
Het is prettig om sommige dingen niet te weten. Er kleven twee voordelen aan.
Het eerste is dat je andere mensen kunt vragen hoe het volgens hen zit. Ik kan een heel goed humeur krijgen van andermans kennis en inzicht.
'Goh,' hoor ik mezelf dan zeggen, 'blij dat ik even ben overgeleverd aan iemand die het wél weet.'
Het tweede voordeel doet zich alleen in stilte voor, en dat is de verwondering die bij het minste geringste over je kan komen als je eenvoudige zaken niet weet. Een dag lang naar een boom kijken en wat peinzen over de knoppen, terwijl je langzaam, maar onvermijdelijk de griep bezit van je voelt nemen, het heeft wel wat - al is het jammer dat het in ziekte zal eindigen.
Beter is het om de verwondering (kinderlijke verbazing met een hoog mystiek gehalte) in gezondheid mee te maken. Dat is alleen weer moeilijk, want als snel ben je dan geneigd de ene onwetendheid aan de andere te rijgen en aldus als een Tarzan monter en verwonderd door het leven te slingeren. Dat is even leuk, maar dan niet meer.
Bij verwondering hoort stilstand. En hoewel we denken dat stilstand achteruitgang is, kun je dat van verwondering niet zeggen. Het is het begin van heel wat mooie dingen, en ook van heel wat kennis die ik dus ontbeer.
- Martin Bril - Grote kleine dingen (en andersom) -