vrijdag 25 november 2022
Photography Le Mont-Saint-Michel
I have come to accept the feeling of not knowing where I am going.
And I have trained myself to love it.
Because it is only when we are suspended in mid-air with no landing in sight, that we force our wings to unravel and alas begin our flight.
And as we fly, we still may not know where we are going to.
But the miracle is in the unfolding of the wings.
You may not know where you're going, but you know that so long as you spread your wings, the winds will carry you.
donderdag 24 november 2022
Photo by Simon Ray on Unsplash.
Words are Windows (or They're Walls)
I feel so sentenced by your words,
I feel so judged and sent away,
Before I go I’ve got to know,
Before I rise to my defense,
Before I speak in hurt or fear,
Before I build that wall of words,
Tell me, did I really hear?
Words are windows, or they’re walls,
They sentence us, or set us free.
When I speak and when I hear,
Let the love light shine through me.
There are things I need to say,
Things that mean so much to me,
If my words don’t make me clear,
Will you help me to be free?
If I seemed to put you down,
If you felt I didn’t care,
Try to listen through my words,
To the feelings that we share.
-Ruth Bebermeyer -
ZWIJGEN IS GEEN OPTIE
Lieve held,
Soms weet ik eerlijk waar niet wat ik te doen heb op deze wereld. Immanuel Kant vroeg zich dat ook al af, dus dat is niets om mij over te schamen. Ik vraag me dan af of wat ik doe wel zin heeft en voel me zoals de vijsjes in een bouwpakket van Ikea: met eentje minder lukt het ook wel. Op zo’n dagen beperk ik mijn interactie met de wereld tot het absolute minimum. Ik kijk. Dus ik keek en ik zag.
- De man in het postkantoor staat op sandalen en in een jas. Hij wil 182 euro overmaken aan zijn broers in Afghanistan.
- De ambassadeur staat met de armen over elkaar, blik over de bril, naast zijn parkeerplaats tot de studente haar lila Twingo verzet.
- De moeder vertelt aan de verkoper van de Fnac dat haar dochter er echt wel aanleg voor heeft, ook al is ze nu nog maar 17, en misschien wel fotografie wil gaan studeren volgend jaar.
- Onze huisbaas slaapt slecht en kijkt dan naar Seinfeld, zegt hij.
- Een motorbende met lederen vesten met flosjkes aan een gepersonaliseerd borduursel kan het Starbucksmachien in het tankstation op de E17 in Drongen niet bedienen.
- Een basketter van 2m10 leest graag strips van Calvin & Hobbes, zegt hij tijdens de persconferentie.
- Een oud koppel met een hond zonder staart telt luidop mee de fietsers en kijkt dan of de digitale fietsenteller wel juist is.
- Een oma met roze muts valt en wordt opgeraapt door een vader en zoon. Terwijl de zoon belt, veegt de vader het zand van haar kaak en zet haar muts weer recht.
- Een grijze mevrouw koopt een T-shirt waar ‘Nee’ op staat. Want iemand zei net nog tegen haar dat ze meer nee moest zeggen.
- Een militair die uit de broodjeszaak wandelt in vol ornaat, met een stapel broodjes. Op het bovenste staat MZA. Martino zonder ajuintjes.
En ik zal blijven kijken, want ik ben hier en ik weet, mensen willen gezien worden. Ik ook, heel graag zelfs. Ook op die dagen wanneer ik me een druppel op een hete plaat voel.
Alle nagels even lang,
De Archivaris
Whatever happens around you, don’t take it personally. Nothing other people do is because of you. It is because of themselves. All people live in their own dream, in their own mind; they are in a completely different world from the one we live in. When we take something personally, we make the assumption that they know what is in our world, and we try to impose our world on their world.
Even when a situation seems so personal, even if others insult you directly, it has nothing to do with you. What they say, what they do, and the opinions they give are according to the agreements they have in their own minds…Taking things personally makes you easy prey for these predators, the black magicians. They can hook you easily with one little opinion and feed you whatever poison they want, and because you take it personally, you eat it up…
But if you do not take it personally, you are immune in the middle of hell. Immunity in the middle of hell is the gift of this agreement.
- Don Miguel Ruiz “The Four Agreements.” -
We may say, and even half-believe, that compassion is marvelous, but in practice our actions are deeply uncompassionate and bring us and others mostly frustration and distress, and not the happiness we are all seeking.
