Mijn luxe is:
weinig nodig hebben om me goed te voelen.
- Melanie de Biasio -
zaterdag 27 september 2014
To oppose, brush aside, or deny pain in
our body or mind only makes that feeling more intense. Our painful
feelings are not other than ourselves, or to put it more precisely, they
are a part of us. To deny them is to deny our very selves.
To smile to our pain is the wisest, the most intelligent, the most beautiful thing we can do. There is no better way.
- Thich Nhat Hanh -
Mijn onzichtbare schaduw
Wat gebeurt er met je identiteit als je aan een ernstige ziekte lijdt?
Enkele jaren geleden maakte Per-Olof Enquist een wijze opmerking :
'Op een dag sterven we allemaal.
Maar alle andere dagen zullen we leven.'
Als ik daar een citaat aan toevoeg, wordt het beeld nog duidelijker.
'Neem het leven niet te ernstig.
Je overleeft het toch nooit.'
Ik ben het niet helemaal eens met dat laatste citaat. Het leven is een ernstige zaak. Je kunt nooit een stap terugzetten en alles herbeginnen. Je krijgt geen bonussen, je krijgt geen extra spel. Het leven is een continu proces, het staat nooit stil en gaat nooit terug. Maar toch heeft het citaat op een belangrijk punt gelijk. Veel mensen leiden een leven dat ik onvolslagen onbegrijpelijk vind. Ze lijken te denken dat ze eeuwig zullen leven. maar ik verwijt niemand iets. Iedereen maakt zijn eigen keuzes.
Bijna elke dag herhaal ik die twee
citaten stilletjes voor mezelf. Dit is mijn leven en alleen ik kan het
leven. Ik weet niet hoe lang ik zal overleven, nu ik door deze ziekte
getroffen ben. Ze is ongeneeslijk. Ik zal ze nooit kunnen afschudden. De
vraag is gewoon hoelang de chemotherapie opgewassen zal zijn tegen de
kankercellen en ze in toom zal kunnen houden. Niemand weet dat, ik niet,
mijn artsen niet.
Ik heb nog nooit het gevoel gehad dat ik in geleende tijd leef, dat kan niet. Mijn tijd is van mij en van mij alleen, daar twijfel ik niet aan. Ik weet niet hoe lang ik nog heb en ik probeer daar niet over na te denken, want dat heeft geen zin. Ik probeer te leven alsof alles normaal is.
Maar er zijn ook zwarte dagen. Dagen dat mijn innerlijke stem een rouwklank heeft. Dagen die moeilijk zijn en deprimerend. Dagen dat je op je tanden moet bijten en jezelf dwingen om aan andere dingen te denken. Meestal werkt dat. De wanhoop haalt het zelden. Meestal ben ik sterker dan de duistere krachten die mij in de afgrond willen trekken. Je kunt met kanker leven.
Op deze natte septemberavond gaat het mij uiteindelijk om wat de kanker mij niet heeft afgenomen: mijn levensvreugde en de nieuwsgierigheid naar wat morgen zal brengen.
- Henning Mankell - Copyright The Guardian -
vrijdag 26 september 2014
Panta rhei: alles stroomt.
Wie dat aanvaardt, stroomt mee.
Er zijn verschillende manieren om dit te bekijken:
met verbazing, zoals de Britse wijsgeer Basil Fawlty:
'Zoom, what was that? That was your life, mate!
That was quick, can I have another one?';
met ergernis in een kolkende rivier van informatie,
nieuws, prikkels en ruis; met enorme spijt,
telkens een hand zand wegstroomt tussen je vingers.
Een andere houding is die met open armen.
Je de dingen, gebeurtenissen, mensen laten overkomen.
Hoe soft is dat, in tijden van strakke zelfcontrole?
Met zo'n open houding lukt het mij - soms -
om de tijd te 'heiligen', om de tijd de tijd te geven die haar toekomt.
Door aandachtig te zijn voor wat er gebeurt en niet gebeurt.
Dat maakt de tijd intenser en de tijd... tja, trager.
Wakker afwachten is het tegenovergestelde van verveling.
Het is zoals de wijze, grijze Gandalf zei:
'All we have to do is decide what to do with the time that is given us'.
- Kristien Bonneure - Concertgebouw Brugge -
The most beautiful people we have known are those who have known defeat, known suffering, known struggle, known loss, and have found their way out of the depths. These persons have an appreciation, a sensitivity, and an understanding of life that fills them with compassion, gentleness, and a deep loving concern.
Beautiful people do not just happen.
woensdag 24 september 2014
dinsdag 23 september 2014
maandag 22 september 2014
We are like children building a sand castle.
We embellish it with beautiful shells, bits of driftwood, and pieces of colored glass.
The castle is ours, off limits to others.
We’re willing to attack if others threaten to hurt it.
Yet despite all our attachment, we know that the tide will inevitably come in and sweep the sand castle away.
The trick is to enjoy it fully but without clinging, and when the time comes, let it dissolve back into the sea.
zondag 21 september 2014
Peace is within oneself to be found in the same place as agitation and suffering.It is not found in a forest or on a hilltop, nor is it given by a teacher.
Where you experience suffering, you can also find freedom from suffering.
Trying to run away from suffering is actually to run toward it.
- Ajahn Chah -
Uit mijn zoektocht naar zuivere, onzelfzuchtige liefde
blijkt dat die vaak voorkomt in de buurt van de dood.
Omdat de dood niet relatief is, krijgt alles wat wel relatief is,
in haar buurt geen kans.
Het schaamt zich.
Zo kom je sneller bij het absolute,
en liefde is kennelijk absoluut.
Misschien dat we , als de dood in de buurt is,
zo bang voor haar zijn dat we minder bang zijn voor elkaar.
In de buurt van de dood durf je sneller
de hand van de ander vast te pakken.
- Laura Van Dolron - De Standaard -
Af en toe, met het verstrijken van de jaren,
vallen puzzelstukjes op hun plaats.
Ik heb ook eens gezegd dat vergeving iet is
wat jij niet doet maar de tijd;
dat ligt in dezelfde lijn.
Ik heb ook eens gezegd dat vergeving iet is
wat jij niet doet maar de tijd;
dat ligt in dezelfde lijn.
Dat je door de tijd moet wandelen
en er daardoor dingen gebeuren die jij niet kunt sturen,
maar die gewoon gebeuren omdat je blijft doorgaan.
- Abke Haring in De Standaard -
Abonneren op:
Posts (Atom)
