I must not fear.
Fear is the mind-killer.
Fear is the little-death that brings total obliteration.
I will face my fear.
I will permit it to pass over me and through me.
And when it has gone past I will turn the inner eye to see its path.
Where the fear has gone there will be nothing.
Only I will remain.
- Frank Herbert -
We are all tired. Really, we are.
It’s a hard road, but it’s also a beautiful one.
Perhaps we expect too much from ourselves and from others.
Perhaps humanity can only make slow progress, like an inch worm.
Perhaps we need to celebrate how far we have come more often.
And rest more.
And relish the simple pleasures.
And look for love everywhere.
There is a river near where I live.
It meanders slowly, peacefully.
It doesn’t ask itself why it isn’t an ocean, or a raging river, or some other thing.
It just surrenders to what it is.
Maybe we just need to surrender more to who we are.
I think I will lie down tomorrow beside the river.
And take a rest.
And sweet surrender.
- Jeff Brown -
Er kwam een soort vreugde over hem, alsof die hem door een zomerwind werd ingeblazen.
Vaag herinnerde hij zich dat hij aan mislukking had gedacht – alsof het iets uitmaakte.
Nu scheen het hem toe dat dergelijke gedachten gemeen waren, ongepast voor wat zijn leven was geweest.
Aan de rand van zijn bewustzijn verzamelden zich vage gestalten.
Hij kon ze niet zien, maar wist dat ze er waren, dat ze hun krachten verzamelden tot een soort tastbaarheid die hij niet kon zien of horen.
Als hij wilde, kon hij ze negeren.
Hij had alle tijd van de wereld.
Om hem heen was het wazig, en er kroop een loomheid bij zijn ledematen omhoog.
Met een plotselinge kracht werd hij zich van zijn identiteit bewust, en hij voelde de kracht ervan.
Hij was zichzelf, en hij wist wat hij was geweest.
- 'Stoner' van John Williams -
Toen ik ooit lesgaf, poëzie aan jongens die daar helemaal niet om gevraagd hadden, was de eerste vraag: moeten we dat kennen voor het examen? Nee, voor het leven, zei ik. En de tweede vraag was: waartoe dient dat dan?
Ik vond dat een erg domme vraag, en probeerde kwaadaardig te onthouden wie ze gesteld had. Poëzie dient namelijk nergens toe, en dat is op zich al een verdienste. Deze wereld wordt verpest door utilitarisme, als iets niet winstgevend is, deugt het niet. Dus leve het nutteloze. Waartoe dient een wandeling door het bos? Hoeveel is dat waard? Wat mag zo'n bos kosten? Hoeveel kost stilte?
Ik zei dus: precies de nutteloosheid van poëzie is een protest tegen al wat in deze wereld aan de orde is. Dit is een maatschappij van het hebben. Poëzie behoort tot het rijk van het zijn.
-Herman De Coninck -
Eerst en vooral: mijn beste wensen! Wat mogen we je toewensen voor 2022?
