vrijdag 17 april 2020
donderdag 16 april 2020
‘Nadat
ik te horen had gekregen dat ik prostaatkanker had, nam ik me voor dat
ik meer wilde zijn wie ik ben en minder wilde acteren. De mens vertelt
zijn verhaal niet alleen aan zichzelf, maar ook aan anderen. Vaak
probeert hij dan indruk te maken door te beweren dat alles goed gaat,
dat er niks aan de hand is. Ook dat maakt deel uit van ons
overlevingsmechanisme. Wanneer mensen met hun eindigheid worden
geconfronteerd, gaan ze vaak hun verleden herzien door alle eindjes
netjes aan elkaar te knopen. Maar ik wilde geen Jip en
Janneke-verhaaltje. Zo eenvoudig is het leven niet.
‘De
ziekte betekende dat er opeens chaos was in mijn bestaan. Door te
schrijven hoopte ik daar vat op te krijgen. Ik ben begonnen met een blog
over het alledaagse, waarin ik alles beschreef wat met die kanker te
maken had. Ik nam me voor tot de kern door te dringen, de essentie te
benoemen.’
Lukte dat ook?
‘Gedeeltelijk.
Het probleem is dat je altijd iemand hebt die over je schouder
meeleest. Grote schrijvers kunnen zich daaraan onttrekken. Reve schreef
wat er in hem opkwam, hij bekommerde zich niet om anderen. Ik heb dat
ook geprobeerd, maar betwijfel of het me gelukt is. Ik kwam erachter dat
mijn blog door veel meer mensen werd gelezen dan ik had verwacht. Ik
dacht dat vooral wat vrienden en familieleden zo op de hoogte zouden
blijven, maar veel meer mensen gingen het lezen. Daardoor voelde ik me
toch weer gedwongen bepaalde zaken achter te houden. Marion (Bloem,
red.) zal ongetwijfeld zeggen dat ik nog niet eerlijk genoeg ben
geweest.’
Heeft ze gelijk?
Ja, er zijn wegen die ik niet in wil gaan. Ik heb mijn best gedaan het verhaal zo zuiver mogelijk te krijgen, omdat ik geen rommel wil achterlaten. Maar ik houd ook wel dingen geheim, omdat ze niet goed in mijn verhaal passen.
Heeft ze gelijk?
Ja, er zijn wegen die ik niet in wil gaan. Ik heb mijn best gedaan het verhaal zo zuiver mogelijk te krijgen, omdat ik geen rommel wil achterlaten. Maar ik houd ook wel dingen geheim, omdat ze niet goed in mijn verhaal passen.
‘Met
mijn blog hoopte ik de plek van de ziekte in mijn leven zo klein
mogelijk te houden. Dat is wat naïef geweest. Ik dacht: ik communiceer
er langs die weg over, verder is het klaar. Ik wilde niet alleen maar op
die ene dimensie worden aangesproken.’
‘Nou,
de buitenwereld is er altijd om je aan je ziekte te herinneren. Wanneer
iemand tegen je zegt: ‘Ik vind dat je er nu beter uitziet dan de vorige
keer’, dan heeft hij het over mijn ziekte. Terwijl ik helemaal niet zo
beoordeeld wil worden, maar het gewoon wil hebben over leuke zaken:
welke mooie boeken heb je gelezen, welke mooie films heb je gezien? Ik
vind het heel onprettig de hele tijd als kankerpatiënt te worden
gezien.’
‘Toen
ik van mijn ziekte te horen kreeg, dacht ik vooral: zo gaat het leven.
Bidden kwam niet in me op, al begrijp ik het tegenwoordig beter.
Vroeger dacht ik: wat een onzin, nu sta ik daar veel milder tegenover.
Wanneer mijn schoonmoeder voor het eten bidt, doe ik ook maar mijn ogen
dicht, uit respect. Een God is er voor mij niet, ik geloof niet dat er
een hogere kracht is die de boel bestuurt. Maar er kan voor mij wel
goddelijkheid zijn. Besef maar eens hoezeer we als mensen gezegend zijn.
Dat de evolutie met die basale principes van leven en overleven ons zo
ver heeft gebracht; dat we nu zo oud kunnen worden, ook al ben je ziek.
Dat is echt een gezegend verhaal, het had zo anders kunnen lopen. Ga ik
dood, dan is het fantastisch geweest: dan is van 1948 tot en met mijn
sterfjaar het licht aan geweest in een wereld waarin alles bijzonder en
interessant was. Natuurlijk doen we ook stomme dingen in dit leven, maar
het is prachtig en goddelijk.’
