vrijdag 27 augustus 2021




 

 

 The fault you see in your brother

 is really in you. 

The world is a mirror. 

- Rumi -



 - Jeff Brown -



 

 

 seeking control 

is often our attempt

 at regulating fear

 

 

 Sometimes you need to focus on yourself 

& let other people solve their own problems.

 Support them, encourage them, empathize with them,

 but know that you don't have to be their hero

 & your needs are equally important. 

- Tiny Buddha - 

 


If you feel trapped in your mind, remember you have been here before. 

Take a deep breath. 

If you feel overwhelmed and confused with thoughts and emotions, remember you have watched millions of conflicting ones come and go. 

If you feel like you can’t make it another day, remember you’ve made it this many so far.

 If you feel like anxiety is running through your body, just notice it.

 Don’t run.

 Feel it all.

 If you feel like the world is swallowing you whole, take a deep breath. 

Surrender. Let it swallow you whole.

 Let the waves crash over you again and again.

 Seeing what is left. 

You are still HERE.

 

 

Don’t fight battles

 that don’t matter.

 


My images were surreal simply in the sense that my vision brought out the fantastic dimension of reality. 

My only aim was to express reality, for there is nothing more surreal than reality itself. 

 If reality fails to fill us with wonder, it is because we have fallen into the habit of seeing it as ordinary.

-   Brassaï  -

NITCH

 

 



Nieuwe ideeën ontwikkelen

 

 is niet moeilijk. 

 

Ontsnappen aan de oude

 

 wel.

 
John Maynard Keynes
 

donderdag 26 augustus 2021

 

Any peace talks should begin with making peace with ourselves. 

First we need to recognize our anger, embrace it, and make peace with it. 

You don’t fight your anger, because your anger is you. 

Your anger is the wounded child in you. 

Why should you fight your anger? 

The method is entirely nonviolent: awareness, mindfulness, and tenderly holding your anger within you.

 Like this, your anger will transform naturally.

- Thich Nhat Hanh, in “How to Fight” -

Artwork: © Lara Hawthorne
 


 

 

- Jeff Brown -

 

 



 


 


 

 

One’s destination
 
 is never a place,
 
 but a new way of seeing things

- Henry Miller -

 



Bedankt Frieda 

 


 - Lissabon - 

 

Note to me…

I am the one who talks to me in my darkest moments.

 I’m the only one who really knows my deepest fears and pains, and the inner turmoil I have suffered. 

I’m the one with the power to put myself down or build myself up with my inner self talk.

 Other people can support, hold, love, encourage, guide and teach me but I am still the most important person who can make the choice to always love and be there for me - and I will.

I’ll be there for me.

 



 Interstellar (2014)

 

 

 If your path demands you 

to walk through hell, 

walk

 as if you own the place.

 

 

Michael Kiwanuka - Cold Little Heart (Official Video)


 


'The great Blasket was stretched out straight to the west over the sea like a big ship cleaving the waves either side of her, the white houses packed closely together with the smoke rising from them, and then the little Blaskets around it like a sow with her brood behind her'
 
Muiris O Súilleabháin Fiche Bliain ag Fás.
 
'The islanders tell a tale .......of the woman who had never stirred from home, and on her first venture, coming to the crest of the pass and gazing over the spreading landscape, cried out:
'What a wide, weary place is Ireland!', and, frightened by the vastness of the revealed world,
turned back for ever to her cosy, familiar island'
 
Robin Flower - the Western Island
 

 

 Don’t be in such a hurry to condemn a person 

 because he doesn’t do what you do,

 or think as you think. 

There was a time 

when you didn’t know 

what you know today.

- Malcolm X -




 


 Nous avons eu de longues journées ensemble,

 délibérément, joyeusement employées à cet art difficile :

 ne rien faire.


Des journées désœuvrées, vacantes, ouvertes

 comme de grandes plages à marée basse. 

- Sylvain Prudhomme -

NITCH



When people look at my pictures

 I want them to feel the way they do 

when they want to read 

a line of a poem twice.

 -  Robert Frank  -

NITCH

 


- Jeff Brown - 

 

woensdag 25 augustus 2021


 


 A view of Mount Fuji 
 
from the streets of Fujinomiya, 

Japan.

🏞


Een pen is voor mij
wat een snavel is voor een kip.

- J.R.R. Tolkien -

 



 

 

 The ending isn’t written

 and the future isn’t fixed.

 You’re free to change.