Isn’t it absurd that we all long for happiness, yet nearly all our actions and feelings lead us directly away from that happiness?
What do we imagine will make us happy? A canny, self-seeking, resourceful selfishness, the selfish protection of ego, which can as we all know, make us at moments extremely brutal. But in fact the complete reverse is true: Self-grasping and self-cherishing are seen, when you really look at them, to be the root of all harm to others, and also of all harm to ourselves.
-Rigpa Glimpse of the Day -
woensdag 23 november 2022
Perspectives...
It's not the black sheep
that's different,
it's the white ones
that are all the same.
- Alemarsia -
Indeed, the truth that many people never understand, until it is too late, is that the more you try to avoid suffering, the more you suffer, because smaller and more insignificant things begin to torture you, in proportion to your fear of being hurt.
The one who does most to avoid suffering is, in the end, the one who suffers the most: and his suffering comes to him from things so little and so trivial that one can say that it is no longer objective at all.
It is his own existence, his own being, that is at once the subject and the source of his pain, and his very existence and consciousness is his greatest torture.
- Thomas Merton -
dinsdag 22 november 2022
LES MUSICIENS
Les musiciens n’insufflent pas que des notes, des accords, des rythmes et des timbres en nous ; ils nous communiquent une dynamique, un tempérament, une vision.
Ils consolent, ils ébranlent, ils allègent ; ils consolident la joie, la fureur, l’impatience ; ils effraient, apaisent, relancent.
Rien ne nous touche plus profondément ni plus vite que la musique.
- Quand je pense que Beethoven est mort - Eric-Emmanuel Schmitt -
Our stories are not meant for everyone.
Hearing them is a privilege, and we should always ask ourselves this before we share: "Who has earned the right to hear my story?"
If we have one or two people in our lives who can sit with us and hold space for our shame stories, and love us for our strengths and struggles, we are incredibly lucky.
If we have a friend, or small group of friends, or family who embraces our imperfections, vulnerabilities, and power, and fills us with a sense of belonging, we are incredibly lucky.
- Brené Brown in The Gifts of Imperfection -
maandag 21 november 2022
Wanneer we stilte als straf gebruiken
Wat gebeurt er wanneer we stilte als straf gebruiken en niet tegen iemand praten als manier om onze woede te ‘uiten’, onze afwijzing of verwijten te laten blijken? Hoe efficiënt zou deze methode zijn voor het overwinnen van een probleem of om iemand zover krijgen om te veranderen? Wat betekent het als iemand ervoor kiest om woorden te vermijden terwijl hij een brandende wrok in zich draagt?
Het dialoog aangaan met iemand is niet makkelijk, vooral niet als het om een conflict gaat dat onmogelijk op te lossen lijkt. Maar in plaats van de kwestie op een directe manier aan te kaarten, stoppen sommige mensen met praten tegen de andere persoon. En het enige wat er dan gebeurt is dat er nog meer spanning ontstaat. Bovenop de onopgeloste discussie blijft alles in het ongewisse, en dit kan veranderen in een ware incubator van vergif.
“Spreek, zodat ik je wellicht kan zien”
-Socrates-
Een hoop mensen hebben echter niet daadwerkelijk het verlangen om het conflict middels een dialoog op te lossen. Wat ze eigenlijk willen is dat de andere persoon zich onderwerpt aan hun perspectief. Dus gebruiken ze stilte als straf, zodat de andere persoon zich zal overgeven. In feite is het een kinderachtige houding en het ergste eraan is dat het ook niets oplost. Het bevredigt slechts hun ego.
De redenen om stilte als straf te gebruiken
Er zijn allerlei soorten argumenten om het idee te verdedigen dat niet praten met iemand valide is. Wanneer we dit doen, zijn we eigenlijk op zoek naar een manier om de ander te straffen. En ervoor te zorgen dat de andere persoon inziet dat er een verwijt schuilgaat achter die afwezigheid van woorden. Maar waarom het niet gewoon uitspraken, in plaats van te communiceren met stilte? Dit zijn de voornaamste redenen opgenoemd door mensen die deze methode gebruiken:Het is beter om te stoppen met praten tegen iemand dan deel te nemen aan een discussie waarin er beledigingen heen en weer worden gegooid
- Deze persoon luistert niet naar me. Hoeveel ik hem ook vraag om te veranderen, hij luistert niet. Dus dan is het beter om maar niets te zeggen, want wat heeft het voor zin?
