Ik wil huilen omdat
ik dit simpelweg wens te doen,
zoals kinderen dit doen,
omdat ik geen mens of dichter of blad ben,
maar een hartslag
die de andere kant van dingen heeft gezien.
woensdag 11 november 2020
Een begrafenis – Wislawa Szymborska
‘zo plotseling, wie had dat verwacht’
‘zenuwen en sigaretten, ik heb hem gewaarschuwd’
‘redelijk, dank je’
‘pak die bloemen uit’
‘zijn broer had het ook aan zijn hart, vast een familiekwaal’
‘met die baard had ik u nooit herkend’
‘eigen schuld, hij moest zich overal mee bemoeien’
‘die nieuwe zou iets zeggen, maar ik zie hem nergens’
‘Kazek zit in Warschau, Tadek in het buitenland’
‘jij bent de enige die zo slim was om een paraplu mee te nemen’
‘wat maakt het uit dat hij de knapste was van allemaal’
‘een tussenkamer, Baska gaat er nooit mee akkoord’
‘hij had natuurlijk gelijk, maar dat is nog geen reden’
‘raad eens hoeveel, met het lakken van de portieren erbij’
‘twee dooiers en één eetlepel suiker’
‘niet zijn zaak, waar had hij dat voor nodig’
‘uitsluitend blauwe en alleen kleine maten’
‘vijf keer en niet één antwoord’
‘oké, ik had misschien, maar jij net zo goed’
‘goed dat zij tenminste nog dat baantje had’
‘weet ik eigenlijk niet, vast familie’
‘die pastoor lijkt sprekend op Belmondo’
‘ik ben nog nooit op dit deel van het kerkhof geweest’
‘ik droomde een week geleden van hem, ik had zo’n voorgevoel’
‘niet onknap, dat dochtertje’
‘het staat ons allemaal te wachten’
‘kun je de weduwe namens mij, ik moet op tijd zijn voor’
‘toch klonk het plechtiger in het Latijn’
‘voorbij is voorbij’
‘tot ziens, mevrouw’
‘zullen we ergens een biertje’
‘bel me, dan praten we verder’
‘met de vier of de twaalf’
‘ik deze kant’
‘wij die’
A Word on Statistics
Out of every hundred people
those who always know better:
fifty-two.
Unsure of every step:
almost all the rest.
Ready to help,
if it doesn't take long:
forty-nine.
Always good,
because they cannot be otherwise:
four—well, maybe five.
Able to admire without envy:
eighteen.
Led to error
by youth (which passes):
sixty, plus or minus.
Those not to be messed with:
forty and four.
Living in constant fear
of someone or something:
seventy-seven.
Capable of happiness:
twenty-some-odd at most.
Harmless alone,
turning savage in crowds:
more than half, for sure.
Cruel
when forced by circumstances:
it's better not to know,
not even approximately.
Wise in hindsight:
not many more
than wise in foresight.
Getting nothing out of life except things:
thirty
(though I would like to be wrong).
Doubled over in pain
and without a flashlight in the dark:
eighty-three, sooner or later.
Those who are just:
quite a few at thirty-five.
But if it takes effort to understand:
three.
Worthy of empathy:
ninety-nine.
Mortal:
one hundred out of one hundred—
a figure that has never varied yet
Wanneer we een negatieve opmerking over onszelf horen, dan is meestal het eerste wat we doen, in de verdediging schieten. We proberen onszelf te rechtvaardigen. We geven verklaringen of keren de kritiek tegen de persoon die het geeft.
Waarom doen we dit? De reden is dat we ons beledigd voelen. De reden is niet wat ze gezegd hebben. Maar we geloven dat wat deze persoon gezegd heeft over ons, de waarheid is. We kunnen zijn kritiek ontkennen maar diep vanbinnen bevestigen we het.
Stel dat we de kritiek van anderen aannemen. We geloven hen. Dan maken we ons deze kritiek eigen en integreren het in onze kijk op de wereld als waarheden. Zo laten we toe dat ze de manier waarop we denken, veranderen. Die beslissing betekent dat we ons gedragen als marionetten die beheerst worden door de meningen van anderen.
Het zijn dus niet de anderen die ons beledigen. De mensen rond ons hebben het recht hun mening te uiten. Wijzelf zijn integendeel eigenlijk verantwoordelijk, want we klampen ons vast aan die meningen en geloven ze.
Abonneren op:
Posts (Atom)
