vrijdag 5 november 2010
The Waiting
The waiting is the hardest part
Every day you see one more card
You take it on faith, you take it to the heart
The waiting is the hardest part
- Tom Petty -
Een man was ten einde raad en ging naar de meester.
“Ik heb zoveel problemen, de mensen zijn niet vriendelijk, mijn kinderen luisteren niet, ik ben voortdurend moe… Welke raad kan je mij geven?’vroeg hij.
‘Helemaal niets voor al die problemen die je me vertelt’, antwoordde de meester.
‘Hoezo, je staat bekend om je wijsheid’, zei de man verwonderd.
‘Deze problemen horen bij de 44 problemen van het leven en iedereen heeft 44 problemen. Daar kan je niets aan doen’, antwoordde de heilige man. ‘Ik kan je alleen helpen met het 45ste probleem’.
‘En wat is dat dan?’ vroeg de ongelukkige man.
‘Dat je een probleem maakt van de eerste 44 problemen’.
- David Dewulf – Mindful gelukkig
“Ik heb zoveel problemen, de mensen zijn niet vriendelijk, mijn kinderen luisteren niet, ik ben voortdurend moe… Welke raad kan je mij geven?’vroeg hij.
‘Helemaal niets voor al die problemen die je me vertelt’, antwoordde de meester.
‘Hoezo, je staat bekend om je wijsheid’, zei de man verwonderd.
‘Deze problemen horen bij de 44 problemen van het leven en iedereen heeft 44 problemen. Daar kan je niets aan doen’, antwoordde de heilige man. ‘Ik kan je alleen helpen met het 45ste probleem’.
‘En wat is dat dan?’ vroeg de ongelukkige man.
‘Dat je een probleem maakt van de eerste 44 problemen’.
- David Dewulf – Mindful gelukkig

De Japanse keizer Hirohito was op rondreis. Die werd tot op de minuut gepland.
Op een dag had hij een afspraak met een delegatie van monniken om samen naar een boeddhistische tempel te reizen. Het schema had voor dit bezoek precies tien minuten voorzien. De keizer en zijn gevolg gingen de tempel precies op tijd binnen, maar het gebouw was leeg en de monniken waren nergens te vinden.
De assistent die verantwoordelijk was voor het programma van de keizer ging wanhopig op zoek naar de delegatie, maar de keizer bevond zich eenvoudig in het centrum van de ruimte en zei niets. De monniken kwamen niet opdagen.
Bij het verlaten van de tempel, zei Hirohito tegen zijn assistent: 'Ik genoot zeer van deze afspraak, gelieve voor morgen een nieuwe afspraak te plannen.'
- Japans verhaal -
donderdag 4 november 2010
Maintenant je sais !
Quand j'étais gosse, haut comme trois pommes,
Je parlais bien fort pour être un homme
Je disais, JE SAIS, JE SAIS, JE SAIS, JE SAIS
C'était l'début, c'était l'printemps
Mais quand j'ai eu mes 18 ans
J'ai dit, JE SAIS, ça y est, cette fois JE SAIS
Et aujourd'hui, les jours où je m'retourne
Je regarde la terre où j'ai quand même fait les 100 pas
Et je n'sais toujours pas comment elle tourne !
Vers 25 ans, je savais tout : l'amour, les roses, la vie, les sous
Tiens oui l'amour ! J'en avais fait tout le tour !
Et heureusement, comme les copains, j'avais pas mangé tout mon pain :
Au milieu de ma vie, j'ai encore appris.
C'que j'ai appris, ça tient en trois, quatre mots :
"Le jour où quelqu'un vous aime, il fait très beau,
je peux pas mieux dire, il fait très beau !
C'est encore ce qui m'étonne dans la vie,
Moi qui suis à l'automne de ma vie
On oublie tant de soirs de tristesse
Mais jamais un matin de tendresse !
Toute ma jeunesse, j'ai voulu dire JE SAIS
Seulement, plus je cherchais, et puis moins j' savais
Il y a 60 coups qui ont sonné à l'horloge
Je suis encore à ma fenêtre, je regarde, et je m'interroge ?
Maintenant JE SAIS, JE SAIS QU'ON NE SAIT JAMAIS !
La vie, l'amour, l'argent, les amis et les roses
On ne sait jamais le bruit ni la couleur des choses
C'est tout c'que je sais ! Mais ça, je le SAIS... !
- Jean Gabin -
maandag 1 november 2010
De definitieve reis
…En ik zal gaan
En de vogels zullen blijven zingen
en mijn moestuin zal blijven
met zijn groene boom
en zijn witte waterput
Alle namiddagen
zal de hemel blauw zijn en vredig
en zullen de klokken van de klokkentoren luiden
zoals nu
Ze zullen sterven, zij die me lief hadden
en elk jaar weer zal het dorp veranderen
en in die hoek van mijn bloeiende moestuin met zijn witgekalkte muren
zal mijn ziel rondzwerven, nostalgisch
en ik zal gaan
en ik zal alleen zijn
ontheemd, zonder groene boom
zonder witte waterput
zonder blauwe en vredige hemel…
En de vogels zullen blijven zingen
- Juan Ramón Jiménez - El viaje definitivo 1905
En de vogels zullen blijven zingen
en mijn moestuin zal blijven
met zijn groene boom
en zijn witte waterput
Alle namiddagen
zal de hemel blauw zijn en vredig
en zullen de klokken van de klokkentoren luiden
zoals nu
Ze zullen sterven, zij die me lief hadden
en elk jaar weer zal het dorp veranderen
en in die hoek van mijn bloeiende moestuin met zijn witgekalkte muren
zal mijn ziel rondzwerven, nostalgisch
en ik zal gaan
en ik zal alleen zijn
ontheemd, zonder groene boom
zonder witte waterput
zonder blauwe en vredige hemel…
En de vogels zullen blijven zingen
- Juan Ramón Jiménez - El viaje definitivo 1905
zondag 31 oktober 2010
R.I.P.

'Er was eens een boom… En hij hield van een kleine jongen.'
Elke dag komt het jongetje naar de boom om de appels te eten, aan zijn takken te bungelen, of langs de stam naar beneden te glijden. Maar als het jongetje ouder wordt, eist hij steeds meer van de boom… en de boom geeft. Geeft alles wat hij heeft.
Het zal elke lezer, jong of oud, aan het denken zetten over geven, nemen en onvoorwaardelijke liefde.
De Gulle Boom van Shel Silverstein - vertaald door Arthur Japin
Abonneren op:
Posts (Atom)













