dinsdag 31 december 2013
Awaiting the new year
Soon we'll feel the year running out
like a snake going into its hole.
Long, scaly, already half disappeared,
the last trace will go; who can stop it?
I might want to tie its tail,
but even trying hard I know I can't.
Children want to stay awake;
Noisy, cheerful adults keep watch together.
The rooster will omit to crow at dawn
and the drummer too will respect the celebrations.
We'll sit for a long time, until the lamp burns down to ash,
then rise to see the plow stars turned downward in the north.
Another year may be more than nature will give.
Worried, fearing I've wasted my time,
I'll exert myself to the utmost tonight.
Young enough still, I prize that ability.
- Su Tung-P'o -
maandag 30 december 2013
zondag 29 december 2013
…hoe reëler en natuurlijker ik werd in mijn denken en voelen en hoe
meer mijn spanningen, mijn angsten en verslavingen verdwenen, des te
meer ik gewaar werd van die naamloze onuitputtelijke, verrassende
intelligentie, die ‘begrijpende’, bevrijdende energie, niet alleen in
mij, maar ook in de dieren en planten, overal buiten mij.
Ik kon de ervaring van al dat rustig wervelende slechts toeschrijven aan twee factoren; ten eerste dat naamloze zelf en ten tweede aan het verdwijnen van afweer en blokkades die me van mijn natuurlijke, menselijke werkelijkheid weghielden.
Soms schudde ik van verbazing mijn hoofd, en doe dat nog voortdurend, over die plotselinge, altijd onaangekondigde wisselwerking, die aanwezigheid van dat naamloze, altijd met die verdomde, doch zalige Mona Lisa-glimlach, alsof het wilde zeggen: waar zit je jezelf toch zo druk over te maken; en dan ineens kwam de informatieverwerker weer om de hoek kijken, de computer, het verstand en het gevoel en die begonnen dan weer te denken en te kletsen, te plannen, te redeneren en te combineren.
- uit: De andere god van Hein Thijssen -
Ik kon de ervaring van al dat rustig wervelende slechts toeschrijven aan twee factoren; ten eerste dat naamloze zelf en ten tweede aan het verdwijnen van afweer en blokkades die me van mijn natuurlijke, menselijke werkelijkheid weghielden.
Soms schudde ik van verbazing mijn hoofd, en doe dat nog voortdurend, over die plotselinge, altijd onaangekondigde wisselwerking, die aanwezigheid van dat naamloze, altijd met die verdomde, doch zalige Mona Lisa-glimlach, alsof het wilde zeggen: waar zit je jezelf toch zo druk over te maken; en dan ineens kwam de informatieverwerker weer om de hoek kijken, de computer, het verstand en het gevoel en die begonnen dan weer te denken en te kletsen, te plannen, te redeneren en te combineren.
- uit: De andere god van Hein Thijssen -
“The bridge will only take you halfway there, to those mysterious lands you long to see. Through gypsy camps and swirling Arab fair, and moonlit woods where unicorns run free. So come and walk awhile with me and share the twisting trails and wondrous worlds I've known. But this bridge will only take you halfway there. The last few steps you have to take alone.”
Shel Silverstein
zaterdag 28 december 2013
vrijdag 27 december 2013
donderdag 26 december 2013
| "We
cannot put off living until we are ready. The most salient
characteristic of life is its coerciveness: it is always urgent, 'here
and now,' without any possible postponement. Life is fired at us
point-blank." |
| -- Jose Ortega y Gasset - |
http://www.quoteworld.org/quotes/5286#ixzz2obOcmwgK
woensdag 25 december 2013
Het leven
Het leven stoot je om en helpt je op,als een horzel steekt het je
en het streelt je als je geliefde
Het versiert je huis
met de guirlandes van het voorjaar
en het doet je vluchten voor de kou
Het jaagt je angst aan
in het holst van de nacht
en zegent je
met de heldere genade van het morgenlicht
Het vult je hart tot aan de rand
met blijdschap
en doet je schreien als een kind
Het rumoert in je
met haar zinnelijke bombardon
en het fluistert je een schietgebedje in
als je aan sterven toe bent
O wonder
dat ik onnozele
dit grandioze leven leven mag
- Toon Hermans -
dinsdag 24 december 2013
maandag 23 december 2013
Een mens trachten te begrijpen is zo moeilijk
dat men hem gemakkelijkheidshalve veroordeelt.
Georges van Ackerdat men hem gemakkelijkheidshalve veroordeelt.
zondag 22 december 2013
Wanneer we, op de pijnlijke plekken waar we gekwetst zijn en waar we ons
hebben teruggetrokken, niet in staat zijn te vergeven, blijven we
slachtoffer van het verleden.
Alleen door liefdevol te zijn naar zowel
onze kwetsingen als onze ouders, kunnen we ons daadwerkelijk verzoenen
met ons leven.
De kernvraag is hier: willen wij liefdevol zijn waar de
wereld niet liefdevol was?
- PAULA VAN LAMMEREN & RIANNE VAN RIJSEWIJK -
in "Geïnspireerd leven en werken"
zaterdag 21 december 2013
Abonneren op:
Posts (Atom)


















































