zaterdag 1 mei 2021
Among the daily stress, tension, and challenges of life, stop and search for gratitude. What a gift it is to even be alive.
For that car that is broken, give thanks that you have a car to fix.
For that necessary and expensive home repair, give thanks and realize what a gift it is to even have a home.
For that taxing job, give thanks that it pays the bills.
For that exhausting child, give thanks for their strong personality and recall how wonderful it was the day they were born.
vrijdag 30 april 2021
Als je jezelf als een inferieur iemand aanziet,
dan kijk je ook naar anderen door die bril van inferieur
versus superieur, je ziet een pijnlijk verdeelde wereld
met ofwel mensen die deugen ofwel mensen die niet deugen.
De duim gaat omhoog of naar beneden. Maar je bent noch
inferieur, noch superieur, je bent exact zoals je moet zijn
en je leeft in een wereld vol mensen die - net als jij - niet anders
kunnen zijn dan zoals ze zijn. Alleen als we onze verwrongen
ideeën over perfectie kunnen loslaten zijn we in staat
om volledig te ontspannen met hoe wij zelf en anderen zijn.
- Erik van Zuydam -
You can do this grounding practice for 3-5 minutes at different times of the day to steady yourself.
With each breath, exhale tension.
Let yourself imagine that you have roots that go deep into the soil of the earth, to steady and nurture you.
If images help, let yourself remember a wonderful tree from your life—an old tree, a strong tree.
Imagine that you are standing in front of the tree, meditating together.
Just as this great tree has a strong trunk that has weathered storms and the changing of the seasons, feel your own body steady like the trunk of that tree.
- jack kornfield -
donderdag 29 april 2021
R.I.P. HAFID BOUAZZA
Dat loopt dan bijna over,
het boek staat op barsten,
zodat het er wel uitmoet.
Dichterbij een zwangerschap
kun je niet komen als man.
- Hafid Bouazza -
They grip the ground as though they liked it, and though fast rooted they travel about as far as we do.
They go wandering forth in all directions with every wind, going and coming like ourselves, traveling with us around the sun two million miles a day, and through space heaven knows how fast and far!
- John Muir -
woensdag 28 april 2021
leert hij te veroordelen.
Als een kind met vijandigheid leeft,
leert hij te vechten.
Als een kind met spot leeft,
leert hij verlegen te zijn.
Als een kind met schaamte leeft,
leert hij zich schuldig te voelen.
Als een kind met tolerantie leeft,
leert hij geduldig te zijn.
Als een kind met bemoediging leeft,
leert hij vertrouwen te hebben.
Als een kind met loftuitting leeft,
leert hij te waarderen.
Als een kind met eerlijkheid leeft,
leert hij geloof te hebben.
Als een kind met zekerheid leeft,
leert hij geloof te hebben.
Als een kind met goedkeuring leeft,
leert hij van zichzelf te houden.
Als een kind met acceptatie en vriendschap leeft,
leert hij liefde in de wereld te vinden.
- Dorothy Law Nolte -
R.I.P. PAUL COUTER
Paul Couter hield het liever klein
Muzikant Paul Couter is dinsdag op 72-jarige leeftijd overleden. Dat meldt muziekpromotor Bath Foam Throne in een persbericht. Hij was de man die Arno overtuigde dat hij moest zingen. Een goeie bluesgitarist ook. En een Naam in de préhistorie van de Belgische rock. Maar vooral was Paul Decoutere zo’n gast die enkel deed wat hij zelf wilde doen.
Iedereen noemde hem Paul Couter. Is dat omdat zijn naam zozeer deel uit was gaan maken van Tjens Couter, een van dé grote bands uit de vroegste dagen van de Belgische rock? Of was het een luie West-Vlaamse gewoonte, zoals Filip Cauwelier ook kortweg Kowlier werd?
Couter was bij leven al een wat mythische figuur. Een kop die in een Tarantinofilm thuishoorde. De laatste keer dat een wat groter publiek hem live aan het werk zag, was in de Ancienne Belgique in Brussel, eind januari 2020. Daar speelde Arno Hintjens drie concerten en hij had zijn oude vriend mee als voorprogramma. Zijn gitaar klonk als vloeibaar metaal, en hij zong ‘I can dance’, als een geest uit een bluesmoeras.
