Het is niet gemakkelijk om te midden van chaos te leven. Het is niet
gemakkelijk om je evenwicht te bewaren wanneer de aanval komt. Wanneer
de wind om je hoofd wervelt en berichten van angst en onzekerheid in je
oor fluistert.
We zijn gemaakt om te anticiperen en emotioneel, besluitvaardig en snel te reageren wanneer paniek toeslaat. De perfecte oplossing te midden van al deze scenario’s is echter kalmte.
Vanuit psychologisch en sociologisch oogpunt weten we al dat het woord van het jaar 2020 ‘angst’ zal zijn.
De huidige gebeurtenissen laten al elk facet van deze term zien, in
gedrag en houdingen variërend van het irrationele tot het meer
integratieve.
De laatsten zijn degenen die de angst accepteren, maar ervoor kiezen
om ermee om te gaan door proactieve acties uit te voeren om te proberen
het probleem op te lossen.
Psychiater Karl Augustus Menninger wees erop dat angsten getraind kunnen worden, wat leidt tot vooruitgang in het leven.
Het is gemakkelijk om dit te zeggen, maar het in praktijk brengen is
misschien wel het meest complexe en traumatische wat een mens kan doen.
Chaos komt op je deur kloppen en neemt je kalmte weg. In gedachten word je gek, erger nog, je infecteert anderen met je gedrag. Door dit te doen groeit de angst verder en wordt het onbeheersbaar.
In deze situaties moet je ‘kalmtezaadjes’ zaaien en laten ontkiemen.
Je kunt jezelf trainen om dit allemaal te doen, omdat angst zelf,
evenals bezorgdheid en irrationeel gedrag, gewoon andere virussen zijn
die we kunnen leren beheersen.
Te midden van chaos…
Te midden van chaos moeten we een mentale benadering toepassen die gebaseerd is op kalmte. We hebben een punt bereikt waarop we allemaal (metaforisch) ziek worden van al het slechte nieuws.
Je kunt het zien op de televisie, radio en sociale netwerken. De
verontrustende informatie, de verontrustende feiten en negatieve
berichten winnen het van de positieve.
Bovendien wordt negatief nieuws in het algemeen gedeeld vóór hoopvol
nieuws. Je neemt het vaak allemaal in je op, zonder het zelfs maar te
filteren met bedachtzaamheid en zonder soms na te gaan of die feiten
waar zijn of niet.
Welnu, het klopt dat we het recht hebben om dingen te weten.
Informatie is macht en we moeten in verbinding staan met alles wat er
gebeurt. Er komt echter een moment dat omstandigheden en informatie je beginnen te overweldigen en een gevoel van machteloosheid in je ontwaakt. Niet weten wat er morgen kan gebeuren, is wat ons het meest beangstigt en beperkt.
We zijn wezens die gewend zijn om dingen in onze directe omgeving te beheersen (of dat is tenminste wat we denken). Wanneer je je echter plotseling realiseert dat je te midden van chaos zit
en dat wat je gisteren als vanzelfsprekend beschouwde vandaag onzeker
is of er niet meer is, doet dit pijn en brengt het je in de war.
Kalmte komt wanneer je accepteert dat je niet alles onder controle kunt houden.
In een context van onzekerheid neemt de angst toe. Daarnaast is er
nog een andere factor: onze omgeving. De informatie die we ontvangen, de
mensen om ons heen die hun emoties overdragen, en hun angsten… Dit
alles vergroot de angst zowel als het gevoel van onzekerheid zelf.
Het is bijvoorbeeld veel erger om niet te weten of je je baan
kwijtraakt dan om te weten dat je je baan al kwijt bent. De hersenen
zullen op een andere manier handelen. Je moet dus leren om onzekerheid te tolereren.
Je moet je realiseren dat, ook al heb je geen controle over bepaalde
dingen, je wel controle hebt over wat je kiest hoe je erop gaat
reageren. Dat is de sleutel. Met kalmte handelen is de beste houding.
