Procrastinate now.
Don’t put it off.
zaterdag 13 juli 2019
vrijdag 12 juli 2019
Meditatie is niet iets wat je kunt 'doen'.
Meditatie is een radicaal afzien
van de dwangmatige neiging om iets te doen
en in plaats daarvan simpelweg te ‘zijn’,
zonder doel, zonder hoop, zonder verwachting.
Voor het ego is dit onmogelijk, maar voor je
diepste wezen is het je natuurlijke staat.
- Erik van Zuydam -
www.inzicht-nu.nl
Relationships do not cause pain and unhappiness.
They bring out the
pain and unhappiness
that is already in you.
- Eckhart Tolle -
Nobody
else is responsible for your feelings. This realisation can end the
blame game once and for all, and leave you standing in your true place
of power – the present moment.
The energies alive in your body right now were not ’caused’ by anyone else, and nobody else can take them away.
Yes, others may trigger latent pain and sorrow and disappointment in you, they may contribute to the field in which your old, unresolved pain can resurface, but they cannot make you feel how you feel.
Nobody can make you happy, nobody can make you unhappy. You are only invited, constantly, to meet what remains unmet in yourself, to touch what you never wanted to touch, to explore the field.
Making others responsible for how we feel is the beginning of all violence, both internal and external, all conflict between people, and ultimately all wars between nations.
Let others off the hook. Honour what is alive in you right now. Learn to hold your own feelings like beloved children, however intensely they burn and scream for attention.
Celebrate the aliveness in your hurt, the vibrancy of your disappointment, the electricity of your sadness. Kneel before the power in your anger, honour its burning creativity.
From this place of deep acceptance, you do not become weak and passive. Quite the opposite. You simply enter the world from a place of non-violence, and therefore immense creative power, and you are open to the possibility of deep listening, honest dialogue, and unexpected change.
In suffering you become small. In love, anything is possible.
- Jeff Foster -
The energies alive in your body right now were not ’caused’ by anyone else, and nobody else can take them away.
Yes, others may trigger latent pain and sorrow and disappointment in you, they may contribute to the field in which your old, unresolved pain can resurface, but they cannot make you feel how you feel.
Nobody can make you happy, nobody can make you unhappy. You are only invited, constantly, to meet what remains unmet in yourself, to touch what you never wanted to touch, to explore the field.
Making others responsible for how we feel is the beginning of all violence, both internal and external, all conflict between people, and ultimately all wars between nations.
Let others off the hook. Honour what is alive in you right now. Learn to hold your own feelings like beloved children, however intensely they burn and scream for attention.
Celebrate the aliveness in your hurt, the vibrancy of your disappointment, the electricity of your sadness. Kneel before the power in your anger, honour its burning creativity.
From this place of deep acceptance, you do not become weak and passive. Quite the opposite. You simply enter the world from a place of non-violence, and therefore immense creative power, and you are open to the possibility of deep listening, honest dialogue, and unexpected change.
In suffering you become small. In love, anything is possible.
- Jeff Foster -
Don’t ever kid yourself about loving someone.
It is
just that most people are not lucky enough ever to have it.
What you
have...whether it lasts just through today and a part of tomorrow, or
whether it lasts for a long life is the most important thing that can
happen to a human being.
There will always be people who say it does not
exist because they cannot have it.
But I tell you it is true and that
you have it and that you are lucky even if you die tomorrow.
- Ernest Hemingway -
NITCH
You did the best you could with the
knowledge you had in that moment.
It’s easier to look back at an event
and see a better choice or pathway because we already learned from our
experience.
Hindsight happens after the lesson, so we can’t condemn
ourselves for not knowing the lesson before we learned it.
- Emily
Maroutian -
donderdag 11 juli 2019
Alles wat je ergert,
leert je geduld.
Iedereen die je verlaat,
leert je om op eigen benen te staan.
leert je geduld.
Iedereen die je verlaat,
leert je om op eigen benen te staan.
Alles wat je boos maakt,
leert je vergeving en compassie.
Alles wat macht over je heeft,
leert je je macht terug te nemen.