‘Hij is mijn maat, mijn broer, een deel van mijn leven’, zei Arno, die toen al wist dat hij kanker had. Dat was niets gelogen. Couter was een van de eersten met wie hij op een podium stond, en vooral de man die hem aanspoorde om te zingen toen de meeste mensen weinig toekomst zagen in Arno’s schrille zangstijl. ‘Maar hij zong nooit vals en zijn timing was perfect’, zei Couter. ‘En hij was écht, en ik had liever een échte zanger dan een mooie zanger.’
Jukebox
Paul Couter kwam uit Zeebrugge. Geen normale jeugd gehad: zijn ouders hielden het café Het Sas open, en daar streken vissers en vrachtwagenchauffeurs neer op zoek naar vertier. En dat vonden ze onder meer in een jukebox, die wekelijks alle nieuwe singles direct uit Engeland importeerde.
Hij had als kind een gitaar gekregen (van Sinterklaas), maar het duurde tot zijn vijftiende voor hij er echt iets mee deed. Daar had een goeie leraar leraar, Jean Filipov, veel mee te maken, maar ook de tijdgeest. Halverwege de jaren zestig was Engeland in de ban van rhythm-‘n-blues, en die vibe was voelbaar tot aan de Belgische kust. Na een optreden van The Animals in Zeebrugge kocht Couter het album ‘Animal tracks’ (1965). Hij leerde de songs, allemaal bluescovers, van buiten.
‘Stelen met je ogen, jatten, goed luisteren, en zweten, afzien tot je de song beheerst’, zo omschreef hij zijn DIY-leerschool. Tegen 1970 was hij een van de beste gitaristen die in Oostende rondliep. Hij werkte toen in een kleerwinkel, de Tuf Tuf Club, waar op een dag een andere gast met lang haar hem aansprak over zijn schone broek, die hij wel wilde. Arno Hintjens.
Nachtleven
Het was aandoenlijk hen beiden samen te horen vertellen. Ze deelden zoveel jeugdherinneringen dat ze elkaars zinnen konden afmaken. Herinneringen aan het Oostendse nachtleven, nachten in de Groove en de Chèvre Folle, de madammen in monokini. Dat geld niét en muziek wél cool was, en the sky the limit was.
Uit een interview in De Standaard in 2012: Arno: ‘Man, man. Wij hebben toch geleefd, hé.’ - Couter: ‘Altijd op onze vrijheid gestaan.’ - Arno: ‘Rijkdom is content zijn met wat je bent. Als het op is, dan is het op.’
Hun moment de gloire was Tjens Couter. Genoemd naar Decoutere en Hintjens, vormden ze tussen 1973 en 1975 een duo. Het was de tijd waarin rock in overdrive ging, in volume (hardrock) en ook stilistisch (glamrock). Tjens Couter deed het anders: lofi en rootsy, volgens het sixties-credo ‘less is more’, en met wat humor. Ze toerden als gek, ook over de grenzen heen. Een basis voor het leven.
Er kwam een ritmesectie bij, en songs als ‘Gimme what I need’ zorgden voor airplay, waarvan vooral Arno profiteerde. Er verschenen zeven singles en twee albums, en het had kunnen verder gaan, maar intussen had de synthesizer zijn intrede gedaan, en wilde Arno een ander pad inslaan. De nieuwe klank van TC Matic was Couters ding niet, en Jean-Marie Aerts - ook van Zeebrugge - nam zijn plaats in.
Hij heeft er later nooit moeilijk over gedaan. ‘Voor mij was het toch te ingewikkeld. Ik ben een luie mens en ik wil genieten van het leven.’
Kleine clubs
Terwijl Arno een lange carrière uitbouwde, werd Paul Couter deel van het Gentse huishouden. Hij nam een voorbeeld aan Alexis Korner, een Britse bluespurist, om zijn eigen muziek te blijven spelen, met weinig begeleiding.
