vrijdag 10 oktober 2014
donderdag 9 oktober 2014
We are not meant to stay wounded. We are supposed to move through our tragedies and challenges and to help each other move through the many painful episodes of our lives. By remaining stuck in the power of our wounds, we block our own transformation. We overlook the greater gifts inherent in our wounds — the strength to overcome them and the lessons that we are meant to receive through them. Wounds are the means through which we enter the hearts of other people. They are meant to teach us to become compassionate and wise.- Caroline Myss -
woensdag 8 oktober 2014
Ziel is doel. Bestemming. Wie ooit periodes van doelloosheid heeft
meegemaakt weet dat doelloos en zielloos niet ver uit elkaar liggen.
Toen mijn vrouw en ik drie jaar geleden uit bed werden gehaald met de
mededeling dat onze zoon in een donker gat was gevallen en zijn nek
gebroken had, verdween met hem ook elke zin die ons leven had. We hadden
elkaar om aan vast te houden. Zijn zus, zijn vriendin, zijn neven die
als broers met hem opgroeiden. Zijn vele jonge vrienden en onze familie
en buren. Maar onder ons was de bodem weg. Het leven begint met dromen;
een droom wordt een doel; om het doel te bereiken worden er plannen
gemaakt. Zolang we plannen hebben, heeft het leven zin. Je kinderen zijn
aanwezig in elk plan dat je hebt. In elke droom die je ooit had spelen
ze hun rol. Met het verlies van een kind verliezen je dromen hun waarde
en je plannen hun zin. Je blijft doelloos achter. Zielloos. Het is een
vreemd gevoel. Mensen om je heen wensen je sterkte. Maar er is maar één
kracht die je over die leegte heendraagt. De kracht van vrienden en
familie die om je geven. Die je bijstaan om het leven terug te voorzien
van kleine opdrachtjes die voor jezelf grote ondernemingen zijn.
Buitenkomen. Voorzichtig stappen tot bij de brievenbus. Een wandeling
maken in het park over de deur. Met een vriend die je arm ondersteunt.
Wat alleen lukt het niet. Een laptop openslaan. Een tekstbericht
beantwoorden. Alles wordt moeilijk. Want niets heeft zin. De piano voor
een eerste keer aanraken. Je leert dat het geen zin heeft oude dromen
weer op te pikken en bestaande plannen uit te voeren. Het leven is
gestopt, er zit niets anders op dan een nieuw te beginnen. Van nul.
- Guillaume Van der Stichelen - De Morgen
Abonneren op:
Posts (Atom)
