Neem waar. Je kamer, je tuin, een mens, een natuurtafereel, of wat dan
ook. Schakel dan ineens de waarnemer uit. Met de waarnemer valt ook het
waarnemen weg, want er is immers geen ego meer dat waarneemt. Alleen het
waargenomene blijft.
In feite zijn waarnemer, waarneming en
waargenomene samengevallen. Het laatste heeft de eerste twee in zich
opgenomen. Er is alleen nog openheid naar wat is. Naar het. Van het naar het, zonder subject.
Dit is de waarneming zonder waarnemer. Een methode die sommigen
plotseling iets kan openbaren van wat in de mystieke dimensie met het bedoeld
wordt. Het beste, en meestal het enig mogelijke, is natuurlijk altijd
wanneer het plots, onaangekondigd, ongewild gebeurt.
Jezus zegt: “Ik zal
komen als een dief in de nacht.”
Oefening ons op een dergelijke openbaring voorbereiden.
- Uit: De eeuwigheid is nu, van Eric van Ruysbeek -
