vrijdag 20 januari 2012
Voor Lut !
Assis près du grand saule, au milieu du jardin
Comme à tes premiers jours, penché sur ton couffin
Quand je berçais tes rêves à la tombée du soir
J'essaie d'imaginer le cours de ton histoire
Les lignes de ta main, si j'étais ton chemin
Je me ferais discret dans l'ombre de tes pas
Pour t'aider à grandir et pour t'ouvrir la voie
Je serais la poussière qui s'envole à tes pieds
Un peu de mon bonheur qui colle à tes souliers
Je t'aimerais au point de te lâcher la main
Pour que tu sois le seul à choisir ton destin
A destiner ta route en puisant au hasard
Les raisons d'espérer et la force d'y croire
Si j'étais ton chemin, si j'étais ton chemin
Je construirais des ponts, des tunnels, des ouvrages
J'ouvrirais des sentiers partout sur ton passage
Pour que tu puisses aussi t'écarter quelquefois
Des pistes balisées qu'on a tracé pour toi
Je t'apprendrais les mots pour soigner les blessures
Les signes éparpillés le long de l'aventure
Pour te montrer le Nord quand tu te crois perdu
Les silences attendris de ceux qui ne sont plus
Mais qui tiendraient ta main, si j'étais ton chemin
Le planter dans la terre et l'inonder de pluie
De lumière et d'amour, au soleil de midi
Pour que tu rêves encore, chaque jour de ta vie
Je ne t'épargnerais ni le temps ni l'effort
Pour que tu sois debout devant les coups du sort
Solide et résistant face à l'adversité
Riche de ton courage et de ta liberté
Et je déposerais quelque part une pierre
Pour te laisser t'asseoir, offrir une prière
A tous ceux dont l'histoire t'a mené jusque-là
Et pour ceux qui suivront la trace de tes pas
Si j'étais ton chemin, si j'étais ton chemin
Et nous serions semblables aux bulles de savon
Qui font la route ensemble et puis qui se défont
Dans le même courant, chacun de son côté
Mais sans aucun désir, au fond, de s'éloigner
Puis, je m'effacerais comme un sentier se perd
En refaisant parfois le chemin à l'envers
J'aurais le sentiment d'avoir rempli mon rôle
Et je m'endormirais à l'ombre du grand saule
Où je berçais sans fin le début de ta vie
Au-delà des bonheurs partagés en commun
Saurais-je alors enfin si j'étais ton chemin ?
Si j'étais ton chemin ?
- Yves duteil - Si j'étais ton chemin -
Many voices ask for our attention.
There is a voice that says, ‘Prove that you are a good person.’
Another voice says, ‘You’d better be ashamed of yourself.’
There also is a voice that says, ‘Nobody really cares about you,’
and one that says, ‘Be sure to become successful, popular, and powerful.’
But underneath all these often very noisy voices is a still,
small voice that says, ‘You are my Beloved, my favor rests on you.’
That’s the voice we need most of all to hear.
To hear that voice, however, requires special effort;
it requires solitude, silence, and a strong determination to listen.
That’s what prayer is. It is listening to the voice that calls us ‘my Beloved.’
— Henri Nouwen -
There is a voice that says, ‘Prove that you are a good person.’
Another voice says, ‘You’d better be ashamed of yourself.’
There also is a voice that says, ‘Nobody really cares about you,’
and one that says, ‘Be sure to become successful, popular, and powerful.’
But underneath all these often very noisy voices is a still,
small voice that says, ‘You are my Beloved, my favor rests on you.’
That’s the voice we need most of all to hear.
To hear that voice, however, requires special effort;
it requires solitude, silence, and a strong determination to listen.
That’s what prayer is. It is listening to the voice that calls us ‘my Beloved.’
— Henri Nouwen -
woensdag 18 januari 2012
A Blessing for One Who Is Exhausted
When the rhythm of the heart becomes hectic,
Time takes on the strain until it breaks;
Then all the unattended stress falls in
On the mind like an endless, increasing weight,
The light in the mind becomes dim.
Things you could take in your stride before
Now become laborsome events of will.
Weariness invades your spirit.
Gravity begins falling inside you,
Dragging down every bone.
The ride you never valued has gone out.
And you are marooned on unsure ground.
Something within you has closed down;
And you cannot push yourself back to life.
You have been forced to enter empty time.
The desire that drove you has relinquished.
There is nothing else to do now but rest
And patiently learn to receive the self
You have forsaken for the race of days.
At first your thinking will darken
And sadness take over like listless weather.
The flow of unwept tears will frighten you.
You have traveled too fast over false ground;
Now your soul has come to take you back.
