- http://www.vintagechildrensbooksmykidloves.com -
zaterdag 18 juni 2011
Het noodlot, wat is dat? Een man met een grijze baard die een lucifer op de weg gooit, die dan en boom blijkt te zijn waartegen iemand verongelukt in een zware storm? Het is fantastisch als mensen troost vinden in zo'n verklaring voor gruwelijke dingen, maar ik buig gewoon deemoedig het hoofd en denk: zo is het nu eenmaal. In deze wereld gaat elk levend wezen ooit dood.
In Gluckfinder, een Duitse film die ik vorig jaar in Wenen heb gedraaid, speel ik de man van een vrouw die te horen krijgt dat ze kanker heeft. Ze is veel ouder dan hij en wil niet dat hij jaren van zijn leven verliest door haar te zien aftakelen en doorgaan. Ze wil dat hij een nieuw leven begint en kiest een partner aan wie ze hem probeert te koppelen. Ik ben ervan overtuigd dat zulke dingen echt gebeuren. De realiteit is vaak sterker dan de fictie. Zeker in het aanschijn van de dood doen mensen extreme dingen. Er zijn er zelfs die zich laten bekeren, wat kan er erger zijn? Ik steek mezelf nog liever in brand, dan ben ik zeker dat ik in het vagevuur terechtkom.
Tot nu toe voel ik geen angst om te sterven. Ik stel me weleens de vraag hoe mijn dood er zal uitzien, maar dan bekruipt me meteen de gedachte: waar hou ik me in godsnaam mee bezig? Ik kan beter naar de kelder gaan, een fles goede wijn ontkurken en deze dag vieren.
Er zijn twee dingen die je niet kunt beheersen: ruimte en tijd. Met de ruimte proberen we het nog steeds door grotere afstanden af te leggen met snellere transportmiddelen, maar op de tijd heb je geen vat. Ik probeer de tijd te gebruiken zoals hij zich aandient. Dat wil zeggen dat ik elke dag probeer te genieten. Ik kan me voorstellen dat de verglijdende tijd mensen een machteloos gevoel geeft, maar die gevoelens probeer ik zoveel mogelijk te bannen. Ik hoef er niet over te piekeren want ik kan er toch niets aan doen.
- Filip Peeters - De Standaard -
In Gluckfinder, een Duitse film die ik vorig jaar in Wenen heb gedraaid, speel ik de man van een vrouw die te horen krijgt dat ze kanker heeft. Ze is veel ouder dan hij en wil niet dat hij jaren van zijn leven verliest door haar te zien aftakelen en doorgaan. Ze wil dat hij een nieuw leven begint en kiest een partner aan wie ze hem probeert te koppelen. Ik ben ervan overtuigd dat zulke dingen echt gebeuren. De realiteit is vaak sterker dan de fictie. Zeker in het aanschijn van de dood doen mensen extreme dingen. Er zijn er zelfs die zich laten bekeren, wat kan er erger zijn? Ik steek mezelf nog liever in brand, dan ben ik zeker dat ik in het vagevuur terechtkom.
Tot nu toe voel ik geen angst om te sterven. Ik stel me weleens de vraag hoe mijn dood er zal uitzien, maar dan bekruipt me meteen de gedachte: waar hou ik me in godsnaam mee bezig? Ik kan beter naar de kelder gaan, een fles goede wijn ontkurken en deze dag vieren.
Er zijn twee dingen die je niet kunt beheersen: ruimte en tijd. Met de ruimte proberen we het nog steeds door grotere afstanden af te leggen met snellere transportmiddelen, maar op de tijd heb je geen vat. Ik probeer de tijd te gebruiken zoals hij zich aandient. Dat wil zeggen dat ik elke dag probeer te genieten. Ik kan me voorstellen dat de verglijdende tijd mensen een machteloos gevoel geeft, maar die gevoelens probeer ik zoveel mogelijk te bannen. Ik hoef er niet over te piekeren want ik kan er toch niets aan doen.
- Filip Peeters - De Standaard -
De waarnemer
De waarnemer kent geen emoties. Hij is als een spiegel.
Alles trekt gewoon aan hem voorbij. De spiegel velt geen oordeel.
Steeds als we oordelen, hebben we een gedachte toegevoegd die we moeten benoemen.
De waarnemer is niet kritisch. De waarnemer oordeelt niet.
De waarnemer neemt gewoon waar of weerspiegelt, net als een spiegel.
Als er vuilnis aan voorbijgaat, weerspiegelt hij vuilnis.
Als er rozen aan voorbijgaan, weerspiegelt hij rozen.
De spiegel blijft een spiegel, een lege spiegel.
