De eerste stap is, denk ik, empathie: de ander anders laten zijn.
Begrijpen dat de ander zijn eigen innerlijke constitutie heeft en dat wij er te gast zijn.
Als schrijver probeer je om de ander van binnenuit te begrijpen.
Om niet je eigen normen, waarden en meninkjes op te dringen, maar sterk genoeg te zijn zodat de ander in jou kan zegevieren en jou zo een klein beetje kan veranderen.
Elke keer dat ik mezelf heb durven overgeven aan een al dan niet imaginaire ander en door zijn of haar ogen heb gekeken, wist ik me groter en sterker.

