zaterdag 30 juli 2011



De noten op zich zijn niet interessant, wel het emotioneel effect dat ze veroorzaken. ik ben een handelsreiziger in emoties. Muziek is de omweg om mijn gevoelens te uiten en die van anderen te bespelen. Want waarom kopen mensen een concertticket? Om op een uur tijd heel gecondenseerd emoties te beleven die ze in het normale leven geketend houden.

Ik snap eigenlijk niet hoe andere mensen leven. Ze proberen gelukkig te zijn binnen hun beperkingen, in plaats van de abondance en alles wat mooi is te vieren. Ieder mens moet toch kampen met heel tegenstrijdige emoties? Ik zit er in elk geval vol van. In mijn muziek vind ik daarvoor de uitlaatklep. Mijn nummers zijn een compensatie voor mijn gemoed. Op het einde van de dag moet de balans in evenwicht zijn. Ik wantrouw het geluk, dus geef ik tegengewicht. Als alles slecht gaat, weet je tenminste : dit is een veilige plek. Oef. Het kan niet slechter gaan.

Het voordeel van werken in de fictie, is dat ik niet accuraat of objectief hoef te zijn. Ik ben de hofnar van de werkelijkheid.

Ik denk dat ik ga pieken op mijn 84ste. Al de rest is voorspel. Ik kijk er al naar uit, de grijze haren, en de diepe stem. Een wijze man die nonsens uitslaat, chic.

- Daan Stuyven - De Standaard -