You know, I know, the sun will always shine
So baby, please stop crying 'cause it's tearing up my mind

If you're looking for assistance, babe
Or if you just want some company
Or if you just want a friend you can talk to
Honey, come and see about me

- Bob Dylan - Baby Stop Cryin' -

Bedankt Joost!

- Birds on the brain -

Angst

Bijna elke morgen komt een bepaalde vrouw bij ons in de buurt met een wit gezicht en wild wapperende overjas haar huis uit rennen. Ze roept: Help, help,' en één van ons rent naar haar toe en houdt haar vast tot haar angst is afgenomen.
We weten dat ze het verzint; in werkelijkheid is haar niets overkomen. Maar we begrijpen het, omdat er nauwelijks iemand onder ons is die zich niet op een bepaald moment geroepen heeft gevoeld precies hetzelfde te doen als zij, en elke keer heeft het al onze kracht gekost, en zelfs de kracht van onze vrienden en familie, om ons tot bedaren te brengen.

- Lydia Davies - Bezoek aan haar man en andere verhalen -

The function of education, then,
is to help you from childhood not to imitate anybody,
but to be yourself all the time.

Imitation is suicide - Imitation leads to limitations.

- Jiddu Krishnamurti -

On a demandé au Dalaï Lama....
"Qu'est ce qui vous surprend le plus dans l'humanité ?"
Il a répondu :
"Les hommes.... Parce qu'ils perdent la santé pour accumuler de l'argent, ensuite ils perdent de l'argent pour retrouver la santé.
Et à penser anxieusement au futur, ils oublient le présent de telle sorte qu'ils finissent par non vivre ni le présent ni le futur.
Ils vivent comme si ils n'allaient jamais mourir....
... Et meurent comme si ils n'avaient jamais vécu."

It is only possible to live happily ever after

on a day-to-day basis.

- Marrgaret Bonna -

- Whisper Of A Thrill - Thomas Newman -

"Het geluk is hier

als ik ophoud te beweren dat het elders is."

- Anoniem -

- Dustin O'Halloran — We Move Lightly -

Maya Angelou Still I Rise

Die onontwarbaar verknoopte vragen laten me pas met rust wanneer ik toegeef dat ik niet verplicht ben alles te weten.
In een wereld waarin velen wanhopig op zoek zijn naar alle antwoorden, is het niet populair te geloven en vervolgens te verklaren dat ik niet alles hoef te weten.
Ik wijs mezelf erop dat het voldoende is dat ik weet wat ik weet en dàt ik dat weet, zonder te geloven dat ik altijd zal weten wat ik weet of dat wat ik weet altijd waar zal zijn.

- Maya Angelou -



"Out of the huts of history's shame
I rise
Up from a past that's rooted in pain
I rise
I'm a black ocean, leaping and wide,
Welling and swelling I bear in the tide.
Leaving behind nights of terror and fear
I rise
Into a daybreak that's miraculously clear
I rise
Bringing the gifts that my ancestors gave,
I am the dream and the hope of the slave.
I rise
I rise
I rise. "

- Maya Angelou - I Rise -

The family is one of nature's masterpieces.

- George Santayana - Picture: All in the family -

Hoe hij vaak gelijk heeft

Vaak denk ik dat zijn idee over wat we moeten doen verkeerd is, en mijn idee goed. Toch weet ik dat hij in het verleden vaak gelijk heeft gehad, terwijl ik het verkeerd had. En dus laat ik hem zijn verkeerde beslissing nemen, terwijl ik bij mezelf zeg dat, hoewel ik het me niet kan voorstellen, zijn verkeerde beslissing wel eens de juiste zou kunnen zijn. En dan blijkt later, zoals al zo vaak, dat zijn beslissing achteraf toch de juiste was. Of liever gezegd, zijn beslissing was nog altijd verkeerd, maar verkeerd onder omstandigheden die anders waren dan de feitelijke omstandigheden, terwijl ze juist was onder omstandigheden die ik duidelijk niet begreep.

