zaterdag 4 juni 2011

'Echte toevalligheden krijgen bij mij meestal pas na lange tijd een betekenis. Het is al met veel van mijn teksten gebeurd dat ze vijf jaar later op een akelige manier uitkomen. Op het moment dat je zo'n zin schrijft, weet je nog niet wat je aan het zeggen bent of waarom, maar jaren later worden ze werkelijkheid. Tijdens de voorbije tournee besefte ik op het podium plots weer wat een zin betekende en sloeg die in mijn gezicht. Je zou willen dat je dan tien seconden kunt stoppen, maar je moet doorspelen.'



'Het is toch fucking deprimerend dat wij doodgaan? Ik ga niet akkoord! En het is te katholiek om je daarbij neer te leggen. Ik ben een behoorlijke optimist, maar ik heb nogal wat moeite met het formaat van het leven. Ik vind het een cynisch formaat omdat er een tijdsverloop op staat en je op voorhand weet hoe het afloopt. Van de meeste dingen heb ik zelf het formaat gekozen, bijvoorbeeld de lengte van een plaat of het tijdstip van een release. In het leven is het anders, en dat heeft met terugwerkende kracht een serieuze impact op mijn doen en laten. Ik denk dat daar een deel van mijn onrust daarvandaan komt. Door hard te leven probeer ik het leven voor te blijven. Mijn scheppingsdrang zal daar ook niet vreemd aan zijn. Dat ik creatief wil zijn of een repertoire wil opbouwen, zal zijn omdat ik hoop dat het doorbolt. Dat en het feit dat ik kinderen heb doen me het eindige van het leven al wat beter aanvaarden. De dingen gaan door, er komt een generatie achter me met wie k zo'n band heb dat het bijna onaanvaardbaar wordt dat ik ooit afhaak.

Geluk is een vak, denk ik. Het is iets wat je moet cultiveren of onderhouden. Hoe? Door erin te geloven. Mijn grootste streven naar geluk bestaat uit het elimineren van ongeluk. Wanneer ik merk dat iets mijn keel uithangt, dan ruk ik het eruit. Wat overblijft, is geluk.

- Daan Stuyven - 't Groot Lot - De Standaard -


- Elle s´appelait Sarah - Musique: Max Richter -

What is compassion?

It is not simply a sense of sympathy or caring for the person suffering,
not simply a warmth of heart toward the person before you,
or a sharp clarity of recognition of their needs and pain,
it is also a sustained and practical determination
to do whatever is possible and necessary
to help alleviate their suffering.

- Rigpa Glympse of the day -

My pictures don't have to "do" anything. They don't have to sell in a gallery or sit well beside the ads in a magazine. I don't have to make pictures that are easily categorized. They are not reportage.

They are just pictures about life.

- Nick Turpin -

- Street photography now - Sophie Howarth & Steve Mc Laren -

- Gypsy - Fleetwood Mac -

“I’ve carried this character around like an old suitcase, down a long, dusty path.

I’m not carrying it because i like it. The contents are too heavy, and it looks crummy, fraying in spots.

I’ve carried it with me because there was nothing else I was supposed to carry.

Still, I guess I have grown attached to it. As you might expect.”

- Haruki Murakami - What I Talk About When I Talk About Running -
Het leven is volmaakt.

Alles is precies zoals het moet zijn.

Geloven dat dit niet zo is,

is geheel op eigen risico.


- Nin Sheng -

Als je luistert, zeg je:

Jij bent belangrijk.

- David DeWulf - Mindfulness in je Relatie -

vrijdag 3 juni 2011


Words!

The Way is beyond language,

for in it there is no yesterday - no tomorrow - no today.

- author unknown -

Ik ken twee soorten eenzaamheid. De ene maakt me doodongelukkig en geeft me een verloren en zwervend gevoel, de andere maakt me sterk en gelukkig.

De eerste is er altijd wanneer ik geen enkel contact met m'n medemensen voel, überhaupt nergens contact mee voel, dan sta ik helemaal afgesneden van iedereen en mezelf en begrijp de zin van dit leven niet en zie geen verband tussen de dingen en weet dan niet m'n eigen plaats in dit leven.

