maandag 23 maart 2020
Eb
Ik trek mij terug en wacht.
Dit is de tijd die niet verloren gaat:
iedre minuut zet zich in toekomst om.
Ik ben een oceaan van wachten,
waterdun omhuld door 't ogenblik.
Zuigende eb van het gemoed,
dat de minuten trekt en dat de vloed
diep in zijn duisternis bereidt.
Er is geen tijd. Of is er niets dan tijd?
Dit is de tijd die niet verloren gaat:
iedre minuut zet zich in toekomst om.
Ik ben een oceaan van wachten,
waterdun omhuld door 't ogenblik.
Zuigende eb van het gemoed,
dat de minuten trekt en dat de vloed
diep in zijn duisternis bereidt.
Er is geen tijd. Of is er niets dan tijd?
- M. Vasalis -
zondag 22 maart 2020
Keeping quiet
Now we will count to twelve
and we will all keep still
for once on the face of the earth,
let’s not speak in any language;
let’s stop for a second,
and not move our arms so much.
It would be an exotic moment
without rush, without engines;
we would all be together
in a sudden strangeness.
Fishermen in the cold sea
would not harm whales
and the man gathering salt
would not look at his hurt hands.
Those who prepare green wars,
wars with gas, wars with fire,
victories with no survivors,
would put on clean clothes
and walk about with their brothers
in the shade, doing nothing.
What I want should not be confused
with total inactivity.
Life is what it is about;
I want no truck with death.
If we were not so single-minded
about keeping our lives moving,
and for once could do nothing,
perhaps a huge silence
might interrupt this sadness
of never understanding ourselves
and of threatening ourselves with death.
Perhaps the earth can teach us
as when everything seems dead
and later proves to be alive.
Now I’ll count up to twelve
and you keep quiet and I will go.
-Pablo Neruda -
Now we will count to twelve
and we will all keep still
for once on the face of the earth,
let’s not speak in any language;
let’s stop for a second,
and not move our arms so much.
It would be an exotic moment
without rush, without engines;
we would all be together
in a sudden strangeness.
Fishermen in the cold sea
would not harm whales
and the man gathering salt
would not look at his hurt hands.
Those who prepare green wars,
wars with gas, wars with fire,
victories with no survivors,
would put on clean clothes
and walk about with their brothers
in the shade, doing nothing.
What I want should not be confused
with total inactivity.
Life is what it is about;
I want no truck with death.
If we were not so single-minded
about keeping our lives moving,
and for once could do nothing,
perhaps a huge silence
might interrupt this sadness
of never understanding ourselves
and of threatening ourselves with death.
Perhaps the earth can teach us
as when everything seems dead
and later proves to be alive.
Now I’ll count up to twelve
and you keep quiet and I will go.
-Pablo Neruda -
“Ik werd vanochtend wakker voordat de wekker ook maar was afgegaan en was zo enthousiast over alles wat ik moest doen.
Ik heb verantwoordelijkheden vandaag. Ik ben belangrijk. Het is mijn
taak om te kiezen wat voor soort dag ik vandaag zal hebben.
Vandaag kan ik klagen omdat het regent of kan ik dankbaar zijn dat de plantjes water krijgen.
Vandaag kan ik verdrietig zijn omdat ik niet meer geld heb of kan ik blij zijn omdat mijn financiën me ertoe dwingen om mijn aankopen slim te plannen.
Vandaag kan ik klagen over mijn gezondheid of kan ik blij zijn dat ik leef. Vandaag kan ik treuren
over alles wat mijn ouders me niet gegeven hebben tijdens mijn jeugd of
kan ik dankbaar zijn dat ze me ter wereld hebben gebracht.
Vandaag kan ik huilen omdat rozen doornen hebben of kan ik vieren dat rozen doornen hebben.
Vandaag kan ik medelijden hebben met mezelf omdat ik niet veel vrienden heb of kan ik enthousiast worden en beginnen aan het avontuur van het ontdekken van nieuwe relaties.
Vandaag kan ik klagen omdat ik naar mijn werk moet of kan ik schreeuwen van geluk omdat ik een baan heb. Vandaag kan ik klagen omdat ik naar school moet of kan ik mijn geest energetisch openstellen en vullen met nieuwe en rijke kennis.
Vandaag kan ik bitter mompelen omdat ik het huishouden moet doen of kan ik me vereerd voelen dat ik een dak boven mijn lichaam en geest heb. De dag van vandaag ligt voor me, wachtend tot ik hem vorm en hier ben ik dan, de beeldhouwer.
Wat vandaag gebeurt, hangt af van mij. Ik zou moeten kiezen wat voor soort dag ik wil hebben.
Ik wens je een geweldige dag…tenzij jij andere plannen hebt.”
-Tekst toegeschreven aan de Uruguayaanse auteur Mario Benedetti-
Un paysage, c'est un état de ton esprit, comme la colère, comme
l'amour, comme le désespoir... et la preuve c'est que si tu peins le
même paysage, un jour de gaieté et un jour de tristesse, ils ne se
ressemblent pas du tout.
La nature, la nature !... Parbleu !
Elle est admirable, c'est une émotion intérieure de ton âme.
- Octave Mirbeau, Vincent Van Gogh. -
Peinture: Champ de coquelicots, Auvers-sur-Oise, 1890
zaterdag 21 maart 2020
Abonneren op:
Posts (Atom)