- Lydia Davis - Bezoek aan haar man en andere verhalen -

R.I.P. Richard Hamilton

“To avoid the issue of competing with the lavish design treatments of most jackets, I suggested a plain white cover so pure and reticent that it would seem to place it in the context of the most esoteric art publications.”

– Richard Hamilton -

Our love

is all we need to make it through.

- Darren Criss, Not Alone -

This is about all the bad days in the world.
I used to have some little bad days,
and I kept them in a little box.
And one day, I threw them out into the yard.
“Oh, it’s just a couple little innocent bad days.”
Well, we had a big rain.
I don’t know what it was growing in but I think
we used to put eggshells out there and coffee grounds, too.
Don’t plant your bad days.
They grow into weeks. The weeks grow into months.
Before you know it you got yourself a bad year.
Take it from me. Choke those little bad days.
Choke ‘em down to nothin’. They’re your days. Choke ‘em!”

- Tom Waits -

Leuke ouders

De ouders van tegenwoordig zijn leuker dan onze voorouders. Gezinnen zijn kleiner waardoor meer tijd en aandacht aan elk individueel kind besteed kan worden.

Bovendien, moderne ouders zijn, meer dan vroeger, gericht op hun eigen psychologische ontwikkeling, waardoor in relatie tot het kind veel meer sprake is van empathie (inlevingsvermogen), wederkerigheid (echt contact), en positieve stimulatie.

En het is nu juist deze ongelofelijke leukheid die ervoor zorgt dat een groeiende groep ouders verzuimt om ook gewoon streng te zijn.

Immers, als de sfeer in huis en het contact tussen ouders en kinderen, bij voortduring leuk moet zijn, dan zijn harde woorden of rake klappen taboe. Daarom gaan steeds meer kinderen zich onbegrensd vervelend gedragen: geen vriendelijke begroeting als er bezoek komt, gillen en drammen in de supermarkt, als ook zonder toestemming van tafel lopen omdat het eten niet meer smaakt. Wat dan opvalt is dat ouders, bij dit soort onbehoorlijk gedrag, met hun kinderen ‘in gesprek’ proberen te blijven; door redeneren en argumenteren uitleg geven waarom iets niet mag.

Een beetje slim kind, en dat zijn de meesten, heeft al gauw door dat hij alleen maar eindeloos ‘waarom’ hoeft te roepen om zijn vader of moeder tot wanhoop te drijven. En als het zoveelste, leuke gesprekje weer voorbij is, dan kan het kind weer zijn eigen brutale gang gaan.

Maar geloof mij, het kind snakt in wezen naar een onverzettelijk ‘nee’, eventueel gecombineerd met een harde tik op de hand of achterwerk, en gevolgd door: ‘naar je kamer, en je mag pas weer terugkomen als je je normaal gedraagt’.

En op die kinderkamer mag uiteraard de computer en televisie niet gebruikt worden als beloning voor hun straf. De reden waarom kinderen snakken naar deze strenge aanpak, is omdat zij zich dan veiliger voelen.

De vaders en moeders die weigeren om de ouderlijk macht naar zich toe te trekken, laten kinderen ronddobberen in het sfeer van onzekerheid omdat de regels die worden gesteld domweg niet worden nageleefd. Daardoor belanden deze kinderen steeds vaker in de psychologische hulpverlening, waar zij vervolgens een diagnose als ADHD of PDD-NOS krijgen opgeplakt.

Voor het personeel op school is het dan dweilen met de kraan open omdat de kinderen thuis geleerd hebben dat zij het voor het zeggen hebben. En o, wee als de leerkrachten iets van commentaar hebben op het kind met de suggestie dat het thuis niet pluis is. Ja, dan staan de ouders wel weer op hun strepen omdat zij vinden dat hun schatjes speciale behandeling verdienen.

Leuk zijn is gemakkelijk. Streng zijn vereist meer moeite, die uiteindelijk altijd loont. Want, ouderlijke onverbiddelijkheid geeft kinderen het zelfvertrouwen die zij nodig hebben om ook later de frustraties van het leven aan te kunnen.