Alles wat je haat,
leert je onvoorwaardelijke lief te hebben.
Alles waar je bang voor bent,
leert je moedig te worden.
Alles wat je niet kunt controleren,
leert je hoe je iets los kunt laten.
- Jackson Kiddard -
leert je vergeving en compassie.
Alles wat macht over je heeft,
leert je je macht terug te nemen.
Alles wat je haat,
leert je onvoorwaardelijke lief te hebben.
Alles waar je bang voor bent,
leert je moedig te worden.
Alles wat je niet kunt controleren,
leert je hoe je iets los kunt laten.
- Jackson Kiddard -
Words, I think, are such unpredictable creatures.
No gun, no sword, no
army or king will ever be more powerful than a sentence.
Swords may cut
and kill, but words will stab and stay, burying themselves in our bones
to become corpses we carry into the future, all the time digging and
failing to rip their skeletons from our flesh.
- Tahereh Mafi, Shatter Me -
Het lijkt alsof we onze ‘eigen’ gedachten denken,
maar als je ze nauwlettend observeert,
zul je ontdekken dat ze spontaan aan je verschijnen.
Ook het idee dat jij de maker bent van je gedachten
is gewoon de zoveelste gedachte die geheel vanzelf in je opkomt.
Zelfs de ‘jij’ die meent de auteur van zijn gedachten
te zijn, is niet meer dan een gedachte die vanzelf verschijnt.
- Erik van Zuydam -
www.inzicht-nu.nl
Vertel iets over jezelf.
Je maakt het snelst contact door je
kwetsbaarheid en onzekerheid te delen.
We willen niet dat anderen
falen, maar we willen graag weten dat ons eigen leed een parallel heeft
in het leven van anderen.
Dat schept een band.
Met kracht maak je indruk, maar een kwetsbare opstelling
is de basis van vriendschap.
- Jessica Pan -
Uit : “Eten, bidden, beminnen’ / Elizabeth Gilbert, p. 357-359
‘Ketut? waarom is het leven zo geschift ?’, vroeg ik de volgende dag aan mijn medicijnman.
Hij antwoordde : ‘Bhuta ia, dewa ia’.
‘Wat betekent dat ?’
‘Mens is demon, mens is god. Allebei waar’.
Dat was een vertrouwd idee voor me – erg Indiaas, erg yoga-achtig. De theorie luidt dat iedereen, zoals mijn goeroe vaak genoeg heeft uitgelegd, geboren wordt met evenveel potentieel voor inkrimping als voor uitbreiding. De ingredienten voor zowel duisternis als licht zijn in gelijke mate in ons allen aanwezig, en het is aan het individu (of de familie,of de maatschappij) om te bepalen wat eruit komt : de deugden of de boosaardigheid. Dat onze planeet zo waanzinnig is, komt grotendeels doordat de mens moeite heeft om op deugdzame wijze zijn evenwicht te vinden. Het resultaat is waanzin (zowel collectief als individueel).
‘Dus wat kunnen we doen aan de geschiftheid van de wereld ?’
‘Niets’. Ketut lachte, maar met de nodige vriendelijkheid.
‘Zo is de aard van de wereld. Dit is lot. Maak je alleen zorgen om jouw geschiftheid – zorg jijzelf rustig’.
‘Maar hoe moeten we rust in onszelf vinden ?’ vroeg ik aan Ketut.
‘Meditatie’, zei hij. ‘Doel van meditatie is alleen geluk en vrede – heel makkelijk. Vandaag zal ik jou nieuwe meditatie leren, maakt jou nog beter mens. Heet Vier-Broersmeditatie’.
Vervolgens legde Ketut uit dat de Balinezen geloven dat we bij onze geboorte allemaal vergezeld worden door vier onzichtbare broers, die samen met ons ter wereld komen en ons ons leven lang blijven beschermen. Zelfs als het kind in de baarmoeder zit, zijn haar vier broers bij haar ; ze worden vertegenwoordig door de placenta, het vruchtwater, de navelstreng en de gele, wasachtige substantie die de huid van een ongeboren baby beschermt. Wanneer de baby geboren is, verzamelen de ouders zoveel mogelijk van die losse geboortematerialen. Ze doen ze in een lege kokosnoot en begraven die bij de voordeur van hun huis. Volgens de Balinezen is de begraven kokosnoot de heilige rustplaats van de vier ongeboren broers, en ze blijven die plek altijd verzorgen, alsof het een heiligdom is.
