There’s never a task too great or too small,

 because the only task to accomplish

 is the one in front of me. 

It might appear

 that there are a thousand things to do,

 but in fact

 there is never more than one.

- Byron Katie - 

 

 

  Illustration: R Fresson/The Guardian

Happy Birthday Bob Bylan ! 

 

May you stay Forever Young. 

 

 

 

Depression is frozen feeling. It’s not a disease of the ‘mind’. It’s a disease of the heart. It is sourced in unexpressed, unreleased, and unhealed pain that is held deep within the physical and emotional body. You can talk about it in therapy to soften its edges, you can medicate it in the hopes that it becomes more manageable, but the real work has to happen somatically, deep within the body itself. The frozen material has to be thawed out, worked through, released. Our shadow is not our enemy. Repression is. 

 

Unfortunately, we still live in a world that is afraid of the source material. So we shun it, bury it, ‘manage’ it with dissociative spiritualities, medications and analysis (‘excessive analysis perpetuates emotional paralysis’). All of this merely perpetuates and concretizes the problem.

 

The only way to heal depression is to get to its roots. To get right inside those frozen feelings, and to thaw them out somatically. We felt the initial pain in our hearts. We must go right back inside of our hearts to feel and resolve it. No more damming up of our emotions. No more defenses and denials. Instead, a society-wide acceptance of the fact that we are all carrying pain. There’s nothing to be ashamed of. It's part of our collective experience. And a culturally embraced invitation to do the real work to heal its deep roots with body-centered psychotherapies. And with love. The more we can love those who are struggling with depression, the more strength they will have to reclaim their past and heal their hearts. They didn’t have support back then. Let’s give it to them, now. Let’s create a safe societal container to bring those feelings back to the surface.

 

 THE FEEL IS FOR REAL. Let's feel our way back to life...

 

 ( JEFF BROWN ~an excerpt from my next book, 'Grounded Spirituality')

 

 

 

 

You’re a fighter. 

Look at everything you’ve overcome. 

Don’t give up now.

- Olivia Benson -

It may be

 that when we no longer know what to do, 

we have come to our real work 

and when we no longer know which way to go, 

we have begun our real journey.

-  Wendell Berry -

NITCH

 

 

 

All people are interesting, you just don't know it.

 You don't know if your bus driver might be a painter. 

Never judge what people are. 

The world has infinite mysteries and strange things.

 Be open to them.

- Jim Jarmusch -

NITCH

 

                                                  de 5 levenslessen Ikram Aoulad

‘Je kunt niet blijven gieten als je zelf leegloopt’

Mild zijn voor jezelf en voor anderen is geen slecht vertrekpunt, vindt actrice Ikram Aoulad. Al ligt het evenwicht daartussen al eens moeilijk. ‘Soms is het beter dat ze je een trut vinden, dan dat je te lief bent voor deze wereld.’

Ines Minten

woensdag 27 januari 2021

‘Zolang je niet bewust iemand anders kwetst, mag je gerust zeggen wat je denkt of voelt’, vindt Ikram Aoulad.

 Jimmy Kets

1 Het is oké om niet altijd vriendelijk te zijn

‘Ik ben te lang te diplomatisch, te zacht en te mild geweest. Op zich zijn dat mooie eigenschappen, maar ze mogen niet ten koste van je eigen stem, je dromen of je mentale gezondheid. Je hoeft echt niet door iedereen geliefd te zijn: wat een ander van je denkt te weten, zijn jouw zaken niet. Zolang je in de spiegel kunt kijken en tevreden bent met wat je ziet, wie je bent en waar je voor staat, is het oké. Want zelfs als je voortdurend lief en vriendelijk bent tegen iedereen, staan er wel mensen met een oordeel klaar. Daar kun je niet omheen. Ik heb tegenwoordig nog liever dat zulke mensen me een trut vinden, dan iemand die té lief is. Van een trut hebben ze tenminste nog schrik, maar als je te lief bent, maken sommigen daar alleen maar misbruik van. Toch?’

