zaterdag 28 januari 2012
What keeps us alive, what allows us to endure?
I think it is the hope of loving,
or being loved.
I heard a fable once about the sun going on a journey
to find its source, and how the moon wept
without her lover’s
warm gaze.
We weep when light does not reach our hearts. We wither
like fields if someone close
does not rain their
kindness
upon us.
- Meister Eckhart -
Wanneer die inzichten, die ik me achter m’n bureau,
in omgang met de edelste geesten verover,
niet doordringen tot in de kleinste dingen van het dagelijkse leven,
wanneer niet iets van het grote besef over menselijke waarden,
tot in de verst verwijderde ademtocht doordringt,
dan heeft dat “geestelijke leven” geen betekenis.
- Etty, de nagelaten geschriften van Etty Hillesum -
in omgang met de edelste geesten verover,
niet doordringen tot in de kleinste dingen van het dagelijkse leven,
wanneer niet iets van het grote besef over menselijke waarden,
tot in de verst verwijderde ademtocht doordringt,
dan heeft dat “geestelijke leven” geen betekenis.
- Etty, de nagelaten geschriften van Etty Hillesum -
Wanhoop niet,
wanneer plotseling alles uit je handen lijkt te vallen
wat je dacht te hebben gewonnen.
Genezing is niet een rechte weg.
Wees voorbereid op inzinkingen en terugslagen.
Zeg niet tegen jezelf: 'Nu is alles verloren.
Ik moet helemaal opnieuw beginnen.'
Dat is niet waar.
Wat je gewonnen had, blijft gewonnen.
- Henri Nouwen - Binnen geroepen -
I would rather be ashes than dust!
I would rather that my spark should burn out in a brilliant blaze
than it should be stifled by dry rot.
I would rather be a superb meteor,
every atom of me in magnificent glow,
than a sleepy and permanent planet.
The proper function of man is to live, not to exist.
I shall not waste my days in trying to prolong them.
I shall use my time.
- Jack London (1876 - 1916)-
Als je eerlijk kan kijken naar je eigen leegte, zul je er achter komen dat er geen afhankelijkheid bestaat van wat dan ook – van geen mens, van geen geloof, van geen ervaring, van geen traditie. Dat is dat wat voorbij leegte is, creativiteit – de creativiteit van de werkelijkheid, niet de creativiteit van een talent of vermogen, maar de creativiteit van dat wat voorbij angst is, voorbij eisen, voorbij de trucs van het denken.
De moeilijkheid ligt in ons onvermogen naar onszelf te kijken zonder oordeel, zonder veroordelen, zonder vergelijken - omdat we allemaal getraind zijn om te vergelijken, beoordelen, evalueren en een mening te geven. Alleen wanneer het bewustzijn de zinloosheid van dat alles inziet, de absurditeit ervan, is het in staat naar zichzelf te kijken. Dan is dat waarvan we bang waren als zijnde eenzaam en leeg, niet langer leeg. Dan is er geen psychologische afhankelijkheid van wat dan ook, dan is liefde niet langer gehechtheid maar iets totaal anders, en relatie heeft dan een totaal andere betekenis.
- Krishnamurti -
De moeilijkheid ligt in ons onvermogen naar onszelf te kijken zonder oordeel, zonder veroordelen, zonder vergelijken - omdat we allemaal getraind zijn om te vergelijken, beoordelen, evalueren en een mening te geven. Alleen wanneer het bewustzijn de zinloosheid van dat alles inziet, de absurditeit ervan, is het in staat naar zichzelf te kijken. Dan is dat waarvan we bang waren als zijnde eenzaam en leeg, niet langer leeg. Dan is er geen psychologische afhankelijkheid van wat dan ook, dan is liefde niet langer gehechtheid maar iets totaal anders, en relatie heeft dan een totaal andere betekenis.
- Krishnamurti -
Het enige moment dat je ooit hebt
om iets te leren, te zien of te voelen,
om een gevoel of een emotie uit te drukken,
om te antwoorden op een gebeurtenis,
om te groeien of te helen,
is dit moment,
want dit is het enige moment
dat elk van ons ooit krijgt.
Je bent hier enkel nu;
je leeft enkel in dit moment."
