vrijdag 23 september 2011

R.I.P. Roel Verniers


"Blauwe pijn is als blauwe vis.
Massief en aangespoeld.
Een groot zeemansgraf dat je begraaft
onder de bladspiegel van je voorlaatste gedachte."

- Roel Verniers - De Morgen -


You know what the Mexicans say about the Pacific? They say it has no memory. That's where I want to live the rest of my life. A warm place with no memory.

There's not a day goes by I don't feel regret. Not because I'm in here, or because you think I should. I look back on the way I was then: a young, stupid kid who committed that terrible crime. I want to talk to him. I want to try and talk some sense to him, tell him the way things are. But I can't. That kid's long gone and this old man is all that's left. I got to live with that. Rehabilitated? It's just a bullshit word. So you go on and stamp your form, sonny, and stop wasting my time. Because to tell you the truth, I don't give a shit.

Let me tell you something my friend. Hope is a dangerous thing. Hope can drive a man insane.

The first night's the toughest, no doubt about it. They march you in naked as the day you were born, skin burning and half blind from that delousing shit they throw on you, and when they put you in that cell... and those bars slam home... that's when you know it's for real. A whole life blown away in the blink of an eye. Nothing left but all the time in the world to think about it.

Bad luck, I guess. It floats around. It's got to land on somebody. It was my turn, that's all. I was in the path of the tornado.

These walls are funny. First you hate 'em, then you get used to 'em. Enough time passes, you get so you depend on them. That's institutionalized.

Some things are best left unsaid.

Here's where music makes the most sense. You need it so you don't forget that there are places in this world that aren't made out of stone. That there's something inside... that they can't get to, that they can't touch. That's yours. Hope.

In 1966, Andy Dufresne escaped from Shawshank prison. All they found of him was a muddy set of prison clothes, a bar of soap, and an old rock hammer, damn near worn down to the nub. I remember thinking it would take a man six hundred years to tunnel through the wall with it. Old Andy did it in less than twenty. Oh, Andy loved geology. I imagine it appealed to his meticulous nature. An ice age here, million years of mountain building there. Geology is the study of pressure and time. That's all it takes really, pressure, and time. That, and a big goddamn poster. Like I said, in prison a man will do most anything to keep his mind occupied. Turns out Andy's favorite hobby was totin' his wall out into the exercise yard, a handful at a time. I guess after Tommy was killed, Andy decided he'd been here just about long enough. Andy did like he was told, buffed those shoes to a high mirror shine. The guards simply didn't notice. Neither did I... I mean, seriously, how often do you really look at a mans shoes? Andy crawled to freedom through five hundred yards of shit smelling foulness I can't even imagine, or maybe I just don't want to. Five hundred yards... that's the length of five football fields, just shy of half a mile.
Andy Dufresne - who crawled through a river of shit and came out clean on the other side.

The funny thing is - on the outside, I was an honest man, straight as an arrow. I had to come to prison to be a crook.

I find I'm so excited, I can barely sit still or hold a thought in my head. I think it's the excitement only a free man can feel, a free man at the start of a long journey whose conclusion is uncertain. I hope I can make it across the border. I hope to see my friend and shake his hand. I hope the Pacific is as blue as it has been in my dreams. I hope.

Sometimes it makes me sad, though... Andy being gone. I have to remind myself that some birds aren't meant to be caged. Their feathers are just too bright. And when they fly away, the part of you that knows it was a sin to lock them up DOES rejoice. But still, the place you live in is that much more drab and empty that they're gone. I guess I just miss my friend.

There's a harsh truth to face. No way I'm gonna make it on the outside. All I do anymore is think of ways to break my parole, so maybe they'd send me back. Terrible thing, to live in fear. Brooks Hatlen knew it. Knew it all too well. All I want is to be back where things make sense. Where I won't have to be afraid all the time. Only one thing stops me. A promise I made to Andy.

