zaterdag 16 februari 2013
Het kwaad geeft mij veel goeds gebracht.
Door me stil te houden, niets te verdringen, aandachtig te blijven en de realiteit te aanvaarden - de dingen nemen zoals ze zijn in plaats van zoals ik wilde dat ze zouden zijn - door dat alles is bijzonder inzicht tot mij gekomen, en ook ongewone krachten, zoals ik me nooit eerder had kunnen voorstellen.
Ik dacht altijd dat dingen op de een of andere manier zouden overweldigen als we ze accepteerden.
Dit blijkt helemaal niet waar te zijn, en alleen door ze te accepteren kun je er een houding tegenover aannemen.
Ik ben nu dus van plan om het spel van het leven te spelen, ontvankelijk te zijn voor wat me overkomt, een constante afwisseling van goed en slecht, zon en schaduw, en zo ook mijn eigen aard te accepteren met zijn negatieve en positieve kanten.
Zo komt alles meer tot leven.
Zo komt alles meer tot leven.
- Claire Dunne - De weg naar het zelf -
Het enige wat je kunt proberen is met je aandacht terug te keren.
Want hoe hard we ook ons best doen om in het Hier en Nu te zijn,
soms lukt het ons niet om te blijven.
En je bent nooit helemaal zeker van de manier waarop je het Nu-moment hebt verlaten, want tegen de tijd dat je je realiseert dat je weer bezig bent aan een solotrip in de prairie, ben je allang vergeten via welke rare kronkel je daar ook al weer terechtgekomen was.
En dat doet er zelfs niet toe.
Je kunt er toch niets aan veranderen.
Je kunt onmogelijk zien welke golf je meesleept of welke de volgende zal zijn die je overvalt.
Je kunt onmogelijk vermijden wat je niet ziet aankomen.
Het enige wat je kunt doen is eindeloos terugkeren naar de plaats waar je bent, in het huidige moment.
"Verbeelding is belangrijker dan kennis".
- Albert Einstein -
Lees : TERUG NAAR DE VERBEELDING
http://www.huubsmeetsadvies.nl/site/eerdere-columns/90-terug-naar-de-verbeelding.html
http://www.huubsmeetsadvies.nl/site/eerdere-columns/90-terug-naar-de-verbeelding.html
Zoeken is altijd het vermijden van dit moment.
Het zoeken is een bevestiging van het idee
dat je ‘er’ nog niet bent, dat er iets aan je ontbreekt.
En zo wordt het zoeken zelf het probleem
waar het de oplossing voor had moeten aanreiken.
Erik van Zuydam
“Te veel informatie maakt ongelukkig”
http://www.scientias.nl/te-veel-informatie-maakt-ongelukkig/10334
When you’ve lived as long as I have, you tend to think you’ve heard everything, that there’s nothing left that can shock you anymore. You grow a little complacent about your so-called knowledge of the world, and then, every once in a while, something comes along that jolts you out of your smug cocoon of superiority, that reminds you all over again that you don’t understand the first thing about life.
vrijdag 15 februari 2013
Het waterboek
Op een dag vroeg de leerling aan de meester: "Kunt u mij een boek
aanbevelen waarin de waarheid
achter het mysterie van het leven beschreven wordt?" De meester, die zelf ook een paar boeken in zijn kast had staan, greep naar een boek dat ging over de geheimen en de wonderbaarlijke vermogens van water en over de betekenis van water voor ons leven op aarde.
Hij gaf het boek aan zijn leerling en zei: "Neem het tussen je beide handen en wring het uit!"
De leerling keek verbaasd, maar deed wat hem gezegd werd. Hij kneep en wrong, maar de meester zei: "Je moet harder knijpen." De leerling deed zijn best, doch de meester riep: "Harder!"
Dit ging een tijdje zo door. Eindelijk gaf de leerling het op, niet wetend wat de bedoeling hiervan was.
De meester vroeg hem: "Heb je er water uit kunnen persen?"
"Nee, natuurlijk niet!"
"Zie je," zei de meester, "uit een boek over water komt geen water, en over een boek over waarheid komt nooit de waarheid zelf."
www.zinnigeverhalen.nl
achter het mysterie van het leven beschreven wordt?" De meester, die zelf ook een paar boeken in zijn kast had staan, greep naar een boek dat ging over de geheimen en de wonderbaarlijke vermogens van water en over de betekenis van water voor ons leven op aarde.
Hij gaf het boek aan zijn leerling en zei: "Neem het tussen je beide handen en wring het uit!"
De leerling keek verbaasd, maar deed wat hem gezegd werd. Hij kneep en wrong, maar de meester zei: "Je moet harder knijpen." De leerling deed zijn best, doch de meester riep: "Harder!"