In die andere eenzaamheid voel ik me juist heel sterk en zeker, dan voel ik me verbonden met iedereen en alles en met God en weet dat ik het leven alleen aankan en niet van mensen afhankelijk ben. Dan voel ik mezelf ingeschakeld in één groot zinrijk geheel en voel dat ik nog veel krachten aan anderen kan geven.

- Etty Hillesum - 9 augustus 1941 -

- Eternity Theme - Eleni Karaindrou -

“Buy a good pair of comfortable shoes, have a camera around your neck at all times, keep your elbows in, be patient, optimistic and don’t forget to smile.”

- Matt Stuart - Photographer -

Het brein is iets geweldigs, een fantastisch instrument.
Koester het, gebruik het voor praktische zaken.

Het is echter niet wat jij bent. En zolang je gelooft
dat het jou werkelijk kan vertellen wie jij bent,
of wat het leven, de waarheid of God is
zul je nooit weten wat vrede is.

- Scott Kiloby - Inzicht-Nu -
On the way from A to B,

just BE.

- Ann -

Kan jij de natuur mooier maken

dan de natuur zelf?


- Aurelis -

If you learn to use a perfect afternoon
in a perfectly useless manner
your have learned the meaning of life.

- Drawing by Russell Patterson -

Men moet met zichzelf leven als leefde men met een heel volk van mensen. En in zichzelf leert men dan alle goede en kwade eigenschappen der mensheid kennen. En men moet zichzelf eerst z'n slechte eigenschappen leren vergeven, wil men anderen kunnen vergeven.

Dat is misschien nog het moeilijkste te leren voor een mens, ik constateer het zo dikwijls bij anderen: het zichzelf vergiffenis schenken voor fouten en misstappen. Waartoe allereerst behoort: het kunnen aanvaarden, grootmoedig aanvaarden, dat men fouten maakt en misstappen begaat.

- Etty Hillesum - 22 september 1942 -

donderdag 2 juni 2011

love never exists
as a fact

it is a verb
and you can do
all things
with or without it

it is nature in action
being true to itself
without even
a thought

- Benjamin Dean -

“The path is always right beneath your feet.”

- Issan Dorsey Roshi -

Picture http://farm1.static.flickr.com

Stare.

It is the way to educate your eye, and more.

Stare, pry, listen, eavesdrop.

Die knowing something. You are not long here.

- Walker Evans - Photographer -

Vallen is niet belangrijk. Vóór de rest, vóór alle anderen.
Het is eigen aan de kersenbloesem
om in een stormachtige nacht/ met waardigheid te vallen.

- Yukio Misihima -
"Bij dezelfde omgeving

leeft toch ieder in een andere wereld."

- A. Schopenhauer (1788-1860) -
Twijfel is het materiaal

waarmee vertrouwen wordt opgebouwd.

- Aurelis -

woensdag 1 juni 2011


- Ancora Imparo -
"When you forgive, you heal your own anger and hurt
and are able to let love lead again.
It's like spring cleaning for your heart."

– Marci Shimoff -
Ik ben niet ik
Ik ben degene
die naast mij wandelt
en die ik niet zie.
Die ik soms bezoek,
en die ik soms vergeet.
Degene die zwijgt terwijl ik praat,
degene die vergeet terwijl ik haat,
degene die wandelt waar ik niet ben,
degene die overblijft als ik sterf.

- Juan Ramon Jimenez -
GEVOELENS ZIJN GEEN FEITEN.

- David D. Burns -

- Henry David Thoreau -
Wat wij zien van de dingen zijn de dingen.
Waarom zouden wij het één zien als er iets anders was?
Waarom zouden zien en horen ons vergissen zijn
Als zien en horen zien en horen zijn?

Essentieel is kunnen zien,
Kunnen zien zonder te denken,
Kunnen zien wanneer men ziet,
En niet denken wanneer men ziet
Noch zien wanneer men denkt.

