Het vaderschap is me overkomen. Het is niet de zin van mijn leven, in elk geval. Dat is alleen het schrijverschap. Het vaderschap heeft me vooral een levenslange kwetsbaarheid gegeven. Ik ben kwetsbaar in een lichaam dat niet het mijne is. Maar ik vind het ouderschap niet nodig om een volwaardig mens te zijn. Al denk ik nu wel beter te begrijpen waar het in zoveel mensenlevens om draait. De kinderen als ultieme zingever. Alles wordt eraan opgeofferd.

Ik vind dat er soms wat in overdreven wordt. Natuurlijk moet je een zekere verantwoordelijkheid opnemen voor je kinderen, zij hebben zelf niet gevraagd om er te zijn. Maar om van onze kinderen dé zin van ons bestaan te maken: belasten we ze daar niet vreselijk mee?

Ouder-kind-liefde is in elk geval iets merkwaardigs. Zeer asymmetrisch: verwacht nooit dat je kind je in dezelfde mate liefheeft als jij hem. En het is onvoorwaardelijk, zoals geen enkele andere liefde kan zijn.

- Yves Petry na de Librisprijs - De Standaard - Foto: Jimmy Kets -