De waarnemer accepteert zelfs niet; hij neemt alleen waar.
- Charlotte Joko Beck - Niets bijzonders -
"We are all going to die. Write that down, miss. We don't have the luxury of a thousand years on this earth. only sixty, or maybe eighty little years - if we're lucky. and these years pass in a flash. Why not offer flowers to your spouse every night? Why deprive ourselves of the happiness of making your house a home? Wy resist your impulse? Daily life is the most beautiful voyage..."
- Louis Pauze -
- Louis Pauze -
Ziezo!
Toen mijn vader ouder werd, deed hij alles veel rustiger aan, zoals mensen vaak doen. Hij begon elke taak met veel bedachtzaamheid en geduld te benaderen; elke handeling, of dat nu in zijn auto stappen was, of de paar treden naar het huis beklimmen, of zich in zijn favoriete fauteuil nestelen, ging gepaard met zoveel aandacht dat het bijna een soort meditatie werd. Hij vond bevrediging in het voltooien van een kleine taak; hij lachte dan tevreden en zei zachtjes : 'Ziezo!'
Mijn wens voor ieder van ons is dat we ons nestelen in het ouder worden met dat gevoel dat ik bij mijn vader zag, dat gevoel van loslaten, voltooiing en vervulling ...
... Ziezo!
- Ram Dass - Vanaf HIER, vanaf NU -
Mijn wens voor ieder van ons is dat we ons nestelen in het ouder worden met dat gevoel dat ik bij mijn vader zag, dat gevoel van loslaten, voltooiing en vervulling ...
... Ziezo!
- Ram Dass - Vanaf HIER, vanaf NU -
donderdag 16 juni 2011
R.I.P. Charlotte Joko Beck
Charlotte Joko Beck overleden
“Life always gives us
exactly the teacher we need
at every moment.
This includes every mosquito,
every misfortune,
every red light,
every traffic jam,
every obnoxious supervisor (or employee),
every illness, every loss,
every moment of joy or depression,
every addiction,
every piece of garbage,
every breath.
Every moment is the guru.”
- Charlotte Joko Beck -
Ik was zo verschrikkelijk bang tekort te schieten dat ik me jarenlang had opgeofferd in een poging te bewijzen dat ik de moeite waard was. Ik leefde ik in een zelf gecreëerde gevangenis, waardoor ik niet volop aan het leven kon deelnemen. Radicale aanvaarding van al mijn angsten en gevoelens van onwaardigheid was de enige wijze waarop ik mezelf zou kunnen bevrijden. Door aandacht te schenken aan de pijn waarvoor ik op de vlucht was geslagen, vond ik het vertrouwen in mezelf en mijn leven.
- Tara Brach - Radicale aanvaarding -
- Tara Brach - Radicale aanvaarding -
C'est un beau jour de pluie...
"Elle lui demanda en quoi un jour de pluie pouvait être beau : il lui énuméra les nuances de couleurs que prendraient le ciel, les arbres et les toits lorsqu'ils se promèneraient tantôt, de la puissance sauvage avec laquelle leur apparaîtrait l'océan, du parapluie qui les rapprocherait pendant la marche, de la joie qu'ils auraient à se réfugier ici pour un thé chaud, des vêtements qui sécheraient auprès du feu, de la langueur qui en découlerait, de l'opportunité qu'ils auraient de faire plusieurs fois l'amour, du temps qu'ils prendraient à se raconter leur vie sous les draps du lit, enfants protégés par une tente de la nature déchaînée..."
- Odette Toulemonde et autres histoires - Eric-Emmanuel SCHMITT -
Met een knipoog naar de zus van Lut :)
woensdag 15 juni 2011
Het is een langzaam en smartelijk proces, het geboren worden tot werkelijke innerlijke zelfstandigheid. Het steeds zekerder weten dat er bij anderen geen, nooit hulp en steun en toevlucht voor je is. Dat de anderen even onzeker en zwak en hulpeloos zijn als jezelf. Dat jij altijd de sterkere zult moeten zijn. Ik geloof niet dat het in je aard ligt dat je het bij een ander zult kunnen vinden. Je wordt altijd weer teruggegooid op jezelf. Er is niets anders. De rest is fictie. Maar dit iedere keer te moeten erkennen. Er zit toch altijd de drang in je je te verliezen in een ander.
Ik ben toevertrouwd aan mezelf en zal het met mezelf moeten klaarspelen. De enige maatstaf die je hebt ben je zelf. Ik herhaal het iedere keer weer. En de enige verantwoordelijkheid die jij in je leven op je zult moeten nemen is die voor jezelf. Maar dat moet je dan ook ten volle doen.
