Témoigner l’instant présent...

Sublime image, Parc de Valency, Lausanne avril 2020 @Jess

J’appris qu’être aimé n’est rien et qu’aimer est tout ; je compris également de plus en plus clairement que seule notre capacité à sentir les choses, à éprouver des sentiments rendait notre existence précieuse et gaie.

Quel que fût l’endroit sur terre où j’apercevais ce qu’on nomme "le bonheur", je constatais que celui-ci naissait de la richesse de nos impressions...

Quand un homme éprouvait des sentiments intenses et les acceptait en tant que tels, quand il les cultivait et en jouissait au lieu de les rejeter et de les tyranniser, il connaissait toujours le bonheur.

De même, la beauté ne rendait pas heureux celui qui la possédait, mais celui qui était capable de l’aimer, de la vénérer.

- Hermann Hesse, L’Art de l’oisiveté -

APPRIVOISER L'INCERTITUDE.

  La vraie sagesse

 ne revient pas à détenir des certitudes

 mais à apprivoiser l’incertitude.

- Journal d'un amour perdu - Éric-Emmanuel Schmitt -

In het land van 'ik weet het' is er altijd concurrentie, 

jaloezie, pretentie, trots en arrogantie. 

Het is een agressief rijk - het rijk van het ego. 

Weiger om daar een ingezetene te zijn. 

In het land van  'ik weet het niet‘ leven de inwoners 

zonder conflict en zijn van nature gelukkig en vredig. 

Het is het rijk waar de wijzen wonen.

- Mooji -  

The constant flow of life

again and again demands

fresh adaptation.

Adaptation is never achieved

once and for all.

- Carl Jung -

Je kunt creativiteit niet opmaken.    Hoe meer je ervan gebruikt,    hoe meer je erbij krijgt.

Maya Angelou

If you are irritated by every rub,

 

 how will your mirror be polished?

- Rumi -

Sit, 

 

walk, 

 

or run, 

 

but don't wobble.

 

❖  Zen proverb ❖ 

 

 

Om je kwetsbaar te durven voelen,

moet je sterk zijn.

 

 

Whenever you are creating beauty around you,

 you are restoring your own soul.

- Alice Walker -

Does the wave hold itself back because it would rather undulate on shores of more than just sand? 

 

Or the tree keep its fruits to itself for want of remaining splendorous all year through? 

 

Or the star withhold its shine? 

 

Or the bird its sense of flight? 

 

Does the horizon believe it is obsolete and fold itself up since none have reached it yet? 

 

Do you tone yourself down because they wont understand?
- Aamina Muhsin -

- Martin Gray, le livre de la vie _

I hope 

people take away the fact

 that it is possible 

to have a different sort of life.

-  Jane Goodall -

NITCH

 

It is not the mountain 

 

that we conquer, 

 

but ourselves.

 

- Edmund Hillary -

Alone 

 

had always felt

 

 like an actual place to me, 

 

as if it weren't a state of being,

 

 but rather a room 

 

where I could retreat

 

 to be who I really was.

 

- Cheryl Strayed - 

 

 

Situations don’t make you unhappy. 

 

They may cause you physical pain, 

 

but they don’t make you unhappy. 

 

Your thoughts make you unhappy. 

 

Your interpretations,

 

 the stories you tell yourself

 

 make you unhappy.

 - Eckhart Tolle -

Photography by Misha Kovalov ® 

When you relate to thoughts obsessively,

 you are actually feeding them because thoughts need your attention to survive. 

Once you begin to pay attention to them and categorize them, 

then they become very powerful. 

You are feeding them energy 

because you are not seeing them as simple phenomena.

 If one tries to quiet them down,

 that is another way of feeding them.

– Chögyam Trungpa -

There is an art of seeing things as they are: 

 

without naming, 

 

without being caught in a network of words,

 

 without thinking interfering with perception.

 - Jiddu Krishnamurti -

https://radio1.be/podcast-zandman

change your perspective 

it'll change your life 

Find a beautiful piece of art...

 

fall in love...

 

admire it...

 

and realize

 

 that that was created

 

 by human beings just like you,

 

 no more human, 

 

no less.