- Jeffrey Wijnberg - Dat moet ik nog een plekje geven -

Probeer nooit je de manieren van een ander eigen te maken, want de diefstal zal onmiddellijk opvallen en de dief zal er even belachelijk uitzien als een roodborstje waar haastig pauweveren in gestoken zijn.

Stijl is zo uniek en onoverdraagbaar, zo volmaakt persoonlijk als een vingerafdruk. Het is verstandig om de tijd te nemen een eigen wezen te ontwikkelen.

- Maya Angelou -

Wat je zegt…

Herken je dit? Je kind die zanikt en zeurt en voor de zoveelste weer eens huilend bij je aankomt en jij steeds geïrriteerder raakt en uiteindelijk een venijnige reactie geeft. Meestal komt dat doordat een oud proces is ‘ingesleten’, een gewoonte: kind vertoont vervelend gedrag, jij raakt geïrriteerd en zegt op niet aardige toon dat hij daarmee moet stoppen, moet gaat spelen, wegwezen!

Het is goed om eens te kijken waar je reactie vandaan komt:

Spreken is op een magische wijze scheppend. Door je wijze van spreken schep je een situatie. Vaak wordt een vervelende situatie al maar erger, doordat een kind doorgaat en jij reageert door wat strenger op te treden. Wat ook nodig is om het niet uit de hand te laten lopen en het kind helemaal boos en overstuur te laten worden. Maar hierdoor maak je ongewild de scheiding tussen jou en je kind op dat moment steeds groter.

Hoe voorkom je dat?

Vaak is het gewoon zo dat het kind alleen maar kwam om iets te vragen, voor wat aandacht, een knuffel. Het zoekt de eenheid met jou op. Of het voelt zich niet lekker, wordt gepest, voelt zich onzeker en heeft er geen woorden voor.

De oplossing moet uit een ruimer niveau van bewustzijn komen dan uit het onbewuste denkniveau dat automatisch ergens iets van vindt.

Kijk eens vanuit een ruimer perspectief
• Neem eens een stapje naar achteren en zie jezelf in de hele situatie.
• Reageer op een nieuwe wijze – vanuit je hart.
• Blijf stil. Volg nu eens niet je oude stramien van denken en spreken of reactie.
• Neem de tijd je één te voelen met je kind. Leef je in. Dan voel je meestal wel wat er is, waarom hij zo reageert, wat erachter zit.
• Blijf open en ontspannen, dit werkt door naar je kind. Het zal door jouw houding ook meer ontspannen worden en daardoor rustiger. En meestal hoef je dan helemaal niet zoveel meer te zeggen…

- Pia de Blok - Opgroeien in verbondenheid -

Wijsheid wordt je niet in de schoot geworpen.
Je zult haar zelf moeten ontdekken
na een reis die niemand voor jou kan maken of jou kan besparen.

- Barbara Ann Kipfer -

When one door of happiness closes, another opens,
but often we look so long at the closed door
that we do not see the one that has been opened for us.

- Helen Keller -

We moeten in de familiekring en in de buitenwereld opnieuw een houding van zorgzaamheid creëren.

Als we willen dat onze kinderen zichzelf goedkeuren, moeten ze kunnen zien dat wij onszelf goedkeuren.

Als we volharden in dit gebrek aan zelfrespect en vervolgens van onze kinderen verlangen dat ze zichzelf respecteren, is het alsof we al hun botten breken en dan eisen dat ze Olympisch goud winnen op de honderd-metersprint.

Schandelijk.

- Maya Angelou - De reis zou licht zijn - Foto: Jill Krementz -

- Grey Skies and Sunshine - Darren W. Ritson -

- Long Time Sun by Snatam Kaur - Tetiny's Prayers.wmv -

Met dank aan Frieda voor de tip!

Liefde is het enige dat ik nog heb.

In de strijd die ik nu voer

is liefde een krachtig medicijn.

- Roel Verniers - VLK - Leven -

Om gelukkig te zijn,
moet je iets doen
waar je gelukkig van wordt.