- Jon Kabat-Zinn -
De Gedachten Zijn Vrij
De gedachten zijn vrij: wie kan ze beletten
Ze ijlen voorbij naar eigene wetten
Geen mens kan ze raden of grijpen of schaden
Hoe sterk hij ook zij: de gedachten zijn vrij
Ik denk wat ik wil - wie zal 't mij verbieden
Mijn denken gaat stil waarheen het wil vlieden
Mijn wens en verlangen neemt niemand gevangen
Hoe sterk hij ook zij: de gedachten zijn vrij
En als men mij sluit in donkere kerker
Dan lach ik ze uit - de geest is toch sterker
Hij breekt onverdroten de grendels en sloten
En werpt ze terzij: de gedachten zijn vrij
Daarom wil ik voor immer verbannen de zorgen
En wil ik ook nimmer meer bang zijn voor morgen
Je kunt toch van binnen de vreugde beminnen
En denken daarbij: de gedachten zijn vrij
- Cobi Schreijer -
gestolen bij Klaproos
Ze ijlen voorbij naar eigene wetten
Geen mens kan ze raden of grijpen of schaden
Hoe sterk hij ook zij: de gedachten zijn vrij
Ik denk wat ik wil - wie zal 't mij verbieden
Mijn denken gaat stil waarheen het wil vlieden
Mijn wens en verlangen neemt niemand gevangen
Hoe sterk hij ook zij: de gedachten zijn vrij
En als men mij sluit in donkere kerker
Dan lach ik ze uit - de geest is toch sterker
Hij breekt onverdroten de grendels en sloten
En werpt ze terzij: de gedachten zijn vrij
Daarom wil ik voor immer verbannen de zorgen
En wil ik ook nimmer meer bang zijn voor morgen
Je kunt toch van binnen de vreugde beminnen
En denken daarbij: de gedachten zijn vrij
- Cobi Schreijer -
gestolen bij Klaproos
vrijdag 27 januari 2012
Vaak maken we geen contact met een persoon maar met het beeld dat we van deze persoon hebben.
In goede communicatie is het goed om dat beeld te kunnen loslaten en telkens opnieuw de vraag te stellen: 'Wie ben jij?'.
De ander beantwoordt immers nooit aan het beeld dat we van hem hebben, net zoals wij nooit beantwoorden aan het beeld dat een ander van ons heeft. Sterker nog, we beantwoorden nooit aan het beeld dat we van onszelf hebben.
Als je alleen maar werkt met het beeld dat je van een ander hebt, zal je uiteindelijk gefrustreerd raken omdat hij niet beantwoordt aan jou beeld en hij niet aan jouw verwachtingen voldoet. Je moet trachten die concepten en vooroordelen over de ander los te laten en rechtstreeks contact te maken met elkaar.
- Edel Maex - Mindfulness in communicatie - Nathalie Willems -
- Foto: http://www.witsand.be -
De wereld
Hua Shi zegt tegen Zhuang Zi: 'Meester, ik trek de wijde wereld in.
Zhuang Zi antwoordt: 'Wat een onzin. De wereld is hier.'
- Zhuang Zi -
- Schilderij : LAERMANS Eugène-Jules-Joseph, 1864-1940 -
'Ik ben terug, vader!'
Een soldaat mocht het front verlaten en zijn stervende vader bezoeken.
Men had een uitzondering voor hem gemaakt, omdat hij nog het enige familielid was van de vader.
Toen hij op de afdeling intensive care aankwam, zag hij meteen dat de oude, half bewusteloze man die vastlag aan allerlei toestellen, zijn vader niet was.
Iemand had een enorme vergissing begaan en de verkeerde soldaat met verlof gestuurd.
'Hoe lang zal hij nog leven?' vroeg hij aan de dokter.
'Een paar uur. Je bent net op tijd.'
De soldaat dacht aan de zoon van deze man, ergens God weet waar op een of ander slachtveld aan het vechten.
En hij dacht aan de oude man die met zijn laatste restje hoop naar zijn enige zoon uitkeek.
Hij hield op met nadenken, boog zich voorover naar de oude man, pakte zijn hand en zei zacht: 'Hier ben ik, vader, ik ben terug.'
De stervende man pakte de uitgestoken hand en zijn blinde ogen tastten de omgeving af.
Een tevreden glimlach tekende zijn mond en week niet van zijn gezicht tot hij, een uur later, stierf.
- http://www.kuleuven.be -
Men had een uitzondering voor hem gemaakt, omdat hij nog het enige familielid was van de vader.
Toen hij op de afdeling intensive care aankwam, zag hij meteen dat de oude, half bewusteloze man die vastlag aan allerlei toestellen, zijn vader niet was.
Iemand had een enorme vergissing begaan en de verkeerde soldaat met verlof gestuurd.
'Hoe lang zal hij nog leven?' vroeg hij aan de dokter.
'Een paar uur. Je bent net op tijd.'
De soldaat dacht aan de zoon van deze man, ergens God weet waar op een of ander slachtveld aan het vechten.
En hij dacht aan de oude man die met zijn laatste restje hoop naar zijn enige zoon uitkeek.
Hij hield op met nadenken, boog zich voorover naar de oude man, pakte zijn hand en zei zacht: 'Hier ben ik, vader, ik ben terug.'
De stervende man pakte de uitgestoken hand en zijn blinde ogen tastten de omgeving af.
Een tevreden glimlach tekende zijn mond en week niet van zijn gezicht tot hij, een uur later, stierf.
