
Proberen controle te krijgen over je gevoelens is net zoiets als balanceren bovenop een bal - het is gewoon onmogelijk en je zet jezelf voor gek als je het probeert.
Je moet leren vallen en daar een gewoonte van maken, omdat dat de toestand van de wereld is. Wat is dansen tenslotte anders dan gracieus vallen? Als je eenmaal weet dat rechtop staan geen optie is, kun je leren genieten van vallen.
Zelfs depressie kan je geen pijn doen, tenzij je haar gebruikt als vrijbrief om jezelf er een klap mee in het gezicht te geven. Als je echter leert om aardig te zijn voor jezelf, kan ze, en moet ze, je leven veranderen.
Depressie leert je dat de enige uitweg is om de waarheden die je hebt omzeild op te zoeken en te aanvaarden, ook al dacht je die allang onder ogen gezien te hebben.
Ook al is depressie een hel die je moet doorstaan, onthou dat ze je niet kan deren, hoeveel pijn ze ook doet. Als je op de juiste manier ermee omgaat kun je zaken ophelderen die voor je ziek werd onbereikbaar waren. En zo kan ze, als je de tijdelijke kwellingen weet te verdragen, op de lange termijn je leven verbeteren. Nogmaals: de depressie zelf kan je niet deren, dat kan alleen wat
jij eraan doet.
Gwyneth Lewis in 'Zonnen in de regen' - Een vrolijk boek over depressie