- Johan Cruijff -

De aarde schoof onder mijn voeten weg. Ik leefde gezond, ben een sportieve man, een fietser, iemand boordevol ambities en plannen voor na mijn gouverneurschap eind januari 2013. En in één klap wordt dat bord uitgeveegd en staat er in koeien van letters geschreven: "Kans op overlijden: zeer groot." (slikt krop in de keel weg) De eerste keer in mijn leven dat ik met doodsangst wordt geconfronteerd. Wrok of woede voelde ik niet, onpeilbare ontgoocheling wel.

De fiets heeft me gered. De fiets en m'n vrouw. Haar zorg en steun zijn onbeschrijflijk. Van bij de eerste diagnose staat ze steeds aan mijn zijde.
"We strijden samen en samen slaan we ons hier door", zei ze, van meet af aan.


Het zijn zulke kleine dingen waar ik nu meer dan vroeger voluit van geniet. Voorheen was ik waarschijnlijk té gedreven. Holde ik mezelf voorbij. Nu waardeer ik elk moment van genot. Een gesprek met mijn vrouw, een ritje met de fiets... Die zaken waardeer ik meer dan ooit en ik zal er blijvend van genieten. Ik ben te ver heen geweest om dat ooit weer als vanzelfsprekend te aanvaarden.

Vroeger was ik aarzelend, zelfs weigerachtig om een ziekenhuis binnen te stappen. Zelfs voor goede vrienden heb ik nagelaten hen te bezoeken. Nu leef ik met elke vezel mee. Krijgt één van de lotgenoten een goeie prognose na een controle, dan ben ik samen met hem blij; is de uitslag slecht, dan zijn we samen triest. Meer dan ooit voel ik met verbonden met mensen in problemen.

- André Denys - VLK Leven -

Symptoom

Als een doorn
steekt door mijn huid
mijn ver verleden
in ’t heden

’t Steekt pijnlijk
onverwacht
’t zit dieper
dan ik dacht

Een onderhuidse splinter
Daar ergens in mij
is ’t nog winter
Ik vind er
een verlaten kind
dat ijzig lacht
’t Steekt pijnlijk
onverwacht

- Stip Ter Laan - http://www.stipterlaan.nl -

De kunst van het loslaten

Loslaten is wel een van de belangrijkste vaardigheden in het leven. Loslaten is de rode draad geworden door mijn leven. Het afscheid nemen van mijn kinderen en het definitief loslaten van mijn kinderwens hebben mij diep geraakt, maar ze hebben ook gemaakt dat ik anders naar het leven kijk. Ik ben nu ook in staat om positief terug te kijken. Het is zeker niet alleen maar verdriet geweest. Uit onze ziekenhuistijd hebben we veel waardevolle contacten overgehouden. We zijn er zo goed opgevangen door verpleegkundigen en dokters, en door mensen die hetzelfde meemaakten als wij. Vrienden uit die tijd adopteerden later een kindje van wie ik nu meter ben. Dat is een vriendschap die voor het leven blijft.

Een van de dingen die ik in mijn leven echt heb geleerd, is dat het belangrijk is dat mensen hun verhaal kunnen doen, dat je naar hen luistert zonder iets te doen. Gewoon luisteren en aanwezig zijn, dat is zo belangrijk. Je moet niet altijd komen aandraven met concrete oplossingen en ook niet proberen om moeilijke zaken te vergoelijken. Als mensen zich kwetsbaar durven op te stellen door hun verhaal te doen, moet je kunnen luisteren naar dat verhaal. Wie zijn verhaal kan vertellen, krijgt stilaan weer meer greep. Telkens als ik kon vertellen, kon ik een stukje loslaten. Dat was mijn verwerking...