- De ander moet zich aan mij verontschuldigen omdat hij mij dit heeft aangedaan (of tegen me zei, of iets niet deed, of niet zei). Totdat hij zich verontschuldigt kies ik ervoor om niet meer tegen hem te praten
- Waarom zouden we moeite doen om te praten als we altijd op hetzelfde uitkomen? Het is beter om te stoppen met praten om te zien of die ander dan zal begrijp dat ik niet bereid ben om op te geven
In al deze scenario’s beweren ze dat stilte de beste optie is om door een conflict te komen. Om een of andere reden zien ze woorden als inefficiënt. Dus maken ze het besluit om te stoppen met praten tegen iemand zodat het zal worden gezien als straf. Als gevolg zal de andere persoon zijn eigen houding herzien.
Stilte kan een verscheidenheid aan betekenissen hebben. Sommige van deze zijn werkelijk gewelddadig. Door niet te praten met iemand neem je een passief-agressieve houding aan. Dit betekent dat je gewelddadig bent jegens de andere persoon, maar op een impliciete manier. Vaak is een dergelijke houding net zo of zelfs nog giftiger dan directe agressie. Dit komt doordat stilte verandert in een gat waarin elk soort interpretatie mogelijk is.
De mensen die stoppen met praten tegen anderen hebben daar duidelijke redenen voor. Ze hebben ook een duidelijke verwachting van waar deze situatie in zou moeten resulteren. Maar we zouden de mensen die hun toevlucht nemen tot deze tactieken het volgende moeten vragen: ben je er zeker van dat de andere persoon zeker weet wat jouw stilte betekent? Denk je dat het de beste manier is om hem te veranderen of wil je hem aanvallen met een afwezigheid van een dialoog?
Stilte creëert gewoonweg meer afstand. En afstand is over het algemeen niet een goede weg voor het begrijpen of herstellen van gebroken, beschadigde banden. Waar het wel goed voor is, is het verbreden van kloven.
Aan de andere kant kan het helpen om even niet met iemand te praten. Iemand zet de straf in en de andere persoon reageert. Hij zal zich verontschuldigen, belooft verandering of doet iets wat jij wilt dat hij doet. Maar op de lange termijn kan het ertoe leiden dat deze kleine wrokken groeien. Het komt zelden voor dat stilte een conflict volledig oplost of dat het überhaupt ruimte maakt voor een oplossing. Het enige wat het doet is dingen bedekken.
De gezondere functies van stilte
Het klopt dat het soms beter is om niet te spreken. Wanneer de spanningen bijvoorbeeld echt hoog oplopen. Woede zorgt ervoor dat we dingen overdrijven en dat we ons meer zorgen maken om het kwetsen van de andere persoon dan om het uiten van wat we echt voelen of denken. Onder deze omstandigheden werkt niets beter dan even niets te zeggen totdat we onze kalmte terug hebben gevonden. Onder deze omstandigheden is het dus een slimme beslissing.Maar, zoals we eerder al benoemden, heeft het gebruiken van stilte om iemand te straffen of om hem zo ver te krijgen om ‘over te geven’ zelden een positief gevolg. Soms gaan we de uitdaging aan om onze woede of boosheid te uiten, maar zonder de gevoelens van een ander te kwetsen. De uitweg is niet om te stoppen met praten, maar om te zoeken naar manieren om bruggen te bouwen richting begrip. De afwezigheid van woorden kan er wellicht voor zorgen dat de andere persoon zich overgeeft, maar dat betekent niet gelijk dat het conflict daarmee ook verholpen is. Het kan bovendien ook gebeuren dat de andere persoon zich helemaal niet overgeeft en er hierdoor een soort sneeuwbaleffect in gang wordt gezet.
Wellicht is het noodzakelijk om te zoeken naar betere omstandigheden voor een gesprek. En een andere manier om onze afwijzing te uiten. Switchen van onze gewoonlijke ruimte naar een ruimte die warmer en vriendelijker is kan soms helpen om de communicatie nieuw leven in te blazen. Spreken vanuit je hart, altijd voor je eigen gevoel gaan en niet voor wat je aanneemt dat de andere persoon voelt is een recept dat nooit fout gaat. Probeer het eens.
https://verkenjegeest.com/wanneer-we-stilte-als-straf-gebruiken/
Abonneren op:
Posts (Atom)