Dear Red. If you're reading this, you've gotten out. And if you've come this far, maybe you're willing to come a little further. You remember the name of the town, don't you? I could use a good man to help me get my project on wheels. I'll keep an eye out for you and the chessboard ready. Remember, Red, hope is a good thing, maybe the best of things, and no good thing ever dies. I will be hoping that this letter finds you, and finds you well. Your friend. Andy.

- Shawshank Redemption -

'Pubers zijn asociaal, ze houden totaal geen rekening meer met anderen!' is een veel gehoorde kreet. Natuurlijk kunnen wij hen corrigeren en iedere dag het goede voorbeeld geven. Maar het is ook belangrijk om te beseffen dat ze het egoïsme tijdelijk nodig hebben. We kunnen, mogen als ouders niet van ze eisen dat ze over hun ego heenstappen.

Pubers bouwen zich op, dat moeten ze doen. Anders krijgen ze geen innerlijke basis, geen stevigheid om zichzelf met anderen te kunnen vergelijken, geen mogelijkheid om zichzelf te ervaren en hun diepere waarden te leren kennen en leven. Dan zouden ze ook geen respect voor zichzelf ontwikkelen.

Zonder zelfrespect kan er geen authentiek respect voor anderen bestaan. Angst, gehoorzaamheid en ontzag misschien, maar geen diep respect voor het bestaansrecht en de integriteit van willekeurig welke andere persoon.

- Hoezo Lastige Puber?! - Laura Tietjens -


- The Pacific - Hans Zimmer -

In balans


Tegenwoordig moet alles in balans zijn. Vooral het uit balans gegroeide legioen aan hulpverleners in ons land predikt deze gedachte.

Natuurlijk, het idee van evenwichtigheid is aansprekend. Want, wie zijn evenwicht bewaart, valt niet om. En wie niet omvalt, kan gewoon verder met zijn leven. Toch raak ik zelf geestelijk uit balans door de onevenredig grote hoeveelheid zaken die in balans moeten zijn. Denk alleen maar aan de balans tussen gevoel en verstand, tussen werk en privé, of tussen activiteit en rust. En dat is nog maar het topje van de ijsberg aan dingen die volgens de experts in balans moet zijn. Nee, als het om een allesomvattende balans gaat, dan bent u daar niet zomaar mee klaar.

Zo moet u letten op een balans tussen het zorgen voor anderen en het bewaken van uw eigen grenzen. Ook is er een balans nodig tussen het uiten van uw emoties en het beheersen van wat uw frustraties. En alsof dat niet genoeg is, moet u ook een balans zien te vinden tussen uw ambities en wat realistisch haalbaar is. Maar, er is nog meer. Er moet ook balans zijn in uw eetgewoontes, in uw slaap- en waakritme, in uw drankgebruik, in uw geldbesteding en in uw liefdesleven.

Heeft u kinderen, dan moet u er natuurlijk ook voor zorgen dat zij in balans blijven. Want, alleen het in de gaten houden van uw eigen balans is niet iets wat getuigt van een gevoel voor balans. Balans moet tevens gezocht worden in de huishoudelijke taakverdeling tussen u en uw partner. En als u zelf aan de beurt bent om inkopen te doen of het huis aan kant te maken, dan is het belangrijk om een balans te vinden tussen wat moet en wat niet echt hoeft. Ik bedoel, vastzitten in plichtplegingen moet wel in verhouding zijn met uw gevoel van persoonlijke vrijheid.

Hoewel, het kan ook zijn dat u helemaal uit balans raakt als u moet afwijken van uw vaste rituelen, waardoor alle mensen om u heen ook uit balans raken. En krijg dat dan maar weer in balans. U begrijpt het wel. Het hele idee van balans is absurd, al was het alleen maar omdat alles in de wereld neigt naar chaos. En het is een arrogante opvatting dat één enkel individu greep zou kunnen krijgen op die chaos.

