Aan alles komt een eind.

Het overkomt MIJ.

Het gebeurt NU.

Het is pijnlijk.

Het blijft pijnlijk zolang het duurt,

En dan komt er verandering in.

Alles verandert ALTIJD!

Je WEET nooit!

Geduld om rustig af te wachten.

Aan alles komt een eind.

- auteur onbekend -

Raindrops

Wij zijn als regendruppels die, tegen het raam van een voortrazende trein geblazen, met kleine rukjes verder kruipen; niemand kan precies voorspellen welke weg ze zullen volgen, al komen ze op den duur wel allemaal aan de rand van het glas terecht, om te vervloeien en te verdwijnen.

Willem Frederik Hermans 'Richard Simmillion : een onvoltooide autobiografie'

Spiegeltje Spiegeltje aan de wand...

Nasroedin stond te kijken naar een hond die naar de oever van de rivier toe liep om te drinken. De hond zag zichzelf in het water en begon onmiddellijk te blaffen. Hij blafte de hele ochtend door, tot ver in de middag, tot het schuim op zijn bek stond.
Tenslotte viel hij stervend van de dorst de rivier in, waardoor hij zijn dorst toch nog wist te lessen, uit het water kroop en tevreden wegliep.

Nasroedin zei : " Zo realiseerde ik me dat ik mijn hele leven had staan blaffen naar mijn eigen spiegelbeeld. "

Hoe het gewone bijzonder wordt…

Een schrijver van reisverhalen werd te eten gevraagd in het huis van een welgesteld Japans gezin. Zijn gastheer had een aantal gasten uitgenodigd en erbij verteld dat hij iets heel belangrijks voor hen had. Op het menu stond kogelvis, die in Japan als iets bijzonders word beschouwd, deels omdat hij een dodelijk gif bevat dat door een speciaal opgeleide kok moet worden verwijderd. Zo’n vis voorgezet krijgen was een grote eer.

De eregast begon vol verwachting aan de vis en savoureerde elk hapje. De smaak was inderdaad onvergelijkbaar met alles wat hij ooit eerder had gegeten. Zijn gastheer vroeg hoe hij het had gevonden. De schrijver sprak in extase over de voortreffelijke smaak. Hij hoefde niet te overdrijven, want de vis was inderdaad magnifiek en behoorde tot het beste wat hij ooit had geproefd.

Toen pas onthulde zijn gastheer dat de vis een gewone soort was geweest. Een van de andere gasten had, zonder het te weten, de kogelvis genuttigd.

De belangrijke les die de schrijver leerde was niet hoe goed een zeldzame, dure delicatesse smaakte, maar hoe verbluffend gewoon voedsel kan smaken als je elke hap je volle aandacht geeft.

(Uit: Mindfulness en genezing van depressie van John Kabat-Zinn)

Eenheid

Het water in het meer verdampt, wordt een wolk, regent uit, vormt een beek en wordt gedronken. Het is allemaal hetzelfde water in een andere vorm. Is er verschil tussen het meer, de wolk, de regen, de beek en het water in het glas?

Een lichaam vergaat en wordt opgenomen door de aarde, dient als voedingsbodem voor de perenboom, de peer wordt opgegeten door een kind. Is er verschil tussen de overledene, de aarde, de perenboom en het kind?

Ik adem zuurstof in en neem het op in mijn lichaam. Ik drink water en neem het op in m'n lichaam, ik eet voedsel en neem het op in mijn lichaam. Waar houdt de zuurstof, het water en het voedsel op en wordt het mijn lichaam?

We denken dat we een afgescheiden individu zijn, maar zonder zuurstof, de warmte van de zon, water, voedsel ... zouden we het geen seconde uithouden.

Voorbij de illusie van de afgescheidenheid is de eenheid.

- Vrij naar Roeland Dirah -

Nog een verhaaltje ...

In de vorige eeuw bracht een rijke toerist een bezoek aan een Poolse rabbi die bekendstond om zijn wijsheid en mededogen.

De toerist arriveerde in het armoedige dorpje waar de rabbi woonde en trof hem aan in een klein kamertje. Er stonden wat oude meubels en er lagen wat boeken op de grond, meer niet.

"Rabbi, waar is de rest van uw meubilair? Waar is uw bibliotheek, waar hangen uw diploma's?, vroeg de man.

