become sick. So now, whenever I really want something, I try to remember what she said about the apples.
Quiet is peace. Tranquility. Quiet is turning down the volume knob on life. Silence is pushing the off button. Shutting it down. All of it.
There is a way to be good again.- Rahim Khan
For you, a thousand times over. -Hassan, Amir
- The Kite Runner - Some Will Seek Forgiveness -
woensdag 27 juli 2011
zielzicht
'k Heb even bij mezelf gezeten,
ik nam de tijd en keek me aan.
Ik zie; er is geen twijfel meer,
ik ben op mijn plek gaan staan.
Van hier uit heb ik helder zicht;
mijn hart, mijn pijn, mijn streven.
Hier zie ik wie ik ben en was
en zijn zal in dit leven.
Dit punt geeft richting, moed en kracht.
Het uitzicht hier is warm en zacht.
Met liefde in een woord verweven;
zicht op je ziel is leven!
- © Sylvia Monten -
ik nam de tijd en keek me aan.
Ik zie; er is geen twijfel meer,
ik ben op mijn plek gaan staan.
Van hier uit heb ik helder zicht;
mijn hart, mijn pijn, mijn streven.
Hier zie ik wie ik ben en was
en zijn zal in dit leven.
Dit punt geeft richting, moed en kracht.
Het uitzicht hier is warm en zacht.
Met liefde in een woord verweven;
zicht op je ziel is leven!
- © Sylvia Monten -
'wat aardig, pijn!'
zoekt wel een plaatsje in mijn hoofd
of op mijn rug
of tussen mijn ribben
heeft genoeg te doen:
steken, kloppen, boren, zeuren
vraagt of ik zachtjes wil kreunen,
zachtjes jammeren is ook goed
heeft de hele nacht tot zijn beschikking.
Pijn is het gewoonste wat er is
bijna alles is gewoon,
wakker worden is gewoon,
opstaan, de zon, de lijster,
de geur van hars, een takje dat kraakt onder je voet,
het blauw van de hemel
aanstalten zijn gewoon, bedenkingen, voornemens,
er zijn voornemens - zelfs plechtige voornemens -
waar niets, maar dan ook niets ongewoons aan is
je niet aan voornemens houden is ook gewoon,
nog gewoner dan die voornemens zelf
maar pijn is het gewoonste,
het gewoonste dat er is,
overal pijn.
- Toon Tellegen - Het wezen van de olifant -
What the world needs now is love, sweet love
It's the only thing that there's just too little of
What the world needs now is love, sweet love,
No not just for some but for everyone.
Lord, we don't need another mountain,
There are mountains and hillsides enough to climb
There are oceans and rivers enough to cross,
Enough to last till the end of time.
What the world needs now is love, sweet love
It's the only thing that there's just too little of
What the world needs now is love, sweet love,
No, not just for some, oh, but just for
Every, every, everyone
- Jackie DeShannon - What the world needs now -
Ik heb heel wat omwegen en struikgewas van woorden nodig gehad, deze regenachtige, sombere ochtend, om tot een eenvoudig en klaar besef van de dingen te komen. Tussen de veel te vele, en toch noodzakelijke, woorden van vanmorgen schreef ik ook ongeveer: een tijdelijk tekort aan innerlijke krachten tracht men dan aan te vullen door eisen te stellen aan de buitenwereld en van deze onredelijk te verlangen, dat ze je krachten aanvult. -
Maar ik had daar dit aan toe moeten voegen: In tijden, dat ik geen liefde in me heb, haar tenminste niet levend in me voel, tracht ik dat te compenseren, door extra voorraden liefde van mijn naasten te eisen. En ik kan dat net zo goed laten, want al zouden ze me met nog zoveel liefde overladen, ik zou me daar toch geen raad mee weten en het niet eens als liefde ondergaan, omdat het geen weerklank in me vindt. En dan ontstaat er een proces, waarin men steeds veeleisender wordt.