Het is de mentale benadering waarmee je op de meest verstandige,
redelijke en evenwichtige manier kunt reageren door je best te doen.
Te midden van chaos helpen catastrofale gedachten totaal niet, je raakt er juist door in de put.
Te midden van moeilijkheden, twijfels of problemen, moet je geest je
bondgenoot zijn en geen tegenstander die je bij elke stap hindert. Het
is daarom van vitaal belang dat je leert je gedachten te zuiveren.
Elke gedachte die je hindert en die angst creëert in plaats van je te
helpen een oplossing te vinden, voegt nog een probleem toe aan de hele
situatie. Wees je van deze gedachten bewust en elimineer je negagezontieve interne dialoog. Kalmte moet zijn als een baken dat je in het donker kan leiden.
Te midden van chaos… wie kies je om te zijn?
Iets dat je kan helpen in moeilijke tijden en te midden van chaos is jezelf de vraag te stellen: wie wil ik zijn? Wil je de held of het slachtoffer zijn?
Wil jij degene zijn die heeft geholpen of degene die de situatie nog
erger heeft gemaakt? En wil je iemand zijn om trots op te zijn of iemand
die ervoor kiest om onbeweeglijk en paniekerig te zijn?
Jij kiest en bepaalt het pad dat je achter je laat. Je kiest wat je
uit deze dagen haalt, dagen waarop we allemaal ons best moeten doen. In crisisscenario’s is kalmte die metgezel die je kan begeleiden
over meer serene en succesvolle paden. Je zult dingen duidelijker zien
en je zult weten hoe je moet reageren en hoe je proactief en
verantwoordelijk moet zijn.
Het is tijd om je gevoel van kalmte te activeren, in een tijd vol
veranderingen en onzekerheden. Laten we het samen doen, met gemoedsrust,
intelligentie en kalmte.
A friend called our new world 'a ghost ship'...and maybe
she is right.
She has recently lost someone dear to her and recognises
acutely the premonitory feeling of a world about to be shattered...and
that we will need to put ourselves back together again, not only
personally, but societally.
In time we will be given the opportunity to
either contract around the old version of ourselves and our
world...insular, self-interested and tribalistic...or understand the
connectedness and commonality of all humans, everywhere.
In isolation,
we will be presented with our essence...of what we are personally and
what we are as a society.
We will be asked to decide what we want to
preserve about our world and ourselves, and what we want to discard.
Eventually these questions will become of acute significance, but they
are not for now.
Now is a time to listen to those in more informed
positions and to follow instructions, as difficult as that may be, as we
step into the unprecedented unknowable.
We should be careful about the
noises we make...especially those with a public voice...and should not
pretend to know what we do not.
From within the clamour and tonnage of
information and misinformation, of opinions and counter-opinions, of
blame-games and grim prophecy and the most panic-inducing version of
'Imagine' ever recorded, emerges a simple message...wash your hands and
(if you can) stay at home.
- Nick Cave -
NITCH
Zegt Zoonlief
Mama, Tom wordt altijd verliefd als hij
een meisjespoes ziet. En Jerry vervolgens ook. Terwijl Jerry een muis
is. En daar komt ellende van. Ik denk dat je beter niet verliefd wordt,
mama.
Maar, jongen, je kan dat niet beslissen, soms word je domweg
verliefd.
Hoe weet jij dat, mama?
Omdat ik dat ook al meemaakte.
En wat
gebeurt er dan?
Wel, je kijkt naar iemand die je fijn en leuk en mooi
vindt, en je buik en je hoofd gaan raar doen.
Krijg je dan diarree,
mama?
Niet noodzakelijk, maar je bent wel wat duizelig.
Net zoals een
derwisj?
Derwisjen worden nooit duizelig, gewone mensen die verliefd
worden, raken wel het noorden kwijt.
Weet je dan niet meer waar je bent?
Eigenlijk niet.