"Waar zijn die van U ?", informeerde de rabbi.

'Die van mij? Maar ik ben slechts op bezoek.'

'Ik ook', zei de rabbi.

Uit : 'Het pad van eenvoud' van Christina Feldman

Het pad van eenvoud

Een zenleerling vroeg zijn meester eens: "Wat is de sleutel tot geluk?"

De meester antwoordde : "Het juiste inzicht."

De volgende vraag was : "Hoe verkrijg ik het juiste inzicht?"

"Door ervaring", luidde het antwoord.

"Maar hoe krijg ik dan ervaring?", vroeg de leerling.

"Door het verkeerde inzicht", zei de meester tot besluit.


Het leven toont ons keer op keer op welke manieren we zelf voor ingewikkeldheid en verwarring zorgen, maar ook hoe we eenvoud en vrede kunnen cultiveren. Die momenten zijn onze leermeesters.

- Christina Feldman in 'Het pad van eenvoud'

Risico's nemen.

Wanneer je lacht riskeer je dwaas te lijken.

Huilen houdt het risico in sentimenteel te lijken.

Wanneer je iemand de hand reikt, riskeer je verwikkeld te raken.

Je gevoelens tonen, houdt het risico in afgewezen te worden.

Je dromen vertellen houdt het risico in belachelijk gemaakt te worden.

Houden van iemand houdt het risico in dat je liefde niet beantwoord wordt.

Iets ondernemen waarbij je zeker tegenwind zal krijgen, houdt het risico in te mislukken.

Maar toch moet je risico's durven nemen. Het grootste gevaar in het leven is juist geen risico's te nemen. Iemand die geen risico's neemt, doet niets, heeft niets, is niets. Hij zal misschien voorkomen dat hij pijn en teleurstelling kent, maar hij belet zichzelf ook te groeien, te voelen, te veranderen, lief te hebben. Alleen iemand die risico's neemt is werkelijk vrij.

- Bron : Bezinning Porcheresse 2010 -

Mee met de zee.

" Wie duwt de golven van de zee terug?
Het pogen zelf doet weer een golf ontstaan. " - O. Khayyam -


De zee is voortdurend in beweging.

De golven golven gewoon, net zoals wij er gewoon zijn.

Het heeft geen zin om in te grijpen. De natuur doet wat ze doet.

Jij bent enkel de toeschouwer. Waarom je dan zorgen maken?

Je hoeft niets te doen, alleen de dingen laten gebeuren zoals ze gebeuren.

Gewoon de zee zijn.

- Ann -

O, vriend !

O, vriend !

Niemand is jouw sluier, behalve jezelf.

In jouw pad is geen doorn en geen onkruid, behalve jezelf.

Je zei : " Zal ik de Geliefde bereiken of niet? "

Tussen jou en de Geliefde is niemand, behalve jezelf.

- Roemi -

Le Vent Nous Portera

Je n'ai pas peur de la route
Faudra voir, faut qu'on y goute

Ce qui peut frapper à ta porte
Infinité de destins
On en pose un et qu'est-ce qu'on en retient?
Le vent l'emportera

Tout disparaîtra mais
Le vent nous portera

- Noir désir -

YouTube - Le Vent Nous Portera - English subtitles & French Lyrics:

Vergeven

Vergeven is alle hoop

op een beter verleden opgeven.

- Bron onbekend -

Verbondenheid

'Een atoom is een geheel, maar creëert in zijn eentje geen zingeving. Een atoom heeft alleen zin binnen het grotere geheel dat molecuul heet, en die molecuul heeft op zijn beurt alleen weer zin binnen een cel. Een maas in het visnet dankt haar bestaansgrond alleen aan het visnet.' schrijft Willigis Jäger.

We zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden en beïnvloeden mekaar voortdurend. Martin Buber wist dit ook al toen hij zei : 'Ik kan alleen meer ik worden, als jij meer jij wordt'.

"Freedom is a bitch' zegt Morgan Freeman, want hoe kun je vrij zijn zonder rekening te houden met anderen ? Onze levens zijn immers met elkaar verweven. We kunnen alleen 'samen' vrij-zijn, want onze vrijheid staat en valt met de vrijheid van de ander.

Onze eigenste Zjef Vanuytsel zong het ook al zo mooi : 'Je kunt niet zonder de anderen.'