Juist in deze moderne samenleving wordt u heen en weer gegooid tussen hoop en vrees, tussen wat moet en zou kunnen, en tussen al die andere mensen die met van alles en nog wat, op elk willekeurig moment, een appèl op u doen. Blijf daarom rechtop fietsen en evenveel geld binnenhalen als er uitgaat. Want, meer balans dan dat, zit er niet in.

- Jeffrey Wijnberg - 'Dat moet ik nog een plaatsje geven' -

“De natuur kent het grote geheim en glimlacht.”

- Victor Hugo -

donderdag 22 september 2011

Having a wider heart and mind

is more important than having a larger house.

– Boeddha -


The Dalai Lama once said :

"Love and compassion are necessities, they are not luxuries.
Without them humanity can not survive."

- Joan Halifax: Compassion and the true meaning of empathy -
"Plotseling besefte ik tot in de grond van mijn hart
dat de grootste genade van het gebed is,
dat ik geen antwoord krijg."

- Antoine de Saint-Exupéry -

Proberen in te zien

Ik probeer in te zien dat deze speelse man die me plaagt dezelfde is als die serieuze man die zo serieus over geld tegen me praat dat hij me niet eens meer ziet en die geduldige man die me raad geeft in moeilijke tijden en die woedende man die met de deur slaat terwijl hij het huis verlaat.
Ik heb vaak gewild dat de speelse man serieuzer was, en de serieuze man minder serieus, en dat de geduldige man speelser was. Wat de woedende man betreft, hij is me vreemd en ik vind het niet verkeerd hem te haten. Nu zie ik in dat als ik bittere woorden tegen de woedende man zeg terwijl hij het huis verlaat, ik op hetzelfde moment de andere kwets, degene die ik niet wil kwetsen, de speelse man die plaagt, de serieuze man die over geld praat en de geduldige man die raad geeft.
Toch kijk ik bijvoorbeeld naar de geduldige man, die ik boven alles zou willen beschermen tegen zulke bittere woorden als die van mij, en hoewel ik tegen mezelf zeg dat hij dezelfde man is als de andere, kan ik alleen maar geloven dat ik die woorden niet tegen hem heb gezegd, maar tegen iemand anders, mijn vijand, die al mijn woede verdiende.

- Lydia Davis - Bezoek aan haar man en andere verhalen -

Bye Bye R.E.M.



Shiny happy people laughing
Meet me in the crowd
People people
Throw your love around
Love me love me
Take it into town
Happy happy
Put it in the ground
Where the flowers grow
Gold and silver shine

Shiny happy people holding hands
Shiny happy people laughing

Everyone around love them, love them
Put it in your hands
Take it take it
There's no time to cry
Happy happy
Put it in your heart
Where tomorrow shines
Gold and silver shine

Shiny happy people holding hands
Shiny happy people laughing

- R.E.M. - Shiny Happy People -

Bye Bye R.E.M.


I went through a period where I was really tired of seeing and reading about myself.

I'm just not that fascinating a person to have had all those lives that I've written about.

If I'm tired of me, I'm sure the public is as well.

- Michael Stipe -




- R.E.M - THE ONE I LOVE! -
Er bestaat een onveranderlijk levensbeginsel waar veel mensen mee worstelen.

Hoewel de natuur seizoen na seizoen heeft bewezen dat als datgene wat geplant is vruchten draagt, het meer van hetzelfde zal opleveren, zijn mensen er soms toch van overtuigd dat als ze tomaten zaaien, ze uien kunnen oogsten.

Maar al te vaak verwachtte ik goed te oogsten terwijl ik wist dat ik kwaad had gezaaid. Mijn zwakke excuus is dat ik niet altijd geweten heb dat handelingen slechts zichzelf reproduceren, of liever, ik heb mezelf niet altijd bewust laten zijn van die wetenschap.