Maar, mama, je kocht me een kompas, dus ik weet waar
het noorden is!
Maar als je verliefd bent, werkt je kompas niet, jongen.
Mama, dan moeten we met dat kompas terug naar de winkel. En we zeggen
dat we geen ellende willen als we verliefd worden.
Dat is een goed plan,
jongen. ⠀ ⠀ ⠀ Zegt Zoonlief ⠀
Julian Jack van den Broek⠀
- Chantal Pattyn -
woensdag 25 maart 2020
De tijd is actief, hij wordt geacht het een te brengen en het ander te
leren: komt tijd, komt... wat eigenlijk?
Verandering!
Nu is niet toen,
hier is niet daar, want er ligt in beide gevallen beweging tussen.
Omdat
echter de beweging waaraan de tijd wordt afgemeten een kringloop is, in
zichzelf besloten, is het een beweging, een verandering, die haast
evengoed met rust en stilstand betiteld zou kunnen worden; het toen
herhaalt zich immers voortdurend in het nu, en het daar in het hier.
- Thomas Mann - De Toverberg -
It shouldn't take absence
to provide appreciation.
- Sonya Teclai -
Besides the noble art
of getting things done,
there is the noble art
of leaving things undone.
The wisdom of life consists
in the elimination
of non-essentials.
- Lin Yutang -
Reality isn’t a vast, fixed scheme
trapping you without choice.
At any moment you have the choice to break
out
of what is really trapping you
—your automatic reactions dredged up
from the past.
- Deepak Chopra -
What do we do now? JOHN, LONDON, UK
The Red Hand Files has always been a space in which I could offer dubious existential notions,
religious meditations, unsound advice, millennial senilities and
general annoyances, while hopefully simultaneously extending a little
human kindness and compassion. However, these sorts of ruminations came
from a more privileged and fortunate time, when we had the oxygen to
muse and to play. Things have changed, we are faced with a common enemy —
impartial, unfeeling and of immeasurable magnitude — and it is no
longer a time for abstractions. Now is the time to be cautious with our words, our opinions.
A friend called our new world ‘a ghost ship’ — and maybe she is right. She has recently lost someone dear to her and recognises acutely the premonitory feeling of a world about to be shattered — and that
we will need to put ourselves back together again, not only personally,
but societally. In time we will be given the opportunity to either
contract around the old version of ourselves and our world — insular,
self-interested and tribalistic — or understand the connectedness and
commonality of all humans, everywhere. In isolation, we will be
presented with our essence — of what we are personally and what we are
as a society. We will be asked to decide what we want to preserve about
our world and ourselves, and what we want to discard.
Eventually
these questions will become of acute significance, but they are not for
now. Now is a time to listen to those in more informed positions and to
follow instructions, as difficult as that may be, as we step into the
unprecedented unknowable. We should be careful about the noises we make —
especially those with a public voice — and should not pretend to know
what we do not. From within the clamour and tonnage of information and
misinformation, of opinions and counter-opinions, of blame-games and
grim prophecy and the most panic-inducing version of ‘Imagine’ ever
recorded, emerges a simple message — wash your hands and (if you can)
stay at home.
In
a time of anger or despair, even if we feel overwhelmed, our love is
still there.
Our capacity to communicate, to forgive, to be
compassionate is still there.
You have to believe this.
We are more than
our anger, we are more than our suffering.
We must recognize that we do
have within us the capacity to love, to understand, to be
compassionate, always.
- Thich Nhat Hanh -
LEVEND VERLIES
Waarom voelt rouw als een ongeneeslijke ziekte?
Wel als je daar in
zit en volop door die wirwar van emoties gaat, hebben mensen vaak het
gevoel: ‘Hier geraak ik nooit uit, dit gaat nooit over’. Wat is de
kunst? De kunst van overleven is dat je leert beseffen dat sterven een
verhuis is van de buitenwereld naar het hart van de mensen die van je
houden. In de herinnering leeft iemand verder, dus moet je leren leven
met het herinneringsbeeld.
