zaterdag 18 juli 2015
Er was eens een intelligente duizendpoot.
Hij keek vanaf de rand van een tafel naar een andere tafel, waarop een korreltje suiker lag.
Sluw als hij was, overwoog hij of hij via de linker of de rechter tafelpoot naar beneden zou kruipen en of hij bij de andere tafel via de linker of de rechter poot weer naar boven zou kruipen.
Vervolgens wijdde hij zich aan de vraag welke poot het meest ideaal was om de reis mee te beginnen, in welke volgorde hij de andere bij zou trekken enzovoort.
Hij was wiskundig geschoold, rekende alle varianten na en besloot de beste te nemen.
Ten slotte zette hij de eerste stap.
Van al het nadenken raakte hij in de knoop, kwam niet van zijn plaats en verhongerde.
- Rolf Dobelli - De kunst van het verstandige handelen.
Vanuit mijn ivoren toren bekijk ik het gepruts en gepruttel van de mensachtigen: hoe ze zoals ik dag in dag uit proberen naar morgen toe te leven.
Nee, niet naar morgen; naar overmorgen!
Niet morgen, maar overmorgen gebeuren de grote gelukkige dingen.
Jokken en gokken.
Morgen mag nog zijn zoals vandaag.
Maar overmorgen brengt ons de troost van het vage, het nog nét vertrouwde onbekende.
- Leonard Nolens -
Blijvend vertrek - Dagboek 1983-1989
vrijdag 17 juli 2015
dinsdag 14 juli 2015
Let it go
They say let it go.No one can let it go.
It goes by itself.
http://ashramof1.tumblr.com/post/61304132717
Er was eens een man die alle
mogelijke vormen van rijkdom kende. Hij leefde een zeer comfortabel
leven, maar hij verveelde zich. Hij ging naar een wijze meester en vroeg
hem: ‘waar vind ik geluk?’. De meester zei: ‘als je mij vertrouwt,
breng dan vanavond al je bezittingen naar mij toe en ik zal je laten
zien hoe je gelukkig wordt.’ En zo gebeurde het: de man verkocht al zijn
bezittingen voor diamanten, deed die in een zak en kwam daarmee naar de
meester. Vol verwachting toonde hij zijn bezit… De meester dacht geen
seconde na, griste de zak uit zijn handen en verdween. De man, die in
zijn leven nog nooit had gerend, kon de meester niet achtervolgen en
bleef alleen achter. Huilend. Op het moment dat hij echt ten einde raad
was, stond de meester opeens weer met de zak voor zijn neus. De man, die
nu tranen van vreugde huilde, kreeg terug wat hem die ochtend nog
verveelde. ‘En?’ zei de meester. ‘Ben je nu gelukkig?’
- Swami Nithyananda -
maandag 13 juli 2015
zondag 12 juli 2015
Holding hands may seem like an innocent gesture, but they show more than
a simple interlocking of fingers.
Your hands are one of the most
essential parts of your body: you build with them, feed with them, hold
with them, touch with them, fight with them; they are the tools of the
human body.
To take a hold of another’s hand is to break from living
individually.
It is to link yourself to another being, to momentarily
entwine your life with another’s, to promise, for a moment, that you
need not face the world alone.
Abonneren op:
Posts (Atom)
