-Laat ze gaan, Lucía – zei de grootmoeder.

-Wie?

-Je tranen! Soms lijkt het alsof het er zo veel zijn dat je erin gaat verdrinken, maar dat is niet waar.

-Denk je dat ze op een dag zullen stoppen met stromen?

-Natuurlijk – antwoordde de grootmoeder met een lieve lach. – Tranen blijven niet te lang. Ze doen hun werk en trekken dan weer verder.

-En wat is hun werk?

-Ze bestaan uit water, Lucía! Ze maken schoon en verhelderen dingen..net als de regen. Alles ziet er anders uit nadat het heeft geregend.

-Stukje uit The Rain Knows Why van María Fernanda Heredia-