Je wordt soms afgeleid door de schokkende gebeurtenissen om je heen dat je later maar moeizaam de weg tot jezelf terug kunt banen. En toch moet dat. Je mag niet ten onder gaan in de dingen om je heen, uit een soort schuldgevoel. De dingen moeten in jou tot klaarheid komen, je mag niet zelf in de dingen ondergaan.
- Etty Hillesum - Juni 1942 -
Ik ben toevertrouwd aan mezelf en zal het met mezelf moeten klaarspelen. De enige maatstaf die je hebt ben je zelf. Ik herhaal het iedere keer weer. En de enige verantwoordelijkheid die jij in je leven op je zult moeten nemen is die voor jezelf. Maar dat moet je dan ook ten volle doen.
Je wordt soms afgeleid door de schokkende gebeurtenissen om je heen dat je later maar moeizaam de weg tot jezelf terug kunt banen. En toch moet dat. Je mag niet ten onder gaan in de dingen om je heen, uit een soort schuldgevoel. De dingen moeten in jou tot klaarheid komen, je mag niet zelf in de dingen ondergaan.
- Etty Hillesum - Juni 1942 -
Boosheid heeft niets te maken met de persoon op wie je boos bent,
maar alles met het droom-‘ik’ dat op zichzelf gericht wil blijven.
Je maakt jezelf simpelweg wijs dat het leven moet zijn zoals jij wilt.
Kun je de ruimte aanvoelen waarin deze boze gedachten
en gevoelens verschijnen?
Jij bent die ruimte, niet de boze energie.
- Scott Kiloby - InzichtNu -
maar alles met het droom-‘ik’ dat op zichzelf gericht wil blijven.
Je maakt jezelf simpelweg wijs dat het leven moet zijn zoals jij wilt.
Kun je de ruimte aanvoelen waarin deze boze gedachten
en gevoelens verschijnen?
Jij bent die ruimte, niet de boze energie.
- Scott Kiloby - InzichtNu -
Laat je toekomst los, want die HEB je niet.
Maak je geen zorgen voor morgen,
lig niet wakker van wat de toekomst zal brengen.
De toekomst BESTAAT niet
Ze IS niet en ze al ook nooit ZIJN.
Er IS altijd alleen maar NU.
De toekomst IS niet,
als ze zou ZIJN, dan zou ze NU zijn.
Laat ze los.
Toekomst HEBBEN we niet,
we HEBBEN alleen maar NU.
- Ann -
Oef! Daar hoeven we ook al niet meer wakker van te liggen.
Maak je geen zorgen voor morgen,
lig niet wakker van wat de toekomst zal brengen.
De toekomst BESTAAT niet
Ze IS niet en ze al ook nooit ZIJN.
Er IS altijd alleen maar NU.
De toekomst IS niet,
als ze zou ZIJN, dan zou ze NU zijn.
Laat ze los.
Toekomst HEBBEN we niet,
we HEBBEN alleen maar NU.
- Ann -
Oef! Daar hoeven we ook al niet meer wakker van te liggen.
dinsdag 14 juni 2011
May you be forgotten
At the Sceta monastery, the abbot Lucas gathered the monks for the sermon.
"May you never be remembered," he said.
"What do you mean?" replied one of the brothers, "May our example not help those who might need it?"
"In the days when everything was just, no one paid attention to exemplary people," answered the abbot. "Everyone gave their best, without pretensions, and so fulfilled their duty to their fellow men. They loved their neighbor because they understood that this was part of life, and they thought nothing of respecting a law of nature. They shared their possessions in order not to accumulate more than they could carry, since journeys last a lifetime. They lived together in freedom, giving and receiving, without demanding or blaming anything on others.
That is why their deeds were not handed down, and there is no story known about them."
- From Paulo Coelho's Online Blog -
"May you never be remembered," he said.
"What do you mean?" replied one of the brothers, "May our example not help those who might need it?"
"In the days when everything was just, no one paid attention to exemplary people," answered the abbot. "Everyone gave their best, without pretensions, and so fulfilled their duty to their fellow men. They loved their neighbor because they understood that this was part of life, and they thought nothing of respecting a law of nature. They shared their possessions in order not to accumulate more than they could carry, since journeys last a lifetime. They lived together in freedom, giving and receiving, without demanding or blaming anything on others.
That is why their deeds were not handed down, and there is no story known about them."
- From Paulo Coelho's Online Blog -
Lijden is wat je overkomt
als je denkt dat er iets verkeerd is.