Maar dat (wee ons, met onze aangeklede zielen!),
Dat vereist diepgaande studie,
Eist een leerschool in verlering
En opsluiting in de vrijheid van dat klooster
Waarvan dichters zeggen dat de sterren de eeuwige nonnen zijn
En de bloemen de overtuigde boetelingen van één dag,
Maar waar uiteindelijk de sterren niets dan sterren zijn
en de bloemen niets dan bloemen,
Reden waarom wij ze sterren en bloemen noemen.


- Fernando Pessoa -


Op een dag zat ik weer eens wezenloos door het raam te staren. Buiten zag ik een groepje kwetterende schoolkinderen voorbijslenteren, op weg naar huis en in de verte hoorde ik het zoevende geluid van auto's in de middagspits. Zoals altijd wanneer ik met bedrijvigheid geconfronteerd word, deed het me pijn. Ik voelde me diep ongelukkig en gefrustreerd. 'Iedereen is met een zinvol leven bezig en dat van mij is zinloos,' jammerde ik innerlijk.

Plots maakte ik echter een vreemde klik. In het gras, aan de voet van de heg tussen de verdorde bladeren, zag ik een merel rondscharrelen en ik dacht: De manier waarop je hier in die stoel zit, doet ertoe. Je kunt er lusteloos in hangen, compleet gedesinteresseerd. Of je kunt de dingen rondom je zien en er dankbaar voor zijn. Vanwaar dit in mij opkwam, weet ik niet. Ineens was dat besef er.

Geluk heeft met waarneming te maken. Met het zien van wat is, zoals het is. Met een liefhebben van de dingen om de dingen. Getuige daarvan het bovenstaand gedicht van Fernando Pessoa.

- Bieke Vandekerckhove - De smaak van de stilte -

Foto http://www.datastress.com/~madeleine
Wie niet tevreden is met wat hij heeft,

zal ook niet tevreden zijn met wat hij krijgt
.

- Socrates -

Can you remember when someone's opinion of you became your own?

A parent says, "You're a lazy bum and you'll never amount to anything!"
A coach says, "You...the NBA, I think you need to concentrate on your grades son!"
A teacher says, "A writer, get realistic! I don't think you have what it takes."

Words are powerful... be VERY conscious what you allow to sink in to your own mental factory and be equally as careful when speaking to others, especially those you care about. Words can destroy just as easily as they can build up.

- Chris Cade -

Quietly sitting, body still, speech silent, mind at peace, let thoughts and emotions, whatever rises, come and go, without clinging to anything.

What does this state feel like?

Dudjom Rinpoche used to say: Imagine a man who comes home after a long, hard day’s work in the fields, and sinks into his favorite chair in front of the fire. He has been working all day and he knows that he has achieved what he wanted to achieve; there is nothing more to worry about, nothing left unaccomplished, and he can let go completely of all his cares and concerns, content, simply, to be.

- Rigpa Glimpse of the day - Picture: http://www.wunderground.com -

dinsdag 31 mei 2011


Om te vernederen zijn er twee nodig. Diegene die vernedert en diegene, die men wil vernederen en vooral: die zich lààt vernederen. Ontbreekt de laatste, dus: is de passieve partij immuun voor iedere vernedering, dan verdampen de vernederingen in de lucht. Wat er overblijft, zijn alleen lastige maatregelen, die in het dagelijkse leven ingrijpen, maar geen vernederingen of verdrukkingen, die de ziel beklemmen.

Ik fietste langs de Stadionkade vanochtend en genoot van de wijde hemel daar aan de rand van de stad en ademde de frisse, ongerantsoeneerde lucht in. En overal bordjes, die wegen, de vrije natuur in, voor Joden versperd hielden. Maar boven dat éne stuk weg, dat ons blijft, is ook de volledige hemel. Men kan ons niets doen, men kan ons werkelijk niets doen. Men kan het ons een beetje lastig maken, men kan ons beroven van wat materiële goederen, van wat uiterlijke bewegingsvrijheid, maar wijzelf plegen de grootste roof aan ons, wij roven ons onze beste krachten door onze verkeerde instelling. Door ons achtervolgd, vernederd en verdrukt te voelen. Door onze haat. Door branie, die angst verbergt. Men mag best soms treurig en teneergeslagen zijn over het ons aangedane, dat is menselijk en begrijpelijk. Maar toch: de grootste roof aan ons plegen wij zelf.