- http://www.kuleuven.be -
De gave van het wachten
Geef mij de gave van het wachten maan
laat alles groeien diep in mij
en ver van wereldse gedachten.
Groeit ook het maanlicht niet in vele nachten?
De lijsterbes, wordt zij niet langzaam rood?
Van water heb ik dit geleerd:
dat het zeer stil is, zeer bezonnen
al draagt het diepten in haar schoot.
De boom, hij groeit door nacht en dood
naar leven, naar een herbeginnen.
Laat alle dromen in mij binnen,
maar leg een zegel op mijn hart
en laat mij groeien, laat mij wachten.
Groeit ook het maanlicht niet in vele nachten?
- Liesbet Suykerbuyk - Levenslang -
laat alles groeien diep in mij
en ver van wereldse gedachten.
Groeit ook het maanlicht niet in vele nachten?
De lijsterbes, wordt zij niet langzaam rood?
Van water heb ik dit geleerd:
dat het zeer stil is, zeer bezonnen
al draagt het diepten in haar schoot.
De boom, hij groeit door nacht en dood
naar leven, naar een herbeginnen.
Laat alle dromen in mij binnen,
maar leg een zegel op mijn hart
en laat mij groeien, laat mij wachten.
Groeit ook het maanlicht niet in vele nachten?
- Liesbet Suykerbuyk - Levenslang -
Kinderuitspraken over God
Vader God,
weet U wel dat er mensen op uw maan zijn geweest?
- Jongen, 5 jaar -
God is een rotvent en ik bid niet meer. Gisteren heeft de juf gezegd dat God alles kan en vandaag zegt ze: ‘Jullie moeten wat meebrengen voor de kindertjes in Afrika want die hebben honger.’
Nou, als God alles kan en die kinderen geen eten geeft, is Hij dan niet een rotvent?
God heeft mensen nodig en die helpen mee, zei juf.
Nou, dat is ook makkelijk: helpen en een ander laten betalen.
- Jongen, 6 jaar -
Iedereen gaat tenslotte dood.
God blijft dan alleen over.
Hij is ook alleen begonnen.
- Jongen, 6 jaar -
Everybody gather round and listen to my song
I've only got one
We who are young, should now take a stand
Don't run from the burdens of women and men
Continue to give, continue to live
For what you know is right
Most of your life can be out of sight
Withdraw from the darkness and look to the light
Where everyone's free
At least that's the way it's supposed to be
We just keep on keeping on
Many think that we have blown it
But they too will soon admit
That there's still a lot of love among us
And there's still a lot of faith and warmth and trust
When we keep on keeping on
Before we dismiss, one thing I insist
When you have your young, remember this song
And our world surroundings, its leaps and bounds
Ups and downs, is reality
Teach them to be strong, and when they are grown
They can proudly imply that we were an alright guy
For all the wrong now is right
This nation's people are now united as one
And we just keep on keeping on
We just keep on keeping on
Many think that we have blown it
But they too will soon admit
That there's still a lot of love among us
And there's still a lot of faith, warmth, and trust
When we keep on keeping on
Keep on keeping on, ya'll
Keep on, keep on, keep on, keep on
Keep on, keeping on
We got to move on up, ya'll
Keep on, keep on, keep on, keep on, keep on
Some years back I remember
Still in my mind so well
My mama made this ...
And I found it never fails
Never worry too long
About what goes on
Today it's sorrow
Look like joy tomorrow
Keep on keeping on
We just keep on keeping on
Many think that we have blown it
But they too will soon admit
That there's still a lot of love among us
And there's still a lot of faith, warmth, and trust
When we keep on keeping on
We're gonna move on up
Keep on keeping on
Move on, move now
Keep on keeping on
- Curtis Mayfield - Keep On Keeping On -
donderdag 26 januari 2012
De apen en de banaan
Men neme een kooi met apen. In de kooi wordt een banaan opgehangen. Onder de banaan staat een trap. Het duurt niet lang of er gaat een aap naar de trap.
Zodra hij echter een voet op de trap zet, worden alle apen natgespoten.
Een poosje later probeert dezelfde aap of een ander het nog eens, met hetzelfde gevolg: wéér alle apen nat.
Als er daarna nog een aap de trap op wil, zullen de anderen hem dat beletten.
Nu halen we één aap uit de kooi en brengen er een nieuwe in. De nieuwe aap ziet de banaan en wil de trap op. Tot zijn grote schrik springen alle apen hem op zijn nek. Na nog een poging weet hij het: als hij de trap op wil wordt hij in elkaar geslagen.
Dan halen we een tweede aap uit de kooi en brengen een nieuwe binnen. De nieuweling gaat naar de trap en krijgt een pak slaag. De vorige neemt enthousiast deel aan de afstraffing.