2 Doe je mond open

‘Natuurlijk moeten we beschaafd met ­elkaar omgaan, maar zolang je niet bewust iemand anders kwetst, mag je gerust zeggen wat je denkt of voelt. Als je ziet dat er iets in je leven, of ruimer, in de wereld, niet juist zit, doe dan je mond open. Zo ben ik me nogal bewust van representatie en diversiteit in film en op tv. Als je daar iets van zegt, krijg je vaak een hoop minder fijne reacties. Onlangs was het weer zo toen ik het stuitende gebrek aan diversiteit in de – verder prima – kortfilmreeks Lockdown aankaartte. Soms twijfel ik om zoiets op sociale media te zetten, omdat het gemakkelijk wordt uitvergroot en je dan snel zo’n reputatie krijgt van: vooruit, daar is ze weer ... Maar ik kreeg ook reacties van mensen die me bedankten omdat ik hen met een andere bril heb laten kijken. “Ik zal me er voortaan bewuster van zijn”, zeggen ze dan. “Mijn brein was daar blijkbaar nog niet.” En dat is dan weer hartverwarmend.’

3 Zeg eens ‘nee’

‘Drie zomers geleden heb ik een burn-out gehad. Die zat er al even aan te komen, maar op dat moment stopte mijn lijf met functioneren. Ik had te hard gewerkt, te veel opgekropt, en ineens explodeerde het. Het was een les in nederigheid. En een spiegel. Toen heb ik geleerd om ook eens “nee” te durven zeggen en af en toe wat egoïstischer te zijn. Ik kom uit een vrij groot Marokkaans gezin, ik ben de oudste van acht, dus ik heb al jong geleerd wat verantwoordelijkheid betekent. Ik hielp in het huishouden en met de kleinere kinderen. Dat hoort erbij, maar op de een of andere manier is het een deel van mijn persoonlijkheid geworden. Ik cijferde mezelf gemakkelijk weg: als de ander het maar goed had. Ikzelf kwam later wel. Wanneer jij dan eindelijk zelf aan zet bent, merk je dat je er de tijd of energie niet voor hebt. Dan weet je dat er iets scheelt ... En dus zeg ik nu geregeld: “Nee, mannekes, dit kan er even niet bij.” Het draait vooral om tijd maken en mild zijn voor jezelf.’

‘Het is te gemakkelijk om de verantwoordelijkheid altijd op anderen af te schuiven. Je moet zelf ook aangeven dat je iets niet leuk vindt en waarom’

4 Luister naar het stemmetje in je hoofd

‘We leven in een prestatiegerichte en op consumptie draaiende maatschappij, ­iedereen moet mee in de ratrace. Met de eerste lockdown kwam er een cadeau: we moesten even verplicht op de rem gaan staan. We konden niet anders dan tijd nemen, want tijd was plots al wat er was. Hoe heerlijk was het om ’s morgens op te staan en je af te vragen wat je vandaag eens kon gaan doen, in plaats van wat je die dag moest doen? ­Iedereen heeft een stemmetje in zijn hoofd dat je waarschuwt als je te ver gaat: Let op! Let op! Het begint als een ruis, maar op den duur wordt het oorverdovend en kun je het niet langer negeren. Er zijn nog steeds momenten waarop ik voel dat ik weer een tikje te ver ga, maar ik luister nu wel beter naar dat stemmetje, naar mijn lijf en wat ik nodig heb.’

5 Zoek je groep

‘Mensen in je leven komen en gaan. In mijn leven zijn er geweest zonder wie ik als mens en actrice niet zou staan waar ik nu sta. Maar je kunt relaties – op het werk, in vriendschappen, met partners – ook ontgroeien. En dat is niet erg. Je hoeft niet per se aan een relatie vast te houden wanneer die niet meer is wat ze was. Ook mensen die je voor de zoveelste keer teleurstellen, laat je beter los, want je kunt niet blijven gieten als je alleen maar zelf leegloopt. Loslaten is soms zo belangrijk: loslaten van verwachtingen, van verdriet, van verontschuldigingen die nooit zullen komen. Anders worden ze een gif waarmee je alleen maar jezelf pijnigt en tegenhoudt. Omgekeerd is het dus even belangrijk om de juiste mensen te vinden. Ik heb een kleine groep mensen bij wie ik altijd mezelf kan zijn, op goede en slechte dagen. Communicatie is daar een sleutel in. Het is te gemakkelijk om de verantwoordelijkheid altijd op anderen af te schuiven: Jij hebt me dit aangedaan! Je moet zelf ook aangeven dat je iets niet leuk vindt en waarom. Wanneer je weet wat je wilt en wat je behoeften zijn, en dat ook duidelijk maakt, zullen er gegarandeerd mensen je pad kruisen die er op de juiste manier voor je zijn, en omgekeerd.’