Wat heeft u van uw ziekte geleerd?
Als je ziek wordt, leer je beter zien wat de essentie van het leven is. Je beseft wat je over het hoofd zag toen je nog gezond was. Zelf kwam ik bijvoorbeeld achter de schoonheid van de natuur. Die had ik nauwelijks tot me laten doordringen, ook al liep ik dagelijks hard door de bossen. Wat je vooral niet wilt zien als je gezond bent, is de dood. Die beschouwen we als iets voor anderen. Dat is geen verwijt, want je moet daar ook helemaal niet dagelijks mee rondlopen. Ga maar zolang mogelijk uit van het eeuwige leven. We kunnen dat, want ons besef van sterfelijkheid is vooral cognitief, niet gevoelsmatig. Natuurlijk, iedere dode in onze omgeving doet vreselijke pijn en op dat moment beseffen we: ‘Eens kom ik aan de beurt.’ Maar al vrij snel schakelen we over op: ‘Ik voel met best goed, er is toch niks ernstigs met me aan de hand?’ Dan wint onze overlevingsdrang het van ons besef van sterfelijkheid.
Wat heeft u van uw ziekte geleerd?
Als je ziek wordt, leer je beter zien wat de essentie van het leven is. Je beseft wat je over het hoofd zag toen je nog gezond was. Zelf kwam ik bijvoorbeeld achter de schoonheid van de natuur. Die had ik nauwelijks tot me laten doordringen, ook al liep ik dagelijks hard door de bossen. Wat je vooral niet wilt zien als je gezond bent, is de dood. Die beschouwen we als iets voor anderen. Dat is geen verwijt, want je moet daar ook helemaal niet dagelijks mee rondlopen. Ga maar zolang mogelijk uit van het eeuwige leven. We kunnen dat, want ons besef van sterfelijkheid is vooral cognitief, niet gevoelsmatig. Natuurlijk, iedere dode in onze omgeving doet vreselijke pijn en op dat moment beseffen we: ‘Eens kom ik aan de beurt.’ Maar al vrij snel schakelen we over op: ‘Ik voel met best goed, er is toch niks ernstigs met me aan de hand?’ Dan wint onze overlevingsdrang het van ons besef van sterfelijkheid.
‘Door
de lange duur van mijn ziekte ben ik weer gaan leven als de meeste
mensen, namelijk alsof er geen einde aan komt. Waarom zou ik niet
wereldkampioen prostaatkanker kunnen worden? Laat ik maar van het
gunstigste scenario uitgaan. Natuurlijk besef ik mijn eindigheid, maar
ik druk de dood graag uit mijn bewustzijn. Zolang je een gezond gevoel
voor humor weet te bewaren, kun je er wat van maken. Al zijn de
problemen waarmee ik te maken krijg, zoals incontinentie en problemen
met seksualiteit, bepaald niet grappig.’
Zitten er aan uw verhaal nog losse eindjes?
Over mijn Joodse achtergrond zit ik nog met veel vragen, maar ik merk dat ik verder onderzoek uitstel. Stel dat ik van alles vind, dan kan het voelen alsof de puzzel is gelegd. Dat schrikt me af. Verder ben ik, naarmate ik ouder word, meer bezig met de vraag: wat heb ik bijgedragen? Ik heb veel gepubliceerd en afgrijselijk veel foto’s gemaakt, maar wat stelt het voor? Op zich kan ik best tevreden zijn, maar veel werk is toch ook weer snel verdwenen. Er zijn veel golven over het strand gespoeld, heel wat sporen zijn uitgewist. Ik voel me daar vaak melancholisch over. Maar dat is niet hetzelfde als somber. Ik houd nog altijd erg van het leven. Voor mij is melancholie schoonheid zien in het verdwijnen.’
Zitten er aan uw verhaal nog losse eindjes?
Over mijn Joodse achtergrond zit ik nog met veel vragen, maar ik merk dat ik verder onderzoek uitstel. Stel dat ik van alles vind, dan kan het voelen alsof de puzzel is gelegd. Dat schrikt me af. Verder ben ik, naarmate ik ouder word, meer bezig met de vraag: wat heb ik bijgedragen? Ik heb veel gepubliceerd en afgrijselijk veel foto’s gemaakt, maar wat stelt het voor? Op zich kan ik best tevreden zijn, maar veel werk is toch ook weer snel verdwenen. Er zijn veel golven over het strand gespoeld, heel wat sporen zijn uitgewist. Ik voel me daar vaak melancholisch over. Maar dat is niet hetzelfde als somber. Ik houd nog altijd erg van het leven. Voor mij is melancholie schoonheid zien in het verdwijnen.’