Men kan het haast herleiden tot een korte algebraïsche formule: tekort en afwezigheid van liefde in mij doet me een dubbele portie liefde van de buitenwereld eisen. En al zouden ze me die geven, dan zou ik er tòch niets mee weten te beginnen. -
- Etty Hillesum - 13 juni 1942 -
Maar ik had daar dit aan toe moeten voegen: In tijden, dat ik geen liefde in me heb, haar tenminste niet levend in me voel, tracht ik dat te compenseren, door extra voorraden liefde van mijn naasten te eisen. En ik kan dat net zo goed laten, want al zouden ze me met nog zoveel liefde overladen, ik zou me daar toch geen raad mee weten en het niet eens als liefde ondergaan, omdat het geen weerklank in me vindt. En dan ontstaat er een proces, waarin men steeds veeleisender wordt.
Men kan het haast herleiden tot een korte algebraïsche formule: tekort en afwezigheid van liefde in mij doet me een dubbele portie liefde van de buitenwereld eisen. En al zouden ze me die geven, dan zou ik er tòch niets mee weten te beginnen. -
- Etty Hillesum - 13 juni 1942 -
I happen to hate New Year's celebrations. Everybody desperate to have fun. Trying to celebrate in some pathetic little way. Celebrate what? A step closer to the grave?
That's why I can't say enough times, whatever love you can get and give, whatever happiness you can filch or provide, every temporary measure of grace, whatever works. And don't kid yourself. Because its by no means up to your own human ingenuity. A bigger part of your existence is luck, than you'd like to admit.
Christ, you know the odds of your fathers one sperm from the billions, finding the single egg that made you. Don't think about it, you'll have a panic attack.
- Whatever works - Woody Allen -
dinsdag 26 juli 2011
Onderweg naar de sigarenboer, kwam ik een man tegen die in zichzelf liep te praten. Even dacht ik dat hij het tegen mij had. Ik vroeg wat er was.
'Sorry,' zei hij, 'ik praat tegen mezelf.'
'Doe ik ook vaak ,' zei ik terug.
'Het zijn de beste gesprekken hè ...' vervolgde de man toen. Hij lachte vrolijk en bleef staan omdat hij zin had in een praatje. Maar ik zei niets terug en toen bleek dat hij eigenlijk geen tekst had. Hij haalde zijn schouders op, hervatte het gesprek met zichzelf en wandelde verder.
Een vreemde ontmoeting.
- Martin Bril - Grote kleine dingen (en andersom) -
maandag 25 juli 2011
En zo moet het toch ook zijn? Dat men z'n eigen somberheid, treurigheid of wat ook niet wreekt op anderen door onvriendelijkheid? Wanneer wij lijden, hoeven we anderen toch niet mee te laten lijden?
Het is een bewustwordingsproces, dat ieder mens voor zich moet doormaken. Maar diegenen, die al een begin met dat proces gemaakt hebben, moeten de anderen, die nog "ongeboren" zijn, de eerste stoot geven. En dit zal op den duur mijn wijze van 'sociaal werken' zijn, voor iedere andere wijze ben ik ongeschikt.
- Etty Hillesum - 11 juni 1942 -
Het is een bewustwordingsproces, dat ieder mens voor zich moet doormaken. Maar diegenen, die al een begin met dat proces gemaakt hebben, moeten de anderen, die nog "ongeboren" zijn, de eerste stoot geven. En dit zal op den duur mijn wijze van 'sociaal werken' zijn, voor iedere andere wijze ben ik ongeschikt.
- Etty Hillesum - 11 juni 1942 -
There Is A Light That Never Goes Out
»The Smiths waren in mijn ogen perfect, en ik ben ervan overtuigd dat het lot beslist heeft wanneer het moest eindigen: ik heb me daarbij neer te leggen.»
»Ik ben in elk geval minder vaak depressief. En ik ben een stuk verdraagzamer nu. Ik heb geleerd dat het leven lastig is voor iedereen, en daardoor kan ik beter om met mijn eigen misère.»
- Morrissey - Humo -
Droomvakanties ...