‘Ik kan niet twee keer hetzelfde spelen’, legde hij uit. ‘Ik vertoef liever in kleine clubs. Spelen voor 300 man, dan ben ik content. In grotere zalen is het plafond te hoog en de klank te slecht. En hoe hoger je gaat, hoe meer mensen je werk moet geven. Voor mij was dat te lastig. Ik heb altijd mijn goesting kunnen doen, dat was me veel waard.’
In 1988 was hij, met bassist Ferre Baelen, betrokken bij de band Partisan, maar Couters carrière verliep grotendeels onzichtbaar in de media en op de radio. Zijn latere platen, onder de naam PCNW, waren moeilijk te vinden, tot ze onlangs opnieuw uitkwamen, ook op Spotify. En Couter was even te zien in de Arno-documentaire Charlatan, en vooral te horen: hij is de gitarist die Arno begeleidt in de begingeneriek.
En hij kon niet zonder muziek. Daar kon hij veel over vertellen. Hoe vaak hij zijn gitaar weggezet had, om daarna in een muziekwinkel weer een andere te gaan stemmen. Hij kocht er veel en deelde ze weer uit, aan bevriende muzikanten als Willy Willy. En hoe hij jaren speelde als straatmuzikant, dé plek voor hem waar zijn metier het eerlijkst beoefend werd, en er ook veel te verdienen was. En niet enkel geld.
Begin deze maand bracht Couter nog een laatste album, Domisoldo’, uit om in stijl af te sluiten, zo zei hij zelf.

'My mother didn't love me.' So what...
'I'm a success but I'm still alone.' So what.
I don't know how I made it through all the years before I learned how to do that trick.
It took a long time for me to learn it, but once you do, you never forget.
- Andy Warhol -
NITCH
dinsdag 27 april 2021
Everything we experience happens within our mind.
Anger, fear, frustration and all our negative mental states begin and end within us.
No one gives them to us and no one can take them away.
We do it to ourselves.
As we begin to understand this, we can peacefully let them go.
Not attempting to drive them away with an attitude of, ‘I shouldn’t feel like this,’ but to see them for what they really are, impersonal movements of mind, not ‘me,’ not ‘mine,’ not what ‘I am’.
They are like visitors to your house.
Perhaps you don’t like them, but you can still be kind and polite.
You don’t have to ask them to stay, but you don’t need to throw them out either.
Eventually, and without any fuss, they will grow tired and leave by themselves.
This is called ‘letting go’, and is the reality of liberation.
With awareness we see, with love we accept and with wisdom we respond.
- Michael Kewley -
maandag 26 april 2021
If you get tired of carrying a heavy mind, just put it down.
You can go on with your life without all that added pressure.
You can continue to be you and do whatever you do without all the struggle.
If it is your way to worry about how you will manage things, put that down.
Just manage.
If you are not happy with what you have to do with your day, put that down and just go about your day.
You will manage what you can manage, you will do what you do.
That’s enough.
Je wordt datgene waartegen je vecht.
Vecht je tegen boosheid, dan ben je altijd boos.
Vecht je tegen verdriet, dan ben je altijd verdrietig.
Vecht je tegen verwarring, dan ben je altijd verward.
Vecht je tegen lijden, dan zul je altijd lijden.
We denken dat we bepaalde gevoelstoestanden
bevechten omdat ze er zijn, maar feitelijk zijn ze er
omdat we ze bevechten.
- Adyashanti -
zondag 25 april 2021
We need to dialogue with our fear, and send it love and compassion because normally we suppress it, we push it down, we don’t like it, it’s something we don’t want.
So therefore, it’s always pushed down and there in the darkness, it can grow, whereas if it comes up into the light of our awareness, and we face it and listen and dialogue with this fear
—‘what’s your problem, what is it, where are you coming from?’
—which part of the body do I feel this in?
If we are open, then gradually the light of our awareness and our love will neutralize that fear.
It will of itself just dissolve.
- Jetsunma Tenzin Palmo -











































