
De ene mens mag de andere nooit tot middelpunt van z'n leven maken. Ik moet me dit steeds weer voor ogen houden. Wanneer men vast komt te zitten aan de ander, absorbeert die ander je krachten. Men moet een wereld op zichzelf zijn, met een eigen centrum en vanuit dat eigen centrum kan men dan zijn stralen of krachten en wat dan ook zenden naar de anderen.
Wanneer men veel om iemand geeft, dan moet men er voor waken, dat men niet al zijn krachten in die ander legt, anders blijft er niets over voor jezelf. In werkelijk goede menselijke verhoudingen put men juist krachten uit de liefde of vriendschap die men voor een ander voelt.
Het leven zelf moet steeds de oerbron blijven, nooit een ander mens. Veel mensen, putten hun kracht uit anderen in plaats regelrecht uit het leven. Dat is zo verdraaid en onnatuurlijk als maar kan.
Geen enkel onderdeel apart moet in je leven hoofdzaak zijn. Alles bij elkaar is hoofdzaak. Je moet nergens zware accenten leggen, dan raakt de harmonie in de war. Van alles waar je belangstelling voor hebt, moet je toch helemaal los zijn. Je mag nergens je krachten in vastleggen, in achter laten, je krachten moet je bij jezelf houden. Je mag een ander niet willen bezitten, geen Ansprüche aan de ander stellen.
Ik bedoel dit: je mag eigenlijk nooit door één iets helemaal lam gelegd worden, hoe erg dat ook is, de grote stroom van het leven moet altijd doorgaan.
- Etty Hillesum -