Ik vind het leven mooi en ik voel me vrij. De hemelen binnen in me zijn even wijd uitgespannen als boven me. Ik geloof aan God en ik geloof aan de mensen en ik durf het langzamerhand eerlijk te zeggen zonder valse schaamte. Het leven is moeilijk, maar dat is niet erg. Men moet beginnen zijn ernst ernstig te nemen en de rest komt vanzelf. En "werken aan zichzelf" is heus geen ziekelijk individualisme. En een vrede kan alleen een echte vrede worden later, wanneer ieder individu in zichzèlf vrede sticht en haat tegen medemensen, van wat voor ras of volk ook, uitroeit en overwint en verandert in iets, dat geen haat meer is, misschien op den duur wel liefde, of is dat misschien wat veel geëist? Toch is het de enige oplossing.

Ik ben een gelukkig mens en prijs dit leven, jawel, in het jaar des Heren, nog steeds des Heren, 1942, het zoveelste oorlogsjaar? En nu goede nacht, morgenvroeg om 8 uur hoop ik weer terug te zijn bij m'n Japanse lelies en m'n stervende theeroos.

- Etty Hillesum - 20 juni 1942 -

An empty canvas is a living wonder
“ — far lovelier than certain pictures.”

- Kandinsky - "Empty Canvas, etc.” - 1935 -

“ … when you die, you are grieved by all the atoms of which you were composed. They hung together for years, whether in sheets of skin or communities of spleen. With your death they do not die. Instead, they part ways, moving off in their separate directions, mourning the loss of a special time they shared together, haunted by the feeling that they were once playing parts in something larger than themselves, something that had its own life, something they can hardly put a finger on.”

- David Eagleman -
If I never see you again
I will always carry you
inside
outside

on my fingertips
and at brain edges

and in centers
centers
of what I am of
what remains.

- Charles Bukowski -

- George Tice - Country Road, Lancaster, Pennsylvania - 1961

YouTube - Yiruma - A River Flows In You

YouTube - Yiruma - A River Flows In You:
“You should be concentrated on what you do and when you do something you should do it completely –like a good bonfire.

It should not be smoky. You should burn yourself completely.”

- Shunryu Suzuki-roshi -


Men kan beter kort branden
dan lang gloeien.

- Cees Buddingh -

Rijp

Laat niet iets jouw leven grijpen.
Neem afscheid
op een mooie manier
als de tijd er rijp voor is.

- Aurelis -

“I think when one sees something true and beautiful,
one wants to tell people about it,
out of affection, out of compassion, out of love. …

Can you ask the flower why it grows, why it has perfume?

It is for the same reason the speaker talks.”

- Jiddu Krishnamurti -
Waarom reis ik zo graag? Omdat ik dan de held van de improvisatie ben. Ik ben dan enorm a l'aise en tegelijk heel bij de pinken en ondernemend. Ik laat me leiden en kom op onverwachte plekken. Thuis, met mijn kinderen, zou ik veel meer moeten loslaten.

Sinds een tijd geloof ik echt in de samenhang van de dingen, in het feit dat alles in beweging is. Dingen verdwijnen maar er komen andere in de plaats, er zijn cycli. Dat is toch fantastisch? Dat wil zeggen dat je ook elk moment opnieuw kunt beginnen.

- Joke Devynck - 't Groot Lot - De Standaard -
Blijf dicht bij jezelf,
versterk daar dan je krachten
in een oase van rust.

- Haiku - Anne-Marie van Eijl -

... dat ik niet wil worden begraven. Na mijn dood wil ik zijn zoals voor mijn geboorte: spoorloos. Zoals ik voor mijn bestaan door niemand werd gemist, zal ook na mijn dood die tijd ten slotte aanbreken, maar dan wil ik ook niet dat er ergens in de aarde skeletresten van mij zijn opgeborgen, die eventueel ooit weer te voorschijn kunnen worden gehaald om godweet te worden gefotografeerd, onderzocht, tentoongesteld, ja zelfs verhandeld.

