zondag 7 maart 2010

De Pruimepit


Moeder had voor het dessert pruimen gekocht en die lagen nu in een schaal op tafel. Kleine Wanja had nog nooit pruimen gegeven en kon zijn ogen er niet van afhouden. Hij wilde er zo graag eentje proberen, maar durfde niet. Toen er even niemand in de eetkamer was waagde hij het er toch maar op, nam een pruim en liet die in zijn mondje verdwijnen.

Maar moeder merkte algauw dat er een pruim mankeerde en zei dat tegen vader.
Onder het eten vroeg vader: "Zeg jongens, heeft één van jullie soms een pruim opgegeten?" Allemaal riepen ze van nee. Wanja kreeg een kop als vuur en mompelde: "Nee, ik ook niet."

Toen zei vader: "Dat er een 'n pruim heeft genomen is niet mooi, maar dat is niet het ergste. Veel erger is dat die pruimen pitten hebben en dat je dood gaat als je zo'n pit per ongeluk doorslikt. Daarom maak ik me zo ongerust!"

Wanja werd plots heel bleek om zijn neus en stamelde: "Nee, ik heb de pit uitgespuugd en weggegooid!"
Iedereen begon te lachen en Wanja barstte in tranen uit.

Leo Tolstoj in 'Kindervertellingen'

Olieverfschilderij Marin Van der Sanden - ' Vergiet met pruimen '