zaterdag 23 november 2019
I’m a bit weary of people who run. They’ve
always been the most repressed people I’ve known. They run because they
need to relieve tension. As if they resist their own truth. It seems
symbolic for running away from themselves. It’s like a form of
self-punishment. You feel good, for a little while, then you can return
to building up tension again. If you don’t repress or resist anything
you will not feel the need to run. You can just sit and be peaceful and
creative. I’m not against running, if you feel like running then run,
but it’s always a temporary solution.
Yoga is a lot less exhausting and
perhaps more effective. It shows you the origin of the tension. It is a
far more passive and elegant way of releasing what is not you. Not so
crude. Tension doesn’t build up so much anymore. Both methods are
effective, but for me personally, yoga seems to be more efficient.
Ask
yourself why you run. If you don’t feel joy when running around then why
do it? If you need to force yourself to go running then maybe it’s not
the right method for you.
Maybe you need to dance instead. No need to
join any groups. Do it all spontaneously, whenever you actually feel
like it. Be free. Freedom requires no effort. If it requires effort,
then it’s not freedom.
Only the ego, the mind wants effort. The heart
does not desire effort. Nature does not need it. Flowers bloom whenever
they feel like it, there is no tension or schedule. Just a surrendering
to the right circumstances. When it’s too cold and dark around them
they stay inside themselves. They blossom within. But the essence and
potential is always there.
- Sejeluho -
Our
problem is that inside us there’s a mind going,
"Impossible,
impossible, impossible. I can’t, I can’t, I can’t."
We have to banish
that mind from this solar system.
Anything is possible; everything is
possible.
Sometimes you feel that your dreams are impossible,
but
they’re not.
Human beings have great potential.
The power of the mind is incredible.
– Lama Yeshe -
It all matters.
That someone turns out the lamp,
picks
up the windblown wrapper,
says hello to the invalid,
pays at the
unattended lot,
listens to the repeated tale,
folds the abandoned
laundry,
plays the game fairly,
tells the story honestly,
acknowledges
help,
gives credit,
says good night,
resists temptation,
wipes the
counter,
waits at the yellow,
makes the bed,
tips the maid,
remembers
the illness,
congratulates the victor,
accepts the consequences,
takes a
stand,
steps up,
offers a hand,
goes first,
goes last,
chooses the
small portion,
teaches the child,
tends to the dying,
comforts the
grieving,
removes the splinter,
wipes the tear,
directs the lost,
touches the lonely,
is the whole thing.
What is most beautiful is least
acknowledged.
What is worth dying for is barely noticed.
- Laura McBride, We Are Called to Rise -
L'ESPRIT D'ENFANCE.
À 40 ans, j’ai découvert l’esprit
d’enfance.
Qu’est-ce ?
Le sens de l’étonnement, la curiosité, l’appétit,
l’enthousiasme, le goût du jeu, l’humilité, la modestie, la confiance
dans l’inconnu, ces qualités dont nous jouissons avant de les abîmer ou
les égarer.
Sans rebrousser chemin, il faut les récupérer.
Aujourd’hui,
je me force à lutter contre l’illusion de savoir.
J’ai la passion du
nouveau.
Je refuse la fatigue de vivre.
Je proscris le sentiment de déjà -vu
ou de déjà -entendu.
Je casse toute habitude.
J’entends cultiver la
fraîcheur, la saveur de la première fois, la naïveté éternelle.
L’art m’y aide.
Quand j’admire un tableau ou que j’écoute une musique,
je deviens vierge, neuf, j’assiste à une épiphanie.
L’aube scintille.
- Plus tard, je serai un enfant - Éric-Emmanuel Schmitt -
vrijdag 22 november 2019
R.I.P. Gaston Durnez
Foto : Jimmy Kets
De vloot
Er woonde eens te Temse,
een witte Turkse kat,
die daar bij brave mensen,
haar kost en inwoon had.
Zij werkte op de werven
en moest er elke boot,
die pas voltooid was, verven
naar keus in geel of rood.
Een borstel was niet nodig,
zijn nam daarvoor haar staart
waarvan de bazen zeiden,
hij is de beste waard.
Blij hing zij daar te strijken,
bevestigd aan een koord,
wijl Temse stond te kijken
bang aan de Scheldeboord.
Men zei, zij zal wel vallen,
en ijsde bij ’t idee.
Maar poesje liet ze brallen
het werk viel immers mee.
zij verfde en zij verfde,
zo echte schilders doen,
en ging met roem beladen,
tenslotte met pensioen.
Zo heeft men nu te Temse,
’t is enig op dees aard,
een ganse vloot van schepen
geverfd met een kattestaart.
een witte Turkse kat,
die daar bij brave mensen,
haar kost en inwoon had.
Zij werkte op de werven
en moest er elke boot,
die pas voltooid was, verven
naar keus in geel of rood.
Een borstel was niet nodig,
zijn nam daarvoor haar staart
waarvan de bazen zeiden,
hij is de beste waard.