Als je niet kunt loslaten, kun je ook niet meer kijken naar de dingen die er wel zijn in je leven. Als je te veel wordt belast door iets, of als je te veel dingen in je opneemt, wordt het zicht op andere dingen belemmerd. Het kan gaan om eenvoudige dingen, maar ook om grotere obstakels, over ideeën ook. Mensen worstelen vaak met loslaten, dat merk ik elke dag. Ze klampen zich vast aan ballast, waardoor ze geen enkele vrijheid meer ervaren om gewoon hun leven in handen te nemen. Maar als je naar de zon kijkt, vallen alle schaduwen achter je.

- Nele Dewaele - in 'Mijn gezin en ik' van Annemie Willemse -

- Afbeelding: http://wvg.vlaanderen.be -

De Wolken

Ik droeg nog kleine kleeren, en ik lag
Lang-uit met moeder in de warme hei,
De wolken schoven boven ons voorbij
En moeder vroeg wat 'k in de wolken zag

En ik riep: Scandinavië, en: eenden,
Daar gaat een dame, schapen met een herder-
De wond'ren werden woord en dreven verder,
Maar 'k zag dat moeder met een glimlach weende.

Toen kwam de tijd dat 'k niet naar boven keek,
Ofschoon de hemel vol van wolken hing,
Ik greep niet naar de vlucht van 't vreemde ding
Dat met zijn schaduw langs mijn leven streek.

-Nu ligt mijn jongen naast mij in de heide
En wijst me wat hij in de wolken ziet,
- Nu schrei ik zelf, en zie in het verschiet
De verre wolken waarom moeder schreide -

- Martinus Nijhoff - Vormen (1924) -

In Tibet we say:

“Negative action has one good quality: it can be purified.”

So there is always hope. Even murderers and the most hardened criminals can change and overcome the conditioning that led them to their crimes. Our present condition, if we use it skillfully and with wisdom, can be an inspiration to free ourselves from the bondage of suffering.

- Rigpa - Glimpse of the day -

“Bijna nooit zie je een vogel in de lucht zich bedenken, zwenken, terug.”

- Judith Herzberg -

"The idea is to die young

as late as possible"

- Ashley Montagu -

- http://sites.google.com/site/spiegelruimte -

Nooit meer komt er een ander nu,
ik maak er vandaag dus het beste van.

Nooit meer komt er een ander ik,
ik maak dus het beste van mezelf."

- Robert H. Schuller -

L'HOMME N'EST GRAND QU'A GENOUX

Wisdom from Women... who Made Things Happen Movie:

Throughout history there have been incredible women who have lead us, inspired us and encouraged us to do the right thing. The woman in this short movie all have one thing in common; rather than taking the road well traveled... they decided to blaze their own trail!

- Wisdom from Women... who Made Things Happen -

Ik ben een perfectionist;

ik aanvaard namelijk
dat alles perfect is zoals het is.

- Dagelijkse gedachte - Langenakens Kristien -

Er is een principe dat alle informatie in de weg staat,
een principe waar argumenten niet tegenop kunnen
en waardoor een mens gegarandeerd voor altijd onwetend blijft.
Dat principe is neerkijken op iets,
nog voordat er een onderzoek is ingesteld.

- Herbert Spencer -

Life is pretty simple:

You do some stuff.
Most fails.
Some works.
You do more of what works.

- Leonardo da Vinci -

- Boredom Pays -

- The Runaway Bunny -Margaret Wise Brown -

Uiteindelijk sta je er voor elkaar

Ik vind niet dat ik het slecht heb gedaan met de kinderen, maar zij hebben mij wel eens verwijten gemaakt. Ze vonden dat ik altijd weg was, terwijl ik twee avonden per week van huis was, meer niet. Dat was ook zeker niet altijd voor het werk, ik ging ook vaak naar mijn vader, maar kinderen maken dat onderscheid uiteraard niet... Ik vraag me trouwens af of ze het wel geapprecieerd zouden hebben als ik altijd thuis was geweest. Dan zou ik hun waarschijnlijk voortdurend hebben aangesproken op hun gedrag...