Nu, na jaren van observatie en met voldoende moed om wat ik heb waargenomen te erkennen, tracht ik vrede te zaaien als ik geen strijd wil en tracht ik trouw en eerlijkheid te zaaien als ik verraad en leugens wil vermijden.

Natuurlijk is er geen absolute zekerheid dat de dingen die ik zaai altijd op vruchtbare grond zullen vallen en daar wortel zullen schieten en groeien, evenmin kan ik weten of een andere verbouwer voor mijn komst geen tegenstrijdige zaden heeft achtergelaten. Maar ik weet wel dat ik, als ik weinig aan het toeval overlaat en voorzichtig ben met het zaad dat ik zaai, met hun groeikracht en hun aard, binnen de grenzen van de redelijkheid vertrouwen kan hebben in mijn verwachtingen.

- Maya Angelou - De reis zou licht zijn -

“Je mist meer dan je meemaakt

en dat is helemaal niet erg.”

- Martin Bril -

Bye Bye R.E.M. !



Oh, life is bigger
It's bigger than you
And you are not me
The lengths that I will go to
The distance in your eyes
Oh no, I've said too much
I set it up

That's me in the corner
That's me in the spotlight, I'm
Losing my religion
Trying to keep up with you
And I don't know if I can do it
Oh no, I've said too much
I haven't said enough
I thought that I heard you laughing
I thought that I heard you sing
I think I thought I saw you try

Every whisper
Of every waking hour I'm
Choosing my confessions
Trying to keep an eye on you
Like a hurt lost and blinded fool, fool
Oh no, I've said too much
I set it up
Consider this
Consider this
The hint of the century
Consider this
The slip that brought me
To my knees failed
What if all these fantasies
Come flailing around
Now I've said too much
I thought that I heard you laughing
I thought that I heard you sing
I think I thought I saw you try

But that was just a dream
That was just a dream

But that was just a dream
Try, cry, why try?
That was just a dream
Just a dream, just a dream
Dream

- REM - Losing my religion -

"Als een vogel precies kon zeggen wat hij zingt,
waarom hij zingt
en wat het in hem is dat zingt,
zou hij niet meer zingen."

- Paul Valéry -

“Don’t be afraid, the darkness you’re in is no greater than the darkness inside your own body, they are two darknesses separated by a skin. I bet you’ve never thought of that, you carry a darkness about with you all the time and that doesn’t frighten you … my dear chap, you have to learn to live with the darkness outside just as you learned to live with the darkness inside.”

- José Saramago -

A tree is known by its fruit; we by our deeds.

A good deed is never lost.


- Saint Basil -

Remember, we all stumble, every one of us.

That's why it's a comfort to go hand in hand.

- Emily Kimbrough -

woensdag 21 september 2011


"Alles komt op tijd voor hem die wachten kan."

- François Rabelais -

Water


The best,
like water,
benefit all and do not compete.

They dwell in lowly spots that everyone else scorns.

Putting others before themselves,
they find themselves in the foremost place

- Lao Tzu -

Herfst

"In de herfst krijgt de twijfel gelijk.
De wereld vergaat een beetje, om het eens te proberen."

- Simon Carmiggelt -


"Mochten de mensen als bomen zijn, dan waaide in de herfst ons vlees eraf."

- Kamagurka -

De aarde zou omvallen

Op een dag vroeg iemand aan de hodja :

Hoe komt het eigenlijk dat, zodra het dag wordt iedereen opstaat en in verschillende richtingen gaat ?

Omdat, zei de hodja , als iedereen in dezelfde richting zou gaan, de aarde zou omvallen.

- Turkse verhalen -

dinsdag 20 september 2011

Elif Shafak: De politiek van de fictie | Video on TED.com

Luisteren naar verhalen verruimt de verbeelding; ze vertellen laat ons toe om over culturele muren te springen, verschillende ervaringen te omarmen en te voelen wat anderen voelen.

Audre Lorde zei eens: "De blanke vaders leerden ons zeggen 'Ik denk, dus ik ben.'" Zij stelde voor: "Ik voel, dus ik ben vrij."