Het kind leert vanaf het prille begin dat ze die vier broers heeft die overal en altijd bij haar zijn, en ook dat die overal op haar zullen passen. De vier broers vertegenwoordigen de vier deugden die iemand nodig heeft om veilig en gelukkig door het leven te gaan : intelligentie, vriendschap, kracht en (deze vind ik geweldig) poëzie.
In kritieke situaties kun je altijd bij je broers terecht voor steun en hulp. Wanneer je doodgaat, halen je vier geestelijke broers je ziel op en brengen ze je naar de hemel.
Vandaag zei Ketut tegen me dat hij nog nooit eerder de Vier-Broersmeditatie aan een westerling had geleerd, maar dat hij dacht dat ik er klaar voor was.
Eerst leerde hij me de namen van mijn onzichtbare broers : Ango Patih, Maragio Patih, Banus Patih en Banus Patih Ragio. Hij zei dat ik die namen uit mijn hoofd moest leren en altijd de hulp van mijn broers moest inroepen als ik hen nodig had.
Uit : “Eten, bidden, beminnen’ / Elizabeth Gilbert, p. 357-359
Bedankt Lut!
Hij antwoordde : ‘Bhuta ia, dewa ia’.
‘Wat betekent dat ?’
‘Mens is demon, mens is god. Allebei waar’.
Dat was een vertrouwd idee voor me – erg Indiaas, erg yoga-achtig. De theorie luidt dat iedereen, zoals mijn goeroe vaak genoeg heeft uitgelegd, geboren wordt met evenveel potentieel voor inkrimping als voor uitbreiding. De ingredienten voor zowel duisternis als licht zijn in gelijke mate in ons allen aanwezig, en het is aan het individu (of de familie,of de maatschappij) om te bepalen wat eruit komt : de deugden of de boosaardigheid. Dat onze planeet zo waanzinnig is, komt grotendeels doordat de mens moeite heeft om op deugdzame wijze zijn evenwicht te vinden. Het resultaat is waanzin (zowel collectief als individueel).
‘Dus wat kunnen we doen aan de geschiftheid van de wereld ?’
‘Niets’. Ketut lachte, maar met de nodige vriendelijkheid.
‘Zo is de aard van de wereld. Dit is lot. Maak je alleen zorgen om jouw geschiftheid – zorg jijzelf rustig’.
‘Maar hoe moeten we rust in onszelf vinden ?’ vroeg ik aan Ketut.
‘Meditatie’, zei hij. ‘Doel van meditatie is alleen geluk en vrede – heel makkelijk. Vandaag zal ik jou nieuwe meditatie leren, maakt jou nog beter mens. Heet Vier-Broersmeditatie’.
Vervolgens legde Ketut uit dat de Balinezen geloven dat we bij onze geboorte allemaal vergezeld worden door vier onzichtbare broers, die samen met ons ter wereld komen en ons ons leven lang blijven beschermen. Zelfs als het kind in de baarmoeder zit, zijn haar vier broers bij haar ; ze worden vertegenwoordig door de placenta, het vruchtwater, de navelstreng en de gele, wasachtige substantie die de huid van een ongeboren baby beschermt. Wanneer de baby geboren is, verzamelen de ouders zoveel mogelijk van die losse geboortematerialen. Ze doen ze in een lege kokosnoot en begraven die bij de voordeur van hun huis. Volgens de Balinezen is de begraven kokosnoot de heilige rustplaats van de vier ongeboren broers, en ze blijven die plek altijd verzorgen, alsof het een heiligdom is.
Het kind leert vanaf het prille begin dat ze die vier broers heeft die overal en altijd bij haar zijn, en ook dat die overal op haar zullen passen. De vier broers vertegenwoordigen de vier deugden die iemand nodig heeft om veilig en gelukkig door het leven te gaan : intelligentie, vriendschap, kracht en (deze vind ik geweldig) poëzie.
