Als we ons toen we jong waren niet veilig voelden, blijven we ons tot op de dag van vandaag onveilig voelen. Als we toen het gevoel hadden dat er niemand van ons hield, blijven we het gevoel houden dat er niemand van ons houdt. We blijven in deze onzekere situatie tot ons leven verandert en we ons openstellen voor een andere kijk op onszelf.
Dat zelfbeeld ontleenden we aan onze reacties op onze allereerste omgeving, aan onze ouders. Wanneer zij, toen wij jong waren, nog leefden volgens de indrukken die zij op hun beurt in hun kinderjaren hadden opgedaan, is datgene waar wij nu mee zitten in feite een voortzetting van het slechte beeld dat zij van zichzelf hadden en vervolgens ook van het zelfbeeld van hun ouders.
Maar we schuiven de schuld niet op onze ouders of op wie dan ook af. Integendeel. Het is de bedoeling dat we die handicap van ons afschudden, een handicap die onze vrijheid en ons vermogen om lief te hebben aan banden legt. Wanneer we hen vanuit het juiste perspectief bezien, beseffen we dat we onze ouders kregen om ons onze persoonlijke levenslessen te leren.
Het is zaak om deze terugkerende patronen te doorbreken en voor onszelf een nieuwe kijk op de dingen te creëren zodat we dit gezonde gezichtspunt op onze kinderen en op anderen met wie we in aanraking komen, kunnen overbrengen. We zijn in de gelegenheid om opnieuw te beginnen, vrij van een aan onszelf opgelegde onderdrukking.
- Ivan Hoffman - De Tao van de Liefde -