- Ann -

Ont-wikkelen

Ik wil mezelf ont-wikkelen.

al mijn wikkels afleggen,

laagje na laagje wegnemen,

zoals het pellen van een ui.

Alle ingewikkeldheden en verwikkelingen loslaten,

tot ik mezelf tegenkom.

Meer en meer mezelf worden.

Mezelf ontwikkelen.

- Ann -

Geen vogel verheft zich te hoog,

wanneer hij zich op zijn eigen vleugels verheft.

- William Blake -

Kind van scheiding

Mamma en pappa gingen uit elkaar
Ik begrijp maar niet waarom.
Ik hou heel veel van allebei
Het is allemaal zo stom.

Ik huil tot ik in slaap val
En verlang naar vroeger dagen
Dan bid ik om een droom
Die mijn tranen zal verjagen.

Waarom moest het toch zo lopen?
Heb ik iets fout gedaan?
Als ik mezelf verander
Is die scheiding dan van de baan?

Ik stelde al dit soort vragen
Aan mijn oma, van de week.
Ze nam me bij zich en zei tot mij
terwijl ze me recht aankeek:

Kindlief, het komt niet door jou.
Verander maar voor geen cent.
Je hebt echt niets fout gedaan.
Je bent prima zoals je bent.

Waardoor het allemaal kwam
Zullen we misschien nooit horen
Maar het mooiste wat hun ooit gebeurde
Was dat jij, ja jij, werd geboren.

Geloof me, lieve schat,
Want wat ik zeg is waar:
Van jou zullen ze altijd houden
Al wonen ze niet bij elkaar.

- Joy Saunders Lundberg -

De schepping van duizend bossen
zit in één eikel.

- Ralph Waldo Emerson -




Afb : Imageshack.us

We zijn zelf verantwoordelijk ...

We hebben allen zelf de verantwoordelijkheid voor ons eigen leven, om goed en hartelijk te zijn. Er worden ons dagelijks kansen tot levenslessen voorgeschoteld door onze kinderen, onze partner, onze ouders, onze buren, onze vrienden .... kansen die we meestal niet opmerken.

Het gemakkelijkste is de schuld voor zaken die niet goed gaan, bij anderen te leggen. Maar je kunt anderen niet veranderen, alleen jij kunt veranderen. Klagen op de rug van vorige generaties helpt je niet vooruit.

We zijn allen zelf verantwoordelijk voor de keuze tussen goed en kwaad. Iedere dag opnieuw kunnen we hier zelf voor kiezen. Wanneer we iets anders willen zien, dan zullen we zelf ons gedrag, onze normen en waarden en onze overtuigingen moeten aanpassen. Het vraagt alleen aandacht en de moed om het te zien en om het anders te gaan aanpakken.

Wat generatie op generatie doorgegeven werd, ruzies, bekritiseren, elkaar naar beneden halen, verdriet, jaloezie, koppigheid ... doordat gedrag erfelijk is, of door de manier waarop we opgevoed werden, verplicht ons niet om daarin mee te gaan, om dat voor de rest van ons leven te volgen. We zijn allen vrij om ons daaruit te bevrijden. Het vraagt alleen veel moed, aandacht, zelfmotivatie en doorzettingsvermogen.

We zijn niet verplicht om die erfenis ook aan onze kinderen en de volgende generaties door te geven. De geschiedenis hoeft zich niet steeds te herhalen, als we dat niet willen. We kunnen er lessen uit trekken en stoppen met oordelen en de vorige generaties vergeven.

De manier waarop we leven kunnen we veranderen door onze gedachten te veranderen. De routine en wetmatigheden doorbreken door onze omgeving, onze kinderen, onze ouders, onze buren .... met andere ogen te bekijken, medelevend, zonder oordelen, vergevend, liefdevol.

Daar wil ik mijn levensmissie van maken. I have a dream ...

- Ann - geïnspireerd door Stephen Covey - De zeven eigenschappen van effectieve families.

Wij leren onze kinderen wat wij geleerd hebben.

Zij leren ons wat wij verleerd zijn :

eenvoud, gulheid, spontaniteit, eerlijkheid en verwondering.

- Eric de Vries -

Je kunt een mens alles afnemen,maar één ding niet:

de vrijheid die hij in laatste instantie nog altijd heeft,
namelijk
om in elke omstandigheid zelf zijn houding te bepalen en zijn eigen weg te gaan.