Naar een tropisch eiland gaan, uit een kokosnoot drinken en NIET gestoord worden. (Esther, 9)
Ik wil naar holiewoet omdat er veel popsteren zijn. (June, 8)
Ik zou mijn vakantie willen doorbrengen in het Belgisch leger. (Zion, 10
In ijsjesland op reis gaan. (Aurélie, 7)
Ik zou graag naar Atlantis gaan omdat (als het zou bestaan) het een grote historische waarde heeft! (Tristan, 10)
Met een vliegtuig naar Spanje en zwemmen in het geld. (Dylan, 10)
Naar een mooi, warm land zoals Hawaï. Met veel knappe jongens natuurlijk! ;) Vaak naar 't strand gaan zwemmen in een verwarmd bad en in de zee, in een luxueus huis verblijven. Met veel vriendinnen! En ik zal een privé masseur hebben die afkomstig is van Spanje, want daar komen de knapperds vandaan! Roomservice enzo en 's avonds rond een groot kampvuur met veel vrienden maken we er nog een party'ke van!! (Sylvie, 12)
Mijn droomvakantie zou Amerika zijn. Want ik hoor er heel leuke verhalen en ik zou het witte huis eens willen zien. (Arne, 11)
Dat ik plopsalant gaa en naar bobijaalant gaa. (Floor, 9)
Een land waar je kan zeggen wat je wilt en dan komt dat derekt.
(Liese, 12)
Een skeejt park. (Mohamed, 9)
Naar Spange met de duiven en mijn peter want die heeft duiven.
(Laure, 8)
- Kinderen over droomvakanties - Humo -
Ik wil naar holiewoet omdat er veel popsteren zijn. (June, 8)
Ik zou mijn vakantie willen doorbrengen in het Belgisch leger. (Zion, 10
In ijsjesland op reis gaan. (Aurélie, 7)
Ik zou graag naar Atlantis gaan omdat (als het zou bestaan) het een grote historische waarde heeft! (Tristan, 10)
Met een vliegtuig naar Spanje en zwemmen in het geld. (Dylan, 10)
Naar een mooi, warm land zoals Hawaï. Met veel knappe jongens natuurlijk! ;) Vaak naar 't strand gaan zwemmen in een verwarmd bad en in de zee, in een luxueus huis verblijven. Met veel vriendinnen! En ik zal een privé masseur hebben die afkomstig is van Spanje, want daar komen de knapperds vandaan! Roomservice enzo en 's avonds rond een groot kampvuur met veel vrienden maken we er nog een party'ke van!! (Sylvie, 12)
Mijn droomvakantie zou Amerika zijn. Want ik hoor er heel leuke verhalen en ik zou het witte huis eens willen zien. (Arne, 11)
Dat ik plopsalant gaa en naar bobijaalant gaa. (Floor, 9)
Een land waar je kan zeggen wat je wilt en dan komt dat derekt.
(Liese, 12)
Een skeejt park. (Mohamed, 9)
Naar Spange met de duiven en mijn peter want die heeft duiven.
(Laure, 8)
- Kinderen over droomvakanties - Humo -
Above all, don't lie to yourself.
The man who lies to himself and listens to his own lie comes to a point that he cannot distinguish the truth within him, or around him, and so loses all respect for himself and for others. And having no respect he ceases to love.
— Fyodor Dostoyevsky - The Brothers Karamazov -
Imagine that you had gone all your life without ever washing, and then one day you decide to take a shower. You start scrubbing away, but then watch in horror as the dirt begins to ooze out of the pores of your skin and stream down your body. Something must be wrong: You were supposed to be getting cleaner and all you can see is grime. You panic and fling yourself out of the shower, convinced that you should never have begun. But you only end up even more dirty than before. You have no way of knowing that the wisest thing to do is to be patient and to finish the shower. It may look for a while as if you are getting even dirtier, but if you keep on washing, you will emerge fresh and clean. It’s all a process, the process of purification.
Whenever doubt arises, see it simply as an obstacle, recognize it as an understanding that is calling out to be clarified or unblocked, and know that it is not a fundamental problem but simply a stage in the process of purification and learning. Allow the process to continue and complete itself, and never lose your trust or resolve.
This is the way followed by all the great practitioners of the past, who used to say: “There is no armor like perseverance.”
- Rigpa Glimpse of the day -
zondag 24 juli 2011
To you I vow
Happiness in marriage is not something that just happens. A good marriage must be created.