Blij hing zij daar te strijken,
bevestigd aan een koord,
wijl Temse stond te kijken
bang aan de Scheldeboord.
Men zei, zij zal wel vallen,
en ijsde bij ’t idee.
Maar poesje liet ze brallen
het werk viel immers mee.
zij verfde en zij verfde,
zo echte schilders doen,
en ging met roem beladen,
tenslotte met pensioen.
Zo heeft men nu te Temse,
’t is enig op dees aard,
een ganse vloot van schepen
geverfd met een kattestaart.
- Gaston Durnez -
Wij maken ons leven eenvoudiger.
Dankbaar leven wij met minder.
De illusie van bezit laten wij varen.
En scheppen in plaats daarvan zélf.
De illusie van beweging laten we varen.
We reizen in stilte. Thuis.
Bij kaarslicht en in kalmte.
Omringd door bloemen.
Zo volvoeren wij onze pelgrimsreis.
Zo maken wij ons leven eenvoudiger.
- Michael Leunig -
Meaning does not exist a priori. There is no
meaning existing in life – one has to create it. Only if you create it
will you discover it. It has to be invented first. It is not lying there
like a rock, it has to be created like a song. It is not a thing, it is
a significance that you bring through your consciousness. Don’t wait
for it. It never comes by just waiting. One has to become a lab, one has
to become a womb, one has to give birth to it.
This is one of the most significant things to be understood – otherwise
you will go on missing meaning. People have a wrong notion. They think
that meaning is already there existing somewhere.
It is not so.
…
The meaning remains individual. Each one has to create it for himself, it cannot be borrowed.
…
So don’t ask why there is no meaning in life. There is none because you have not created it yet. There is for me. I have created it. But my meaning cannot become your meaning. Even if I give it to you, in the very transfer the baby will die. You will carry a dead corpse. There is no way of transferring it.
…
The meaning remains individual. Each one has to create it for himself, it cannot be borrowed.
…
So don’t ask why there is no meaning in life. There is none because you have not created it yet. There is for me. I have created it. But my meaning cannot become your meaning. Even if I give it to you, in the very transfer the baby will die. You will carry a dead corpse. There is no way of transferring it.
- Osho -
When you recognize that there is a voice in your
head
that pretends to be you and never stops speaking,
you are awakening
out of your unconscious identification
with the stream of thinking.
When you notice that voice,
you realize that who you are is not the
voice
— the thinker —
but the one who is aware of it.
- Eckhart Tolle -
Een dochter komt thuis en zegt tegen haar vader:
– “Pap, ik kan onze buurvrouw niet meer uitstaan. Ik wil haar vermoorden, maar ik ben bang dat iemand erachter zal komen. Kun je me helpen?”
De vader antwoordt:
– “Natuurlijk schat, maar op één voorwaarde: je moet vrede met haar sluiten, zodat niemand jou verdenkt wanneer ze dood gaat. Je moet heel voorzichtig, vriendelijk, dankbaar, geduldig, warm en minder zelfzuchtig zijn, altijd dingen teruggeven en meer naar haar luisteren. Zie je dit poeder? Doe elke dag een beetje in haar eten. Dan zal ze langzaam sterven.”
30 dagen later zegt de dochter tegen de vader:
– “Ik wil niet meer dat ze dood gaat. Ik hou van haar. Wat nu? Hoe kan ik het effect van het gif stoppen?”
De vader antwoordt:
– “Maak je geen zorgen! Het poeder dat ik je gegeven heb was rijstpoeder. Ze zal niet sterven, want het gif zat al die tijd binnenin jou.”
– “Pap, ik kan onze buurvrouw niet meer uitstaan. Ik wil haar vermoorden, maar ik ben bang dat iemand erachter zal komen. Kun je me helpen?”
De vader antwoordt:
– “Natuurlijk schat, maar op één voorwaarde: je moet vrede met haar sluiten, zodat niemand jou verdenkt wanneer ze dood gaat. Je moet heel voorzichtig, vriendelijk, dankbaar, geduldig, warm en minder zelfzuchtig zijn, altijd dingen teruggeven en meer naar haar luisteren. Zie je dit poeder? Doe elke dag een beetje in haar eten. Dan zal ze langzaam sterven.”
30 dagen later zegt de dochter tegen de vader:
– “Ik wil niet meer dat ze dood gaat. Ik hou van haar. Wat nu? Hoe kan ik het effect van het gif stoppen?”
De vader antwoordt:
– “Maak je geen zorgen! Het poeder dat ik je gegeven heb was rijstpoeder. Ze zal niet sterven, want het gif zat al die tijd binnenin jou.”
Quit assuming others have it better, or you have it worse.
Everyone
suffers tremendously in life.
It’s rude to belittle someone’s suffering,
thinking yours is greater.
Don’t judge someone’s suffering as better or
worse.
A dark life can be lived brightly, because pain gave great
perspective and wisdom.
An average and easy life can be its own kind of
tragedy; suffering a mundane deadness.
A great life can spoil under
great fortune.