Het valt me op dat jonge kinderen dat
soms zo goed kunnen, omdat ze nog niet besmet zijn door onze samenleving
waarin alles maak- en oplosbaar moet zijn. Mijn jongste kleindochter
van vijf kwam op een zondagmorgen eens mijn bureau binnen. Zegt ze:
‘Opa, ik moet eens iets met jou bespreken. Mijn mama heeft gezegd dat
jij alles weet over de dood. Elk kindje heeft twee opa’s, ik heb ook
twee opa’s, maar opa Louis is dood, want die is in zijn bord gevallen.’
De schoonvader van mijn dochter heeft ooit een infarct gehad, terwijl ze
aan tafel zaten en is voorover gezakt in zijn bord. ‘Opa, heb jij mijn
opa Louis gekend? Kan je mij dan vertellen over opa Louis? Dan leer ik
hem ook kennen en heb ik ook twee opa’s.’ Ik zei: ‘Ik zal je alles
vertellen wat ik over opa Louis weet, maar wie daar veel meer over kan
vertellen, dat is jouw papa. Opa Louis was de papa van je papa.’ En
Anneliesje zei: ‘Dat weet ik wel opa, maar mijn papa weet niet alles
over de dood.’ Vijf jaar oud, en zo’n kind weet dat ze via verhalen een
kans krijgt om iemand met zich mee te dragen door het leven.
"In·spi·ra·tie - bezieling" = Dat wat je bezielt. Waardoor je geraakt wordt. Wat je tot nadenken stemt, of wat je tot rust brengt.
Hier plaats ik wat mij inspireert, wat ik grappig vind, wat mij triggert, ontroert en wat mij confronteert met mezelf, soms ook wat mij ergert. Het zijn niet noodzakelijk absolute waarheden. Het zijn geen oordelen. Maar ik wil er voor openstaan en misschien bijleren.
Just because I post something doesn’t mean I’m going through it. I might just like the quotes.
My posts are not directed to anybody but myself, but if the shoe fits, wear it.
- Ann -
TELL MY MISTAKES TO ME,
NOT TO OTHERS.
BECAUSE MY MISTAKES
ARE TO BE CORRECTED BY ME
NOT BY OTHERS.
Zoeken in deze blog
The need to convince them to see your worth is usually a sign that you still don’t recognize your own. Liberate yourself from the need for external affirmation.
Vrij naar Anaïs Nin
Find peace -
with exactly who and what your are. -
Take pride in your thoughts, -
your appearance, -
your talents, -
your flaws -
and stop this incessant worrying -
that you can’t be loved as you are. -
HOEVEEL
KOMT IEMAND TEKORT
DIE VEEL SPULLEN
NODIG HEEFT?
Quotations help us remember the simple, yet profound truths that give life perspective and meaning. When it comes to life's most important lessons, we can all use gentle reminders
- Chris Freeman -
GEEN PANIEK
NIETS IS ONDER CONTROLE
- Els de Schepper -
Ik kom iets tegen, het raakt me, ik vervorm het, voeg wat toe en geef het door..
Klagen over wat was helpt niet
Wees blij dat het leed over is.
Wat bitter te dragen is,
is aangenaam om achter de rug te hebben.
"Waar veel licht is
valt ook diepe schaduw."
- J. W. von Goethe -
Met twee dingen radicaal breken : angst voor toekomstig ongemak en herinneringen aan dat van vroeger.
Het eerste gaat mij nog niet aan
Het tweede niet meer
De omstandigheden, de goede en de slechte, moet men aanvaarden, wat niet belemmert dat men zijn leven eraan kan wijden de slechte te verbeteren."
Etty Hillesum, 3 juli 1942
Etty Hillesum
Ons ware bezit
bestaat slechts uit datgene
wat we niet kwijt kunnen raken
Vrijheid is leven
in het besef dat we niks te verliezen hebben
- Lammert Kamphuis -