R.I.P. José Saramago

"Ik geloof dat er in dit leven momenten zijn waarop we de loop der gebeurtenissen moeten volgen, ons erdoor moeten laten meevoeren alsof we niet de kracht hebben er weerstand aan te bieden,
ik geloof dat we dan plotseling kunnen merken dat de rivier ons gunstig gezind is,
niemand anders heeft dat door,een buitenstaander zal zeggen dat we op het punt staan
schipbreuk te lijden, maar we liggen vaster op koers dan ooit."

José Saramago - "Het schijnbestaan"

Our Deepest Fear . . .

De stenen die je op je weg laat liggen, 

daar zullen je kinderen over struikelen.

- Else-Marie van den Eerenbeemt -

Image by Michel Rajkovic

... volstrekt oorspronkelijk ...

"Heb je zin om mij naar een volstrekt oorspronkelijke zonsopgang te gaan kijken?", vroeg iemand mij.

In een flits realiseerde ik me dat die vraag de bitterzoete waarheid vervatte.

Een zonsopgang is een gebeurtenis die zich maar één keer voordoet; elke keer is de eerste en de laatste - net als elke voorbijgaande flits in ons leven.

- auteur onbekend -

'Dag angst, oude bekende, ben je daar weer?'

Als je bang bent voor je angst, kan hij je overweldigen. Maar als je hem kalm binnen laat, hem met je liefdevolle aandacht omarmt en naar hem glimlacht, zal hij al een deel van zijn kracht verliezen.

- Thich Nhat Hanh -

Alles komt goed - onderweg is ook ergens

Je teveel zorgen maken over de weg die je moet gaan,
maakt soms dat je vergeet te beginnen met lopen.

- J. Davenport -

VERANDER DAGELIJKS VAN SLEUR

- Loesje -

Er was eens een jongeman die op een zekere dag een klein dorpje bezocht. In dat dorpje lag een bijzonder kerkje dat zijn aandacht trok.

Terwijl hij rondwandelde op het kerkhof naast het kerkje viel zijn oog opeens op het opschrift van een graf. Hij las: " 8 jaar ". Toen keek hij naar het graf ernaast. Daarop stond geschreven: " 6 jaar ". "Weer zo jong gestorven," dacht de jongeman. Geïnteresseerd las wij weer een ander opschrift. " 4 jaar. " En nog één. " 7 jaar."

"Het is wel vreemd", dacht hij, " zoveel inwoners van dit dorp die zo vroeg gestorven zijn." Overal waar hij keek zag hij alleen maar heel jonge mensen begraven op het kerkhof.

Toen hij het kerkhof wilde verlaten, kwam de priester van het dorp net aangewandeld. De jongeman vroeg hem onmiddellijk wat er hier gebeurd was, waardoor zoveel inwoners zo vroeg gestorven waren.

De priester antwoordde: " In ons dorp schrijven wij op het graf alleen maar het aantal jaren dat de mensen werkelijk geleefd hebben..."

- Zinnige verhalen -

Veel mensen hebben mij, na mijn ziek zijn, de vraag gesteld: “Sta je nu anders in het leven na kanker te hebben gehad?”

Anderen stelden geen vraag maar poneerden meer een stelling: “Je zult wel veranderd zijn.” Je zult nu wel anders in het leven staan, andere dingen belangrijk vinden…”

Tsja…

Eigenlijk past alleen maar stilte als ik bovenstaande vraag echt tot mij laat doordringen. Wat kan ik antwoorden?

Het heeft mij niet onberoerd gelaten. Ja, het heeft iets in mij veranderd. Nee, ik ben nog dezelfde Marja. Beide antwoorden zijn waar.

Is er mijn leven voor de kanker en mijn leven na de kanker? Nee, zo’n scherpe scheiding is er niet. Er is geen ommekeer. Oude, ingeslepen patronen, gewoonten. Ik zie ze terug bij mezelf.

Eigenlijk is het een vraag die bij mij een wedervraag oproept. Waarom stel je die vraag eigenlijk? Wat zou je willen horen?

Ik heb de vraag zelf ook gesteld aan mensen na ernstig ziek zijn. Maar waarom stelde ik die vraag? Vroeg ik eigenlijk: “Weet je nu wat leven is, hoe je echt kan leven?” Vroeg ik eigenlijk: “Heb je nu het geluk gevonden? Het geluk waar ik ook al mijn hele leven naar op zoek was.

Stel : Mijn antwoord is: ‘Ja, ik ben veranderd.’ Want ik eet gezonder en ik leef bewuster. Is dat dan echt een verandering? Of eet ik gezonder en leef ik bewuster omdat ik bang ben om dood te gaan. En hoop ik via deze leefwijze mijn gezondheid af te dwingen en mijn dood uit te stellen. In dat geval laat ik mij leiden door mijn doodsangst. Echt veranderd ben ik niet.

