... de kracht en moed ontwikkelen 

om terug te keren

 naar waar we ons al een leven lang voor verstoppen:

 voor het rusten in de lichaamservaring van het huidige moment, 

zelfs al is het een gevoel van vernederd worden, 

van mislukken,

 van in de steek gelaten worden, 

van onrechtvaardigheid. 

- Charlotte Joko Beck - 

 

 

 

  John Masefield (1878-1967) – Sea Fever

I must go down to the seas again, to the lonely sea and the sky,

And all I ask is a tall ship and a star to steer her by;

And the wheel’s kick and the wind’s song and the white sail’s shaking,

And a grey mist on the sea’s face, and a grey dawn breaking.

I must go down to the seas again, for the call of the running tide

Is a wild call and a clear call that may not be denied;

And all I ask is a windy day with the white clouds flying,

And the flung spray and the blown spume, and the sea-gulls crying.

I must go down to the seas again, to the vagrant gypsy life,

To the gull’s way and the whale’s way where the wind’s like a whetted knife;

And all I ask is a merry yarn from a laughing fellow-rover,

And quiet sleep and a sweet dream when the long trick’s over.

(uit: Sea Fever: Selected Poems. Fyfield)

 

***

Vrije vertaling van J. Slauerhoff:

 

Zeekoorts 

 

Ik moet weer op zee gaan, een goed schip en in 't verschiet

Een ster om op aan te sturen, anders verlang ik niet.

Het rukken van 't wiel, 't gekraak van het hout,

het zeil ertegen,

Als de dag aanbreekt over grauwe zee,

door een mist van regen.

Want de roep van de rollende branding, brekende op de kust,

Dreunt diep in het land in mijn oren en laat mij nergens rust,

't Is stil hier, 'k verlang een stormdag,

met witte jagende wolken

En hoogopspattend schuim en

meeuwen om kronk'lende kolken.

Ik ben een gedoemde zwerver, waar moet ik anders heen?

Maar gelaten door de wind gaan, weg uit de stad van steen.

Geen vrouw, geen haard verwacht mij.

Ik blijf ook liever zonder.

'k Heb genoeg aan een pijp op wacht

en een glas in 't vooronder.

 

(uit: J. Slauerhoff. Verzamelde gedichten. Nijgh & Van Ditmar)

 

 

Strek een hand voor je uit met gespreide vingers. De wijsvinger van je andere hand begint onderaan bij de duim. Op een inademing beweegt de vinger rustig langs de duim omhoog. Ga om het topje van je duim en op een rustige langzame uitademing beweegt de vinger langs de duim naar beneden. Zo ga je alle vingers af. Als je bij je pink bent geweest, ga je langs alle vingers weer terug naar de duim. Dit kun je een paar keer herhalen.

Adem met je mond dicht en leg het puntje van je tong tegen je verhemelte direct achter je tanden. Dit brengt automatisch een diepere ademhaling.

 hand-ademhaling

 

 

 When I began accepting

 that the people who caused my wounding couldn’t heal it, 

I dropped my unrealistic expectations and let go.

 I have finally after so many years, 

have accepted the way people are, 

and I know that it has nothing to do with me. 

People are who they are

 and accepting that

 and not internalizing it when they treat us wrong 

has been very empowering for me.

 

 

 

 We faced it and did not resist. 

The storm passed through us

 and around us.

 It's gone, 

but we remain.

- Frank Herbert, Dune -

 

 

 

 

 

 The world is full of obvious things

 which nobody by any chance 

ever observes.

- Arthur Conan Doyle -

 

 

 

Sommige problemen krijg je. 

 

De meeste maak je zelf.

 

 

 

 The fawn trauma response

 is people pleasing and appeasing

 to avoid conflict or upsetting someone. 

Long term fawn creates self betrayal.

 

 

 

Do not run away from the heavy emotions.

 Honour the anger. 

Give pain the space it needs to breathe. 

This is how we let go.

- Yung Pueblo -

Knowing how to be solitary 

is central to the art of loving.

 When we can be alone, 

we can be with others 

without using them as means of escape.

- bell hooks - 

NITCH

 

 

 I must not fear. 

Fear is the mind-killer. 

Fear is the little-death that brings total obliteration.

 I will face my fear. 

I will permit it to pass over me and through me. 

And when it has gone past I will turn the inner eye to see its path. 

Where the fear has gone there will be nothing. 

Only I will remain.

- Frank Herbert, Dune -

 

 

 Jeff Brown

 

 

 You think it will never happen to you,

 that it cannot happen to you, 

that you are the only person in the world

 to whom none of these things will ever happen,

 and then, one by one,

 they all begin to happen to you,

 in the same way they happen to everyone else. 

- Paul Auster -