De derde aap gaat eruit en de derde nieuwe komt binnen. Hij gaat naar de trap en krijgt een pak slaag. Twee van de apen die op hem inbeuken, hebben geen idee waarom je de trap niet op mag.
Oude aap vier eruit en de nieuwe aap vier erin.
Dit gaat net zolang door tot alle apen die ooit het natspuiten hebben meegemaakt zijn vervangen.
Niettemin gaat nooit een aap de trap op.
“Waarom niet meneer”?
“Dat doen we hier gewoon niet !
De essentie van het verhaal is dat er nu apen in de kooi zitten die geleerd hebben om van dat trapje en die banaan af te blijven, maar volstrekt geen weet hebben van het waarom (het natspuiten).
"We hebben het altijd zo gedaan, waarom zouden we het anders doen?", maar niemand kan aangeven WAAROM we het ZO doen, en of er niet een betere manier is.
In mensentaal zouden we zeggen: “Dat wordt niet gedaan – het is voor je bestwil”
- http://platformbewustezoekers.blogspot.com/ -
Zodra hij echter een voet op de trap zet, worden alle apen natgespoten.
Een poosje later probeert dezelfde aap of een ander het nog eens, met hetzelfde gevolg: wéér alle apen nat.
Als er daarna nog een aap de trap op wil, zullen de anderen hem dat beletten.
Nu halen we één aap uit de kooi en brengen er een nieuwe in. De nieuwe aap ziet de banaan en wil de trap op. Tot zijn grote schrik springen alle apen hem op zijn nek. Na nog een poging weet hij het: als hij de trap op wil wordt hij in elkaar geslagen.
Dan halen we een tweede aap uit de kooi en brengen een nieuwe binnen. De nieuweling gaat naar de trap en krijgt een pak slaag. De vorige neemt enthousiast deel aan de afstraffing.
De derde aap gaat eruit en de derde nieuwe komt binnen. Hij gaat naar de trap en krijgt een pak slaag. Twee van de apen die op hem inbeuken, hebben geen idee waarom je de trap niet op mag.
Oude aap vier eruit en de nieuwe aap vier erin.
Dit gaat net zolang door tot alle apen die ooit het natspuiten hebben meegemaakt zijn vervangen.
Niettemin gaat nooit een aap de trap op.
“Waarom niet meneer”?
“Dat doen we hier gewoon niet !
De essentie van het verhaal is dat er nu apen in de kooi zitten die geleerd hebben om van dat trapje en die banaan af te blijven, maar volstrekt geen weet hebben van het waarom (het natspuiten).
"We hebben het altijd zo gedaan, waarom zouden we het anders doen?", maar niemand kan aangeven WAAROM we het ZO doen, en of er niet een betere manier is.
In mensentaal zouden we zeggen: “Dat wordt niet gedaan – het is voor je bestwil”
- http://platformbewustezoekers.blogspot.com/ -
Dat rotexaam van algebra
(toen ik maar drie op twintig had)
ligt me nu nog zwaar op de maag
wat hebben ze me toen geplaagd !
De leraar zei: De Wilde Jan
wordt jij maar liever vuilnisman
En Tante Tine zei: Kameraad
‘t wordt tijd dat je uit werken gaat.
Maar ik kan het ma, ik kan het
Ik kan het ma, ik kan het
echt ma, echt, ik kan het !
Ik trouwde en oom Stanislas
vertelde dat het dringend was.
Laster, want na een vol jaar
hadden we nog geen schreeuwer klaar.
Toen sprak die lieve tante Griet
erg kattig : dat kan Jantje niet
het is misschien ‘n goeie vent
maar hij is vast wel impotent !
Maar ik kan het ma, ik kan het
Ik kan het ma, ik kan het
echt ma, echt, ik kan het !
Vermits ik toch niets goed aanving
was ’t beter dat ik mij verhing
ik nam ‘n nagel en ‘n stoel
je weet best wat ‘k daarmee bedoel.
Ik bad m’n akte van berouw
en stak m’n kop doorheen het touw
helaas, het kreng was veel te zwak
‘t kwam daardoor dat ‘t doormidden brak.
M’n oom Leander was verstoord
omtrent de keuze van het koord
m’n tant’ Odile zei: Idioot
je krijgt jezelf nog niet eens dood !
Maar ik kan het ma, ik kan het
Ik kan het ma, ik kan het
echt ma, echt, ik kan het !
- Jan De Wilde - Ik kan het, ma -
Daglicht
Uit de chaos van lakens en
voorgevoel opgestaan, gordijnen
open, de radio aan, was
plotseling Scarlatti
heel helder te verstaan:
Nu alles is zoals het is geworden,
nu alles is zoals het is
komt het, hoewel, misschien
hoewel, tenslotte nog in orde.