Ik wil ook niet door afscheid nemend publiek op mijn sterfbed of in mijn doodskoffer worden bekeken, gefilmd, gefotografeerd of nagetekend. Evenmin mogen er afgietsels van mijn gezicht of schrijfhand worden vervaardigd. Onmiddellijk het deksel op de kist en weg met mij, meteen de oven in. Gelet op mijn omvang denk ik dat ik twee brandbeurten moet doorstaan voordat ik geheel tot as zal zijn herleid.

- Jeroen Brouwers - Het is niets - Foto Photonews -
Des te minder je nodig hebt,
des te groter je vrijheid.
Het is soms toch wel gemakkelijk!

- Aurelis -

Je hoeft niet iets bijzonders te zeggen of bijzonders te doen,

om bijzonder te zijn.

- Moeder Teresa -

maandag 30 mei 2011

- Oh, the comfort — the inexpressible comfort of feeling “safe with a person — having neither to weigh thoughts nor measure words, but pouring them all right out, just as they are, chaff and grain together; certain that a faithful hand will take and sift them, keep what is worth keeping, and then with the breath of kindness blow the rest away.

- Dinah Craik - A Life for a Life -
Those we love don't go away,
They walk beside us every day,
Unseen, unheard, but always near,
Still loved, still missed and very dear.

- Anonymous -
"De mens ziet zichzelf nooit zoals hij is,
maar slechts de weg, die voor hem ligt,
en ook deze slechts op korte afstand.
Als hij verder vooruit wil zien komt hij op dwaalwegen."

- Augustinus -


"Het ware pad
is niet een pad dat ergens naartoe leidt,
maar een pad dat je laat stilstaan bij wie je bent."

- De Ontdekking van het Nu – Ankh Hermes -

zondag 29 mei 2011

Courage is what it takes to stand up and speak;

courage is also what it takes to sit down and listen.

- Winston Churchill -

Vroeger was ik een soort ongeleid projectiel. Ik was heel emotioneel. Het gebrek aan rationele helderheid van toen ben ik nu aan het inhalen. Ik weet nu dat ik in mijn leven veel meer stuur dan ik zelf besefte. Het is zoals licht dat breekt in een prisma: dat levert allemaal verschillende kleurtjes op, of in dit geval etiketten, maar het komt van dezelfde bron. Die bron is zoiets als : ken uzelf. Socrates zei het al. Elke mens die aanvaardt dat hij is wie hij is en bereid is aan zichzelf te werken, trekt sowieso het groot lot.

Ik ben heel erg bezig met patronen herkennen. Zo had ik vroeger de neiging nogal vlug te ontvlammen. Dat was een soort gewoonte geworden. Wist je dat een emotie maar negen seconden duurt? Als de rest is wat we zelf vasthouden. Ik kan nog altijd hysterisch staan roepen, maar ik ben er me tenminste van bewust (lacht).

Als je het over grote loten hebt, moet ik mijn kinderen noemen. Ik ga op mijn blote knieën van dankbaarheid dat het blije, gezonde kinderen zijn. Maar kinderen zijn ook spiegels, ik word er soms onnozel van. Dan zit je zelf negatieve aspecten uit je systeem te verwijderen en lap, daar krijg je ze zesdubbel terug in je schoot. Een van mijn kinderen is bijvoorbeeld ook heel licht ontvlambaar. Ik kan dat alleen maar aanduiden en hopen dat hij er vat op zal leren krijgen. Alle drie zijn het heftige, energieke kinderen, net als ik vroeger. Ze zitten ook in de hoogste top van de hoogste boom.

- Joke Devynck - 't Groot Lot - De Standaard -

Alles komt niet in orde. Dat is het leven, toch? Er zullen ups en downs zijn in het leven. Er zal droefheid zijn. Verschrikkelijke, verschrikkelijke droefheid. Maar er zal ook vreugde zijn. Dat is het contract dat je met het leven afsluit. De enige manier om door ons leven te komen, is volgens mij met iemand anders.

