De gave van het wachten

Geef mij de gave van het wachten maan
laat alles groeien diep in mij
en ver van wereldse gedachten.
Groeit ook het maanlicht niet in vele nachten?
De lijsterbes, wordt zij niet langzaam rood?
Van water heb ik dit geleerd:
dat het zeer stil is, zeer bezonnen
al draagt het diepten in haar schoot.
De boom, hij groeit door nacht en dood
naar leven, naar een herbeginnen.
Laat alle dromen in mij binnen,
maar leg een zegel op mijn hart
en laat mij groeien, laat mij wachten.
Groeit ook het maanlicht niet in vele nachten?

- Liesbet Suykerbuyk - Levenslang -