
Ik heb geleerd dat mensen andermans ontreddering enige tijd verdragen, en die beklagen met een diepe oprechtheid van zeer voorbijgaande aard; daarna verliezen ze hun geduld bij de aanblik van een verdriet dat maar niet wil verdwijnen.
Goede God, verman je, je komt niet eens meer buiten, je begint te stinken, kerel! Zet de ramen eens open, dat zou zij ook zeggen, Paule zou zeggen... Je moet verder het leven gaat door, echt, dat zou ze zeggen...
Philippe Claudel - Rivier van vergetelheid