Het is een existentiële waarheid is. Als je wilt leven, moet je weten wat de dood is, wat verliezen is.

Laat je talenten niet verloren gaan. Ik heb dat wel al gevoeld: je beseft dat je zo erg bezig bent te zijn wat anderen willen, dat je het beste van jezelf verloren laat gaan.

Over The Beaver : Deze film gaat over de depressie van Walter. Een deel van depressie is de angst om helemaal alleen te zijn. Alsof je in een kist ligt die dichtgespijkerd is, en je schreeuwt, maar niemand kan je horen. Wanneer de pop (The Beaver) in zijn leven komt, zegt Walter: "Laat me met rust". En de pop antwoordt: "Je wilt niet met rust gelaten worden. Ik ben je beste vriend en ik zal je nooit achterlaten.".

- Jodie Foster over 'The Beaver' in de Standaard -

Als ik iets aan mijn ziekte te danken heb, is het: het wegvallen van alle etiketten, kaders, beelden. Plots deden mijn opvattingen over het leven het niet meer. Ze verloren hun zeggingskracht. Geen enkel beeld deed het nog. Ik dacht dat ik alles kwijt was. Maar dat was niet zo. Dat heb ik later ontdekt. Ik was alleen de beelden kwijt. Niet het leven. In de pijnlijke leegte van geen beelden meer hebben gebeurde iets wonderlijks. In plaats van in wereld van etiketten te leven, kreeg ik toegang tot het leven zelf. Ik kan het niet beter beschrijven dan als een doorstoten van alle mogelijke ideeën over de werkelijkheid naar de werkelijkheid zelf. En die werkelijkheid is oneindig veel mooier, heviger, grootser, grilliger en mysterieuzer ook, dan de mentale plaatjes waarin wij haar meestal beleven en benoemen.

Nooit heb ik het leven zo intens ervaren als in het jaar dat zogezegd het laatste was. Eerst niet. Eerst was er pure wanhoop. En die wanhoop is er soms nog. Maar dwars door de wanhoop heen waren er plots momenten van puur geraakt zijn. Toen ik alles als het ware voor het laatst zag, was het alsof ik alles voor het eerst zag. Ik zag de dingen in hun onvoorstelbare, ik zou zelfs zeggen schokkende schoonheid. Ik zag ze in hun mysterieuze ongrijpbaarheid. Er waren en zijn momenten van een zo diepe vrede en harmonie, dat ik niet kan zeggen dat ziekte alleen maar negatief is.

- Bieke Vandekerkhove - De smaak van de stilte - http://bouwsteentjes.punt.nl

Het leven geeft, het leven neemt.

Het geeft je soms veel van iemand te houden, kortstondig verliefd op iemand te zijn, gefascineerd te zijn door iemand, het neemt dat op een onverwachts moment ook weer weg. En diegene, voor wie men eens ontvlamd was, staat daar dan opeens zo kaal en beroofd voor je. Maar kan er toch meestal ook niets aan doen. En misschien heb je te blind liefgehad en met te weinig oog voor de realiteit. En dan is er plotseling een realiteit, waarbij die liefde niet meer past. En de ander kan daar niets aan doen. Je kunt er zelf ook niet altijd veel aan doen. Maar men moet het elkaar niet verwijten. Men moet het leven dankbaar zijn voor de geïnspireerde ogenblikken, die het aan ons anderen soms laat beleven, maar men moet kunnen berusten en aanvaarden, wanneer dat het weer eens verdwijnt en vooral, men moet het de ander niet verwijten. Het is niet een zaak van die ander, het is er een van het leven. En men kan hier niets forceren.

Men moet het een mens kunnen vergeven, wanneer hij je eens heel goed bevallen heeft. Ik bedoel: men mag niet de onrechtvaardige eis stellen, dat hij je altijd even goed bevalt. En je mag het zeker iemand niet verwijten in je hart, als hij je eens niet goed bevalt. Het is een eeuwige tragiek in menselijke verhoudingen.