Als je de griep krijgt en je denkt dat het niet zo zou moeten zijn, dan heb je een probleem. Je haat de koorts, de soppigheid in je hoofd, het gebrek aan kracht. Je beklaagt je over de verloren tijd, je maakt je zorgen over alles wat ongedaan blijft.
Als je griep krijgt en je denkt niet dat het niet zo zou moeten zijn, dan heb je geen probleem. Je geeft het stokje over aan het lichaam. Je ziet de koortsige dromen met hun felle kleuren, de roezige staat van waaruit ze opvlammen, je voelt de warme huid, de droge lippen. Met bewondering sla je gade dat het lichaam precies weet wat het moet doen om te herstellen. De denkmachine vertraagt en vanuit bed zie je van uur tot uur hoe de zon zijn weg langs de ramen vervolgt; een verschijnsel dat je wellicht nooit eerder op die manier aanschouwde.
In het eerste geval is de griep een probleem, in het tweede geval is het slechts een feit. Dezelfde gebeurtenis, een andere beleving.
Het is onze positie die bepaalt hoe we een gebeurtenis ervaren: als drama of als feest. (Of als iets daartussenin.) Verandering van positie behoeft alleen een andere manier van kijken, een andere invalshoek Je hoeft er niet veel voor te doen en het kost geen energie.
Kijk of je daar eens mee kunt spelen. Experimenteer met verschillende posities, proef de verschillen in beleving die daarmee gepaard gaan. Hou het praktisch; begin klein, met de alledaagse euveltjes.
Als het je lukt, dan betekent het dat je een keuze hebt. Dat je kunt kiezen tussen ‘probleem’ en ‘geen probleem’. Ook al is de keuzeruimte niet groter dan een kiertje, het bewijst dat lijden niet bij de ervaring hoort, maar bij jouw interpretatie ervan.
- Rob Brandsma - aandachttraining.info -
als je denkt dat er iets verkeerd is.
Als je de griep krijgt en je denkt dat het niet zo zou moeten zijn, dan heb je een probleem. Je haat de koorts, de soppigheid in je hoofd, het gebrek aan kracht. Je beklaagt je over de verloren tijd, je maakt je zorgen over alles wat ongedaan blijft.
Als je griep krijgt en je denkt niet dat het niet zo zou moeten zijn, dan heb je geen probleem. Je geeft het stokje over aan het lichaam. Je ziet de koortsige dromen met hun felle kleuren, de roezige staat van waaruit ze opvlammen, je voelt de warme huid, de droge lippen. Met bewondering sla je gade dat het lichaam precies weet wat het moet doen om te herstellen. De denkmachine vertraagt en vanuit bed zie je van uur tot uur hoe de zon zijn weg langs de ramen vervolgt; een verschijnsel dat je wellicht nooit eerder op die manier aanschouwde.
In het eerste geval is de griep een probleem, in het tweede geval is het slechts een feit. Dezelfde gebeurtenis, een andere beleving.
Het is onze positie die bepaalt hoe we een gebeurtenis ervaren: als drama of als feest. (Of als iets daartussenin.) Verandering van positie behoeft alleen een andere manier van kijken, een andere invalshoek Je hoeft er niet veel voor te doen en het kost geen energie.
Kijk of je daar eens mee kunt spelen. Experimenteer met verschillende posities, proef de verschillen in beleving die daarmee gepaard gaan. Hou het praktisch; begin klein, met de alledaagse euveltjes.
Als het je lukt, dan betekent het dat je een keuze hebt. Dat je kunt kiezen tussen ‘probleem’ en ‘geen probleem’. Ook al is de keuzeruimte niet groter dan een kiertje, het bewijst dat lijden niet bij de ervaring hoort, maar bij jouw interpretatie ervan.
- Rob Brandsma - aandachttraining.info -
Het gaat er in laatste instantie om hoe men het lijden, dat toch essentieel is voor dit leven, draagt en verdraagt en verwerkt en dat men een stukje van z'n ziel ongeschonden bewaren kan, door alles heen.
Vruchten dragen op elke plek grond waar men geplant is, zou dat niet de bedoeling zijn...?
- Etty Hillesum -
Vruchten dragen op elke plek grond waar men geplant is, zou dat niet de bedoeling zijn...?
- Etty Hillesum -
“Nothing must be postponed. Take time by the forelock. Now or never! You must live in the present, launch yourself on every wave, find your eternity in each moment.
Fools stand on their island opportunities and look toward another land. There is no other land; there is no other life but this, or like the like of this.”
- Henry David Thoreau -
Fools stand on their island opportunities and look toward another land. There is no other land; there is no other life but this, or like the like of this.”