- Judith Herzberg - 'Zeepost', 1964 -
voorgevoel opgestaan, gordijnen
open, de radio aan, was
plotseling Scarlatti
heel helder te verstaan:
Nu alles is zoals het is geworden,
nu alles is zoals het is
komt het, hoewel, misschien
hoewel, tenslotte nog in orde.
- Judith Herzberg - 'Zeepost', 1964 -
woensdag 25 januari 2012
Is er een kracht die geneest
als wij op de bodem van ons kunnen zijn?
als wij pijn hebben, ziek zijn
of eenzaam door de dagen gaan:
is er een kracht die ons doet opstaan?
Kom mij niet aan
met mooie woorden,
zeg niet dat lijden een zin heeft,
een doel!
Als de afgrond zich opent en nergens houvast is
troost mij dan niet
met andermans pijn,
kom mij niet aan
met schoonheid en zon.
Maar waak met mij
in de grot van de smart,
begrijp de volle omvang
van mijn klacht,
kleineer mij niet,
laat mij mijn waardigheid.
Wie weet, in de nacht,
tussen jou en mij,
roert zich een kracht die geneest.
- Catharina Visser - http://www.rouwzorgvlaanderen.be -
als wij op de bodem van ons kunnen zijn?
als wij pijn hebben, ziek zijn
of eenzaam door de dagen gaan:
is er een kracht die ons doet opstaan?
Kom mij niet aan
met mooie woorden,
zeg niet dat lijden een zin heeft,
een doel!
Als de afgrond zich opent en nergens houvast is
troost mij dan niet
met andermans pijn,
kom mij niet aan
met schoonheid en zon.
Maar waak met mij
in de grot van de smart,
begrijp de volle omvang
van mijn klacht,
kleineer mij niet,
laat mij mijn waardigheid.
Wie weet, in de nacht,
tussen jou en mij,
roert zich een kracht die geneest.
- Catharina Visser - http://www.rouwzorgvlaanderen.be -
Maybe....
diseases can be our spiritual flat tires —
disruptions in our lives that seem to be disasters at the time,
but end by redirecting our lives in a meaningful way.
- Dr. Bernie Siegel -
Het zoeken van werkelijke zingeving mondt altijd uit in een eenzame weg, waarbij je niet terug kunt vallen op de antwoorden van een ander, ook niet op de literaire antwoorden. Er kunnen verwijzingen zijn. Maar aan de vragen heb je vaak het meest.
Op die eenzame zoektocht bots je op muren. Auschwitz, daar loop ik op te pletter. Dat mensen suïcide plegen, dat er kinderen gemarteld worden. Verstandelijk heb ik daar geen oplossing voor. De verwijzingen in de literatuur daarover, ook de atheïstische Sovjet literatuur, vond ik indrukwekkend. Tegen alle logica in schrijft een Joods schrijver, Konstantinovski, die al zijn familie verliest in Auschwitz:
Kan ik dit aanvaarden: dat het voorgoed voorbij is?
Wil ik dan in mijn hart het onmogelijke?
Ja, ik wil het onmogelijke.
Ik was zo getroffen toen ik dat las. Hij was een atheistische schrijver uit 1970, die zo'n oervertrouwen uitspreekt dat het onmogelijke toch mogelijk is. Het is precies wat Dostojevski beschrijft en waar mijn leraar op de middelbare school over sprak. Dat je in het leven soms voor een muur staat. En die is voor iedereen anders. En dat je altijd moet blijven bij het woord van je hart. Als de hemel zwijgt, ja de hemel zwijgt, wat zegt dan de stem van je hart?
- Ton Lathouwers - http://www.synergy-at-work.nl -
Op die eenzame zoektocht bots je op muren. Auschwitz, daar loop ik op te pletter. Dat mensen suïcide plegen, dat er kinderen gemarteld worden. Verstandelijk heb ik daar geen oplossing voor. De verwijzingen in de literatuur daarover, ook de atheïstische Sovjet literatuur, vond ik indrukwekkend. Tegen alle logica in schrijft een Joods schrijver, Konstantinovski, die al zijn familie verliest in Auschwitz:
Kan ik dit aanvaarden: dat het voorgoed voorbij is?
Wil ik dan in mijn hart het onmogelijke?
Ja, ik wil het onmogelijke.
Ik was zo getroffen toen ik dat las. Hij was een atheistische schrijver uit 1970, die zo'n oervertrouwen uitspreekt dat het onmogelijke toch mogelijk is. Het is precies wat Dostojevski beschrijft en waar mijn leraar op de middelbare school over sprak. Dat je in het leven soms voor een muur staat. En die is voor iedereen anders. En dat je altijd moet blijven bij het woord van je hart. Als de hemel zwijgt, ja de hemel zwijgt, wat zegt dan de stem van je hart?