Zomer 2020
Bewindslieden
beslissen
dat er niets nog
door mag gaan.
Bewindslieden
beslissen
dat er niets nog
door mag gaan.
Uw angst om
iets te missen
is bij dezen
van de baan.
Stijn De Paepe
https://www.demorgen.be/…/uw-angst-om-iets-te-missen-is-bi…/
iets te missen
is bij dezen
van de baan.
Stijn De Paepe
https://www.demorgen.be/…/uw-angst-om-iets-te-missen-is-bi…/
All story-telling is, of course, communal.
In telling stories, we enter a web of relationships, and even our observing changes their nature and our nature.
What we see is not just dependent on what is there.
We see through the lens moulded by those who have gone before us.
We cannot help but stand on the shoulders of our ancestors, our mentors and our enemies.
Each shapes what we see, how we see it, and what meaning we attach to it.
woensdag 15 april 2020
J'aimais beaucoup ces journées vides
où les heures toujours en train
de couler
se gardaient bien de s'encombrer de ces choses inutiles
qui
relèvent de l'action ou de la passion
et qui s'emparent de nous.
Je
dormais beaucoup.
J'oubliais.
Je passais le temps qui passe.
- Jean d'Ormesson, Un jour je m'en irai sans avoir tout dit -
dinsdag 14 april 2020
When we are sick,
we stay in bed and do nothing.
Often we don’t even eat or drink.
All of our energy is directed
toward healing.
We need to practice resting
even when we are not sick.
Sitting meditation, walking meditation,
and mindful eating are good opportunities
for resting.
When you feel agitated,
if you are able to go to a park or a garden,
it is an opportunity for rest.
If you walk slowly and remember
to take it easy,
if you are able to sit
and do nothing from time to time,
you can rest deeply
and enter a state of true ease.
we stay in bed and do nothing.
Often we don’t even eat or drink.
All of our energy is directed
toward healing.
We need to practice resting
even when we are not sick.
Sitting meditation, walking meditation,
and mindful eating are good opportunities
for resting.
When you feel agitated,
if you are able to go to a park or a garden,
it is an opportunity for rest.
If you walk slowly and remember
to take it easy,
if you are able to sit
and do nothing from time to time,
you can rest deeply
and enter a state of true ease.
- Thich Nhat Hanh -
Leven is dodelijk ❤
Uit onderzoek blijkt dat bijna iedereen die geboren wordt sterft. De
precieze relatie tussen geboorte en sterfte is nog niet bekend, maar dat er een verband is wordt intussen algemeen aangenomen. Er wordt zelfs gesproken van een wereldwijde epidemie.
Wetenschappers raden aan zo veel mogelijk te leven, de rijkdom van elk
moment volledig te omarmen. Ga niet bij de pakken neerzitten. Gebruik de
relatieve korte tijd tussen geboorte en dood om elkaar en vooral jezelf
te vertellen hoe magisch je bent. Een onderzoeker van het
wetenschappelijk bureau merkte op dat niet alleen hoeveel jaar in je
leven van belang is, maar vooral hoeveel leven in je jaren.
Zo lang er nog geen medicijn gevonden is, wordt aangeraden om te dansen, huilen, liefhebben, boos te worden, je te vervelen, vrijen en lachen. Stap met je blote voeten in de modder, verdwaal, ontdek en zing in de regen. Leven wordt hierdoor niet minder dodelijk, maar wel een stuk meer levend!
~Joris Vincken~
Zo lang er nog geen medicijn gevonden is, wordt aangeraden om te dansen, huilen, liefhebben, boos te worden, je te vervelen, vrijen en lachen. Stap met je blote voeten in de modder, verdwaal, ontdek en zing in de regen. Leven wordt hierdoor niet minder dodelijk, maar wel een stuk meer levend!
~Joris Vincken~
Ma plus grande victoire a été d'apprendre à m'accepter en tant que personne, avec tous mes défauts...
Je suis loin de ressembler à l'être humain que j'aimerais être.
Mais j'ai décidé que je n'étais pas si mal, après tout.
HAPPY GIRLS ARE THE PRETTIEST !
(Les filles heureuses sont les plus jolies)
- Audrey Hepburn -
maandag 13 april 2020
Abonneren op:
Posts (Atom)