Actrice Ikram Aoulad is bekend van theater (onder meer Toneelhuis, Sincollectief, ‘t Arsenaal) en televisie (Leef, De luizenmoeder…).

- De Standaard - 

 

 

 

 

- Anthony de Mello -

 

 

 There are known knowns. 

There are things we know we know. 

We also know there are known unknowns. 

That is to say, 

we know there are some things we do not know.

 But there are also unknown unknowns,

 the ones we don’t know we don’t know.

- Donald Rumsfeld -

 

 

 

The problem when you are a strong, capable, self-confident person, is that more often than not, people think that you don't really need things like comfort, reassurance, loyalty and guidance.

 

 People are more likely to look at you and say, "She doesn't need this", "She doesn't need that", "She's already all of this and all of that".

 

 But then the truth is that most probably, you are a strong, capable, self-confident person because you built yourself brick-by-brick into that person; because you HAD to BECOME that person; because you had determination enough to make yourself into the image that you knew you needed to become.

 

 At the heart of many strong, confident people, is a heart most longing of the things that most others simply take for granted.

 
- C. JoyBell C. -

 

Perhaps the whole root of our trouble, the human trouble, is that we will sacrifice all the beauty of our lives, will imprison ourselves in totems, taboos, crosses, blood sacrifices, steeples, mosques, races, armies, flags, nations, in order to deny the fact of death, the only fact we have. 

It seems to me that one ought to rejoice in the fact of death…ought to decide, indeed, to earn one’s death by confronting with passion the conundrum of life. 

One is responsible for life: It is the small beacon in that terrifying darkness from which we come and to which we shall return.

- James Baldwin -

 

 

 

The way someone else perceives what you do 

is a result of their own experiences 

(which you can't control),

their own preferences

(which you can't predict),

and their own expectations

(which you don't set).

 

John Lennon - Imagine (lyrics with cartoon)

.

 

- Merci Frieda -

 

 

 Flamingos fly over Lake Magadi, Kenya

Photographer: Jie Fischer 

 

 

de 5 levenslessen Mira

‘Het enige alternatief voor oud worden, is jong sterven. Dat is het toch ook niet, hè?’

Rimpels komen met wijsheid. Het ene gaat niet zonder het andere. Nu haar vijfde album verschijnt en ergens ver aan de horizon een veertigste levensjaar opdoemt, besluit muzikante Mira die feiten volop te omarmen.

Ines Minten

woensdag 24 februari 2021

Mira Bertels, alias Mira: ‘Wat anderen van je vinden, is ballast, laat het dus los.’ Koen Bauters

1 Grote verliezen verwerk je niet, je bewerkt ze

‘Je kunt iemand verliezen in de dood of je kunt treuren om verloren vriendschappen of dromen. Zo’n verlies zou je dan moeten “verwerken” of “een plaats ­geven”. Maar door het ergens te stockeren, doe je je eigen gevoel geweld aan en onderdruk je ook de mooie dingen die ermee samenhangen. De laatste jaren heb ik ingezien dat een groot verlies altijd andere vormen aanneemt. Soms wordt het draaglijk, dan weer even niet. Je verwerkt het niet, je bewerkt het, door er je gedachten over te laten gaan, door er muziek over te maken ... Toen wij na 6,5 maanden zwangerschap een kindje verloren, werd ik voor het eerst met mijn neus op de feiten gedrukt: ik was een leek in rouwen. Wat be­tekende het voor mij? Ik stond voor een enorme berg en die moest ik verwerken, dacht ik. Ik moest mijn verdriet ergens apart kunnen zetten. Maar het bleek net heilzaam om het bij me te dragen en te zien als iets wat me ook maakt tot wie ik ben. Ik kan er nog steeds heel verdrietig om zijn of ermee in de knoop liggen. Maar hoe beter ik het op zulke momenten toelaat, hoe draaglijker het ook wordt en hoe beter ik de liefde voor dat kindje voel. Als iets je hard treft, heb je het recht om te rouwen en er op je eigen manier iets mee te doen. Dat bedoel ik.’