- Ton Lathouwers - http://www.synergy-at-work.nl -
Ik voel me een klein slagveld, waar de vragen van deze tijd uitgevochten worden. Die vragen moeten toch een onderdak hebben, een plek vinden waar ze kunnen strijden en tot rust komen, en wij, arme kleine mensen, moeten onze innerlijke ruimte voor ze openstellen en niet weglopen.
De enige zekerheid hoe je moet leven en wat je moet doen, kan toch alleen maar opstijgen uit die bronnen die daar in de diepte bij jezelf opborrelen.
- Uit Etty, de nagelaten geschriften van Etty Hillesum -
De enige zekerheid hoe je moet leven en wat je moet doen, kan toch alleen maar opstijgen uit die bronnen die daar in de diepte bij jezelf opborrelen.
- Uit Etty, de nagelaten geschriften van Etty Hillesum -
Our minds can be wonderful, but at the same time they can be our very worst enemy. They give us so much trouble. Sometimes I wish the mind were like a set of dentures, which we could take out and leave on our bedside table overnight. At least we would get a break from its tiring and tiresome escapades.
We are so at the mercy of our minds that even when we find that the spiritual teachings strike a chord inside us, and move us more than anything we have ever experienced, still we hold back, because of some deep-seated and inexplicable suspicion.
Somewhere along the line, though, we have to stop mistrusting. We have to let go of the suspicion and doubt, which are supposed to protect us but never work, and only end up hurting us even more than what they are supposed to defend us from.
- Rigpa Glimpse of the day -
Picture: http://www.loc.gov
There is something in every one of you that waits and listens
for the sound of the genuine in yourself.
It is the only true guide you will ever have.
And if you cannot hear it, you will all of your life spend your days
on the ends of strings that somebody else pulls.
- Howard Thurman -
Picture: http://blog.mercurialme.com
Some people never go crazy.
What a truly horrible lives they must lead.
We’re all going to die, all of us, what a circus!
That alone should make us love each other but it doesn’t.
We are terrorized and flattened by trivialities,
we are eaten up by nothing.
- Charles Bukowski -
Picture: http://www.sabotagetimes.com
What a truly horrible lives they must lead.
We’re all going to die, all of us, what a circus!
That alone should make us love each other but it doesn’t.
We are terrorized and flattened by trivialities,
we are eaten up by nothing.
- Charles Bukowski -
Picture: http://www.sabotagetimes.com
dinsdag 24 januari 2012
Wonen bij jezelf
Stilte doet ons onze feitelijke manier van ons bestaan als mens peilen. En op de bodem daarvan botsen we op een muur, een dood punt. Wat we ook doen, wat we ook proberen, iets in ons blijft zich verloren en vervreemd voelen, ondanks alle mogelijkheden van de maatschappij om menselijke noden tegemoet te treden. Stilte confronteert ons met een ondraaglijke bodemloosheid, zonder dat we een uitweg hebben of zien. We hebben geen andere keus dan ons te richten op de religieuze diepten in ons. Maar juist dààr is bevrijding mogelijk. Juist in die impasse, op dat dode punt, voltrekt zich het wonder van ‘verrijzenis tot waarachtig leven’. Volgens Hisamatsu is er geen andere manier om werkelijk te leven dan door de ontkenning heen. Alle andere manieren zijn vol verwarring en niet stabiel. Ze moeten nog door de ontkenning heen. Daarom voelen we in onze gewone manier van leven altijd de dreiging van deze ontkenning. En zo blijven we ten prooi aan angst en onvoldaanheid.
Hisamatsu zegt over het ongrijpbare dat in dit taaie vertoeven bij onszelf gebeurt, dat het ons doet verrijzen tot werkelijk leven. Benedictus zegt dat het ons monnik maakt, van het Griekse woord monos –één- en dat we vanuit die eenheid en vrede van het hart anders terug naar de wereld gaan. Hoe dan? Hoe anders? Wat is dat waarachtig leven waartoe we ontwaken? Het is niet in woorden te vatten. Wie het probeert, zal het ondervinden. Als ik er dan toch woorden op plak, zou ik zeggen: het doet je anders naar de dingen kijken. Door de stilte ga je meer verantwoordelijkheid voelen voor de manier waarop je in het leven staat. Je wordt behoedzamer in de manier waarop je met mensen en dingen omgaat. In dit taaie proces ontdek je dat je met alles en iedereen verbonden bent. Tegelijk ga je je mensen en dingen veel minder toe-eigenen. Je kunt ze laten zijn zoals ze zijn.
Bij onszelf wonen is dus uiterst moeilijk, maar ik ervaar het als het meest zinvolle dat we kunnen doen. Onszelf en dat dode punt in ons niet ontvluchten. De innerlijke onrust uithouden. Geduldig wachten tot het innerlijk geraas verstomt. En verwonderd ontdekken dat we in en door de stilte nieuwe ogen krijgen, een nieuw hart.