- Elif Shafak: De politiek van de fictie -

"The soul that sees beauty

may sometimes walk alone."

- J. W. von Goethe -


- With special thanks to Frieda -


- Elizabeth Gilbert: A new way to think about creativity -
"People always say "Motivation is great but it doesn't last."

I just tell them, bathing does not last either,

that is why I recommend it daily."

- Zig Ziglar -

To bring up a child in the way he should go,

travel that way yourself once in a while.

- Josh Billings -

How different our lives are when we
really know what is deeply important to us,
and keeping that picture in mind,
we manage ourselves each day
to be and to do what really matters most

- Stephen Covey -

We build too many walls

and not enough bridges.

- Isaac Newton -

Een moderne parabel

Een man in een luchtballon is verdwaald. Hij ziet ver beneden zich op de weg een vrouw lopen en besluit een eind te dalen. Als hij een stuk lager in de lucht hangt, roept hij naar haar: ‘Mevrouw! Ik heb vrienden van me beloofd hen op te pikken, maar ik heb geen idee waar ik nu ben.’
De vrouw roept terug: ‘U zit in een luchtballon op ongeveer tien meter boven de grond. U bevindt zich tussen de 51 en 52 graden noorderbreedte en 5 en 6 graden westerlengte’.
‘U bent vast informaticus,’ zegt de man.
‘Inderdaad, hoe weet u dat?’ antwoordt de vrouw verbaasd.
‘Wel,’ zegt de man, ‘u heeft mij een perfecte technische uitleg gegeven, maar ik weet niet goed wat ik met die informatie moet doen en heb nog steeds geen idee waar ik me bevind. U hebt me niet geholpen en me bovendien nog eens kostbare tijd doen verliezen.’
‘En u bent manager, neem ik aan?’ zegt de vrouw.
‘Klopt, hoe wéét u dat?’ antwoordt de man.
‘Wel, u weet totaal niet waar u bent en nog minder waar u naar toe moet. Een grote massa lucht heeft u gebracht waar u nu bent. U heeft een belofte aan anderen gedaan waarvan u geen idee hebt hoe u die moet nakomen en nu verwacht u dat mensen die onder u staan dit probleem voor u oplossen. U bevindt zich nog in dezelfde situatie als vijf minuten geleden, alleen is dat nu ineens mijn fout.’

- Zinnigeverhalen.nl -



"De natuur is, de natuur doet niet alsof."

- Irene von Lippe-Biesterfeld -
"De geestelijke taak die iedereen zichzelf kan en moet opleggen,
is niet zich veilig te voelen,
maar juist bestand te zijn tegen onveiligheid."

- Erich Fromm (1900-1980) -

maandag 19 september 2011



Well you lost your swing... We got to go find it... Now it's somewhere... in the harmony... of all that is... All that was... All that will be...

The rythm of the game just like the rythm of life... Inside each and every one of us is one true authentic swing... Somethin' we was born with... Somethin' that's ours and ours alone... Somethin' that can't be taught to ya or learned... Somethin' that got to be remembered... Over time the world can, rob us of that swing... It get buried inside us under all our wouldas and couldas and shouldas... Some folk even forget what their swing was like...

Yeah, I always felt a man's grip on his club just like a man's grip on his world...

The meaning of it all is that there is no meaning. God is happiest, when his children are at play.

- The Legend of Bagger Vance - the Field -
Gedachten zijn niet hardnekkig.

Wat hardnekkig is,
is onze gewoonte om ze te geloven.


- Erik van Zuydam - Inzicht-Nu -





"You can't build a reputation

on what you are going to do."

- Henry Ford -

the impossible become possible



Do not let anything get into your way of making it possible, not even having a single leg.