2 Zie de ironie in van niet ouder willen worden

‘Is het niet grappig dat iedereen wel oud wil worden, maar niemand het wil zijn? Ik word dit jaar 39 en begin die aankomende 40 best te voelen. Maar het enige alternatief voor oud worden is jong sterven, en dat is het toch ook niet, hé? Ik hoop dankbaar en elegant oud te worden, niet nukkig en verbitterd. Natuurlijk vraag ik me af wat de tijd zal brengen. De muziekwereld en de media zijn ook zo gericht op jong zijn … Wat zal dat met me doen? Eigenlijk is ouder worden een geschenk, alle rimpels incluis. Als tiener en twintiger worstelde ik hard met mezelf. Zo leuk was dat niet. Je krijgt dan misschien rimpels, maar in ruil krijg je er wel een hoop wijsheid bij. Dat is de deal (lacht).’

3 Doe wat je wil

‘Wat wil ik en hoe raak ik daar, los van de verwachtingen van anderen? Je hebt er zelfvertrouwen voor nodig en geloof in je eigen integriteit en waarden: dit vind ik belangrijk, hier wil ik naar leven. Binnen dat kader kun je doen wat je wil. Het is beangstigend en bevrijdend tegelijk, en naar mijn gevoel ben ik er nog maar pas mee begonnen. Voor de buitenwereld lijkt het misschien alsof ik al jaren doe wat ik wil: ik maak platen, ben extravert, ik uit me. Maar het is complexer dan dat. Ik blijf me afvragen waarom ik muziek maak en of het nog steeds de juiste keuze is. Dat vind ik ook belangrijk: een onregelmatig leven zoals je dat hebt in de muziek, vraagt immers zijn tol van een ­gezin, dus je moet zeker zijn van je stuk. Ik trok me ook altijd te gemakkelijk aan wat anderen dachten, of wat ik dacht dat anderen over mij dachten. Zolang je dat doet, laat je je eigenwaarde van anderen afhangen en ga je je verantwoordelijkheid uit de weg. Wat anderen van je vinden, is ballast, laat het dus los. Mij lukt het steeds beter.’

4 Je hebt geen recht op ‘normaal ­gezien’

‘Het is frappant hoe mensen kunnen blijven hangen in “normaal gezien”: normaal gezien waren we nu op safari, hadden we een feest … Alsof je zomaar recht hebt op alles wat je plant. Je mag het jammer vinden als iets niet kan doorgaan, maar er verongelijkt over zijn, maakt je ­alleen maar ongelukkig. Voor sommigen betekende 2020 echte rampspoed, maar voor velen was het er niet meer dan een glimpje van. Door verbouwingen woonden wij tijdelijk met vier op een piepklein appartement. Het werd stilaan lente, dus het zou best meevallen, dachten we. We zouden veel naar mijn ouders gaan en naar de tuinen van vrienden. Maar opeens mochten we nergens naartoe en zaten we op die veel te kleine oppervlakte. Het was beklemmend en uitdagend, maar deed me ook beseffen hoe gelukkig we ons mochten prijzen. We kregen een idee van hoe het is om met te veel mensen te klein te wonen of geen sociaal netwerk te hebben. Het was een glimp van een ander leven, niet meer: we wisten dat we snel weer naar ons huis zouden kunnen, we konden onze rekeningen betalen ... Het heeft mijn empathie ­gesterkt.’

5 Laat relaties los als ze niet waar­achtig zijn

‘Als je een liefdesrelatie beëindigt, ga je samen aan tafel zitten en zeg je dat je het niet meer ziet zitten. Een vriendschap beëindigen gebeurt meestal door langzaam de kraan dicht te draaien. Je hebt geen gemeenschappelijke grond meer, dus je spreekt almaar minder vaak af, druppeltje, druppeltje … Ik heb zulke vriendschappen ooit krampachtig vastgehouden, en vond het vreselijk als iemand het contact met mij verbrak. Nu begrijp ik dat beter. Zo’n uitdovende vriendschap is alleen nog schijn onder het mom van loyaliteit. Maar het leven kan je na lange tijd evengoed weer duwtjes in elkaars richting geven, en dan vind je elkaar onverwachts terug.’

Vijftien jaar geleden bracht Mira haar eerste langspeler, In de daluren uit. Op 26 februari verschijnt haar vijfde album, Heilig hart.

De Standaard 24 februari 2021