Ik wil over dit wonen bij jezelf nog één ding kwijt. Zelfkennis is dé weg naar mildheid, begrip en mededogen ten opzichte van de mensen met wie we samenleven en werken. ‘Wie zichzelf kent, veroordeelt niemand,’ zeggen de woestijnvaders.
Bieke Vandekerckhove in ‘De smaak van stilte’ (Ten Have/Lannoo, 2010)
Overgave vinden velen van ons verdacht. Het wekt angst op voor verlies, voor berusting, passiviteit en opgave. Dat is het allemaal niet. Overgave vraagt om grote diepgang. Iets op te geven dat ons dierbaar is. Dat is pijnlijk en het is noodzakelijk.
We zijn bang dat we voorgoed verloren gaan. Die angst berust op een kern van waarheid en ergens van binnen weten we dat. We gaan voorgoed verloren. Maar wie en wat er verloren gaat - en wat verloren gaan precies inhoudt - zijn willekeurige voorstellingen van de angstige geest. Wat verloren gaat is onechtheid en verwijdering.
Overgave is de kern raken van wat is, het ruime gebied dat àchter gedachten en emoties bestaat betreden. Al het persoonlijke verlies, het comfortabele, eindeloze verblijf in het drama van de ervaring wordt achtergelaten en we merken dat we simpelweg met het verdriet leven, met het openliggende hart en de zoheid van het mens-zijn.
- Saki Santorelli - Het wonder van genezing -
Picture: http://theragblog.blogspot.com
But who can say what’s best?
That’s why you need to grab whatever chance you have of happiness where you find it, and not worry about other people too much.
My experience tells me that we get no more than two or three such chances in a life time, and if we let them go, we regret it for the rest of our lives.
— Haruki Murakami - Foto: http://thxthxthx.com -
"Elke dag blij dat ik er nog ben"
- Marc Herremans - Reyers laat - 23/01/12 -
Foto: http://www.eurostartricityathlon.com
maandag 23 januari 2012
Ik ben nooit dat betere en wijzere mens geworden dat al die boeken je beloven. (...)
Kanker was een proces dat me wegvoerde van de persoon die ik was. (...)
Het enige wat er uit kwam is dat ik het heb overleefd; dat ik nu leef en dat mijn gezin nog steeds een vrouw en moeder heeft.
Ik heb meer geluk gehad dan veel anderen.
Punt uit.
- Angela Wilkie, Engelse journaliste -
in 'Wees blij dat je nog leeft' van Maria Hendriks
Nee, mijn karakter is hetzelfde gebleven:
nieuwsgierig, ontvankelijk voor alles om me heen, weetgierig.
Mijn houding tegenover mijn lichaam is veranderd.
Zoals veel mensen verwachtte ik gewoon dat het me zou gehoorzamen,
dat het zou functioneren, me plezier verschaffen.
Als je ziek bent, besef je ineens dat je nooit de baas bent.
Je bent de gevangene van je lichaam.
Leren luisteren naar je lichaam is vermoeiend en verwarrend.
Federico Fellini (op de vraag of hij veranderd is na zijn beroerte - 1993)
- Foto : http://tigerloaf.wordpress.com -
Er zijn ontroostbare momenten van verdriet die niet kunnen en niet hoeven te worden hersteld. Misschien helpen ze de lijnen in ons gezicht te vormen, de glinstering in onze ogen, de lichaamshouding te veranderen. Ze zijn goed noch slecht. Ze zijn er gewoon.
Meestal is het in deze open momenten, als we tot staan komen - als we onszelf toestaan even alles op te schorten, volledig bij een ander aanwezig te zijn, zonder iets te hoeven doen - dat we misschien de geur van genade kunnen opvangen die van ver buiten de kring van verdriet en vreugde wordt aangevoerd.
Is dit tenslotte niet wat we allemaal willen? Naar het hart te luisteren, in contact te zijn met onze eigen hartslag, volledig door een ander te worden aangehoord en op dat moment te worden gekend zoals we zijn.
- Saki Santorelli - Het wonder genezing - Zorg geven en ontvangen met onverdeelde aandacht -
Meestal is het in deze open momenten, als we tot staan komen - als we onszelf toestaan even alles op te schorten, volledig bij een ander aanwezig te zijn, zonder iets te hoeven doen - dat we misschien de geur van genade kunnen opvangen die van ver buiten de kring van verdriet en vreugde wordt aangevoerd.
Is dit tenslotte niet wat we allemaal willen? Naar het hart te luisteren, in contact te zijn met onze eigen hartslag, volledig door een ander te worden aangehoord en op dat moment te worden gekend zoals we zijn.
- Saki Santorelli - Het wonder genezing - Zorg geven en ontvangen met onverdeelde aandacht -
Meditatie gaat door het leven heen, door je eigen holen en gaten. Meditatie is helemaal niet zo lieflijk. Het is woestijn, vechten met je eigen demonen. Daarom loop je in de meditatie ook op tegen de chaos in jezelf.
