DAGGEDICHT – Billy Collins (1941) - Good News
Good News
I was in the kitchen trying to follow a recipe,
glancing from cookbook to stove,
shifting my glasses from my nose to my forehead and back,
a recipe, as it turned out, for ratatouille,
a complicated vegetable dish
which you or any other dog would turn up your nose at.
If you had been here, I imagine
you would have been curled up by the door
sleeping with your head resting on your tail.
And after I learned that you were not sick,
everything took on a different look
and appeared to be better than it usually is.
For example (and that's the first and last time
I will ever use those words in a poem),
I decided I should grate some cheese,
not even knowing if it was right for ratatouille,
and the sight of the cheese grater
with its red handle lying in the drawer
with all the other utensils made me marvel
at how this thing was so perfectly able and ready
to grate cheese just as you with your long smile
and your brown and white coat
are perfectly designed to be the dog you perfectly are.
Uit: Horoscopes for the Dead. Picador Poetry
***
Het goede nieuws
Toen het nieuws kwam via de telefoon
dat je geen kanker had, zoals ze eerst dachten,
was ik in de keuken aan het proberen een recept te volgen,
kijkend van kookboek naar fornuis
mijn bril verschuivend van neus naar voorhoofd en weer terug,
Het bleek een recept voor ratatouille,
een ingewikkelde groenteschotel
waar jij en iedere andere hond zijn neus voor op zou halen.
Als je erbij was geweest had je, denk ik
opgekruld bij de deur liggen slapen
met je kop rustend op je staart.
En nadat ik wist dat je niet ziek was,
zag alles er opeens anders uit
en leek beter te zijn dan het meestal was.
Ik besloot bijvoorbeeld (en dat is de eerste en de laatste keer
dat ik die woorden ooit in een gedicht zal gebruiken),
dat ik wat kaas moest gaan raspen,
terwijl ik niet eens wist of dat wel hoorde bij ratatouille,
en de aanblik van die kaasrasp met zijn rode handvat
die daar zo lag in de keukenla,
samen met al het andere keukengerei maakte me verwonderd
over hoe perfect en gebruiksklaar
dat ding was om kaas te raspen net zoals jij met je brede glimlach
en je bruin-witte vacht
zo perfect ontworpen bent om de hond te zijn die je ook perfect bent.