“Try to find something you feel good. When you feel good, all the impossible become possible”

- Manuel De Los Santos -

Met dank aan Frieda - mijn hofleverancier :)


Bij een requiem krijg je al een glimp te zien van je eigen begrafenis, maar dan nog niet als kadaver in een kist. Iedereen wil toch stiekem zijn eigen uitvaart begluren?

Wie naar een requiem kan luisteren behoort tot de overlevenden, prijst zich daarom (meestal) gelukkig en beseft de zoete voorlopigheid ervan. Daarom werkt een requiem zalvend en verzoenend, het bezorgt je een aangenaam gevoel.

Het requiem is de verheviging en ultieme bevestiging van het leven en de noodzakelijke vergankelijkheid ervan.

- Peter Vermeersch - Componisten over leven en dood -

- Requiem de Mozart - Lacrimosa - Karl Böhm - Filarmónica de Viena -


The sun shines on everyone
doesn't make choices...

when it rains it rains on everyone
doesn't make choices ...

the one spirit lives in everyone
doesn't make choices ...

we pray for everyone yes we pray for everyone
we don't make choices ...

Peace to all
Life to all
Love to all

- Snatam Kaur - The Sun Shines On Everyone -

Ik zeg: een halfuurtje verveling is gezond voor het lichaam en verfrissend voor de geest.
Een new-ager zal zeggen: een halfuurtje transcendente meditatie is gezond voor het lichaam en verfrissend voor de geest. Maar dat is juist hetzelfde!
Verveling, rondlummelen, meditatie, zen, dat is allemaal één pot nat.

Die rondhangende jongens hier op het basketpleintje, die zijn volkomen zen. Prima. Zo hoort het. Probeer toch niet elke minuut van de dag vol te proppen met vanalles en nog wat.
Heb je je bus gemist en moet je een halfuur wachten op de volgende? Hoera, een halfuur weldoende ledigheid cadeau. Profiteer ervan.

- Dr. Jos -

From now on we live in a world where man has walked on the Moon.

It’s not a miracle; we just decided to go.

- Tom Hanks -


- Symphony of Science - 'We Are All Connected' (ft. Sagan, Feynman, deGras... -
Change comes from within.

What you think about you create.


- Author unknown -

Waar je ook bent, daar is de poort.

– Kabir -

zondag 18 september 2011

Theater is alsof je met andere mensen een grote reis maakt. Zodra je speelt ontstaat er een parallelle wereld waarin wel afspraken bestaan, maar vooral een machtig vrijheidsgevoel. Je beleeft het ook samen, je versterkt elkaar: 'ik was aan het trippen, maar met jouw trip erbij gaan we nog hoger'. Samen met de zaal is het de bedoeling om boven de wolken te raken. Soms lukt dat niet, dan ben ik doodongelukkig.

Ik speel heel graag. Ook gezelschapsspelletjes. En sport. Dat spelen zal wel een vorm van vluchten zijn, alleen weet ik niet waarvan. Spelen doe je met een ziel. Als die ziel zoek is, wordt het werken.


Ik heb zeker geen moeite met verantwoordelijkheid, niet sinds ik zelf kinderen heb. "Ouder" worden is de grootste sprong in volwassenheid die je je kan bedenken, veel ingrijpender dan trouwen. Je kan niet langer zeggen: ik ben enkel nog kind. Volwassenheid is verantwoordelijkheid uitstralen: "het komt op mijn schouders als het mislukt, vertrouw mij, we gaan ervoor". Dat vind ik geen probleem.

Ik voel me niet alleen verantwoordelijk tegenover mijn kinderen, maar zelfs tegenover hun kinderen. En dan vind ik egoïsme de ergste ziekte van onze maatschappij, veel erger dan aids en kanker samen.

- Dimitri Leue - De Standaard -

I used to want the words "She tried" on my tombstone.

Now I want "She did it.

- Katherine Dunham -
Waar je ook gaat,

neem je eigen stilte met je mee.