 


 

open deur (8) 

Schrijvers dragen de aarde

De boekenkast en de schrijfmachine van zijn vader

 openden voor Johan de Boose de deur naar de literatuur en het schrijversvak.

zaterdag 21 augustus 2021

 Celine Poppe

Mijn vader reisde door de tijd en door de ruimte in maatpak en met een ontzagwekkende bril op zijn neus. Hij verliet zijn kamer nooit, hij reisde in gedachten, en hij liet zich daarbij vergezellen door schedels van apen, ratten en mensen, die op de lege plekken in zijn boekenkast prijkten. Bij die boekenkast is een van mijn eerste portretfoto’s gemaakt: een veertien maanden oude knul met een poepluier grijpt naar het woordenboek. ‘Kijk,’ zei vader jaren later, ‘daar is het begonnen.’ Toen ik een jaar of elf was, reikte ik naar een encyclopedie van de Berlijnse dierentuindirecteur en documentairemaker Grzimek over het seksleven van dieren die niet zo erg verschilden van mensen.

De jaren klommen en ik kon almaar hogere planken verkennen: Teilhard de Chardin, jezuïet en paleontoloog die geloof en wetenschap met elkaar wilde verzoenen (net zoals mijn vader), of A. den Doolaard, Balkanreiziger en letterkundig avonturier (zoals ik er later ook een zou worden), of Johan Daisne (een vriend van mijn vader en auteur van magisch-realistische verhalen met een fascinatie voor Slavisch Europa). Op een afzonderlijke plank stond de complete National Geographic (vanaf 1888, in het Engels, de inventaris van de aarde en de geschiedschrijving van de mensheid), en in een vitrinekast lag een koker met een kopie van de Dode Zeerollen, een van de oudste handschriften ter wereld. Kijk, daar is het allemaal begonnen.

Vader, nu zestien jaar dood, was een kamergeleerde, maar diep in hem sluimerde het virus van de wanderlust, dat van mij een soort Redmond O’Hanlon maakte (de schrijver van de tv-reis met de Beagle, u weet wel, die met zijn wollige bakkebaarden), dorstig naar kennis en verknocht aan zijn hutkoffer vol boeken, die ik bij een schipbreuk eerder in veiligheid zou proberen te brengen dan mijn medepassagiers.

Hoe is het mogelijk, denk ik vaak, dat al die persoonlijkheden elkaar in één mens ontmoeten en hem helpen om zijn weg door het leven wat minder eenzaam te maken?

De hutkoffer heeft gaandeweg diverse vormen aangenomen, vooral die van reiskoffer die mijn rug sloopte omdat ik hem de trappen van Italiaanse, Siberische en Joegoslavische stations op sjorde. Gelukkig is er nu de draagbare lichtbak met het geheugen van een olifant, genaamd computer, waarop je de hele bibliotheek van Alexandrië kunt bewaren (helaas zonder de geur). Wat eenmaal is begonnen, houdt niet meer op, en zo ben ik een zwervende lezer en een schrijvende zwerver geworden – en laten we nu afkloppen en hopen dat dit weldadige leven nog even mag blijven duren.

Hermes

Tussen de verkenning van vaders boekentoren en mijn literaire pelgrimage zit een sleutelfase waarover ik nooit eerder heb verteld – ik doe het in mijn memoires, beloofd, over een jaar of vijftig, maar omdat u zo aandringt serveer ik nu een amuse gueule. De sleutelfase speelde zich af tussen mijn tiende en mijn vijftiende. Op een druilerige middag ontdekte ik vaders Hermes, een schrijfmachine als een moloch, de oer-computer, waarop mijn vader zijn wetenschappelijke steekkaarten typte en ik mijn eerste verhalen. Toen zo’n verhaal honderd bladzijden telde en ik er trots het woord ‘Einde’ onder schreef, besloot mijn vader om het geheel ‘in te binden’ met chic, kloek (nota bene Oost-Duits) karton. Moeder verrichtte het delicate naaiwerk. O, heerlijke tijd, de tijd van de oerboeken, die, als ik ze nu bekijk, banale artefacten zijn, maar die de grondstof vormen van al wat ik daarna heb gedaan, en dus het materiaal waaruit ik de vlotten heb gebouwd die me over de zeven zeeën voerden.