Stel : Mijn antwoord is: ‘Nee, veranderd ben ik niet.’ De wedervragen: ‘Heeft het je dan niets opgeleverd? Ja, de ervaring dat het een rotziekte is. Heeft het je dan niet verrijkt? Alsof kanker mij zou kunnen verrijken. Moet alles wat ik meemaak in mijn leven zich vertalen in levenswinst? Zoniet, een gemiste kans. Zoiets van, tel uit je winst. Zo werkt het niet. Althans niet voor mij.

Ervaring met leven en overleven. Ja, dat zeker, ten diepste, wel. Maar vraag mij niet in concreto wat de kanker mij heeft opgeleverd. Dat is te platvloers. Ik heb er mee van doen gehad. Dat is het.

Kanker heeft mij geconfronteerd met de randen van mijn bestaan. Kanker heeft mij de randen van het leven laten voelen. Kanker heeft mij laten voelen dat ik bang ben om dood te gaan. Kanker heeft mij laten voelen hoe fijn het is om dierbaren om mij heen te hebben. Kanker heeft mij laten voelen wat een immense kracht ik in mij heb. Kanker heeft mij de eenvoud van zomaar genieten, zondermeer, laten ontdekken.

Kanker heeft vragen in mij tot leven gebracht, zoals: Waarom zie ik zo zelden wat echt is? Wat vertroebelt mijn blik?

Ik ben niet wezenlijk veranderd. Of juist wel? Mijn wezen, mijn meest wezenlijke is exact hetzelfde gebleven. Misschien wat meer zichtbaar naar buiten toe. Meer binnenkant, minder buitenkant. Meer wezen, minder gedrag. Zoiets, wellicht.

Marja de Rooij – Helende Yoga – Een bron van rust en ontspanning tijdens ziekte en herstel.

Nee, de toekomst bestaat niet. De toekomst is een lege doos waar je al je illusies in stopt.

Alles wat je niet hebt gedaan, en wat je had willen doen – dat stop je in de toekomst.

Het verleden is alleen je geheugen, een gesloten doos waar je dingen in hebt gestopt die je wilde bewaren, en dingen hebt uitgehaald die je niet wilde bewaren. Eigenlijk bestaat dus ook het verleden niet.

De enige waarheid is dat we nu hier op het gras zitten. Nu. Hier. Kijk maar. Nu zijn we er. Hierna is er niets meer, helemaal niets meer.

Tiziano Terzani – Het einde als begin

"Voor mij is vakantie even teruggaan naar de basis van alles.
Wat dichter bij de natuur leven, met het minimum tevreden zijn.
Hoe minder je hebt, hoe minder zorgen."

- Dieter Coppens in De Standaard -


Wat houdt ons tegen om iedere dag als een vakantiedag te zien?

Teruggaan naar de basis, dichter bij de natuur leven en met een minimum tevreden zijn. Hoe minder we hebben, hoe minder zorgen.

Zo kan ook ons dagelijks leven eruit zien. Waarom wachten tot het vakantie is om zo te denken?

Laat het alle dagen kermis zijn.

- Ann -

You want something. Go get it. Period.

- Will Smith in The Pursuit of Happyness-

'Ziekte' kan beschreven worden in een medisch handboek.

'Jouw ziekte' nooit.

- Aurelis -

Economy command

We zijn nog nooit zo onvrij geweest als nu, alhoewel onze vrijheid ogenschijnlijk grenzeloos is. We kunnen kopen wat we willen, naar bed gaan met wie we willen, kiezen uit talloze soorten tandpasta en auto’s, uit mobieltjes met of zonder camera, enz. En toch is er geen vrijheid meer, in ieder geval niet om te zijn wie je bent. Want alles ligt al vast en ontsnappen is moeilijk, dat leidt tot conflictsituaties.

Hoeveel mensen worden niet door het systeem verworpen en komen noodgedwongen in de marges van de maatschappij terecht, omdat ze niet in het kant-en-klare model passen? Waarom kunnen die mensen niet gewoon iets anders doen? Nee, dat kan niet, alles draait om de economie.

De mens is onderworpen aan de economie. Zijn hele leven wordt erdoor bepaald. Ik denk dat het grote thema van de toekomst zal worden: het verzet tegen de economie die ons leven beheerst en de strijd om een vorm van spiritualiteit – die je ook religie kunt noemen – waarin mensen hun toevlucht kunnen zoeken. Dat is namelijk een constante factor in de geschiedenis van de mensheid, het verlangen te willen weten waarom je eigenlijk op de wereld bent.

Ik denk dat we onze wensen moeten loslaten. Door het perverse systeem van het consumentisme draait ons hele leven om spel, sport, eten en vermaak. We moeten die vicieuze cirkel doorbreken, waarin het alleen maar gaat om meer, meer en meer, en die ons een belachelijk bedrag oplegt. Veel dingen heb je niet eens nodig, maar het consumentisme verleidt je ertoe ze toch te willen. Je hele leven is van dat mechanisme afhankelijk. Als je je daartegen verzet, als je ‘vast’, is het alsof je geweldloosheid inzet tegen geweld. Wat kan het geweld ons tenslotte aandoen? Dingen kunnen je toch niet tegen je wil door de strot worden geduwd?