- Deepak Chopra -


"Senor (Tales Of Yankee Power)"

Senor, senor, can you tell me where we're headin ?
Lincoln County Road or Armageddon ?
Seems like I been down this way before
Is there any truth in that, senor ?

Senor, senor, do you know where she is hidin' ?
How long are we gonna be riding ?
How long must I keep my eyes glued to the door ?
Will there be any comfort there senor ?

There's a wicked wind still blowing on that upper deck
There's an iron cross still hanging down from around her neck
There's a marcing band still playing in that vacant lot
Where's she held me in her arms one time and said, Forget me not.

Senor, senor, I can see that painted wagon
Smell the tail of the dragon
Can't stand the suspense anymore
Can you tell me who to contact here, senor ?

Well, the last thing I remember before I stripped and kneeled
Was that trainload of fools bogged down in a magnetic field
A gypsy with a broken flag and a flashing ring
He said, Son, this ain't a dream no more it's the real thing.

Senor, senor, you know their hearts is as hard as leather
Well, give me a minute, let me get it together
I just gotta pick myself up off the floor
I'm ready when you are, senor.

Senor, senor, let's overturn these cables
Disconnect these tables
This place don't make sense to me no more
Can you tell me what we're waiting for, senor ?

- Bob Dylan - Senor (Tales Of Yankee Power) -

"Levens les is nederigheid."

-Sir James Matthew Barrie -
Bij veel moderne koppels komen kinderen altijd op de eerste plaats. Hun eigen behoeften schieten er volledig bij in. De echtelieden gedragen zich – vaak heel bewust – als de Alaskazalm: zodra ze kuit geschoten hebben, sterven ze.

De feestelijke tafel is bij uitstek de plek waar dat tot uiting komt. Terwijl kinderen bij dergelijke gelegenheden vroeger samen aan een keukentafeltje werden geplaatst, waar ze zichzelf mochten entertainen of hoogstens meeluisteren terwijl de volwassenen hun gesprekken voerden aan de hoofdtafel, zitten ze nu mee aan. Meer nog, we laten hen toe het gesprek volledig te domineren, of het nu gaat om peuters, die we op dat eigenste moment bestek leren hanteren, of pubers, die dit een uitgelezen gelegenheid vinden om hun frustraties op tafel te gooien.

Daartegen ingaan, zo maken we onszelf en anderen wijs, is egoïstisch. De reacties op website van Het Laatste Nieuws op een recent bericht dat werkende moeders al eens een kind ziek naar school sturen, logen er niet om. Slechts hier en daar wees iemand erop dat geen enkele moeder dit leuk vindt, maar het overgrote deel had het over egoïstische moeders, die niet bereid zijn opofferingen te maken voor kinderen voor wie ze – hier komt ie – toch zelf gekozen hebben.

Net als in onze partnerkeuze zijn we wat kinderen betreft nog nooit zo vrij geweest. Terwijl tot de jaren zestig bij elk gezin automatisch een stoet kinderen hoorde, kunnen we nu beslissen één, twee, meer of helemaal geen kinderen te hebben. Die vrijheid brengt een nieuwe onvrijheid mee: precies omdat we zelf voor onze kinderen gekozen hebben, gaan we ervan uit dat alles voor hen moet wijken. Nonchalant omgaan met kinderen (‘ga maar wat buiten spelen!') is taboe geworden, terwijl het eeuwenlang de norm was en de meesten van ons zelf min of meer op die manier zijn grootgebracht.

Geen feestdis is bijgevolg compleet zonder ‘de kids'. Vakantie is in de eerste plaats voor de kroost bedoeld, we zeuren dus maar beter niet dat een romantisch terrasje met z'n tweeën er niet in zit. En ondertussen maar dromen van ouderschapsverlof of viervijfde werken. Voor de kinderen, uiteraard.

Volgens Haag trekken sommige bewust ongehuwde moeders dit tot in het extreme door: als een kind toch alles voor je betekent in deze wereld, waarom zou je dan nog een man nodig hebben?