Lezen en schrijven als twee kanten van het muntstuk dat ik ben. De weg is geplaveid met boeken. Zonder boeken geen weg, geen waarheid, geen leven. Ik neem ze mee of draag ze in mijn ziel. Hun ruggen kijken me aan als geliefden, helaas te vaak in hun spookachtige, overleden versie. Ik maak een plattegrond van de gedachten. Die begint bij Hugo Claus, Victor Hugo en Fjodor Dostojevski, die ik las onder de zilverberk in de ouderlijke tuin: bevlogen chroniqueurs van hun generatie. In hun kielzog volgen Franz Kafka, Bruno Schulz en Danilo Kiš, die de grenzen van de waarschijnlijkheid oprekten. Joyce, Gombrowicz en Witkiewicz ‘schonden’ die grenzen op grandioze wijze. Fernando Pessoa fileerde mijn zwartgallige ziel. György Konrád leerde me de kunst van het detail. Toen kwam de tsunami uit Oost-Europa: de excessieve moraalridder Tolstoj, de tragische dichteressen Anna Achmatova en Marina Tsvetajeva, de taaltovenaar Vladimir Nabokov, de intellectuele wervelwind Joseph Brodsky, de visionair Milan Kundera (met een heerlijke uitspraak als: ‘In de roman wordt de moraal tijdelijk opgeschort’), de lachende beul Anton Tsjechov (‘Maak je personages af met liefde’) – dankzij wie ik Russisch leerde én de wereld van het theater ontdekte, wat mijn leven zou veranderen. Zo kwam ik terecht bij theatermaker en auteur Tadeusz Kantor, een vaderlijke avant-gardist die me inwijdde in de onlosmakelijke verwevenheid van traditie en vernieuwing. Door hem leerde ik Pools en ging er een schatkamer voor me open, met genieën als Czesław Miłosz, Wisława Szymborska, Adam Zagajewski en Olga Tokarczuk – auteurs met wie ik het glas mocht heffen.

De laatste jaren ben ik in de ban geraakt van de Balkan, met een bijzondere liefde voor auteurs uit ex-Joegoslavië als Ivo Andrić en Miroslav Krleža. Dit is slechts een greep, beste lezer, want, ach, onderweg kwam ik briljante geesten uit andere windstreken tegen als Neruda, Paz, Cortázar, Coetzee, Rushdie, Vonnegut, Annie Proulx, Aminatta Forna, Lu Xun. Hoe is het mogelijk, denk ik vaak, dat al die persoonlijkheden elkaar in één mens ontmoeten en hem helpen om zijn weg door het leven wat minder eenzaam te maken?

Oerplek

Schrijvers dragen de aarde. Op gezette tijden gebruik ik er één als stemvork bij het schrijven, als troost bij het rouwen of gewoon als ideaal gezelschap. Dood of levend – het maakt op een bepaald moment niet meer uit, want boeken slaan de brug, schrijvers heffen de lastige grens tussen leven en dood op, en ook tussen culturen, continenten, tijden.

Waarheen ik echter ook reis en hoeveel ik ook lees, ik keer in gedachten altijd terug naar die oerplek, waar een bebrilde man in maatpak tussen de schedels zit, met aan zijn voeten een joch in poepluier, reikend naar het woord.

 https://www.standaard.be/cnt/dmf20210820_96932422


 


 


 


 

 

What it means to be authentic:


- to be more concerned with truth than opinions
- to be sincere and not pretend
- to be free from hypocrisy: "walk your talk"
- to know who you are and to be that person
- to not fear others seeing your vulnerabilities
- being confident to walk away from situations where you can't be yourself
- being awake to your own feelings
- being free from others' opinions of you
- accepting and loving yourself


-  Sue Fitzmaurice -
 
 

 

Sung Hwa Kim 

Nocturne: my love, my hope, and sweet dreams.

 I’m still here and that is all that matters

acrylic, flashe, and gouache on canvas, 60 x 48 in, 2021

. @_sunghwa_ #sunghwakim

 

 

 

sistercody

I write this to myself today. 
 
With life comes pain, there is no escaping that. We are infinite beings in these beautiful complex bodies and minds that are slowly dying. How bizarre and magical is that. We get to experience so much. We get to feel so much. We get to care so much. We get to love so much. So of course we will feel pain while we are on this earth. It means we care. But what we do with it is up to us.
If we choose to hold on to it, it grows. It becomes all that we know. All that we think about. So much so, that we start to identify as the pain itself. That is when it becomes suffering. We are attached and not willing to let go of the world we have created in our mind about how things should be. We become trapped and hopeless because it’s been so long since we’ve known another world. I speak for myself always. 
 
But it does not have to be that way. 
We can choose to see ourselves outside of the pain. We can see that pain as energy. We can acknowledge it, feel it, but then release it by transmuting it in to something new. We can turn it into a song. We can turn it into a prayer. We can dance it. We can yell it. We can sit in silence with it. We can write a poem about it. There are so many beautiful ways to release pain. And each time you release it, you get to see who you are outside of it. And we can find the hidden treasures and lessons within, helping gain perspective. 
 