- Henry David Thoreau -
maandag 13 juni 2011
Vroeger probeerde ik bij wijze van oefening platen exact na te spelen, wat meer dan eens frustrerend was: je vond het net niet. Maar soms gebeurde er iets wonderlijks: terwijl je een geluid aan het zoeken was, botste je domweg een ander geluid dat je ook beviel, en dat is pas écht interessant. Als ik zomaar wat zit te spelen, probeer ik open te staan voor het onvoorziene, voor de cadeaus uit de kosmos.
Ik verlies me in muziek, geestelijk en fysiek. 't Is alsof er een deur in me openwaait - en mijn emoties vliegen naar buiten, de hemel in. Je bent elders dan. Wat ik ook zeer aangenaam vind is dat je tijdsbesef verandert als je geconcentreerd aan een nummer aan het werken bent: ineens blijkt het uren later te zijn dan je dacht.
- Ruben Block - Triggerfinger - Humo -
'Je hebt van die akelig positieve mensen,' had ze gezegd, 'van die Etty Hillesum-achtige types die je achter het prikkeldraad kunt sperren, die je kunt slaan, vernederen, door de drek mag sleuren, kunt laten verhongeren en die dan nog jubelend van het geloof in de mensheid en in de zaligheid van het eigen lot creperen, maar zo ben ik niet.
Ik verdom het mijn rampen te zegenen. ik treur erom, dagelijks.'
- Connie Palmen - De erfenis -
Ik verdom het mijn rampen te zegenen. ik treur erom, dagelijks.'
- Connie Palmen - De erfenis -
zondag 12 juni 2011
We all know the story. Virginal girl, pure and sweet, trapped in the body of a swan. She desires freedom but only true love can break the spell. Her wish is nearly granted in the form of a prince, but before he can declare his love her lustful twin, the black swan, tricks and seduces him. Devastated the white swan leaps of a cliff killing herself and, in death, finds freedom.
I just want to be perfect.
The only person standing in your way is you. It's time to let her go. Lose yourself.
Perfection is not just about control. It's also about letting go. Surprise yourself so you can surprise the audience. Transcendence! Very few have it in them.
- Black Swan - Aranofsky - Music Clint Mansell -
Why Worry
Baby I see this world has made you sad
Some people can be bad
The things they do, the things they say
But baby I'll wipe away those bitter tears
I'll chase away those restless fears
That turn your blue skies into grey
Why worry, there should be laughter after the pain
There should be sunshine after rain
These things have always been the same
So why worry now
Baby when I get down I turn to you
And you make sense of what I do
I know it isn't hard to say
But baby just when this world seems mean and cold
Our love comes shining red and gold
And all the rest is by the way
Why worry, there should be laughter after pain
There should be sunshine after rain
These things have always been the same
So why worry now
Dire Straits - Why Worry -
Ik ga niet meer kapot aan een zelfverterend medelijden, gepaard met schuldgevoelens, als ik m'n ouders zie of aan ze denk.
Ik zie hun leven onder het oog en het is hùn leven, zo gegroeid door de jaren, ik kan daar niet veel aan veranderen, ik kan ze alleen maar liefhebben en verder m'n eigen leven leven.
Er is wel heel veel veranderd in mijn innerlijke verhouding tot m'n ouders, veel knellende banden weg en daardoor meer krachten vrij om ze werkelijk lief te hebben.
- Etty Hillesum - 16 april 1942 -
Ik zie hun leven onder het oog en het is hùn leven, zo gegroeid door de jaren, ik kan daar niet veel aan veranderen, ik kan ze alleen maar liefhebben en verder m'n eigen leven leven.
Er is wel heel veel veranderd in mijn innerlijke verhouding tot m'n ouders, veel knellende banden weg en daardoor meer krachten vrij om ze werkelijk lief te hebben.
- Etty Hillesum - 16 april 1942 -
There would be no chance at all of getting to know death if it happened only once. But fortunately, life is nothing but a continuing dance of birth and death, a dance of change.
Every time I hear the rush of a mountain stream, or the waves crashing on the shore, or my own heartbeat, I hear the sound of impermanence.
These changes, these small deaths, are our living links with death. They are death’s pulses, death’s heartbeat, prompting us to let go of all the things we cling to.
- Rigpa Glimpse of the day -
Every time I hear the rush of a mountain stream, or the waves crashing on the shore, or my own heartbeat, I hear the sound of impermanence.
These changes, these small deaths, are our living links with death. They are death’s pulses, death’s heartbeat, prompting us to let go of all the things we cling to.
- Rigpa Glimpse of the day -
Abonneren op:
Posts (Atom)