Een ander gevolg is wat Haag ‘de clandestiene zoektocht naar volwassenheid' noemt. We offeren zoveel op voor onze kinderen, dat we snakken naar een moment waarop we gewoon volwassen kunnen zijn. Met andere volwassenen, in de avondcursus Spaans of in een mannenclubje, om te vissen, fietsen of motorrijden, zoals dat vorige week in dit magazine beschreven werd.

Heel wat ouders blijken ook best te genieten van pendelen met de wagen: wat voor de ene fileleed is, is voor de andere een zeldzaam moment alleen, zonder die ellendige Studio100-soundtrack die de rest van je leven begeleidt. (Waarom is kapitein Winokio trouwens zo'n groot succes? Als een modern gezin ondenkbaar is zonder kindermuziek, dan liefst die van deze meneer, die de ouders ten minste nog een beetje doet denken aan hun eigen cd's die ondertussen stof staan te vangen in het rek.) Een extreem voorbeeld is de vader die elke zondag gaat basketten, maar zijn kinderen laat geloven dat hij dan boodschappen doet. Stel je voor dat ze beseffen dat hij echt iets doet gewoon omdat hij dat zelf graag wil!

- De Standaard - Het middelmatige huwelijk - Anja Otte -
Als we gedachten en gevoelens kunnen gewaarworden,
zonder afkeer en zonder gehechtheid,
kunnen ze door ons bewegen zoals het weer dat verandert.
We zijn vrij om ze te voelen en we kunnen verder bewegen als de wind.


- J. Kornfield -

Hout vasthouden


Ik probeer het wat als?-denken af te leren. Vroeger werd ik er gek van, maar nu zeg ik tegen mezelf: de keuzes die je gemaakt hebt zijn nu geen keuzes meer. Je moet er dus ook niet over piekeren. Het voordeel van ouder worden is dat je leert hoe je zulke gedachten kunt stoppen.

Als er iets moet gebeuren, dan gebeurt het. Toch heb ik tot rond mijn 25ste het lot proberen te controleren. Niet toevallig heette mijn eerste film Een ander zijn geluk; ik zocht altijd naar manieren om zeker te zijn dat de mensen die ik graag zag gezond en gelukkig bleven. Ik belde ze wel honderd keer om te vragen of ze oké waren. Als mijn ouders ziek werden, dacht ik meteen dat het iets verschrikkelijks kon zijn. Tot een vriendin me deed beseffen dat ik niets opschoot met zulke gedachten. Hoe goed ik het ook bedoelde en hoe hard ik ook mijn best deed, ik kon het kwaad niet controleren. Ik bedacht ook dat, mocht er ooit iets ergs gebeuren, ik spijt zou hebben dat ik niet voldoende genoten had van de goede momenten. Dit is allemaal voorbij voor je het weet.

Ik blijf er wel gevoelig voor. Als ik zelf heel gelukkig ben, moet ik nog altijd eens bellen naar mijn lief, mijn broer en mijn ouders om te checken of alles goed gaat. Pas dan kan ik helemaal gelukkig zijn. Of als mijn broer met zijn kindjes op de fiets arriveert, schiet de gedacht door mijn hoofd hoe gevaarlijk dat is. Maar wat ga je doen? Ze opsluiten? Ik laat mijn zoontje ook fietsen. Ik probeer een tussenweg te vinden: ik zal er nooit helemaal op los leven, maar ik wil ook niet neurotisch zijn. Het enige wat ik doe is hout vasthouden. Dat mag hé (lacht)

Als tiener stond ik niet stil bij de erge dingen die me konden overkomen. Later werd ik dat veel meer. Ik kreeg echt last van existentiële angsten en panikeerde soms om niets. Mijn zoontje heeft me dat voor een deel afgeleerd. Ik zou mijn eigen zoon toch niet in de war brengen door zelf onnozel te doen, zeker?

- Fien Troch - 't Groot Lot ' De Standaard -