Als ze pubers zijn, raken je kinderen je het ergst. Dan weten ze perfect je zwakste plekken te treffen. Onze kinderen deden in die periode gewoon altijd hun zin. Als ik een opmerking maakte, kreeg ik te horen: je bent nooit thuis, we hebben geen eten! Terwijl ik dus wel altijd kookte! Dat was wel een harde tijd. Er werd veel op mijn hart getrapt, maar dat moet je dan maar verdragen. Dat is ook typisch voor een gezin: je maakt ruzie en doet elkaar pijn, maar je komt ook altijd weer terug. Dat is het mooie, dat je elkaar niet alles aanrekent wat je een ander wel zou aanrekenen.


Zo rond hun zestiende, zeventiende hadden de kinderen het het moeilijkst, maar ook voor ons als paar was het de moeilijkste tijd. We hadden toen geregeld een verschillende visie op de aanpak van onze zoons. Ik wilde dat mijn man iets vaker zou tussenkomen, hij vond dan weer dat de kinderen iets meer losgelaten moesten worden. Terwijl zij puberden, zaten wij in een fase in ons leven waarin we ons afvroegen of de keuze die we voor elkaar hadden gemaakt wel de juiste was geweest. Zouden wij de rest van ons leven samenblijven? Was het gras toch niet groener aan de overkant? Als je je daar geen vragen over stelt, is het misschien wel gemakkelijker om een houvast te bieden aan je kinderen. Mijn man en ik zijn altijd samen gebleven en veel echt samen geweest, maar iedere relatie heeft zijn goede en zijn slechte periodes. In mindere tijden probeerde ik altijd te kijken naar wat goed was en maakte ik een soort balans op. Wat is mij veel waard binnen deze relatie, wat zou ik verliezen? Die vragen. Woog dat op tegen wat ik elders misschien zou winnen? Ik heb altijd gevonden dat de balans hier thuis voldoende goed was.

Onze kinderen maakten het ons niet gemakkelijk, maar eigenlijk mogen we niet klagen. Ze hebben alledrie joints gerookt, ze hebben alledrie veel te veel alcohol gedronken en ze luisterden niet naar ons, maar uiteindelijk zijn ze er ook alledrie uit geraakt. Ze hebben zelf beslist om ook weer te stoppen met die joints en zelf beslist om te stoppen met drinken.

Het was hun zoektocht, vermoed ik. Er speelde vanalles mee: de vriendenking, dat ze het moeilijk hadden met zichzelf en hun thuissituatie... We hebben bijvoorbeeld nooit een televisie gehad en zij zeiden soms wel: wat voor een gezin zijn wij nu?

Je gezin van herkomst bepaalt uiteindelijk mee hoe je je latere gezin ervaart, denk ik. En iedere relatie is voor een stuk ook gebaseerd op uithoudingsvermogen. Je moet kunnen toegeven. Ik vind dat ik toegeeflijk ben, maar mijn man zal daar wellicht hartelijk om lachen en zeggen dat ik geen millimeter wijk.


Als puber schreef ik gedichtjes en was ik weemoedig. Ik voelde me vaak triestig, terwijl ik toch helemaal geen triestige persoon geworden ben. Vandaar ben ik vooral blij dat ik door wat ik als kind heb meegemaakt zo sterk ben geworden.

Wij zijn bepaald geen flauweriken, maar binnen ons gezin weet iedereen dat als het erop aankomt, we er voor elkaar staan, zelfs al hebben we net de felste ruzie gehad. Als het er echt op aankomt, kunnen wij als gezin absoluut op elkaar rekenen.
Dat is de kern. Dat is basisvertrouwen.
Ook al zijn wij geen mensen die vaak zeggen: ik zie je graag...

Een relatie slaagt ook maar wanneer je allebei echt iets hebt waarvoor je kunt gaan. Anders verwacht je te veel van de ander wat hij toch niet kan geven. Je moet het zelf doen en vervolgens ook steun vinden bij elkaar. Of je leven al dan niet interessant is, heb je zelf in de hand. Daarvoor kun je niet rekenen op je partner.

- Gaby Jennes - Directeur Hoger Instituut v Gezinswetenschappen -

- in 'Mijn gezin en ik' van Annemie Willemse -

Jij hebt alles in handen om je puzzle zo te leggen dat het betekenis voor je krijgt.