 

-  Maya Angelou -

 

NITCH

 

 

“Say, Pooh, why aren’t you busy?” I said.

 “Because it’s a nice day,” said Pooh.

 “Yes, but ---”



“Why ruin it?” he said. 

“But you could be doing something Important,” I said.

 “I am, “ said Pooh. 

“Oh? Doing what?”

“Listening,” he said.

 “Listening to what?”

“To the birds. And that squirrel over there.”

“What are they saying?” I asked.

 “That it’s a nice day,” said Pooh

. “But you know that already,” I said.

 “Yes, but it’s always good to hear that somebody else thinks so, too,” he replied.

- Winnie de Pooh -

What is real is not the external form, 

but the essence of things...

it is impossible for anyone

 to express anything essentially real

 by imitating its exterior surface.

-  Constantin Brancusi -

NITCH

De dood is een spelbreker. Iemand die me hoe dan ook opwacht, maar tegen wie ik niks te zeggen heb

Ik denk vaak aan mensen die alleen sterven tijdens deze crisis. Dan denk ik aan die verpleegster die zei dat sommige patiënten vlak voordat ze in slaap worden gebracht, vragen: “Ga ik nu dood?” Ik stel me de paniek voor in de ogen van diegene die misschien zal sterven, onaangekondigd, zonder afscheid te kunnen nemen van geliefden, maar ook van het leven. Ik denk aan de verpleegster die wordt overvallen, die niet meteen een antwoord heeft en slikt.

Ik blijf het tafereel als een videoband in mijn hoofd afspelen, ik spoel terug, zie het weer, die paniek in de ogen voor het onbekende, elke keer word ik banger.

Nee, daar kan ik eerlijk over zijn, ik heb absoluut geen zin om te sterven. De dood is een spelbreker. Iemand die me hoe dan ook opwacht, maar tegen wie ik niks te zeggen heb. Het overviel me vorige week, bruusk. Ik keek op van mijn boek en zei wanhopig tegen mijn vriend: “Het is toch de meest akelige gedachte dat wanneer we sterven, we nooit meer terugkeren, voor eeuwig en eeuwig en eeuwig?” Ik stortte me in de kussens van mijn zetel en bleef zo liggen. Hij nam een foto van me terwijl ik onze eindigheid beklaagde.

Mijn doodsangst dwingt me om op zoek te gaan naar troost, het leren omgaan met het onvermijdelijke. Als je op een dag toch verliest van de dood, kan je je best zo goed mogelijk voorbereiden.

Het essay Leren te sterven van Montaigne heeft mij tot nu toe het meeste troost geboden. Daarin schrijft hij dat op het moment dat jij sterft er miljoenen organismen met jou mee sterven. Op die split second dat jij gaat, is er een tropische vis die zes meter onder de zeespiegel nog een laatste keer ‘blub’ doet, er is een oud luipaard dat zijn kop op het zand van de savanne legt en voor eeuwig zal rusten, er is een irritante vlieg die eindelijk wordt neergemept, er is een kolossale walvis die een laatste keer uitademt aan het wateroppervlak, er is een lieveheersbeestje dat per ongeluk wordt platgetrapt.

Maar ook: een blad dat van een boom valt, een bloem die wordt geplukt, gras dat wordt gemaaid. Dat vond ik een opbeurende gedachte, dat je nooit alleen sterft, het heeft zelfs iets intiems, je sterft met andere soorten. Als ik dit tafereel als een videoband in mijn hoofd afspeel, word ik rustig. Ik spoel terug, zie het weer, die split second waarop ik loslaat, het moment dat ik met zovele anderen deel.

Maar wat is dan de troost voor de overlevenden? Diegenen die niet bij hun geliefden kunnen zijn tijdens die laatste seconde? Misschien kunnen zij hetzelfde doen. Kunnen zij op het moment dat hun geliefde sterft, naar buiten gaan, misschien naar een park, een rivier of de zee. En dan kunnen ze op zoek gaan naar een wezen dat ook juist op dat moment sterft.

-  Julie Cafmeyer - De Morgen -