In kritieke situaties kun je altijd bij je broers terecht voor steun en hulp. Wanneer je doodgaat, halen je vier geestelijke broers je ziel op en brengen ze je naar de hemel.
Vandaag zei Ketut tegen me dat hij nog nooit eerder de Vier-Broersmeditatie aan een westerling had geleerd, maar dat hij dacht dat ik er klaar voor was.
Eerst leerde hij me de namen van mijn onzichtbare broers : Ango Patih, Maragio Patih, Banus Patih en Banus Patih Ragio. Hij zei dat ik die namen uit mijn hoofd moest leren en altijd de hulp van mijn broers moest inroepen als ik hen nodig had.
Uit : “Eten, bidden, beminnen’ / Elizabeth Gilbert, p. 357-359
Bedankt Lut!
woensdag 10 juli 2019
Very young children are not afraid to express what they feel. They are so loving that if they perceive love, they melt into love. They are not afraid to love at all. That is the description of a normal human being. As children we are not afraid of the future or ashamed of the past. Our normal human tendency is to enjoy life, to play, to explore, to be happy, and to love.
- Don Miguel Ruiz , The Four Agreements -
Sometimes I feel completely overwhelmed, not really sure why, I just
feel like crying.
So I will excuse myself, go sit in quiet for a few
minutes and cry.
It feels like a cleansing.
I believe if we can just be
with what is happening with us in the moment, we emerge stronger and
more energized than ever.
During the cry it feels tiring, but afterwards
I am empowered!
- Barb Schmidt -
Heart weeps.
Head tries to help heart.
Head tells heart how it is, again:
You will lose the ones you love. They will all go. But even the earth will go, someday.
Heart feels better, then.
But the words of head do not remain long in the ears of heart.
Heart is so new to this.
I want them back, says heart.
Head is all heart has.
Help, head. Help heart.
Every man is the sum total of his reactions to
experience. As your experiences differ and multiply, you become a
different man, and hence your perspective changes. This goes on and
on... So it would seem foolish, would it not, to adjust our lives to the
demands of a goal we see from a different angle every day? How could we
ever hope to accomplish anything... The answer, then, must not deal
with goals at all... We do not strive to be firemen, we do not strive to
be bankers, nor policemen, nor doctors. WE STRIVE TO BE OURSELVES. But
don’t misunderstand me. I don’t mean that we can’t BE firemen, bankers,
or doctors...but that we must make the goal conform to the individual,
rather than make the individual conform to the goal... Beware of looking
for goals: look for a way of life. Decide how you want to live and then
see what you can do to make a living WITHIN that way of life.
- Hunter S. Thompson -
NITCH
dinsdag 9 juli 2019
zondag 7 juli 2019
My wish is that, one day, formal education will
pay attention to the education of the heart, teaching love, compassion,
justice, forgiveness, mindfulness, tolerance and peace. We must learn
that humanity is one big family. We are all brothers and sisters:
physically, mentally and emotionally. But we are still focusing far too
much on our differences instead of our commonalities…
Intolerance leads to hatred and division. Our children should grow up
with the idea that dialogue, not violence, is the best and most
practical way to solve conflicts. But this can become reality only if we
educate, not just the brain, but also the heart.”
- Dalai Lama -
Being alive is finding ourselves in the midst of this great and mysterious paradox.
There are ten thousand joys and sorrows in every life, and at one time or another we will be touched by all of them.
We will all experience birth and death, success and loss, love and heartbreak, joy and despair.
And in every moment of your life there are millions of humans just like you all over the world who are being confronted by situations just like yours, some that are joyful and some that are overwhelming where they are struggling to somehow learn how to survive them.
What matters is the spirit you bring to each day.
As George Washington Carver said, “How far you go in life depends on your being tender with the young, compassionate with the aged, sympathetic with the striving, and tolerant of the weak and the strong … because some day in life you will have been all of these.- Jack Kornfield -
Abonneren op:
Posts (Atom)