Dat doe je door er op te vertrouwen dat ook de ontbrekende stukken nog komen en dat het goed is dat ze er nu nog niet zijn.

Je bent waar je bent en dat is ok.

- Bert Van Rijnberk -

Once you begin to acknowledge random acts of kindness -
both the ones you have received and the ones you have given -
you can no longer believe that what you do does not matter.

- Dawna Markova -


Ik was altijd een nemer, nooit een gever. Ik weet nog dat mijn moeder een keer toen ik in de hoogste klas van de middelbare school zat mijn kamer binnenkwam, op de rand van mijn bed ging zitten en zei: 'Je vader en ik zouden het erg fijn vinden als je op een zaterdag een keer zelf opstaat en het gras maait zonder dat we daarom hoeven te zeuren.'

Ik stond namelijk nooit zaterdagochtend op om het gras te maaien. Ik was te egoïstisch. Maar toen mijn vader stervende was, ontdekte ik voor het eerst in mijn leven dat ik in staat was te geven en aardig, zacht en liefdevol te zijn.
Op een bepaald moment besloot ik bij mijn vader in te trekken. Hij had 's nachts 'ongelukjes' en ik stond dan op en verschoonde zijn bed. In het verleden zou ik een tirade afgestoken hebben: 'Je hebt een urinaal. Waarom gebruik je die niet? Waarom heb je me niet eerder wakker gemaakt als je dacht dat het mis ging? Waarom moet ik opstaan en je bed opmaken?' Maar nee, ik zei geen van die dingen.
Het was bijna alsof ik mezelf niet was. Voor het eerst was ik in staat uit mezelf iets te geven, vanuit mijn hart. Het was alsof ik eindelijk mijn bed uit kon komen om het gras te maaien zonder dat het me gevraagd hoefde te worden en dat mijn vader me zei dat hij het gezien had.

- Richard -

in 'Ik had je nog zoveel willen vragen... van Alexander Levy -

"For those who know the value of and exquisite taste
of solitary freedom (for one is only free when alone),
the act of leaving is the bravest and most beautiful of all."

"I am full of the sorrow that goes with changes in surroundings,
those successive stages of annihilation
that slowly lead to the great and final void."

"A nomad I will remain for life,
in love with distant and uncharted places."

"One must never look for happiness:
one meets it by the way."

- Isabelle Eberhardt -

- Dustin O'Halloran — We Move Lightly -

"Hij die vragen stelt,
tracht enkel een punt te bereiken
waarop het niet langer nodig is
om vragen te stellen. "

- Wallace Stevens -

Twijfel niet aan het blauw van de hemel,

als er boven je dag donkere wolken staan.

- Indiaas gezegde -

Why exactly are we so frightened of death that we avoid looking at it altogether?

Somewhere, deep down, we know we cannot avoid facing death forever.

We know, in Milarepa’s words: “This thing called ‘corpse’ we dread so much is living with us here and now.”

- Rigpa Glimpse of the day -

Een bejaarde Iraanse man zit de hele dag in
kleermakerszit op de grond. Hij glimlacht naar
de familiedrukte om hem heen. Zij oude botten
staan geen activiteit meer toe en na al die jaren
zijn de woorden ook op.

Hij heeft zes kinderen grootgebracht en is eigenaar
geweest van dorpen en landerijen. Hij heeft ballingschap
verdragen, onteigening, een oorlog, twee revoluties,
de gevangenis, marteling, het verlies van vele dierbaren
en de vlucht van een zoon.

'Amu', zeg ik. 'Oom, ik ben nog jong maar u bent oud
en hebt veel meegemaakt. Ik wil graag van u leren.
Wat is de belangrijkste les van het leven?'

Hij speelt met zijn tasbi, zijn gebedssnoer,
en draait langzaam zijn hoofd naar me toe.

'Vergiffenis,' zegt hij.

- Laura Tietjens - Hoezo Lastige Puber ?! - Foto: jpcvanheijst -