In the Art of Marriage: The little things are the big things. It is never being too old to hold hands. It is remembering to say ‘I love you’ at least once a day. It is never going to sleep angry. It is at no time taking the other for granted; the courtship should not end with the honeymoon, it should continue through all the years. It is having a mutual sense of values and common objectives. It is standing together facing the world. It is forming a circle of love that gathers in the whole family. It is doing things for each other, not in the attitude of duty or sacrifice, but in the spirit of joy. It is speaking words of appreciation and demonstrating gratitude in thoughtful ways. It is not expecting the husband to wear a halo or the wife to have wings of an angel. It is not looking for perfection in each other. It is cultivating flexibility, patience, understanding and a sense of humor. It is having the capacity to forgive and forget. It is giving each other an atmosphere in which each can grow. It is finding room for the things of the spirit. It is a common search for the good and the beautiful. It is establishing a relationship in which the independence is equal, dependence is mutual and the obligation is reciprocal. It is not only marrying the right partner, it is being the right partner.
- Paul Newman and Joanne Woodward -
Tussen m'n schrijfmachine, een zakdoek en een klosje zwart garen staat m'n theeroos te verwelken. Zij is haast ondraaglijk mooi en teer.
In een zachtmoedig en berustend verwelken begint zij dit korte, koude leven te ontvallen. Zij is zó teer en zo liefelijk en van zulk een gratie in haar langzame versterven, dat m'n hart ervan zou kunnen breken. Men moet zo een theeroos ook met rust laten in haar stille sterven en haar niet hartstochtelijk en wanhopig willen vasthouden.
Vroeger kon ik ontroostbaar en onbegrijpelijk ongelukkig zijn over een verwelkende bloem. Maar ook het verwelken in de natuur moet men leren te aanvaarden zonder verzet. En weten, dat er altijd weer een nieuw bloeien is.
- Etty Hillesum -
Geloof, hoop en liefde
Wie geen hoop meer heeft, wordt een cynicus, een verbitterd mens met weinig perspectieven. Hoop betekent voor mij: vooral geen cynicus worden.
Ik geloof in vele dingen, ook in de politiek. Echt waar, nog steeds. Ik heb zelfs bewondering voor degenen die in die chaos de moed vinden om door te gaan.
En dan heb je de liefde. Ach, laat die het grote bindmiddel zijn tussen de mensen. Waarom moeten wij die liefde reserveren voor de partner, de kinderen? Kan die onvoorwaardelijke liefde niet een beetje worden uitgebreid? Als ik iets betreur, dan is het dat die verbinding tussen de mensen verdwenen is.
Ik ben niet verslaafd aan mijn job. Ik zou morgen kunnen stoppen. Ik bezit het grondige besef dat niets oneindig duurt. Ik wil niet blijven voortdoen tot iemand me zegt: beste vriend, het wordt tijd. Ik blijf iedereen het liefst een stap voor. Ik zoek nu al af en toe de stilte op. Ik heb dat nodig. Na een paar hectische dagen en weken moet het renpaard even op stal. Voordeel is dat ik alleen leef, ik kan dus 's avonds als ik thuiskom, perfect de deur dichttrekken en niets doen. Zen. Rust. Geen radio, geen tv, zelfs geen muziek. Enkel de stilte. Zo kan ik die hersenen leegspoelen, me verfrissen om nadien langzaam weer levend te worden. Ik gun me de nodige tijd om na te denken, want die waan van het moment is soms heavy. Nieuwsprogramma's zijn als vampiers die je leegzuigen. Ik hoed me ervoor om leeggezogen te worden. Juistheid gaat boven snelheid.
- Marc Van De Looverbosch - De Standaard -
R.I.P. Lucian Freud
I paint people, not because of what they are like, not exactly in spite of what they are like, but how they happen to be.
My work is purely autobiographical... It is about myself and my surroundings.
Now that I know what I want, I don't have to hold on to it quite so much.
What do I ask of a painting? I ask it to astonish, disturb, seduce, convince.
The longer you look at an object, the more abstract it becomes, and, ironically, the more real.
- Lucian Freud - Selfportrait - Painter and grandson of Sigmund Freud -
Abonneren op:
Posts (Atom)
