Neem waar. Je kamer, je tuin, een mens, een natuurtafereel, of wat dan ook. Schakel dan ineens de waarnemer uit. Met de waarnemer valt ook het waarnemen weg, want er is immers geen ego meer dat waarneemt. Alleen het waargenomene blijft. 

In feite zijn waarnemer, waarneming en waargenomene samengevallen. Het laatste heeft de eerste twee in zich opgenomen. Er is alleen nog openheid naar wat is. Naar het. Van het naar het, zonder subject.

Dit is de waarneming zonder waarnemer. Een methode die sommigen plotseling iets kan openbaren van wat in de mystieke dimensie met het bedoeld wordt. Het beste, en meestal het enig mogelijke, is natuurlijk altijd wanneer het plots, onaangekondigd, ongewild gebeurt. 

Jezus zegt: “Ik zal komen als een dief in de nacht.”

Oefening ons op een dergelijke openbaring voorbereiden. 

- Uit: De eeuwigheid is nu, van Eric van Ruysbeek -