It’s hard having nothing.
It’s hard having everything.
It’s hard
Suffering is very personal and cannot be measured by someone
from the outside.
Everyone suffers in different ways.
Life is not a
suffering contest; the contest is for compassion.
- Bryant McGill -
In my hermitage I have planted beautiful trees. When I do walking meditation, I often stop and hug one of the trees, breathing in and out. It’s very nourishing. The tree gives me strength, and it always seems to me that the tree responds to my hugging and breathing.
A tree is always available, but I’m not so sure about a person! Often, we’re not really there with the people we love. We get caught up in other things, like our work or the news on TV. Hugging meditation is a practice of awareness. If we’re not available, how can we hug someone? We return to ourselves to become totally present and available for the other person. If hugging isn’t done in this spirit, it’s only a ritual without content. When we’re mindful and present, hugging has a deep power to heal, transform, and bring reconciliation.- Thich Nhat Hanh -
donderdag 21 november 2019
Nietzsche was the one who did the job for me.
At a certain moment in his life, the idea came to him of what he called “the love of your fate.”
Whatever your fate is, whatever the hell happens, you say, “This is what I need.”
It may look like a wreck, but go at it as though it were an opportunity, a challenge.
If you bring love to that moment-not discouragement-you will find the strength is there.
Any disaster you can survive is an improvement in your character, your stature, and your life.
What a privilege!
- Joseph Campbell -This is when the spontaneity of your own nature will have a chance to flow.
woensdag 20 november 2019
Je verdient een liefde die je wil, zelfs
als je verfomfaaid bent, met alle dingen die je doen haasten, met alle
demonen die je ’s nachts wakker houden.
Je verdient een liefde die maakt je je
veilig laat voelen, die de wereld uit de palm van je hand kan eten, die
denkt dat je knuffels perfect samengaan met je huid.
Je verdient een liefde die met je wil
dansen, die naar het paradijs gaat, elke keer als hij in je ogen kijkt
en die zich nooit verveelt met het lezen van je uitdrukkingen.
Je verdient een liefde die luistert als
je zingt, die je ondersteunt bij je belachelijkheid, die je vrijheid
respecteert, die je begeleidt op je reis, die niet bang is om te vallen.
Je verdient een liefde die de leugens wegneemt, die je hoopt, koffie en poëzie brengt.
-Frida Kahlo-
Als je van me houdt, houd van alles van mij,
niet in gebieden van licht of schaduw.
Als je van me houdt, houd zwart van me.
En wit. En grijs en groen en blond
en brunette.
Houd overdag van me.
Houd ’s nachts van me.
En in de vroege ochtend door het open raam!Als je van me houdt, houd me niet tegen.
Houd van alles van mij… of houd helemaal niet van me!
-Dulce MarÃa Loynaz-
Laten gaan is jezelf aan laten komen
“Het is altijd nodig om te weten wanneer een periode van je leven is afgelopen. Als je erop aandringt om er langer in te blijven dan nodig is, zal je je gevoel van geluk en rust verliezen. Het sluiten van cirkels of het sluiten van deuren of het sluiten van hoofdstukken, hoe je het ook wilt noemen.
Wat belangrijk is, is dat je ze kunt sluiten en dat je momenten in je leven die voorbij zijn, los kan laten.
We kunnen niet in het heden zijn, als we naar het verleden verlangen. Zelfs niet als we ons afvragen waarom. Wat gebeurd is, is gebeurd en je moet het laten gaan, je moet ontsnappen. We kunnen niet eeuwig kinderen zijn of verlate tieners of niet-bestaande medewerkers. We kunnen geen banden hebben met mensen die geen banden met ons willen hebben.
Deze dingen gebeuren en je moet ze laten gaan!”
-Paulo Coelho-
De kunst van creatief leven.
Beste angst,
creativiteit en ik staan op het punt samen op reis
te gaan.
Ik begrijp dat jij met ons meegaat.
Je gaat namelijk altijd
mee.
Ik ben me ervan bewust dat jij van mening bent dat je een
belangrijke taak in mijn leven hebt en dat je die taak serieus opvat.
Die taak bestaat er blijkbaar uit dat je moet zorgen dat ik, zodra ik op
het punt sta iets interessants te gaan doen, volslagen in paniek raak.
En ik moet zeggen dat je je werkelijk uitstekend van je taak kwijt.
Dus
ga er vooral mee door als je denkt dat dat nodig is.
In dit voertuig is plaats genoeg voor ons allemaal, dus maak het je gemakkelijk, maaronthoud goed: creativiteit en ik zijn de enigen die gedurende de hele reis beslissingen nemen.
En dan vertrekken we – creativiteit, angst en ik – voor altijd zij aan
zij aan zij, en begeven we ons wederom op het angstaanjagende, maar
geweldige terrein van de onzekere uitkomst.
- Elizabeth Gilbert -
Abonneren op:
Posts (Atom)







