I’m so grateful for my pain because it allowed me to know life in greater depths. It helped me see who I really was. Pain has been my greatest teacher. I chose to fight pain for many years, which caused so much suffering. That was my choice. But even in the suffering I learned. 
 
I wouldn’t be me without all of the pain. I wouldn’t be making this art if it wasn’t for the pain. I wouldn’t be writing poems if it wasn’t for the pain. I wouldn’t be smiling so big if it wasn’t for the pain. I wouldn’t be hugging you so tight if it wasn’t for pain. I wouldn’t be so passionate about life if it wasn’t for the pain. I wouldn’t be me. Pain is a part of life, but what you do with it and how you see yourself in relationship to it, is up to you.
 
A prison or a portal 🌀
 
 


Everyone carries a shadow, 

and the less it is embodied in the individual's conscious life, 

the blacker and denser it is.

 At all counts,

 it forms an unconscious snag, 

thwarting our most well-meant intentions.

 - #CarlJung -

 

 

Don't evaluate your life and problems

while you are tired. 

You don't have the mental capacity

to come up with rational solutions when tired. 

Try again after getting some rest. 

 

 


Op een gegeven moment voelde ik me getergd door angst.

Ik kwam echter van deze angst af door de hemel te bewonderen.

Door te bepalen wanneer de maan zou verschijnen.

Door te achterhalen waar de zon op zou komen.

-Louise Bourgeois-

 

 


Feedback

 is a key to improvement.

Accept it with Grace.


 


 

 

 Do not waste time 

thinking about what you could have done differently. 

Keep your eyes on the road ahead

 and do it differently now.

- Karen Salmansohn -


dinsdag 24 augustus 2021

 

I heard someone from the music business saying they are no longer looking for talent, they want people with a certain look and a willingness to cooperate. 

I thought, that’s interesting, because I believe a total unwillingness to cooperate is what is necessary to be an artist — not for perverse reasons, but to protect your vision. 

The considerations of a corporation, especially now, have nothing to do with art or music. 

That’s why I spend my time now painting.

- Joni Mitchell -
 


 

 

Als er schaduwprojectie optreedt, zijn we niet in staat onderscheid te maken tussen de feitelijkheid van de ander en onze eigen complexen. 

We kunnen geen duidelijk onderscheid maken tussen de feiten en onze verbeelding.

We zien niet waar wijzelf beginnen en waar de ander ophoudt. 

We zien de ander niet en onszelf ook niet. 

Als je een willekeurig iemand vraagt om een persoonlijkheidstype te beschrijven dat hem vreselijk tegenstaat, dat hij onverdraaglijk, niet te verteren vindt en waarmee hij totaal niet overweg kan, geeft hij daarmee een beschrijving van zijn eigen onderdrukte kenmerken - een zelfbeschrijving die volslagen onbewust is en die hem dus, wanneer hij hem ziet in iemand anders, blijft achtervolgen. 

Deze eigenschappen zijn voor hem zo onaanvaardbaar juist omdat ze zijn eigen onderdrukte kant vertegenwoordigen. 

Alleen met dat wat we in onszelf niet kunnen aanvaarden, kunnen we niet uit de voeten in anderen. 

- Edward C. Whitmont -

 



- John Lurie - 

 

 

No society

 can understand itself 

without looking at its shadow side.

- Gabor Maté - 

 


 


There are two types of tired. 

One that requires sleep. 

One that requires peace. 

Protect your energy. 



Sagres - Portugal

 

 

When little people are overwhelmed

 by big emotions,

 it's our job to share our calm, 

not join their chaos.

- L.R. Knost -



Painting With John: Official Trailer | HBO


 This painting stands for goodness

John Lurie 

 


 


 

 
 
 In a world where speaking ill of others
 
 is a sort of accepted sport,
 
 we can fail to see
 
 the great cost of this violation.
 
- Adyashanti -
 
 

 

sistercody

If you keep running from yourself, nothing will ever change. 
 
Jumping from one thing to another. 
 
You must go within. 
 
Sitting with what you have buried. 
 
With what you have created. 
 
No longer running or trying to escape. 
 
Letting whatever arises to just be, without fighting or rejecting it.
 
 Without judging or suppressing it.
 
 Just looking at it. 
 
 Becoming aware of it. 
 
Sitting with it. 
 
Feeling it.
 
 Understanding it.
 
 And eventually loving it and letting it go. 
 
But you must face it all.
 
 No one can do the work for you. 
 
No one is going to come save you from your own mind. 
 
That has to be you.
 
- Sister Cody -