Diego kende de zee niet. Zijn vader, Santiago Kovadloff, nam hem mee om die te ontdekken. Ze reisden naar het zuiden.

Achter de hoge duinen lag hij, de zee, te wachten.

Toen de jongen en zijn vader tenslotte, na vele uren lopen, op die zandheuvels stonden, strekte de zee zich voor hun ogen uit. En zo groots was de onmetelijkheid van de zee en zo fel zijn schittering dat het kind geen woord kon uitbrengen van zoveel schoonheid.

En toen hij eindelijk weer wat kon zeggen, vroeg hij zijn vader, stamelend en met bevende stem: 'Help mij kijken!'

- Eduardo Galeano - Het boek der omhelzingen -

Foto : http://www.nederlandleeftmetwater.nl/