Take refuge in your senses, open up
To all the small miracles you rushed through.
Become inclined to watch the way of rain
When it falls slow and free.
Imitate the habit of twilight,
Taking time to open the well of color
That fostered the brightness of day.
Draw alongside the silence of stone
Until its calmness can claim you.
Be excessively gentle with yourself.
Stay clear of those vexed in spirit.
Learn to linger around someone of ease
Who feels they have all the time in the world.
Gradually, you will return to yourself,
Having learned a new respect for your heart
And the joy that dwells far within slow time.
- John O'Donohue - Irish Poet -
Observeren, accepteren en loslaten - zijn dit basisbegrippen uit de mindfulness?
"Observeren zeker. Accepteren vind ik een heel moeilijk woord.
Iemand met kanker zei me ooit: 'Iedereen zegt tegen me dat ik moet accepteren dat ik kanker heb, terwijl alles in mij zegt dat ik dat helemaal niet wil accepteren.'
Mensen zeggen vaak tegen mekaar: 'Je moet dat accepteren', in de zin van 'zwijg erover'. In die optiek past accepteren dus zeker niet in het rijtje. het is niet omdat je geconfronteerd wordt met iets dat je het ook leuk moet vinden of voor waar moet aannemen. Als je daarentegen bedoelt, accepteren dat het er is en doen wat er moet gedaan worden, dan is het wel correct.
Voor loslaten geldt hetzelfde. Vaak bedoelen we met loslaten 'wegduwen' en dat is verkeerd. Loslaten wil zeggen dat we iets de kans geven om er te zijn.
Stel je zit ergens en je voelt dat je veel woede in je hebt. Je gaat dan best die woede observeren want het gevoel negeren, heeft meestal het omgekeerde effect. Accepteren is m.a.w. op dat moment gewoon erkennen dat dat gevoel er is. Loslaten betekent er niet mee in de strijd gaan, die woede de ruimte te geven om daar te zijn; hem bestaansrecht geven. Op dat moment creëer je ruimte en vrijheid voor je gevoel en zal je die woede ook niet meer als iets negatief ervaren maar zal je begrijpen dat het een signaal is dat er iets misloopt in je leven. De woede zal je tegelijkertijd de energie geven om iets aan de situatie te doen. In de manier waarop je dat doet, is het dus het best dat je zelf achter het stuur zit en niet je emoties."
- Edel Maex - interview door Nathalie Willems in Maar Natuurlijk -
"Observeren zeker. Accepteren vind ik een heel moeilijk woord.
Iemand met kanker zei me ooit: 'Iedereen zegt tegen me dat ik moet accepteren dat ik kanker heb, terwijl alles in mij zegt dat ik dat helemaal niet wil accepteren.'
Mensen zeggen vaak tegen mekaar: 'Je moet dat accepteren', in de zin van 'zwijg erover'. In die optiek past accepteren dus zeker niet in het rijtje. het is niet omdat je geconfronteerd wordt met iets dat je het ook leuk moet vinden of voor waar moet aannemen. Als je daarentegen bedoelt, accepteren dat het er is en doen wat er moet gedaan worden, dan is het wel correct.
Voor loslaten geldt hetzelfde. Vaak bedoelen we met loslaten 'wegduwen' en dat is verkeerd. Loslaten wil zeggen dat we iets de kans geven om er te zijn.
Stel je zit ergens en je voelt dat je veel woede in je hebt. Je gaat dan best die woede observeren want het gevoel negeren, heeft meestal het omgekeerde effect. Accepteren is m.a.w. op dat moment gewoon erkennen dat dat gevoel er is. Loslaten betekent er niet mee in de strijd gaan, die woede de ruimte te geven om daar te zijn; hem bestaansrecht geven. Op dat moment creëer je ruimte en vrijheid voor je gevoel en zal je die woede ook niet meer als iets negatief ervaren maar zal je begrijpen dat het een signaal is dat er iets misloopt in je leven. De woede zal je tegelijkertijd de energie geven om iets aan de situatie te doen. In de manier waarop je dat doet, is het dus het best dat je zelf achter het stuur zit en niet je emoties."
- Edel Maex - interview door Nathalie Willems in Maar Natuurlijk -
dinsdag 17 januari 2012
R.I.P. Phil Bosmans
Wie met een boom kan praten hoeft niet naar een psychiater
al denken de meeste mensen het tegenovergestelde.
- Phil Bosmans -
We are only travelers,
taking temporary refuge in this life and this body.
In Tibet, people did not distract themselves by spending all their time trying to make their external circumstances more comfortable. They were satisfied if they had enough to eat, clothes on their backs, and a roof over their heads.
