
Het lot trekt en duwt aan ons. Het is door ons heen gevlochten. Krachten drijven ons aan, vanbinnen en vanbuiten, ontelbare kleine klokjes tikken in ons en lopen ieder op hun tijd af. En het is alles zo breekbaar.
Het lot van het lichaam, het lot van de psyche, het lot van het land van geboorte, het lot van ziekte, het lot van talenten (...) het lot van net niet en het lot van steeds weer.
Het lot is niet te begrijpen en niet te doorgronden, maar daarmee zijn we er niet, want het vraagt als de Sfinx uit het klassieke drama om een antwoord. (...) En evenals de Sfinx verslindt het lot alles wat geen eigen antwoord geeft.
Wie geen antwoord geeft wordt overgenomen; hij wordt het kind van zijn ouders, de kwalen van zijn lichaam, de stand van zijn bankrekening, een auto in de berm. Wie geen antwoord geeft wordt slachtoffer van het lot.
- Hans Korteweg - Het lot en de liefde -