- Etty Hillesum - 22 juni 1942 -
Mijn ideale leven is zoals In de naam van de roos: overdag het scriptorium en 's nachts met de boerenmeisjes in de keuken. Ja, daar teken ik onmiddellijk voor: overdag scriptor, 's nachts zwijn. Zoveel mogelijk leven in dit ene proppen. Ik kan niet kiezen. Pathologisch. Mijn leven is één lang uitstel van het antwoord op de vraag: "Wat wil ik later worden?" Maar moet je niet ooit eens definitief van leerling naar meester evolueren?

Het is zoals de Franse filmmaker François Truffaut ooit zei: 'Tant de femmes et si peu de temps'. Je moet het ook maar allemaal gedaan krijgen. Ik voel me, vaker dan goed is, die circusartiest die tien borden tegelijk in de lucht draaiende moet houden. En focus je op het ene, dan lijdt het andere daar onvermijdelijk onder. Ik besef dat dit pretentieus en overmoedig klinkt, maar ik wil op het einde van mijn leven kunnen terugblikken en merken dat ik ergens toch wel een verschil heb gemaakt. Ik zou het gruwelijk vinden mocht de oude grijsaard aan de hemelpoort me zeggen: "Je hebt er niet alles uitgehaald, man.' Dat! Dat vind ik een ondraaglijke gedachte. Die dwanggedachte Plus est en vous, ik heb die in ziekelijke mate. Maar goed, het is inderdaad zeker ook een kracht. Wellicht is het net die onrust die je vooruit jaagt.

Die onrust is absoluut een zegen en een gesel. De vraag die ik me op mijn tocht stelde, was deze: wat zijn we als westerse mens, en cours de route, verloren? Hoe komt het dat we ons op een hoogtepunt van beschaving en sociale bescherming zo verloren en ongelukkig voelen? Depressie en zelfdoding: we zijn de kampioenen - iets wat mensen in Ethiopië werkelijk verbijsterend vinden.


Wat ik sinds de reis wèl weet over geluk is dat de waarheid er vaak de vijand van is. Met het zoeken naar de waarheid ontrafel je de werkelijkheid en geraak je op de maan, zeker, maar de wereld wordt er tegelijk killer door. In Turkije discussieerde ik met een Koranleraar over de evolutietheorie en plots vroeg die me: "But do you really like the idea of coming from an ape?". Ik wist begot niet wat daarop te antwoorden. Die vraag had ik me nog nooit gesteld. En dat vond ik veelzeggend. Waarom zou de waarheid het hoogste moeten zijn? Als je je er niet goed bij voelt, geloof dan iets anders. Maar goed, dat luk ons dus gewoon niet meer. Ook ik blijf naar waarheid zoeken.

Ik wil gewoon altijd maar doorgaan. Ik kan niet verdragen dat de dingen stoppen. Ook de dag niet: ik kan niet gaan slapen. Elke dag moet uitgeperst worden, tot de laatste druppel. Een Grieks-orthodoxe monnik zei me: "A true monk must die every evening, and resurrect in the morning". Ik vond dat schoon er herkenbaar. De dag helemaal leegleven, tot je sterft. Kijk, ik ga toch nog in dat klooster eindigen. (lacht)

Ik heb altijd gezegd dat ik wil pieken op mijn zeventigste. Daar, aan de meet, wil ik op kop lopen. Ik vind er niets tof aan, aan ouder worden. In het beste geval is het draaglijk. Het treurigste aan ouder worden, vind ik, is dat je je dromen steeds vaker begint in te ruilen voor herinneringen. Ook schoon, maar minder belovend.

De eisen die we vandaag stellen aan de liefde! Dat is toch niet meer normaal. Natuurlijk lopen we allemaal gefrustreerd, als we na drie jaar wat uitgekeken geraken op die van ons - "Dan zal zij wel dé ware niet ziijn zeker?". Als ik ze soms zie ploeteren in mijn omgeving, met hun nieuw samengesteld gezin, dan hoop ik voor hen dat de seks onwaarschijnlijk goed is. Anders zijn het toch maar domme kloten geweest.' (lacht)

- Jan Leyers - De Standaard -