Dit ging een tijdje zo door. Eindelijk gaf de leerling het op, niet wetend wat de bedoeling hiervan was.
De meester vroeg hem: "Heb je er water uit kunnen persen?"
"Nee, natuurlijk niet!"
"Zie je," zei de meester, "uit een boek over water komt geen water, en over een boek over waarheid komt nooit de waarheid zelf."
www.zinnigeverhalen.nl
par des serments de morale
n'est pas moins chimérique
que d'amener un chène à produire des abricots.
- Arthur Schopenhauer -
http://aforizmashqip.blogspot.be/2010/07/aforizem-nga-arthur-schopenhauer.html
http://aforizmashqip.blogspot.be/2010/07/aforizem-nga-arthur-schopenhauer.html
donderdag 14 februari 2013
It was a strange winter
and nothing and everything happened.
- Gertrude Stein, The Autobiography of Alice B. Toklas -
http://www.acsu.buffalo.edu/~jconte/Gertrude_Stein.html
http://www.acsu.buffalo.edu/~jconte/Gertrude_Stein.html
LIEFDE OP HET EERSTE GEZICHT
Liefde op het eerste gezicht.
Beiden zijn ervan overtuigd
dat een plotselinge hartstocht hen heeft verenigd.
Mooi, zo'n zekerheid,
maar onzekerheid is mooier.
Aangezien ze elkaar niet kenden, menen ze
dat er nooit iets tussen hen is voorgevallen.
Maar wat zeggen de straten, trappen en gangen daarvan,
waar ze elkaar al jaren misschien voorbij zijn gelopen?
Ik zou hen willen vragen
of ze zich niets herinneren -
een keer oog in oog
in een draaideur misschien?
een 'pardon' in het gedrang?
'verkeerd verbonden' in de hoorn?
- maar ik ken hun antwoord.
Nee, ze herinneren zich niets.
Het zou hen sterk verbazen
dat het toeval al jaren
met hen aan het spelen was.
Nog niet helemaal gereed
om hun bestemming te worden,
dreef het hen van en naar elkaar,
versperde hun de weg
om onderdrukt giechelend
opzij te springen.
Er waren tekens en signalen,
onleesbaar, maar maakt dat verschil?
Dwarrelde er drie jaar geleden
of vorige dinsdag misschien
een zeker blaadje van arm op arm?
Er werd iets verloren en gevonden.
Wie weet was het de bal
in de struiken van de kindertijd.
Er waren deurknoppen en -bellen
waarop voortijdig aanraking
op aanraking werd gevlijd.
Koffers naast elkaar in het bagagedepot.
Op zekere nacht misschien dezelfde droom,
uitgewist direct na het wakker worden.
Elk begin is tenslotte
niet meer dan een vervolg,
en het boek der gebeurtenissen
ligt altijd open in het midden.
Liefde op het eerste gezicht.
Beiden zijn ervan overtuigd
dat een plotselinge hartstocht hen heeft verenigd.
Mooi, zo'n zekerheid,
maar onzekerheid is mooier.
Aangezien ze elkaar niet kenden, menen ze
dat er nooit iets tussen hen is voorgevallen.
Maar wat zeggen de straten, trappen en gangen daarvan,
waar ze elkaar al jaren misschien voorbij zijn gelopen?
Ik zou hen willen vragen
of ze zich niets herinneren -
een keer oog in oog
in een draaideur misschien?
een 'pardon' in het gedrang?
'verkeerd verbonden' in de hoorn?
- maar ik ken hun antwoord.
Nee, ze herinneren zich niets.
Het zou hen sterk verbazen
dat het toeval al jaren
met hen aan het spelen was.
Nog niet helemaal gereed
om hun bestemming te worden,
dreef het hen van en naar elkaar,
versperde hun de weg
om onderdrukt giechelend
opzij te springen.
Er waren tekens en signalen,
onleesbaar, maar maakt dat verschil?
Dwarrelde er drie jaar geleden
of vorige dinsdag misschien
een zeker blaadje van arm op arm?
Er werd iets verloren en gevonden.
Wie weet was het de bal
in de struiken van de kindertijd.
Er waren deurknoppen en -bellen
waarop voortijdig aanraking
op aanraking werd gevlijd.
Koffers naast elkaar in het bagagedepot.
Op zekere nacht misschien dezelfde droom,
uitgewist direct na het wakker worden.
Elk begin is tenslotte
niet meer dan een vervolg,
en het boek der gebeurtenissen
ligt altijd open in het midden.
- Wislawa Szymborska -
woensdag 13 februari 2013
maandag 11 februari 2013
Abonneren op:
Posts (Atom)

