Tiziano Terzani - Het einde als begin

cartoon : http://blog.beliefnet.com/faithfunnies/

Minder is meer ...

Weet je Folco, hoofdrolspelers zijn eigenlijk ook maar figuranten. Ze staan ’s ochtends gewoon op, zetten hun belangrijke gezicht op en gaan aan het werk – net als alle andere mensen.

Als iemand je vrees inboezemt, stel je dan voor… dat hij op de wc zit.

Laat je nooit door mensen intimideren. Als iemand zich gewichtig gedraagt, stel je dan voor dat hij dezelfde dingen doet als gewone mensen.

Tiziano Terzani – Het einde als begin

I laugh, I love, I hope, I try, I hurt, I need, I fear, I cry.

And I know you do the same things too,

So we’re really not that different, me and you.”

- Colin Raye -

De waarheid is een land zonder wegen. Wie loopt, vindt. Niemand zegt tegen je: kijk daar loopt de weg naar de waarheid! Als je in bekend gebied blijft, zul je nooit iets nieuws ontdekken. Dat kan ook niet.

Hetzelfde geldt voor zoeken. Als je al weet waar je naar zoekt, vind je nooit wat je niet zoekt … en misschien is dat juist net wat telt?

Daarom is zoeken ook een bijzonder proces, dat grote vastberadenheid vergt, waarbij je afstand moet doen van je zekerheden. Soms moet je je zekerheden opgeven, omdat die je in je keuzes beperken. Je moet niet alles opgeven, maar je moet ook niet alles willen.

- Tiziano Terzani - Het einde als begin

Kijk in de ogen van uw kind....

Het denkt,

maar jij weet niet wat het denkt.

Wel denk daaraan en zorg ervoor dat uw kind met een gerust gemoed

kan kijken in de ogen van een ander kind.

- Nonkel Noë -

Vergankelijkheid

"Telkens wanneer je het glas gebruikt, houd je dan voor dat het al gebroken is. Wanneer zijn tijd gekomen is, zal het breken. Gebruik het glas, zorg ervoor, tot de dag dat het uit je handen glipt en stuk valt. Dat is dan geen probleem. Waarom niet? Omdat je het gebrokene al in het hele zag." - Ajahn Chah

"Do you see this glass?" he asked us. "I love this glass. It holds water admirably. When the sun shines on it, it reflects the light beautifully. When I tap it, it has a lovely ring. Yet for me, this glass is already broken. When the wind knocks it over or my elbow knocks it off the shelf and it falls to the ground and shatters, I say, 'Of course'. But when I understand that this glass is already broken, every minute with it is precious." - Ajahn Chah quoted by Mark Epstein in Psychotherapy Without the Self.

This is the bittersweet nature of life, isn’t it? The glass will break. The flowers will bloom and then fade. Time will advance. The lilacs and apple trees, losing their luster day by day, make me feel the passage of time. The inevitable, undeniable march forward of the days, the weeks, and the seasons. - Eva Evolving -

Het vergankelijke in het bestaan zien en daardoor vrij zijn van het bestaande te genieten - juist door dat tijdelijke. - Dick Verstegen - Vorm en Leegte

Niets is blijvend, niets blijft eeuwig duren. Wat is belangrijk voor jou? Hoe kan je het koesteren wetende dat het ooit zal verdwijnen en dat het al gebroken is? - Ann -

- Geïnspireerd door Marloes - Tussenpozen -

Be water, my friend

- Bruce Lee -

Wat wil je dan nog meer?

Folco: Weet je, toen ik Mario gisteren hielp in de moestuin, besefte ik dat je de Duitse filosofen eigenlijk helemaal niet hoeft te lezen. Als je aardappels wilt verbouwen, stop je een oude aardappel in de grond en laat je die verrotten, want uit de dood van de oude aardappel ontstaat het leven van de nieuwe. De oude dient als voeding, uit één aardappel komen er vele voort. Is dat niet voldoende? Wat wil je daar nog over lezen?

Tiziano : De oude aardappel offert zich dus op, zijn einde is… Mooi wat je daar zei. Inderdaad, hoef je de Duitse filosofen helemaal niet te lezen!

Folco : Als je in een moestuin werkt is alles zo logisch. Waartoe dienen die grote theorieën? Je ziet het toch voor je neus gebeuren, iedere dag opnieuw.

Tiziano : De wereld is een wonder Folco! Een ongelooflijk wonder! En als het lukt je onderdeel te voelen van dat wonder – niet de jij met twee ogen en twee voeten, maar de jij binnenin, je innerlijk wezen – wat wil je dan nog meer? Nou, wat wil je dan nog meer? Een nieuwe auto?

Tiziano Terzani – Het einde als begin