Meditatie is een schokkende ervaring. je droomt niet weg naar de vogels en de bloemen, maar je komt terecht in de aardedonkere nacht, waarin je zelf je ergste vijand bent. Maar dat is tegelijk je redding. Want nu sta je middenin de werkelijkheid van goed en kwaad. Nu ben je echt mens. Doordat je je eigen schaduwen hebt leren kennen krijg je begrip voor je vijand.
Misschien is de belangrijkste vrucht van meditatie wel dat ze je nederig maakt. Want in de stilte staar je naar binnen in je eigen gevoelens en overwegingen en moet je erkennen dat je verre van volmaakt bent. Dat maakt je eenvoudig, en de eenvoud betekent je opening naar anderen, het genieten van hun vreugde, het delen van hun verdriet en het ervaren van de harmonie tussen jou en de ander.
- Catharina Visser - Foto: http://www.underthesunecc.com -
zondag 22 januari 2012
If you are someone with great inborn genius
there is no need to make a study of the old words and koans.
When you wake up in the morning, make your mind clear and calm.
Whatever has to be done then, do it as well as you can.
Afterwards think it over carefully,
and see what you have done and what it amounts to.
When you have done these things thoroughly
you will find yourself right there
in the monastery of purity and no-happening.
- http://www.dailyzen.com -
there is no need to make a study of the old words and koans.
When you wake up in the morning, make your mind clear and calm.
Whatever has to be done then, do it as well as you can.
Afterwards think it over carefully,
and see what you have done and what it amounts to.
When you have done these things thoroughly
you will find yourself right there
in the monastery of purity and no-happening.
- http://www.dailyzen.com -
"Ik moet soms door woestijnen of periodes van dead weather. Dan lijkt het of ik de verbinding verlies met de dingen om me heen, iets waar ik anders zo in geloof. Ik voel me dan angstig en alleen, maar op andere momenten houd ik van die eenzaamheid.
Tegenwoordig vind ik het omgekeerde van geluk ook heel interessant. Ik denk nu dat je gewoon ergens kunt zijn, zonder euforisch te zijn, en toch het leven in je kunt voelen. Volgens mij kun je dat zelfs een beetje oefenen, zoals een spier waarvan je niet meer wist dat je die had. Wie een beetje getraind is, moet niet meer wachten tot er iets uitzonderlijks uit de lucht valt.
Ik heb mijn ervaring en vertrouw op wie ik ben op dit moment."
- Gabriel Rios in 't Groot Lot - De Standaard -
Er is geen remedie voor het verdriet om het verlies van iemand van wie we houden, en die moet er ook niet zijn. Verdriet is geen ziekte op aandoening.
Het is de enige mogelijke reactie op de dood van iemand van wie je houdt, en een bevestiging van hoeveel we het leven waarderen, met al zijn wonderen, opwinding, schoonheid en voldoening.
Ons enige antwoord op verdriet is leven.
Leven om achterom te kijken en ons degenen die we hebben verloren te herinneren, maar ook om vol spanning en verwachting vooruit te gaan. En die gevoelens van hoop en optimisme door te geven door middel van vriendelijkheid, vrijgevigheid en medeleven.
- Nina Sankovitch - Een boek per dag - Een jaar vol inspiratie -
Het is de enige mogelijke reactie op de dood van iemand van wie je houdt, en een bevestiging van hoeveel we het leven waarderen, met al zijn wonderen, opwinding, schoonheid en voldoening.
Ons enige antwoord op verdriet is leven.
Leven om achterom te kijken en ons degenen die we hebben verloren te herinneren, maar ook om vol spanning en verwachting vooruit te gaan. En die gevoelens van hoop en optimisme door te geven door middel van vriendelijkheid, vrijgevigheid en medeleven.
- Nina Sankovitch - Een boek per dag - Een jaar vol inspiratie -
Inner Strength
If you can start the day without caffeine or pep pills,
If you can be cheerful, ignoring aches and pains,
If you can resist complaining and boring people with your troubles,
If you can eat the same food everyday and be grateful for it,
If you can understand when loved ones are too busy to give you time,
If you can overlook when people take things out on you when,
through no fault of yours, something goes wrong,
If you can take criticism and blame without resentment,
If you can face the world without lies and deceit,
If you can conquer tension without medical help,
If you can relax without liquor,
If you can sleep without the aid of drugs,
If you can do all these things,
Then you are probably the family dog.
— http://www.csua.berkeley.edu/~ranga/humor/inner_strength.txt -
Foto: onze hond Gypsy
Abonneren op:
Posts (Atom)









