- Viktor E. Frank, overlevende van verschillende concentratiekampen -

in 'De zin van het bestaan'.

" Niets bestaat dat niet iets anders aanraakt " 

- Jeroen Brouwers -

Afscheid nemen doet pijn ...

Vandaag afscheid genomen van mijn oom Albert.

Hij is er niet meer, maar het was voor mij overduidelijk dat wie en wat hij was verder leeft in zijn kinderen en kleinkinderen.

Zijn hartelijkheid,
zijn eenvoud,
zijn goedheid,
zijn enthousiasme,
zijn levenslust,
zijn gevoel voor humor,
zijn medeleven,
zijn plezier in het zorgen voor anderen en
de onvoorwaardelijke liefde voor zijn kinderen en iedereen die het geluk heeft gehad hem te kennen.

We zullen hem, zijn luide stem en zijn blinkende oogjes missen.

- Ann -

Als kinderen klein zijn geef je ze wortels, als ze groot zijn vleugels - ? -

'Je mag een kind geen ballon weigeren omdat je als volwassene weet dat die vroeg of laat zal uiteenspatten.' - M. Cox -

Deze quote - die ik onlangs in mijn mailbox toegezonden kreeg - heeft me doen beseffen dat ik mijn kinderen teveel wil beschermen, en dat is niet goed. Als je je kinderen wilt houden, moet je ze juist loslaten, zodat ze op zichzelf leren vertrouwen. De wortels hebben ze in ieder geval al gekregen, nu nog de vleugels.

Om verder in te gaan op de quote : Het heeft inderdaad geen enkele zin onze kinderen voor alles en nog wat te willen waarschuwen. Het maakt hen enkel nog meer onzeker. Ze moeten zelf ervaringen opdoen. Het is aan ons om hen daarin te vertrouwen en hen de nodige ruimte te geven om te experimenteren, zodat ze de vrijheid hebben om zichzelf en de wereld te ontdekken.

Verwachten dat ze zich gedragen als volwassenen op het moment dat ze het nog niet zijn, is absurd. Ze worden het sowieso vanzelf.

Hen toelaten de dingen op hun eigen manier te doen, binnen bepaalde grenzen is veel creatiever. Door die grenzen leren ze bovendien dat ze niet alleen zijn op de wereld en dat ze met anderen moeten rekening houden. Het is aan ons - ouders - om achter hen te staan en voor hen te duimen. Juist wanneer het minder gaat of dreigt te mislukken hebben ze ons het hardste nodig.

Ze mogen 'onaf' zijn, net zoals wij 'onaffe' ouders mogen zijn.

Ze leren door uit te glijden, te vallen en weer recht te staan. Net zoals wij. We leren leven met de gevolgen van de beslissingen die we zelf hebben mogen nemen.

Het is een ware kunst om te weerstaan aan de verleiding om direct te willen ingrijpen wanneer we zien dat ze op het punt staan om een verkeerde beslissing te nemen. Beter is misschien alleen raad te geven wanneer ze die vragen en erop vertrouwen dat ze de voor hen juiste beslissing zullen nemen.

Het mooiste cadeau wat je je kinderen kunt geven is de vrijheid en de nodige ondersteuning om zichzelf te vinden, in een wereld die hen uitdaagt om net zoals alle anderen te worden. Pas wanneer je de ander vrij kunt laten, zul je zelf ook vrij zijn.

'DENK ZELF' zei de vader van Josse De Pauw.

Als jij goed over hen denkt, zullen ze ook beter worden en voelen dat ze hun eigen waardevolle rol hebben in het leven, dat ze ertoe doen. Want als jij zo in hén gelooft, zullen ze zich aangespoord voelen om ook in zichzelf te geloven.

Hoop ik dan maar stilletjes ... - Ann -

Worden wie ik in wezen ben...

Om te kunnen worden wie ik in wezen ben,moet ik tastend en experimenterend mijn weg mogen gaan, zonder haast.
Moet ik fouten mogen maken zonder knagend schuldgevoel, levend vanuit de realiteit.
Meen ik daarentegen van mijzelf te moeten eisen dat ik direct zo moet kunnen zijn als ik eigenlijk ben, dan knijp ik mijn wordings-
mogelijkheid af, en leef onder de tirannie van het ideaal.

- C.J. Schuurman in 'Op zoek naar de mens' -