Going on, as we do,
obsessively trying to improve our conditions,
can become an end in itself, and a pointless distraction.
Would people in their right mind
think of fastidiously redecorating their hotel room
every time they checked in to one?
- Rigpa Glimpse of the day -
taking temporary refuge in this life and this body.
In Tibet, people did not distract themselves by spending all their time trying to make their external circumstances more comfortable. They were satisfied if they had enough to eat, clothes on their backs, and a roof over their heads.
Going on, as we do,
obsessively trying to improve our conditions,
can become an end in itself, and a pointless distraction.
Would people in their right mind
think of fastidiously redecorating their hotel room
every time they checked in to one?
- Rigpa Glimpse of the day -
maandag 16 januari 2012
Gooi een steen naar de dag
Zo ver als je kunt
Spoel het zout van je huid
Doof het vuur
Volg het spoor dat er ligt
Zoek niet wat er nooit meer is
Was het zand uit je haar
Geef een naam aan ieder jaar
Drink de tranen op je hand
Zwijg er van
Erf de ogen van je kind
Kijk er door
Koester je geheime hart tot het eind
Reis ver, drink wijn, denk na
Lach hard, duik diep
Kom terug
Droom een boot in de zon
Geef hem zeilen en wind
Kus een droevige mond heel zacht
Voor de dag begint
Bewaar een steen in je tas
Uit het land waar je sliep
Waar je de wonden opliep
Waar een koninkrijk verging
Haal de parels uit de zee
Geef ze weg
Vecht met alles wat je hebt
Verlies het goed
Wacht dan tot het lichter wordt
Je hebt de tijd
Reis ver, drink wijn, denk na
Lach hard, duik diep
Kom terug
©opyrights - Evert-Jan van den Brink / Spinvis - Kom terug -
VERDWAALD
Sta stil. De bomen voor je
en de struiken naast je zijn niet verdwaald.
Waar je ook bent is de plek die 'hier' heet
en je moet ermee omgaan als met een machtige vreemdeling
die je vraagt hem te leren kennen en jezelf te laten kennen.
Luister. Het woud fluistert:
'Ik heb deze plek gemaakt,
je kunt weggaan en weer terugkomen
en zeggen: hier.'
Geen twee bomen zijn hetzelfde voor Raaf.
Geen twee takken zijn hetzelfde voor Winterkoning.
Als de bomen en de takken jou niets zeggen,
ben je werkelijk verdwaald.
Sta stil. Luister.
Het woud weet waar je bent.
Laat het jou vinden.
- Lost - David Wagoner via http://www.zielekruid.nl -
Picture: Hiker, Scottish Highlands - Luis del Rio
zondag 15 januari 2012
Down near the bottom
of the crossed-out list
of things you have to do today,
between “green thread”
and “broccoli” you find
that you have penciled “sunlight.”
Resting on the page, the word
is as beautiful, it touches you
as if you had a friend
and sunlight were a present
he had sent you from some place distant
as this morning — to cheer you up,
and to remind you that,
among your duties, pleasure
is a thing,
that also needs accomplishing
- Tony Hoagland - from “The Word” -
Picture: http://lolzombie.com
Symptomen van ziekte zijn geen fouten, zij ontstaan uit de aangeboren wijsheid van de lichaamsgeest.
Symptomen zijn de middelen waardoor de wijsheid van ons gedrag probeert te veranderen, ons vermogen verhoogt om de energie te ervaren, energie kwijt te raken, vrij te bewegen en spanning te verlichten.
De lichaamsgeest wil ons zijn verhaal vertellen, zijn behoeften tot uitdrukking brengen en ons laten weten wat hij voelt.
Door ons bewust te worden van deze innerlijke boodschappen en erop te reageren, ontstaat de mogelijkheid dat onze symptomen en ziekte gemakkelijker zullen verdwijnen.
Symptomen van ziekte en de ziekte zelf zijn de poging van de lichaamsgeest om doeltreffend tot uitdrukking te brengen dat de energie wordt geblokkeerd of niet in staat is te circuleren.
De beweging, het effectieve gebruik en het verspreiden van energie zijn de basis van het leven.
Ziekte is dus geen fout van een dom lichaam, het is de poging van het lichaam om zijn energiesystemen te reorganiseren waardoor het tot een grotere uitwisseling van informatie en energie kan komen en zo tot een grotere uitdrukking van bewustzijn.
- Genezing - Mythe of Magie - Donald M. Epstein -
Picture: http://zenmirror.wordpress.com
Abonneren op:
Posts (Atom)











